Het enige internationale atletiekevenement in Nederland, de Fanny Blankers-Koen (kortweg FBK) Games, wordt jaarlijks gehouden in het gelijknamige stadion in Hengelo. Dit jaar vindt deze Grand Prix-meeting dat deel uitmaakt van de IAAF World Athletics Tour plaats op maandag 1 juni (Tweede Pinksterdag). Oorspronkelijk was de 27e editie gepland op zaterdag 6 juni, maar vanwege het feit dat een dag later de Grand Prix in Eugene (VS) op het programma staat is op verzoek van de organisatie de datum van het evenement naar voren geschoven om zodoende een sterker deelnemersveld te kunnen garanderen.
Dit jaar zal ik voor de derde opeenvolgende keer dit topevenement gaan bezoeken. Omdat ik de wedstrijd die ik vorig jaar vanaf de zittribune aan de startzijde had gevolgd deze keer graag aan de finishzijde wilde volgen, besloot ik omdat het om de meest gewilde plaatsen gaat al een paar dagen na de start van de online voorverkoop op 1 april een toegangsbewijs te bestellen. Via Paylogic ontving ik deze gelijk in m’n mailbox in de vorm van een e-ticket.

Vrijwel alle loop- en technische onderdelen zijn weer sterk vertegenwoordigd door internationale en nationale toppers. Er zullen in totaal zeven Olympisch, zes wereld- en vier Europees kampioenen deelnemen en verder staan er nog vele recente medaillewinnaars van deze kampioenschappen (w.o. negen andere olympische medaillewinnaars) aan de start. Tijdens deze editie kan er door de atleten, voor zover dit nog niet eerder gebeurd is, plaatsing voor de Wereldkampioenschappen in Berlijn (Duitsland) in augustus worden afgedwongen. Hopelijk wordt het dit jaar ook weer een mooi sportspektakel met grootse prestaties.

Nadat ik pas op zaterdag was teruggekomen van een vorig sportbezoek (tennis op Roland Garros in Parijs), reisde ik twee dagen later alweer per auto af naar Twente om het jaarlijkse atletiekevenement mee te pikken. Om 13:15 uur reed ik weg en kwam vijf kwartier later aan op het bedrijventerrein van Thales Nederland in Hengelo-Zuid waar ik net als vorig jaar op aanraden van de organisatie m’n auto parkeerde. Hiervandaan brachten Oad-pendelbussen de belangstellenden gratis naar het stadion dat circa een kwartiertje verderop ligt. Al snel kwamen meerdere bussen aan op het parkeerterrein die vervolgens snel volliepen. Nadat ik bij het stadion was uitgestapt, sloot ik aan in de rij voor e-tickets waar deze kaarten konden worden ingewisseld voor officixefxbfxbdle toegangsbewijzen. Gelijk herkende ik er kogelstoter en discuswerper Rutger Smith die vandaag vanwege een rugblessure niet in staat was om deel te nemen. Het wachten in de rij werd opgevrolijkt door een plaatselijke fanfare, terwijl aan m’n rechterzijde diverse (on)bekende atleten de hoofdingang passeerden. Nadat ik m’n kaart in ontvangst had genomen en deze was afgescheurd, kocht ik allereerst een programmagids met startlijsten. Na het passeren van het bronzen standbeeld van de olympische legende waarnaar het stadion en deze wedstrijd is vernoemd liep ik door naar de zittribune aan de finishzijde, rechts van de hoofdtribune. Bij het betreden van de tribune werden een bidon en een wereldrecordschema voor de 1-uurrace, het openingsnummer, uitgedeeld. Even na driexefxbfxbdn nam ik plaats in rij 8 van waaruit ik de wedstrijd kon gaan volgen.

Fanny Blankers-Koen Stadion

Om 15:10 uur begon het eerste loopnummer, zoals genoemd de 1-uurrace waarop de befaamde Ethiopische langeafstandsloper Haile Gebrselassie een aanval op z’n eigen wereldrecord (21.285 m. uit 2007) had aangekondigd. Nijmegenaar Guus Janssen nam in het eerst deel van de race het kopwerk voor z’n rekening. Na een kwartier lag ‘Mr. Hengelo’, zoals hij liefkozend wordt genoemd vanwege z’n vele deelnames en (vier) wereldrecords in de stad waarvan hij zelfs ereburger is, ongeveer tien seconden achter op het huidige WR-schema. Opvallend was dat er een grote grijze dreigende wolk boven het stadion hing waaruit dan ook een korte maar vrij hevige regenbui naar beneden kwam (). Dolf Jansen, een van de stadionspeakers die bekend is als cabaretier xefxbfxbdn marathonloper, hield echter de moed erin en gaf aan dat volgens Buienradar het snel weer op zou klaren. Hij kreeg gelijk maar het was de wereldrecordpoging van Gebrselassie in ieder geval niet ten goede gekomen. Halverwege het uur was de achterstand opgelopen tot zo’n 15 sec. en na driekwartier zelfs tot 45 sec. Een wereldrecord zat er vandaag dus niet in waar ook de harde wind debet aan was, maar een stadionrecord (20.354 m.) behoorde nog steeds tot de mogelijkheden. Gebrselassie won de race met een eindsprint en wist binnen het uur net 52 ronden af te leggen maar kwam ongeveer een ronde tekort voor het wereldrecord (achterstand ca. anderhalve minuut). Het stadionrecord had hij echter wxefxbfxbdl verbroken; z’n uiteindelijk gelopen afstand bleek 20.822,36 m. te zijn. Aan het publiek had het zeker niet gelegen dat z’n WR-poging mislukt was. Op de website en via sms kon de afstand van de winnaar worden voorspeld.

1-uurrace / winnaar Haile Gebrselassie

Inmiddels waren het verspringen en polsstokhoogspringen voor vrouwen begonnen. Om 16:15 uur werd het evenement officieel geopend door Fedde Zwanenburg, directeur van de FBK-Games, die aankondigde dat de wedstrijd vandaag door ruim 14.000 toeschouwers wordt bijgewoond. Aansluitend werd het Wilhelmus wederom gezongen door Karin Hertsenberg.

Het eerste loopnummer na de opening was de 100 m. horden voor vrouwen. De zege ging uiterst verrassend naar de jongste deelneemster, de Noorse Christina Vukicevic in een tijd van 12.74 sec. (beste Europese jaarprestatie) en versloeg daarmee de Jamaicaanse Lacena Golding-Clarke (12.78) en de Canadese wereldranglijstaanvoerster en bronzen olympische medaillewinnares Priscilla Lopes-Schliep (12.87). Op de mannelijke variant over 110 m. veroorzaakte landgenoot Gregory Sedoc de tweede valse start en lag dus door een diskwalificatie uit de strijd, terwijl hij het seizoen nog zo goed begonnen was – hij was al zeker van WK-deelname – en daarom vandaag hoge verwachtingen had. Een tweede teleurstelling op dit nummer, nadat op het laatste moment de winnaar van vorig jaar, Marcel van der Westen, al geblesseerd had moeten afhaken. Nadat Sedoc ontgoocheld afgedropen was, won de Brit Andrew Turner de sprint in 13.30, een beste Europese jaarprestatie.
Intussen was ook het kogelstoten voor mannen begonnen welke zeer sterk bezet was met de Poolse Olympisch kampioen Tomasz Majewski, de Amerikanen Christian Cantwell (zilver op de OS in Peking en regerend wereldindoorkampioen) en Reese Hoffa (wereldoutdoorkampioen) en de Canadees Dylan Armstrong. Rutger Smith ontbrak helaas zoals gezegd. Vanaf de eerste ronde leidde Majewski de strijd en ging in z’n vierde poging de 21 m. voorbij: 21.19 m. Hiermee leek hij de wedstrijd te gaan winnen, maar in de zesde en laatste poging verraste Hoffa met een uithaal van 21.59 m., een meeting record. Cantwell eindigde als derde met 20.49 m.

Kogelstoten: Reese Hoffa

Op de 1.500 m. vrouwen domineerde de Ethiopische Gelete Burika Bati de race en liep naar een sterke tijd onder de 4 min. (3:58.79, een meeting record en beste wereldjaarprestatie). Daarmee versloeg ze o.a. Olympisch kampioene Nancy Jebet Langat die teleurstelde met een elfde plaats en de Oekraxefxbfxbdense Iryna Lishchynska (zilver op de OS) die vijfde werd. De Nederlandse Adrixefxbfxbdnne Herzog eindigde zelfs nog voor de Keniaanse gouden medaillewinnares van Peking (tiende in 4:07.33) en voldeed daarmee aan de B-limiet voor de WK, maar is desondanks nog niet helemaal zeker van Berlijn. Op de 3.000 m. steeplechase voor mannen verscheen het volledige olympische podium aan de start: Brimin Kiprop Kipruto (Kenia), Mahiedine Mekhissi-Benabbad (Frankrijk) en Richard Kipkemboi Mateelong (Kenia). De olympische gouden en zilveren steeplelopers maakten er een spannende strijd van welke uiteindelijk werd beslist in het voordeel van de Keniaan in 8:06.46 tegen 8:06.98 voor de Fransman. Mateelong kon zich niet in de eindsprint mengen en werd vierde.

3.000 m. steeplechase

Terwijl het speerwerpen voor mannen net aan de gang was, begon ook het verspringen met daarop Olympisch en wereldkampioen Irving Saladino uit Panama. Hij had van tevoren aangekondigd z’n prestatie van vorig jaar (8.73 m., zevende beste sprong ooit) te willen overtreffen. Nadat hij in de derde ronde naar 8.56 m. was gesprongen, werd de druk op hem opgevoerd door de Amerikaanse wereldranglijstaanvoerder Dwight Phillips die in z’n vijfde poging naar 8.54 m. sprong. Z’n uitbundige reactie daarop was leuk voor het publiek. Helaas wist de topfavoriet z’n prestatie later niet meer te verbeteren maar won wel de wedstrijd met een beste wereldjaarprestatie. De strijd bij de vrouwen, waarop de Olympisch kampioene Maurren Higa Maggi uit Brazilixefxbfxbd slechts vierde werd, was daarvoor gewonnen door de Amerikaanse Funmi Jimoh met een sprong van 6.74 m. De Nederlandse meerkampster Karin Ruckstuhl was met 6.56 m. als zesde gexefxbfxbdindigd en had daarmee op een haar (4 cm.) de WK-limiet gemist.

Rond 17:30 uur was het tijd voor de 100 m. sprint. Bij de vrouwen was het na afloop van de race wachten op de uitslag vanwege een close finish tussen LaVerne Jones-Ferrette van de Amerikaanse Maagdeneilanden en de Amerikaanse Stephanie Durst. Beiden bleken eenzelfde tijd van 11.13 sec. te hebben gelopen, echter Jones werd uitgeroepen als winnares. Derde was geworden Chandra Sturrup van de Bahama’s in 11.18.

Finish 100 m. / winnares LaVerne Jones

Bij de mannen werd vervolgens in twee series gelopen met in beide twee Nederlanders: resp. Virgil Spier/Patrick van Luijk en Guus Hoogmoed/Maarten Heisen. Deze afstand stond eigenlijk in het teken van een duel tussen de Antilliaan Churandy Martina en de Amerikaan Shawn Crawford. Ter herinnering: na de OS had Crawford z’n zilveren medaille op de 200 m. nog teruggegeven aan Martina die pas na grondige bestudering van de beelden vanwege een stap buiten z’n baan werd gediskwalificeerd. Opmerkelijk was toen dat Crawford zich distancieerde van het Amerikaanse protest. De beste negen zouden zich plaatsen voor de finale welke als laatste loopnummer op het programma stond. Martina won de eerste serie in 10.13 en de onbekende Brit Harry Aikines-Aryeetey de tweede in 10.18. Crawford werd slechts vierde (10.25) maar had zich wel voor de finale geplaatst. De Nederlanders kwamen allen ruim tekort voor de finale.

Op de 1.500 m. verscheen het Ethiopische langeafstandsfenomeen Kenenisa Bekele, Olympisch kampioen op zowel de 5.000 als 10.000 m., aan de start aan een voor zijn doen korte afstand. Hij wilde na z’n blessureperiode graag z’n snelheid testen en verbeteren met het oog op de WK. Duidelijk werd dat hij nog niet helemaal de oude is, omdat hij het einde van de race niet haalde. De winst ging naar de Keniaan Asbel Kipruto Kiprop, de zilveren medaillewinnaar van Peking, in een eindtijd van 3:34.45. Wereldindoorkampioen Deresse Mekonnen uit Ethiopixefxbfxbd eindigde in 3:34.85 als tweede. De 5.000 m. was sterk bezet met de zilveren en bronzen medaillewinnaars van Peking, Eliud Kipchoge en Edwin Cheruiyot Soi uit Kenia. Zij werden echter verrast in de eindsprint door de Ethiopixefxbfxbdr Ali Abdosh Mohammed die de zege voor zich opeiste in 12:59.56 en daarmee als eerste dit jaar onder de 13 min. dook (beste wereldjaarprestatie). Tweede werd de Keniaan Augustine Kiprono Choge (13:00.79), gevolgd door Kipchoge (13:00.91) en Soi (13:01.69) op de derde en vierde plaats.

1.500 m. / 5.000 m.

Daarna waren de vrouwen weer aan de beurt op de 200 m. De winnares van de 100 m., LaVerne Jones, won ook de dubbele sprintafstand – nu wel overduidelijk – in een tijd van 22.46 en vestigde daarmee een nieuw meeting record. Tweede en derde werden de Britsen Christine Ohuruogu (Olympisch en wereldkampioene 400 m.) en Joice Maduaka. Vervolgens werden de 800 meters gelopen, eerst door de vrouwen en daarna de mannen. Op deze middellange afstand werd gestreden voor de Adriaan Paulen Cup. (Tot begin deze eeuw droeg de GP-wedstrijd nog de naam Adriaan Paulen Memorial (APM).) Bij de vrouwen werd het een spannende eindsprint welke nipt werd gewonnen door de voormalig Ethiopische en nu Bahreinse Maryam Yusuf Jamal (wereldkampioene 1.500 m.) in 1:59.98 vxefxbfxbdxefxbfxbdr de Oekraxefxbfxbdense Yuliya Krevsun (2:00.04) en de Britsen Jennifer Meadows (2:00.15) en Marilyn Okoro (2:00.58). De Nederlandse Yvonne Hak werd zesde in 2:01.45 en miste daarmee de WK-limiet. Bij de mannen verschenen er drie Nederlanders aan de start: regerend Europees kampioen Bram Som (al geplaatst voor WK), Arnoud Okken en Robert Lathouwers, de winnaar van vorig jaar. De race werd gewonnen door de Soedanese wereldranglijstaanvoerder en wereldindoorkampioen Abubaker Kaki Khamis in een sterke eindtijd van 1:43.10, slechts xefxbfxbdxefxbfxbdn honderdste van een seconde boven de beste seizoentijd. Tweede werd de Marokkaan Amine Laxefxbfxbdlou op 0.26 sec. en derde de Keniaan David Lekuta Rudisha op 0.43. De beste Nederlander, Som, eindigde op een verdienstelijke vierde plaats in 1:44.80 (beste Europese jaarprestatie) en liet zien weer op de goede weg te zijn na lang blessureleed. Lathouwers miste de macht en eindigde teleurstellend als elfde (1:47.74) en Okken kon zelfs halverwege de race het tempo al niet meer volgen en werd twaalfde en laatste (1:50.10).

800 m. / Bram Som

Het polsstokhoogspringen was uiteindelijk gewonnen door de Duitse Silke Spiegelburg met een hoogte van 4.55 m. wat een meeting record was. Ze had de Russinnen Svetlana Feofanova (derde op de OS) en Tatyana Polnova verslagen die beiden op 4.45 m. waren blijven steken. Rianna Galiart (4.20) en Denise Groot (4.00) waren zesde en zevende geworden. De overwinning bij het speerwerpen was opgexefxbfxbdist door de Let Eriks Rags met een (ietwat tegenvallende) worp van 80.66 m.
De slotafstand van de dag was de finale op de 100 m. Churandy Martina zorgde voor een prachtige climax door de sprint te winnen in een fantastisch snelle tijd van 9.97 (). Dat betekende een primeur: op Nederlandse bodem was nog nooit eerder onder de 10 sec. gelopen. Martina had dus een meeting record (verbetering van het 15 jaar oude record van Leroy Burrell) en beste wereldjaarprestatie gevestigd. Hij glunderde van oor tot oor na afloop van de race en stond terecht even helemaal in de aandacht van alles en iedereen. Hij werd o.a. gexefxbfxbdnterviewd op het middenterrein door Dione de Graaff voor NOS Studio Sport. Achter het ‘loopwonder’ van Curaxefxbfxbdao eindigden de Amerikaan Monzavous Rae Edwards en de Brit Simeon Williamson als tweede en derde in resp. 10.02 en 10.09. Crawford werd slechts zevende in 10.23.

Finish 100 m.-finale / winnaar Churandy Martina

Nadat de bedrijvenmijl van de ‘Business Club van 83′ was afgewerkt, was om 19:00 uur een eind gekomen aan het evenement. Ik had van een mooie atletiekmiddag genoten en verliet het stadion. Toen ik van de tribune af liep, kwam ik m’n nichtjes Sanne, Cindy en Esther tegen waarvan ik wist dat ze met hun atletiekvereniging uit Wijchen ook deze wedstrijd zouden bezoeken. Ze bleken me vandaag al eerder te hebben gespot op de tribune met een verrekijker. Nadat ik van hen afscheid had genomen, sloot ik (niet achteraan) aan in de enorme rij met mensen die op de bus stonden te wachten. Omdat er slechts twee bussen (een naar Thales en een naar het station) reden, kon ik pas om 19:45 uur instappen en stonden er op dat moment nog veel mensen te wachten. Dat ging vorig jaar toch stukken sneller, ze hadden veel meer bussen moeten inzetten. Een kwartier later was ik weer terug op het parkeerterrein van Thales waar ik de auto terug naar huis nam. Onderweg genoot ik na van deze mooie (op een regenbuitje na) zonnige dag en was tegen 21:15 uur weer thuis.

In totaal waren er dus zes meeting ofwel stadionrecords en vier beste wereldjaarprestaties gevestigd, met als echt hoogtepunt de geweldige prestatie van Churandy Martina. Daarentegen jammer dat de werelduurrecordpoging van Haile Gebrselassie (letterlijk) een beetje in het water was gevallen. Na afloop van het evenement is overigens het boek Vijftien jaar Haile in Hengelo. Zakenman in trainingspak (geschreven door Cors van den Brink) gepresenteerd.

De AA-Drink NK Indoor Senioren, zoals de naam van het nationale atletiekkampioenschap officieel luidt, wordt dit jaar voor het eerst in het Omnisportcentrum te Apeldoorn gehouden op zaterdag 14 en zondag 15 februari. De gloednieuwe topsporthal waarin een atletiek- en wielerbaan liggen werd vorig jaar november officieel geopend en voldoet als enige Nederlandse accommodatie aan de eisen voor internationale wedstrijden (A-status). Gedurende de hele maand februari worden er in totaal vijf NK’s gehouden: voor junioren A/B, senioren, meerkamp (incl. snelwandelen), studenten (incl. springinterland) en masters (35+). Nadat lang is uitgeweken naar Gent in Belgixefxbfxbd – toch wel een armoetroef dat er in Nederland jarenlang geen geschikte indoorbaan was – wordt het NK eindelijk weer na tien jaar binnen de eigen landsgrenzen gehouden. Het NK Indoor geldt als selectiewedstrijd voor het EK Indoor welke begin maart in het Italiaanse Turijn zal plaatsvinden. De atleten hebben de opdracht, voor zover zij hieraan nog niet hebben voldaan, de door de nationale atletiekbond (KNAU) gestelde EK-limieten te halen. Er worden zowel bij de mannen als de vrouwen op elf onderdelen nationale titels verdeeld.

In januari liet m’n oom Paul me weten dat hij misschien aan kaarten kon komen via z’n atletiekvereniging. Ik gaf toen aan dat ik na zou denken of ik er voldoende interesse in had. Vervolgens ben ik me op internet gaan verdiepen in het evenement en liet in de week dat het zou plaatsvinden m’n oom weten dat ik wel wilde (mee)gaan naar de finales op zondag. Hij regelde 2 kaarten met 2 euro korting (5 i.p.v. 7 euro). Het leek me leuk om eens live een NK te zien in zo’n mooi, nieuw sportcentrum niet al te ver weg van huis.

Voorafgaand aan het kampioenschap zijn er helaas wel afmeldingen van voorgeselecteerde (op grond van deelname aan de OS 2008 in Peking) atleten geweest. Kogelstoter Rutger Smith moet verstek laten gaan wegens een rugblessure en 800 meter-loper Robert Lathouwers wegens een knieoperatie. Exefxbfxbdn dag voordat het NK begon meldde 60 meter hordenloper Marcel van der Westen (achillespeesblessure) zich ook jammer genoeg af. Helaas moeten zij alle drie ook het EK missen. De vierde voorgeselecteerde atleet, 60 meter hordenloper Gregory Sedoc, is er wel bij in Apeldoorn en heeft al ruimschoots voldaan aan de EK-limiet (7.69 sec.) met een meervoudige verbetering van het nationaal record tot 7.52 sec. Hij verdedigt straks in Turijn z’n Europese indoortitel.

Er staan op zondag 17 finales op het programma terwijl er op zaterdag naast diverse series en halve finales al vijf finales (van louter technische nummers) zijn afgewerkt. De eerste nationale titel ging naar meerkampster Jolanda Keizer (negende op de olympische zevenkamp) bij het verspringen met een winnende sprong van 6.08 m. Zij komt op het EK uit op de vijfkamp. Bij het hoogspringen voor mannen werd titelverdediger Martijn Nuijens weer nationaal kampioen met 2.24 m. waarmee hij de EK-limiet sprong. De zege bij het polsstokhoogspringen voor vrouwen ging bij afwezigheid van favoriete en titelverdedigster Rianna Galiart (ziek) naar Yvette Caldenhove met een nieuw persoonlijk record van 4.15 m. Denise Kemkers die zich al voor het EK had geplaatst won de strijd bij het kogelstoten met 17.30 m. en had daarmee de titel overgenomen van de nummer twee Melissa Boekelman die met 17.25 m. ook de EK-limiet (stond op vijf cm. lager) had gehaald. Fabian Florant, van origine een Dominicaan, won het hinkstapspringen met een sprong van 15.99 m. (ook een nieuw PR).

Zondagochtend om 10:00 uur reden we ruimschoots op tijd naar Apeldoorn omdat er op de website werd geattendeerd op mogelijke filevorming tussen de afrit van de snelweg en het sportcentrum. Ook wilden we graag een goede plek op de tribune hebben. Opvallend snel bereikten we zonder oponthoud driekwartier later het Omnisportcentrum waar we de auto parkeerden bij het complex tegenover de Americahal.

Omnisportcentrum Apeldoorn

Toen we binnen waren kwamen we atlete Femke van Loendersloot van AV Wijchen (clubgenote van Paul) tegen die vandaag aan het hinkstapspringen zou deelnemen en gisteren uitkwam op de 60 m. sprint en horden. Vervolgens haalden we onze kaarten op bij de kassa en kregen een oranje polsbandje mee zodat de toegang tot verschillende ruimtes door de beveiliging gecheckt kon worden. We liepen omhoog via de promenade, waar een sportmarkt met diverse promostands was ingericht, door naar de tribune links naast het VIP-terras en -tribune. In vak P besloten we alvast twee stoeltjes aan het gangpad te ‘reserveren’ zodat we een goede plek hadden om de wedstrijd te volgen.

Omnisport wieler- & atletiekhal

Omdat we genoeg tijd hadden en het nog erg rustig was gaf Paul me een rondleiding door de nieuwe hal. Hij had er half januari aan een testwedstrijd (3.000 m.) deelgenomen en was er vorige week zaterdag ook al geweest bij het NK Junioren waar dochter Esther op de 800 m. in actie kwam. Het verbaasde me dat de wielerbaan in de bocht zo steil was, op tv komt dat lang niet zo over.

Omnisport wieler- & atletiekhal

We liepen door naar de hoge tribune aan de overzijde en liepen helemaal omhoog. Bovenin de hal met een hoogte van 28 m. hadden we een mooi zicht op de 200-meterbaan en de hoofdtribune. Vervolgens liepen we door richting tv-scherm en kwamen zo weer terug in de promenade. Jammer dat we geen toegang hadden tot de kleedkamers/warming up-ruimte maar dat was vandaag natuurlijk wel begrijpelijk. We wierpen ook nog even een blik in de volleybalzaal, thuishaven van de gerenommeerde club Piet Zoomers/Dynamo, waarna we terugliepen naar ‘onze’ plekken op de tribune. Deze hal vormt echt een aanwinst voor de Nederlandse topsport.

Zo langzamerhand was het tijd voor het voorprogramma welke werd ingevuld door de 1K Runaway, een kilometerloop voor de jeugd van verschillende leeftijdscategoriexefxbfxbdn (8 t/m 12/13 jaar). Zij liepen allereerst series welke vanaf 12:00 uur werden gevolgd door de finales. Leuk om te zien was dat het steeds gecontroleerder en sneller ging naargelang de leeftijd hoger werd. Op een gegeven moment liep ineens oud-sprintkampioene Nelli Cooman voorbij richting het VIP-terras wat later ook gold voor oud-olympisch kampioene 800 meter en tegenwoordig KNAU-bestuurslid Ellen van Langen.
Tegen 13:00 uur begon het hoofdprogramma met het polsstokhoogspringen voor mannen, ietsje later gevolgd door het hinkstapspringen en hoogspringen voor vrouwen. Om 13:30 uur begon het eerste loopnummer: de 3.000 meter voor vrouwen met slechts zes deelneemsters. Bij afwezigheid van Adrixefxbfxbdnne Herzog die het indoorseizoen verder voor gezien houdt ging de titel naar de zeer berekenend lopende Nina Mathijssen die haar concurrente Sabine van de Reijt onttroonde als Nederlands kampioene in een eindtijd van 9:51.70 min. De volgende afstand was de 800 m., eerst voor vrouwen en daarna voor mannen. Yvonne Hak (die vorig jaar nipt de OS miste) prolongeerde overtuigend haar nationale titel in een tijd van 2:04.46 (niet ver boven de Europese richttijd van 2:03.80) en gaf Machteld Mulder en Marjolein de Jong het nakijken. Bij de mannen nam Wouter de Boer, die al eerder aan de EK-limiet had voldaan, de titel over van de afwezige Robert Lathouwers in 1:49.89. Youssef el Rhalfioui, die vorig jaar nog de 400 m. had gewonnen en onlangs de overstap had gemaakt naar de dubbele afstand, startte snel maar kwam er op het eind niet meer aan te pas en werd slechts vijfde. De toppers Bram Som (oud-Europees outdoorkampioen) en Arnoud Okken (regerend Europees indoorkampioen) ontbraken overigens in Apeldoorn.

800 m. vrouwen / mannen

De 3.000 meter voor mannen ging vervolgens vrij gemakkelijk naar titelverdediger en thuisloper Dennis Licht – al geplaatst voor het EK op de 1.500 m. – in 8:16.94 vxefxbfxbdxefxbfxbdr Guus Janssen van Nijmegen Atletiek. Ate van der Burgt die zich ook al eerder had verzekerd van de Europese 1.500 m. ontbrak wegens een lichte bilblessure.
Vervolgens was het tijd voor de 400 meters. Bij de vrouwen moest Annemarie Schulte haar nationale titel zien te verdedigen. Halverwege de race was de topfavoriete hard op weg naar die missie maar Sanne Verstegen kwam in de eindsprint wel erg dichtbij. Uiteindelijk bleek Schulte op de finishlijn slechts 0.04 sec. te hebben overgehouden: 54.47 om 54.51. Bij de mannen bleef de verrassende Obed Martis van kop af aan Dennis Spillekom nipt voor: 48.38 (PR) om 48.44. Intussen was het hinkstapspringen afgelopen en had Wendy Visser de wedstrijd gewonnen met een sprong van 11.62 m. Femke van Loendersloot (haar naam paste niet op het scorebord ) was blijven steken op een tiende plaats (10.66 m.) en voor zover wij het konden beoordelen zou ze niet helemaal tevreden zijn geweest gezien haar problemen met de aanloop/afsprong. Bij het hoogspringen eiste A-juniore Sietske Noorman de titel voor zich op door als enige over 1.82 m. (een PR) te gaan. De volgende technische nummers die konden aanvangen waren het verspringen en kogelstoten voor mannen.
De 1.500 meter was het volgende loopnummer op de baan. Marije te Raa die al aan de EK-limiet had voldaan liep in een sterke race van kop af naar de meet en zorgde er met een mooie versnelling op het eind voor dat ze het hele veld voorbleef (4:27.38). Bas Eefting die zich ook al had gekwalificeerd voor Turijn liep onbedreigd naar de zege in 3:47.95 en prolongeerde daarmee z’n titel. Ineens herkende ik op de trap van de tribune oud-langeafstandsloopster Elly van Hulst. Even na 15:30 uur werden de atleten van het jaar 2008 gehuldigd. De titel beste atleet was voor kogelstoter/discuswerper Rutger Smith die vandaag geblesseerd moest toekijken. De andere twee onderscheidingen gingen naar de beste junior Melissa Boekelman (kogelstootster) en de beste gehandicapte atleet Pieter Gruijters (goud op de Paralympics in Peking).

De laatste serie loopnummers van het NK waren de sprintnummers op het middenterrein. Op de 60 m. voor vrouwen versloeg B-juniore Jamile Samuel door snelle slotmeters (na een matige start) titelverdedigster Femke van der Meij in 7.46 tegen 7.52. Vorig weekend eindigde ze bij het junioren-NK nog als tweede () achter Dafne Schippers die er niet bij was wegens voorbereidingen op het meerkamp-NK volgend weekend. Zesde bij de senioren werd de kampioene A-junioren Anouk Hagen die een paar jaar geleden de overstap naar Nijmegen Atletiek had gemaakt omdat ze volgens Paul het niveau van AV Wijchen was ontstegen. Voor de mannenrace liep ik naar de oost- dan wel finishzijde van de baan zodat ik een mooi zicht had op de wedstrijd en de sprinters op me af zag komen voor een mooie finishfoto. De Antilliaan (met Nederlands paspoort) Brian Mariano was verrassend de snelste in 6.72 en versloeg titelhouder Guus Hoogmoed (6.75) en Giovanni Codrington (6.81). Slechts gedeeld vierde werden olympiagangers Maarten Heisen en Patrick van Luijk in een tegenvallende 6.88. Na eerst een valse start te hebben veroorzaakt maakte Van Luijk vlak na het tweede startschot een misstap en was plotsklaps kansloos voor de zege. Hij was logischerwijs erg teleurgesteld gezien het feit dat hij gisteren tijdens de halve finale de EK-limiet (6.68) had gelopen met 6.66 en dus sneller was dan de winnaar vandaag.

60 m. vrouwen / mannen

Inmiddels was ook het polsstokhoogspringen afgelopen en had de Belg Denis Goossens (lid van het Apeldoornse AV ’34), die buiten mededinging meedeed, de wedstrijd gewonnen met een hoogte van 5.25 m. Ondanks z’n tweede plaats (met dezelfde hoogte) werd Robbert-Jan Jansen tot nationaal kampioen gekroond. Het verschil was dat Jansen in z’n tweede poging over genoemde hoogte was gegaan terwijl de Belg er daarvoor xefxbfxbdxefxbfxbdn nodig had. Christian Tamminga en Kevin Rans (een andere Belg) ontbraken terwijl titelverdediger Laurens Looije al eerder had afgezegd. Het kogelstoten was gexefxbfxbdindigd in een overwinning voor Erik Cadxefxbfxbde die een sterke serie van zes stoten had afgeleverd. Hij wist de kogel in z’n laatste poging liefst 18.99 m. ver te stoten wat een verbetering van z’n PR betekende met bijna anderhalve meter (!) en zo z’n toekijkende trainingsmaatje Rutger Smith als kampioen opvolgde.
Vervolgens was het de beurt aan het afsluitende (loop)nummer, de 60 m. horden. Bij de vrouwen prolongeerde Femke van der Meij wat eerder op de 60 m. ‘vlak’ niet lukte nu wel haar titel in een tijd van 8.32 en gaf meerkampster Yvonne Wisse (8.45) en Judith Vis (8.59) het nakijken. Wisse neemt hoogstwaarschijnlijk op het EK deel aan de vijfkamp.

Polsstokhoogspringen: Denis Goossens / 60 m. horden vrouwen

Voorafgaand aan de mannenfinale – intussen was ik weer richting finish gelopen – werd afscheid genomen van de onlangs gestopte topatleten meerkamper Chiel Warners en polsstokhoogspringer Rens Blom (wereldkampioen in 2005) die beide veel hebben betekend voor de Nederlandse atletieksport. Omdat titelhouder en vice-Europees indoorkampioen Marcel van der Westen ontbrak op de 60 m. horden werd de finale allesbehalve een spannende strijd. Gregory Sedoc was zo de huizenhoge favoriet en bevestigde nogmaals z’n grootse vorm door met 7.60 z’n medefinalisten (die allemaal boven de 8 sec. finishten) te deklasseren. Hij toonde duidelijk het verschil aan tussen internationale en nationale top in deze discipline. Hopelijk kan hij over drie weken in Turijn z’n titel waardig verdedigen; het ontbreekt ‘m in ieder geval niet aan vertrouwen.

Afscheid R.Blom & C.Warners / 60 m. horden mannen

Helaas weigerde m’n camera dienst (batterijen leeg) tijdens deze race en was ik dus niet in staat een mooie finishfoto te maken (). Tot slot was ook het laatste technische onderdeel (verspringen) afgelopen en met een sprong van 7.99 m. gewonnen door de Duitser Sebastian Bayer die buiten mededinging meedeed; hij hield het na drie sprongen voor gezien. Meerkamper Eelco Sintnicolaas (hoogstwaarschijnlijk uitkomend op de zevenkamp in Turijn) verbeterde zich in z’n laatste sprong tot 7.57 m. en had daarmee z’n nationale titel geprolongeerd ten koste van kersvers hinkstapsprongkampioen Fabian Florant die met 7.45 m. genoegen moest nemen met het zilver.

Rond 16:45 uur was een eind gekomen aan het eerste NK Indoor in Apeldoorn dat een groot succes was geworden. Toen ik terugliep naar de tribune om m’n spullen op te halen kwam ik onderweg Blom en Smith nog tegen. Daarna liepen we gelijk richting uitgang en eenmaal buiten kwamen we erachter dat het regende. We liepen snel terug naar de auto (wat meer bezoekers op dat moment deden) en konden zo pas na een halfuur van de nog onverharde parkeerplaats wegrijden. Dit is duidelijk een verbeterpuntje voor de organisatie voor volgend jaar wanneer het NK er ongetwijfeld weer wordt gehouden. Toen we weer op de snelweg waren, reden we makkelijk naar huis en vonden beiden dat het vandaag de moeite waard was geweest om de finaledag in Apeldoorn te hebben bijgewoond. Om 18:00 uur zette Paul me netjes bij m’n ouderlijk huis af en zat m’n derde atletiekbezoek erop.

Een geslaagd eerste bezoek aan de FBK (Fanny Blankers-Koen) Games in Hengelo vorig jaar dat tevens m’n eerste bezoek aan een atletiekevenement ooit was, vond ik meteen voor herhaling vatbaar. Dit jaar vindt de enige internationale IAAF Grand Prix in Nederland plaats op zaterdag 24 mei. Begin mei bestelde ik online een toegangskaart in de voorverkoop via de officixefxbfxbdle website. Via Paylogic ontving ik snel in m’n mailbox een e-ticket voor een zitplaats aan de startzijde.
Een dag later werd een sterk deelnemersveld voor de 26e editie gepresenteerd door oud-atlete (en Olympisch kampioene) Ellen van Langen tijdens een drukbezochte persconferentie. Vrijwel alle onderdelen zijn weer sterk vertegenwoordigd door nationale en wereldtoppers. Tijdens deze editie is er voor de atleten ook plaatsing voor de Olympische Spelen in Peking (of Beijing) mogelijk voor zover dit nog niet eerder is afgedwongen.

Een week voor de start van het evenement waren er onder de Nederlandse deelnemers nog enkele wijzigingen te melden. Bram Som, Europees kampioen op de 800 meter, bleek nog niet voldoende hersteld van een achillespeesblessure en moet zich dus later zien te kwalificeren voor ‘Peking’, maar een grote meevaller voor de organisatie is dat oud-wereldkampioen polsstokhoogspringen Rens Blom, die met een soortgelijke blessure te kampen had, toch wxefxbfxbdl kan meedoen in Hengelo. Ook hij moet de olympische limiet (5.70 m.) nog zien te halen. Hopelijk wordt het net als vorig jaar wederom een mooi spektakel met grootse prestaties en mooi weer…

Op zaterdagmiddag vxefxbfxbdxefxbfxbdr vertrek keek ik nog even op de officixefxbfxbdle website naar het tijdschema en besloot toen om 13:30 uur te vertrekken, zodat ik in ieder geval vxefxbfxbdxefxbfxbdr de openingsceremonie aanwezig zou zijn. Na een rustige, voorspoedige autoreis van ca. 115 km. naar het Overijsselse Hengelo, arriveerde ik zo’n vijf kwartier later op het ruime parkeerterrein van Thales Nederland op het industrieterrein Twentekanaal in Hengelo-Zuid. Daar stond al gelijk een (bijna volle) pendelbus klaar om me naar het Fanny Blankers-Koen Stadion te brengen, een eindje verderop. Een kwartiertje later stapte ik uit bij het stadion. Toen ik de ingang gepasseerd was, ving ik nog net een glimp op van een landende parachutist in het stadion en liep door naar de kassa. Daar bleek dat ik ondanks dat ik in het bezit was van een e-ticket toch in de rij moest staan om deze in te ruilen voor een officieel toegangsbewijs. Beetje jammer dat ik niet meteen door kon lopen met zo’n e-ticket. Wellicht een puntje van verbetering voor volgend jaar.
Nadat ik m’n kaartje had laten afscheuren nam ik allereerst een verrekijker, die uitgedeeld zouden worden aan de eerste 7.000 bezoekers zoals ik op de website had vernomen, in ontvangst. Vervolgens liep ik richting hoofdingang waar ik het bronzen standbeeld van de Olympische legende en atlete van de vorige eeuw Fanny Blankers-Koen op de digitale plaat vastlegde. Even na 15:00 uur passeerde ik de hoofdtribune (waar ik vorig jaar nog verrassend kon plaatsnemen) en bereikte iets verderop de zittribune aan de startzijde waar ik plaatsnam in de 4e rij van beneden direct aan de trap, een mooie plaats om de wedstrijd te kunnen volgen.

Fanny Blankers-Koen Stadion

Als eerste zag ik in het voorprogramma achtereenvolgens een tweetal 100 meters voor gehandicapte atleten: eerst die voor been-geamputeerde vrouwen met o.a. gehandicapte sporter van het jaar Annette Roozen en daarna die voor rolstoelers mannen met de Nederlandse wereldtopper Kenny van Weeghel (welke overigens ongeldig werd verklaard vanwege een geluidsstoring en later moest worden overgedaan).
Na de bedrijvenmijl (voor de ‘Business Club van 83′) was het om 15:30 uur tijd voor de openingsceremonie en het Wilhelmus, net als vorig jaar gezongen door Karin Hertsenberg. Hierna werden de ‘stars of the meet’ voorgesteld die in cabriolets werden rondgereden. Voorop ‘reed’ het Ethiopische langeafstandsfenomeen Kenenisa Bekele, olympisch en drievoudig wereldkampioen 10.000 m xefxbfxbdn wereldkampioen veldlopen. Achter hem volgden Rutger Smith, meervoudig Nederlands kampioen kogelstoten en discuswerpen, en de Litouwse tweevoudig olympisch kampioen discuswerpen Virgilijus Alekna. Als derde verschenen de Belgische topatletes Tia Hellebaut, Europees outdoor- en indoorkampioene hoogspringen en wereldindoorkampioene vijfkamp, en Kim Gevaert, Europees kampioene 100 en 200 m. (outdoor) en 60 m. (indoor). In de vierde auto zaten de Keniaan Alfred Kirwa Yego, wereldkampioen 800 m., en de Panamees Irving Saladino, wereldkampioen verspringen. De auto daar weer achter werd bezet door de sprinters Churandy Martina, Antilliaans recordhouder 100 en 200 m., en de Nederlander Gregory Sedoc, Europees indoorkampioen 60 m. horden. De rij werd gesloten door de Ethiopische langeafstandslegende Haile Gebrselassie, tweevoudig (oud-)olympisch en viervoudig (oud-)wereldkampioen 10.000 m. en wereldrecordhouder op o.a. de marathon. Natuurlijk mag ‘Mr. Hengelo’ op dit atletiekfestijn niet ontbreken.

Rutger Smith & Virgilijus Alekna / Haile Gebrselassie

Vlak na de presentatie van de sterren werden de kogelstoters en polsstokhoogspringers voorgesteld. Beide technische onderdelen, met resp. Rutger Smith en Rens Blom, waren moeilijk te volgen, aangezien deze een eind verderop in het stadion afspeelden. De polsstokhoogspringers sprongen dit jaar van de andere kant t.o.v. vorig jaar, wat natuurlijk met de stand van de wind te maken had. De eerste loopnummers waren de sprintafstanden op de horden. Als eerste waren de vrouwen aan de beurt op de 100 m. welke werd gewonnen door de Amerikaanse LoLo Jones in 12.87 sec. Voor de 110 m. voor mannen besloot ik naar beneden te lopen om de atleten beter te kunnen zien en fotograferen. Hierop verschenen de Nederlandse toppers Gregory Sedoc en Marcel van der Westen die zich beide voor de Olympische Spelen konden plaatsen. Ze oogden voor de start erg geconcentreerd en liepen dan ook een sterke sprint. Van der Westen slaagde er zelfs in als eerste over de streep te komen in 13.46 sec. en liep terstond de olympische limiet (13.48). Hij versloeg de Amerikaan Ryan Wilson (13.62) die vorig jaar zegevierde en Sedoc die hier vorig jaar al de olympische limiet had gelopen en met een derde plaats en een tijd van 13.63 vormbehoud toonde voor Peking. Fantastische prestaties dus van onze landgenoten, de Grand Prix-meeting kon niet beter beginnen!

Gregory Sedoc / start 110 m. horden

Hierna stond de 5.000 m. voor vrouwen op het programma welke werd overheerst door Ethiopische en Keniaanse atletes. De race bleef tot het eind toe boeiend: in de laatste ronde zette favoriete Gelete Burika Bati een versnelling in waar haar concurrentes het moeilijk mee hadden. Met een beste wereldjaarprestatie van 14:45.84 min. was ze te rap voor haar landgenotes Meselech Melkamu en Belaynesh Fikadu. Vervolgens werden de hoogspringsters aan het publiek voorgesteld. De Belgische Tia Hellebaut – winnares van vorig jaar – was hierop ook aanwezig maar had, omdat ze pas geleden van een blessure was hersteld, van tevoren aangekondigd geen grote hoogte van haarzelf te verwachten. Dit technische nummer, welke schuin tegenover de zittribune plaatsvond, kon ik wel redelijk goed volgen en fotograferen. Het zou een mooie, beetje hilarische strijd worden om de zege…
Het volgende loopnummer was de 200 m. voor mannen. Dit jaar liepen de mannen gxefxbfxbdxefxbfxbdn 100 m. Op deze afstand waren de Antiliaanse favoriet Churandy Martina aanwezig en de Nederlanders Guus Hoogmoed, Caimin Douglas en Patrick van Luijk. Martina won overduidelijk in 20.50 sec. gevolgd door de Brit Marlon Devonish in 20.89. Van Luijk eindigde als vierde (21.29), Douglas als vijfde en Hoogmoed als zesde (beiden 21.44).

200 m. / ereronde Churandy Martina

De 400 m. voor rolstoelers werd hierna knap gewonnen door onze landgenoot Van Weeghel die dit vervolgde met een ereronde. Op de 400 m. voor vrouwen versloeg de Britse Lee McConnell de Ierse Joanne Cuddihy (51.66 om 51.98 sec.) en vestigde een nieuw meeting record. Het kogelstoten voor mannen was intussen gewonnen door de Amerikaanse favoriet en wereldindoorkampioen Christian Cantwell met 20.88 m., Rutger Smith viel tegen met een vierde plaats en een beste worp van 19.98 m. Aan de zijde van de noordtribune begon het verspringen voor mannen met wereldtopper Irving Saladino. Hij noteerde in z’n eerste poging een reuzensprong van liefst 8.73 m. () wat een verbetering van z’n persoonlijk en Zuid-Amerikaans record betekende en ook goed was voor de beste wereldjaarprestatie en een meeting record. Deze prestatie – de zevende aller tijden – was van uitzonderlijke klasse; z’n andere twee pogingen waren helaas ongeldig. Als de Panamees zo doorgaat lijkt hij de eerste man te gaan worden die de 9 meter-barrixefxbfxbdre gaat doorbreken…
Volgende loopnummer was de 10.000 m. voor mannen met Haile Gebrselassie die na z’n besluit niet te starten op de olympische marathon zich wil plaatsen op de langste baanafstand aldaar. Er ontspon een mooie wedstrijd welke ik aan de baan volgde. De kopgroep dunde gaandeweg de race steeds verder uit totdat de drie beoogde favorieten overbleven die gingen uitmaken wie als eerste de streep zou passeren: de Ethiopixefxbfxbdrs Gebrselassie en Sileshi Sihine en de Keniaan Eliud Kipchoge maakten er een mooi slotstuk van. Uiteindelijk bleek Sihine de sterkste in 26:50.53 min., een beste wereldjaarprestatie. Gebrselassie en Kipchoge, die beide net tekort kwamen, eindigden resp. als tweede en derde (in 26:51.20 en 26:54.32) en ook de nummer vier Leonard Patrick Komon uit Kenia finishte binnen de 27 minuten. Hiermee maakt Gebrselassie een goede kans zich als derde Ethiopixefxbfxbdr achter Kenenisa Bekele (die later op de dag op de 5.000 m. in actie komt) en Sihine te kwalificeren voor Peking. Hij maakte nog een mooie ereronde voor het publiek met om zich heen de vlag van z’n land.

10.000 m. / ereronde Haile Gebrselassie

Intussen was een eind gekomen aan de strijd bij het hoogspringen. De Canadese Nicole Forrester en de Kazachstaanse Marina Aitova sprongen tot en met de 1.93 m. foutloos, Hellebaut daarentegen had al wat foutsprongen gemaakt en had twee pogingen nodig op 1.93 m. Geen van de drie ging over 1.96 m. waardoor Hellebaut uit de wedstrijd lag en Forrester en Aitova in een barrage moesten uitmaken wie de overwinning kon vieren. Ze begonnen op 1.96 m. en de lat ging steeds twee cm. lager net zolang totdat er een winnaar uitkwam. Tot en met 1.90 m. lieten beiden een foutserie zien, maar op 1.88 m. sprong Forrester met moeite goed en ging Aitova weer in de fout. Grappig om te zien was hoe sportief de twee kemphanen elkaar vermoeid in de armen vielen.

Hoogspringen: Nicole Forrester / Tia Hellebaut

Aan de overzijde waren het discuswerpen voor mannen (waarop Smith de kans had zich te revancheren voor z’n tegenvallende prestatie bij het kogelstoten) en het kogelstoten voor vrouwen begonnen. Op de baan was het tijd voor de steeplelopers om hun zevenenhalve rondje (3.000 m.) af te leggen. Aan de baan had ik een mooi zicht op de hindernis met waterbak waarvan ik mooie foto’s kon maken. Ook leuk om te zien hoe de professionele fotografen hier te werk gingen bij het maken van spectaculaire kiekjes van de passerende atleten. De race werd gewonnen door de Keniaanse favoriet en jaarlijstaanvoerder Richard Kipkemboi Mateelong in een tijd van 8:13.00 min.

3.000 m. steeplechase

Vervolgens was het tijd voor de 800 m. waarop voor de Adriaan Paulen Cup werd gestreden. Eerst was het de beurt aan de vrouwen en later de mannen. De jonge Keniaanse Pamela Jelimo verraste met een ijzersterk optreden in een eindtijd van 1:55.76 min., goed voor een wereldjunioren- en meeting record en de beste wereldjaarprestatie. De Nederlandse Yvonne Hak miste met een persoonlijk record van 2:00.10 (vierde plaats) op een haar na de olympische limiet. Bij de mannen ging de overwinning uiterst verrassend naar onze landgenoot Robert Lathouwers in een persoonlijk record van 1:45.80 min. waarmee hij de olympische limiet benadert (terwijl er even verwarring was in het stadion over z’n eindtijd). Hij versloeg met een sterk eindschot de erkende wereldtoppers Amine Laxefxbfxbdlou (Marokko, 1:46.02), Alfred Kirwa Yego (Kenia, 1:46.06) en de winnaar van vorig jaar Abraham Chepkirwok (Oeganda, 1:46.30) en deed de afwezigheid van landgenoot Bram Som volledig vergeten.
Inmiddels waren de vrouwen voor de 100 m. op de baan verschenen waar de Belgische Kim Gevaert ook bij was. Het werd een mooie strijd waarbij de verschillen aan de streep klein waren: Gevaert won de kortste sprintafstand in een tijd van ruim boven de 11 seconden (11.25) en verwees Chandra Sturrup van de Bahama’s (11.27) en de Britse Jeanette Kwakye (11.29) naar resp. de tweede en derde plaats.

Kim Gevaert / start 100 m.

Vervolgens was het weer tijd voor een langeafstandsrace, de 5.000 m. voor mannen met Kenenisa Bekele. Vooraf had hij een aanval op z’n eigen wereldrecord op deze afstand (hier gevestigd vier jaar geleden) aangekondigd. Met een magistrale versnelling liep hij z’n eigen race en moesten de andere Afrikanen hem vroegtijdig laten gaan, echter het wereldrecord kwam o.a. vanwege de soms sterke wind nooit in gevaar. Wel eindigde hij onder de 13 minuten: 12:58.94, meer dan 20 sec. boven z’n wereldrecord, maar desondanks goed voor een beste wereldjaarprestatie. Ook hij maakte met de Ethiopische vlag een mooie ereronde.

5.000 m. / ereronde Kenenisa Bekele

Het polsstokhoogspringen was gewonnen door de Duitser Fabian Schulze met een hoogte van 5.60 m. De Belg Kevin Rans had dezelfde hoogte eveneens in z’n eerste poging bedwongen en werd tweede, gevolgd op de derde plaats door de Duitser Richard Spiegelburg die twee pogingen nodig had op 5.60 m. De Nederlander Wout van Wengerden ging verrassend over 5.50 m. (persoonlijk record) en werd daarmee vijfde vxefxbfxbdxefxbfxbdr Rens Blom die slechts 5.30 m. sprong (elfde plaats). Bij het discuswerpen eindigde Rutger Smith eveneens als vierde (64.09 m.), hij had vandaag duidelijk z’n dag niet. De zege ging verrassend naar de Iranixefxbfxbdr Ehsan Hadadi met een Aziatisch record van 68.52 m. en versloeg daarmee de Estse regerend wereldkampioen Gerd Kanter (68.28 m.) en de Litouwer Virgilijus Alekna (66.82 m.). Het kogelstoten voor vrouwen was een prooi voor de Duitse Nadine Kleinert met een beste stoot van 19.64 m. vxefxbfxbdxefxbfxbdr haar landgenote Petra Lammert met 19.00 m.
Het evenement werd afgesloten met een 1.000 m. voor ‘Local Heroes’ (kinderen) die werden vergezeld door Gebrselassie die ervoor zorgde dat de mensen toch nog even bleven kijken voordat ze het stadion verlieten. Om 19:00 uur was het toch echt afgelopen en verliet ik de tribune aan de zijkant. Ik volgde de mensenmassa richting de uitgang en liep terug naar de plaats waar de bus deze middag was gestopt. Het duurde even voordat ik een bus in kon, er waren meer mensen met de auto gekomen (). Na ruim een kwartier was de vierde bus pas raak voor mij en deze bracht me netjes terug naar de parkeerplaats van Thales waar ik even voor 19:45 uur weer in m’n auto stapte voor de terugreis naar huis. Onderweg genoot ik na van een mooie atletiekdag en was ruim een uur later weer thuis waar ik de serie gemaakte foto’s bekeek en de verdere avond bijkwam van deze dag.

Het evenement was mede door het stralende weer erg goed bezocht (grofweg 15.000 toeschouwers) en er waren drie meeting records en vijf beste wereldjaarprestaties te noteren. De topprestatie van Saladino sprong er, letterlijk en figuurlijk, toch wel uit.

Na voor het eerst schaatsen, tennis en wielrennen te hebben bezocht twee jaar geleden, zal ik dit jaar voor het eerst naar een atletiekwedstrijd gaan. De Thales FBK Games in Hengelo op zaterdag 26 mei leek me een uitgelezen mogelijkheid om ook deze sport, die ik al jaren volg, eens live te bekijken. Daarom besloot ik tijdens het hemelvaartweekend een kaartje online te bestellen in de voorverkoop om zekerheid te hebben op een goede plek in het Fanny Blankers-Koen Stadion (tot 1982 Stadion Veldwijk). Via het verkoopkanaal TopTicketLine (ooit al eerder gebruik van gemaakt) waren de toegangskaarten al uitverkocht, dus kwam ik automatisch terecht bij het andere kanaal VVV Hengelo waar ik een kaartje reserveerde in rij 6 op de zittribune aan de startzijde.

De Thales FBK Games is de enige internationale Grand Prix in Nederland en dit jaar wordt het 25-jarig jubileum van het atletiekevenement gevierd. Van 1981 t/m 1986 (in 1983 officieel erkend door de wereldatletiekbond IAAF) droeg het al de naam Fanny Blankers-Koen Games, ter ere van de wereldberoemde atletieklegende en viervoudig Olympisch kampioene van 1948. In de periode 1987-2000 stond het evenement bekend als de Adriaan Paulen Memorial (APM), ter herinnering aan de oud-voorzitter van de KNAU en de IAAF. Vanwege de bekroning tot beste atlete van de 20e eeuw werd in 2001 de oorspronkelijke naam FBK Games in ere hersteld.
Deze editie kent een sterk deelnemersveld waar natuurlijk ook de nationale toppers deel van uitmaken. De organisatie heeft ervoor gezorgd (middels een budget van een half miljoen euro) dat zij geduchte tegenstand zullen krijgen van wereldtoppers welke dan ook op elk nummer zijn vertegenwoordigd. Hopelijk wordt het een mooi spektakel in Twente met mooi weer en grootse prestaties en wellicht weer een wereldrecord…

Op pinksterzaterdag was het zover en vertrok ik om 13:15 uur om per openbaar vervoer naar Hengelo (Overijssel) af te reizen. Op station Nijmegen pakte ik de trein van 14:00 uur richting Zutphen waar ik gelijk kon overstappen op de trein naar Hengelo. Om 15:15 uur arriveerde ik na een reis van ca. twee uur op station Hengelo en liep gelijk door naar het busstation waar de bus richting het FBK-Stadion al klaar stond. Net toen ik in de bus zat, vroeg een wat ouder stel aan de buschauffeur of er extra bussen direct naar het stadion reden. Hij wees hen naar een standplaats van treintaxi’s en adviseerde me om er ook naar toe te gaan. Daar bevestigde de chauffeur van een Oad-taxibusje inderdaad dat er gebruik kon worden gemaakt van een busservice, kostenloos nog wel. Na een korte wachttijd reed hij ons met een vol taxibusje naar het atletiekstadion waar we even na 15:30 uur aankwamen.

Van een telefoongesprek eergisterochtend wist ik dat ik m’n al betaalde toegangskaartje moest afhalen in een blauwe bus welke ik meteen na de ingang zag staan. Nadat ik een foto had gemaakt van de voorzijde van het stadion met ervoor het bronzen standbeeld van Fanny Blankers-Koen (in 2004 overleden), ging ik op zoek naar de juiste tribune. Links van de hoofdingang sprak ik een man strak in pak achter in de rij aan of dit de juiste rij voor de start-tribune was en wees me naar een tribune verderop. Net toen ik verder wilde lopen vroeg hij me of ik alleen was en bevestigde dat. De aardige man bood me de mogelijkheid aan de wedstrijd vanaf de overdekte hoofdtribune te volgen (eten incl.) en gaf me een kaartje. Natuurlijk liet ik me die buitenkans niet ontglippen, bedankte de man oprecht en sloot blij verrast achter in de rij aan. Het drong langzaam tot me door dat ik een enorme bofkont was en nam bovenaan de tribune een magazine van het evenement incl. startlijsten in ontvangst. Tegen 16:00 uur was ik in het stadion en nam plaats in m’n kuipstoeltje waar een kussentje klaarlag om de lange zit te veraangenamen. Vanaf deze plek in rij 8 had ik een prima zicht op de baan en probeerde na te gaan waar ik eigenlijk gezeten zou hebben. Later bleek dat deze tribune goed was voor een VIP-behandeling (gratis drank, borrelhapjes, saucijzenbroodje, belegde broodjes)! Ik genoot natuurlijk van deze luxe en kwam dan ook niets tekort.

Fanny Blankers-Koen Stadion

Iets na vieren was het tijd voor de opening van het evenement met het Wilhelmus, welke werd gezongen door Karin Hertsenberg, en een kleurrijke act met vele kinderen. Hierna volgde het voorstellen van de ‘stars of the meet’ die in duo’s in luxe auto’s werden rondgereden. Als eerste kwamen op de 100 m.-sprinters Churandy Martina, Nederlands recordhouder uit de Ned. Antillen, en de Amerikaan Shawn Crawford, olympisch kampioen op de 200 m. Zij werden gevolgd door de Nederlandse 110 m. hordenlopers Gregory Sedoc en Marcel van der Westen, resp. 1e en 2e op de EK-indoor dit jaar. Als derde verschenen de Belgische Europees kampioenes Kim Gevaert (100 en 200 m.) en Tia Hellebaut (hoogspringen). Daarachter reden Rutger Smith, Nederlands recordhouder kogelstoten, en Bram Som, Europees kampioen en Nederlands recordhouder op de 800 m. In de volgende bolide zaten het Ethiopische langeafstandsfenomeen Kenenisa Bekele, wereldkampioen veldlopen en wereld- en olympisch kampioen 10.000 m., en de Panamese verspringer Irving Saladino, winnaar van de Golden League-jackpot vorig jaar. Hierna verschenen Rens Blom, wereldkampioen en Nederlands recordhouder polsstokhoogspringen, en de Amerikaan Jeremy Wariner, wereld- en olympisch kampioen op de 400 m. De rij werd gesloten door de Nederlandse (voormalig Keniaanse) Lornah Kiplagat, wereldkampioene veldlopen en 20 km. op de weg, en de Ethiopische langeafstandslegende Haile Gebrselassie, viervoudig wereld- en tweevoudig olympisch kampioen 10.000 m. Kiplagat werd nog even gehuldigd voor haar succesvolle jaar 2006 en werd beloond met het mogen dragen van startnummer 1 vandaag.

Gevaert & Hellebaut / Blom & Wariner

Het bal werd geopend door de bedrijvenmijl, gevolgd door gehandicapte atleten op de sprint en een kilometerloop voor pupillen. Om 16:50 uur stond het polsstokhoogspringen voor mannen op het programma. Deze wedstrijd kon ik erg goed volgen, omdat het plaatsvond aan de lange zijde waar ik op uitkeek. Het zou een mooi, spectaculair schouwspel worden.
Om 17:00 uur was het tijd voor de 100 m. horden voor vrouwen welke werd gewonnen door de Amerikaanse Nichole Denby in 12.88 sec. Het was grappig om te zien hoe de horden in no-time in afstelling aangepast werden aan de 110 m. horden voor mannen. Deze werd nipt gewonnen door de Amerikaan Ryan Wilson in 13.33 sec. voor Gregory Sedoc die met een tijd van 13.37 sec. zichzelf verraste met een persoonlijk record, een gehaalde WK-limiet xefxbfxbdn een olympische nominatie. Hij genoot zichtbaar van z’n topprestatie tijdens z’n ereronde. Marcel van der Westen eindigde als vierde in 13.63 sec.

110 m. horden / ereronde Gregory Sedoc

Het volgende loopnummer was de 5.000 m. voor vrouwen met Lornah Kiplagat die gaandeweg de wedstrijd het tempo van de kopgroep moest loslaten. Deze lange afstand werd gewonnen door de Ethiopische Gelete Burika Bati in 14:38.18 min. (beste wereldjaarprestatie), Kiplagat werd zesde in 15:06.51 min. Burika won de speciale Ellen van Langen-bokaal voor de beste prestatie bij de vrouwen.
Vervolgens was het de beurt aan het vlakke sprinten. De 100 m. voor vrouwen werd allereerst gewonnen door de Amerikaanse Me’Lisa Barber die in een tegenvallende 11.35 sec. Kim Gevaert 0.01 sec. voorbleef. Bij de mannen ging de zege naar Churandy Martina in 10.14 sec. waarmee hij verrassend Shawn Crawford (10.22 sec.) versloeg. De Nederlander Caimin Douglas eindigde als zevende in 10.38 sec.
Intussen waren bij het polsstokhoogspringen de Nederlanders Robert-Jan Jansen en Laurens Looije blijven steken op de aanvangshoogte van 5.30 m. wat voor beide een zevende plek opleverde. Onder luid gejuich en applaus bedwong Rens Blom (net als de Israxefxbfxbdlixefxbfxbdr Aleksandr Averbukh, de Duitser Tim Lobinger en de Amerikaan Jeff Hartwig) in z’n derde poging 5.50 m.

Polsstokhoogspringen: Rens Blom

Links een eindje verderop op de tribune herkende ik ineens oud-wielrenner Hennie Kuiper en Rabobank-renner Joost Posthuma. Leuk dat zij ook interesse tonen in een andere topsport.

Op de volgende loopafstand, de 3.000 m. steeplechase voor mannen, toonde de Keniaan Paul Kipsiele Koech z’n klasse door met overmacht te winnen in een eindtijd net boven de 8 min.: 8:01.05, een meeting ofwel stadionrecord en een beste wereldjaarprestatie.
Na het tot twee keer toe missen van 5.65 m. ging Rens Blom in overleg met z’n trainer wat met z’n derde poging te doen. Hij bleek te gaan springen op 5.70 m. wat helaas mislukte. Daarmee eindigde hij in de wedstrijd op een gedeeld vijfde plaats. Lobinger en Hartwig zouden samen gaan uitmaken wie de wedstrijd ging winnen.
Op de 400 m. voor mannen won zoals van tevoren verwacht topfavoriet Jeremy Wariner in een meeting record van 44.43 sec. Ook de Kongolees Gary Kikaya dook met 44.77 sec. 0.08 sec. onder het oude stadionrecord van de Amerikaan Harry ‘Butch’ Reynolds. Inmiddels was ook het kogelstoten voor mannen met Rutger Smith begonnen. Dit technische nummer ging eigenlijk een beetje langs me heen omdat het zich aan de andere kant van het stadion afspeelde. Hetzelfde gold voor het discuswerpen voor vrouwen, verspringen voor mannen en hoogspringen voor vrouwen. Het discuswerpen was gewonnen door de Tsjechische Vera Pospxefxbfxbdsilovxefxbfxbd-Cechlovxefxbfxbd (64.49 m.) die resp. 30 en 39 cm. verder wierp dan de Duitse Franka Dietzsch en de Roemeense Nicoleta Grasu. Bij het verspringen werd het oude meeting record van Frans Maas (8.07 m.) ruimschoots overschreden door Irving Saladino met 8.53 m., een evenaring van z’n beste wereldjaarprestatie. Zijn topprestatie (als beste beoordeeld bij de mannen) was goed voor de speciale Haile Gebrselassie-prijs.

Het volgende loopnummer was de 10.000 m. voor mannen met Haile Gebrselassie – bijgenaamd ‘Mr. Hengelo’ vanwege z’n vier gevestigde wereldrecords aldaar – die voor xefxbfxbdxefxbfxbdn keer terugkeerde op z’n geliefde baan. Hij liep verdienstelijk mee en eindigde uiteindelijk als vijfde netjes onder de 27 min. in 26:52.81. De race werd winnend afgesloten door z’n landgenoot Sileshi Sihine in een beste wereldjaarprestatie van 26:48.73 min. Beide liepen een ereronde en genoten zichtbaar van het enthousiaste publiek en de goede sfeer. De typerende glimlach op het gezicht van Gebrselassie leek niet meer te kunnen verdwijnen…

10.000 m. / ereronde Haile Gebrselassie

Om 19:00 uur was ook het polsstokhoogspringen afgelopen. Winnaar was geworden Hartwig (die ooit over 6.03 m. sprong): hij had als enige 5.70 m. weten te bedwingen, waarna hij twee keer miste op 5.75 m. en xefxbfxbdxefxbfxbdn keer op 5.80 m. Met een geslaagde sprong op 5.65 m. en drie mislukte pogingen op 5.75 m. werd Lobinger tweede.

Polsstokhoogspringen: Tim Lobinger / Jeff Hartwig

Het kogelstoten was knap gewonnen door Rutger Smith met een afstand van 20.85 m. Hij was erg blij met z’n thuisoverwinning en maakte ook een ereronde. Het hoogspringen werd zoals verwacht gewonnen door Tia Hellebaut met een tegenvallende hoogte van 1.93 m.; 1.96 m. zat er helaas voor haar niet in.

Op de baan was het tijd voor de 400 m. horden voor mannen welke werd gewonnen door de Amerikaan Angelo Taylor in 49.07 sec. Hij genoot na van z’n zege tijdens z’n ereronde. Vervolgens stond de 800 m. op het programma (waarop de Adriaan Paulen-bokalen te winnen waren). Eerst ging bij de vrouwen de winst naar de Britse Marilyn Okoro in een tijd van 2:00.70 min. Bij de mannen stond vervolgens Bram Som aan de start en was duidelijk te herkennen aan z’n zwarte kousen. In de felle eindsprint kwam hij net tekort en werd vierde in een tijd van 1:45.61 min. De Keniaanse favoriet Wilfred Bungei werd verrast door de jonge Oegandees Abraham Chepkirwok: 1:45.46 om 1:45.35 min.
Het laatste loopnummer was de 2 mijl (3.218 m.) voor mannen. Kenenisa Bekele was hierop de duidelijke blikvanger, hij had tenslotte een wereldrecordpoging aangekondigd op deze incourante afstand. Ondanks een magistrale eindsprint waar hij zo om bekend staat, kwam hij niet in de buurt van het wereldrecord: 8:13.51 min., bijna 15 sec. boven de beste wereldtijd ooit. Direct achter Bekele voerde Edwin Cheruiyot Soi in 8:16.98 min. een heel veld Kenianen aan. Toch had Bekele z’n teleurstelling snel verwerkt en schonk tijdens een ereronde dan ook genoeg tijd en aandacht aan z’n fans.

2 mijl / ereronde Kenenisa Bekele

Om 20:00 uur was een eind gekomen aan een lange zit van vier uur en kon de slotact beginnen. Ter ere van het jubileum landden er drie parachutisten vlak na elkaar op het veld in het stadion. Hierna werd diva Anita Meyer aangekondigd die zingend op het ereschavot het succesvol verlopen evenement – met vier beste wereldjaarprestaties en ca. 13.000 bezoekers (bijna uitverkocht) – afsloot. Veel bezoekers geloofden het toen wel en verlieten het stadion. Ik volgde vrij snel daarna ook. Bij de uitgang zag ik niet zo snel een taxibusje klaarstaan dus besloot door te lopen. Een eindje verderop zag ik een bushalte en hoefde niet lang te wachten voor een lijnbus naar het station. Onderweg naar huis in de trein genoot ik na van een geweldige dag en was weer een mooie sportervaring rijker. Ook het weer was boven verwachting goed gebleven. Tegen 23:30 uur was ik thuis en bekeek de gemaakte digitale foto’s nog even goed voordat ik ging slapen.

Wil men de gehele fotoimpressie zien, laat dan een berichtje achter of stuur een e-mail om toegang te krijgen tot het online fotoalbum.