De Essent ISU World Cup Speed Skating Finals ofwel Wereldbekerfinale vindt in het olympisch schaatsseizoen in IJsstadion Thialf te Heerenveen plaats van vrijdag 12 tot en met zondag 14 maart. Het is de zevende en laatste wedstrijd in de wereldbekercyclus van het seizoen 2009-2010. De eerste zes wedstrijden vonden plaats in Berlijn, Heerenveen en Hamar (november), Calgary en Salt Lake City (december) en Erfurt (maart).
Op vrijdag de 12e (dag 1) worden vier afstanden gereden: resp. de 1e 500 m. vrouwen, 1e 500 m. mannen, 3.000 m. vrouwen en 1.500 m. mannen. Op de 500 vrouwen is de Duitse Jenny Wolf na acht zeges in tien wedstrijden al bijna zeker van de wereldbekerzege, mede ook omdat haar beide concurrentes – de Chinese Wang Beixing en de Zuid-Koreaans olympisch en wereldkampioene Lee Sang-Hwa – een weekend eerder in Erfurt ontbraken. Ze heeft 280 punten voorsprong op Wang, terwijl er nog 2x 150 punten te verdienen zijn in Heerenveen. Op de 500 mannen gaat de Fin Mika Poutala aan de leiding in de wereldbekerstand vxefxbfxbdxefxbfxbdr de Amerikaan Tucker Fredricks en de beide in Erfurt ontbrekende Zuid-Koreanen Lee Kang-Seok en Lee Kyou-Hyuk (wereldkampioen) met een marge van resp. 43, 98 en 100 punten. In tegenstelling tot bij de vrouwen is het dus bij de mannen allesbehalve beslist op de kortste afstand. Op de 3.000 vrouwen staat de Tsjechisch olympisch en Europees kampioene Martina Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd aan kop met 30 punten voorsprong op de Duitse Stephanie Beckert en 145 punten op de Duitse Daniela Anschxefxbfxbdtz-Thoms. Op de 1.500 mannen heeft de Amerikaan Shani Davis 130 punten meer dan z’n enige overgebleven concurrent Hxefxbfxbdvard Bxefxbfxbdkko uit Noorwegen. Er zijn in Thialf 150 punten te verdienen voor een afstandszege, 120 punten voor een tweede en 105 punten voor een derde plaats.

Zo gauw ik vernam dat de Wereldkampioenschappen Allround dit seizoen in Heerenveen gehouden zouden worden, was ik al gelijk van plan om erheen te gaan nadat ik vorig seizoen getuige was geweest van de slotdag van het Europees Kampioenschap Allround. Toen de kaartverkoop half januari van start ging op de KNSB-website (via Paylogic) was ik er gelijk bij, maar nadat ik er na lang wachten eindelijk doorheen kwam bleken alle WK-kaarten helaas al te zijn uitverkocht. Als alternatief besloot ik voor de WB-finale, die het weekend ervoor eveneens in Thialf plaatsvindt, twee kaarten voor zitplaatsen op de westtribune te bestellen voor wielervriend Lucas (die nog nooit eerder naar het schaatsen is geweest) en mezelf. Bijna waren we begin januari al samen naar de 6-daagse van Rotterdam (baanwielerevenement) geweest, maar toen dat op het laatste moment niet doorging, kwam het schaatsen ter sprake. Het wordt alweer m’n vijfde bezoek aan Thialf waar ik nog niet eerder een zitplaats heb gehad.
Later kwam het idee van Lucas om na afloop het samenzijn te verlengen onder het genot van een biertje en gezellig na te praten over het schaatsen in een hotel en er ook te overnachten, zodat we de volgende ochtend rustig terug kunnen rijden. Op hotelreserveringensite Booking.com ging ik op zoek naar een geschikte accommodatie en kwam uiteindelijk uit op Hotel De Oorsprong in Sint Nicolaasga, de goedkoopste xefxbfxbdn dichtstbijzijnde (op 12,5 km. afstand van Thialf) optie in de buurt. Met die boeking wordt ook nog eens het schaatsforum gesteund.
Na wat e-mailwisselingen over en weer kwamen we een maand later overeen dat Lucas me met z’n leaseauto thuis zal komen ophalen om 12:00 uur, zodat we ruimschoots op tijd in Heerenveen zijn waar het schaatsen om 15:00 uur begint. Vanaf het moment dat het gezamenlijke uitstapje vastlag, heb ik er enorm naar uitgekeken.

Eindelijk was het zover op vrijdag de 12e. Die ochtend trof ik nog wat voorbereidingen en was uiteindelijk klaar voor vertrek. Vlak na twaalven belde Lucas bij me aan en zagen we elkaar voor de tweede keer (eerste keer was tijdens het wielerprikbordweekend ‘Klassika Prikmavera’ in Holten vorig jaar oktober). We dronken eerst nog wat en praatten een beetje bij voordat we om 12:30 uur naar Heerenveen afreisden. Het was bewolkt weer onderweg naar Thialf. Om 14:00 uur waren we in Heerenveen en werden op het bedrijventerrein naar een parkeerplaats geleid. Tijdens onze wandeling naar Thialf van ca. een kwartier kwamen we erachter dat er nog genoeg gelegenheid was om dichterbij te parkeren. We begrepen het parkeerbeleid niet helemaal… Bij het ijsstadion liepen we gelijk door naar de westtribune waar we in vak K onze zitplaatsen in rij 4 opzochten. We zaten vlak na de wissel en voor de bocht en hadden een mooi zicht op de baan. Handig was ook dat we dichtbij de trap zaten zodat we snel naar het toilet en naar buiten konden. Nadat we beiden een sanitaire stop hadden gemaakt kwam Lucas ineens met twee grote bekers bier teruggelopen. Hij verraste me maar daar had ik natuurlijk geen enkele moeite mee.

IJsstadion Thialf

Om 15:00 uur werd het finaleweekend geopend door ISU-lid Jan Dijkema en klonk het Wilhelmus door het stadion. Op de eerste 500 m. voor vrouwen ging in de derde rit de eerste Nederlandse van start: Natasja Bruintjes. Ze bracht de eerste 38′er op de klokken met 38.92 sec. Een rit later kwam Laurine van Riessen, de bronzen medaillewinnares op de olympische 1.000 m., 0.02 sec. boven de tijd van Bruintjes uit (38.94). In de zesde rit dook de Amerikaanse Heather Richardson met hetzelfde verschil juist onder de tijd van Bruintjes (38.90) en had Thijsje Oenema (39.03) verslagen. In de achtste rit kwam de zilveren medaillewinnares op de olympische 1.000 m., Annette Gerritsen, op het ijs tegen de Japanse Nao Kodaira. Beide dames doken onder de snelste tijd van Richardson en Gerritsen won de rit: 38.67 om 38.78. In de negende en laatste rit was het de beurt aan Jenny Wolf – de zilveren medaillewinnares op de olympische 500 m. – die bij afwezigheid van Wang en Lee vooraf al zeker was van haar vijfde wereldbekerzege op rij, en Margot Boer. Zoals verwacht opende de Duitse wereldrecordhoudster sneller maar in de laatste meters kwam Boer nog verrassend genoeg bijna langszij: 38.18 om 38.22. Het was een mooi, spannend slot van de eerste afstand van de openingsdag. Wolf had dus haar achtste afstandszege in tien wedstrijden te pakken en Boer en Gerritsen waren als tweede en derde gexefxbfxbdindigd.

500 m.: Jenny Wolf

Tijdens de dweilpauze liepen we naar buiten de zuiptent in waar we weer twee grote bier dronken. Daarna liepen we weer terug naar binnen voor de tweede afstand van de dag, de eerste 500 m. voor mannen, welke om 15:50 uur begon. In de vierde rit noteerde de Rus Dmitry Lobkov de eerste tijd onder de 35,5 sec. met 35.25. In rit zes wist Ronald Mulder daar met 0.01 sec. onder te duiken (35.24). Een rit later liet Jan Smeekens de klok in eerste instantie op precies 35 sec. stoppen, maar vlak na de finish werd z’n tijd gecorrigeerd naar 34.99. In de achtste en laatste rit kwam de Amerikaan Tucker Fredricks nog dicht in de buurt van Smeekens’ snelste tijd maar kwam net tekort: 35.01. Hij had Mika Poutala, die wederom clowneske bewegingen maakte bij de start en slechts als achtste eindigde, verslagen en daarmee de leidende positie in de WB-stand van de Fin overgenomen: Fredricks heeft met nog xefxbfxbdxefxbfxbdn 500 m. te gaan (morgen) een marge van 41 punten te verdedigen op de Fin en 106 op Smeekens die vandaag dus z’n derde wereldbekerwedstrijd op rij had gewonnen.

500 m.: Mika Poutala – Tucker Fredricks

Na afloop van de sprintafstand dronken we weer gezellig een biertje in de zuiptent. Terwijl we weer naar onze plaatsen terugliepen was de derde afstand van de dag, de 3.000 m. voor vrouwen, zojuist (16:35 uur) begonnen. De start van deze afstand was net vxefxbfxbdxefxbfxbdr ons en dus goed te aanschouwen. Het tweede paar was volledig Nederlands: Elma de Vries tegen Diane Valkenburg. Valkenburg hield de hele rit het initiatief vast en won in 4:10.15 tegen 4:15.96 voor De Vries. In de derde rit was het de beurt aan Renate Groenewold die voor de allerlaatse keer in haar carrixefxbfxbdre op het ijs zou verschijnen. In het begin ging het gelijk op met haar Amerikaanse tegenstandster Nancy Swider-Peltz Jr. maar na 2 km. werd het duidelijk dat Groenewold haar laatste optreden winnend zou gaan afsluiten. Ze dook zowel onder de 4:10 min. als de snelste tijd van Valkenburg: 4:09.74. Het was vreemd dat ze haar afscheidsrondje (met een roosje in de hand) inzette terwijl de volgende rit (met Moniek Kleinsman) al begonnen was waardoor het erg koeltjes overkwam. We hadden verwacht dat ze daarmee zou wachten tot na afloop van de afstand ()… Kleinsman reed een matige 3 km. (4:16.54). De Canadese Cindy Klassen – nog steeds wereldrecordhoudster op deze afstand maar tegenwoordig ver teruggeworpen – reed in de vijfde rit (de laatste vxefxbfxbdxefxbfxbdr de baanverzorging) niet veel beter en ging zoals al vaker dit seizoen volledig op een hoop in de laatste twee ronden. Groenewold had in ieder geval voor de snelste tijd van het eerste deel gezorgd.

3.000 m.: start/finish Renate Groenewold

Toen de zamboni’s weer op het ijs kwamen – het was alweer na vijven – liepen we weer naar de zuiptent en dronken nu beiden een cola (Lucas moest immers nog rijden en ik stelde me solidair op jegens hem). Terwijl we weer terug op onze plaatsen waren en het tweede deel al begonnen was, ging Lucas op zoek naar de wieleruitslagen van vandaag (we blijven tenslotte xefxbfxbdchte liefhebbers) op z’n mobieltje. Groenewolds tijd bleef zelfs staan tot de laatste twee ritten. In de voorlaatste rit versloeg de Duitse Daniela Anschxefxbfxbdtz-Thoms de Canadese Kristina Groves (4:06.54 om 4:08.17) terwijl in Vancouver Groves Anschxefxbfxbdtz nog nipt was voorgebleven voor het brons. In de negende en laatste rit verschenen de gouden en zilveren olympische medaillewinnaressen op het ijs, resp. de Tsjechische Martina Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd en de Duitse Stephanie Beckert. De Tsjechische liet er geen twijfel over bestaan wie dit seizoen de sterkste is op deze afstand en pakte met een sterke laatste ronde ook nog haar winst op Anschxefxbfxbdtz: 4:06.25 tegen 4:07.57 voor Beckert. De afstandszege leverde haar dus de wereldbeker 3.000/5.000 m. op. Na ook al eerder de Europese allroundtitel te hebben gepakt, kan haar seizoen eigenlijk niet meer stuk. Volgende weekend kan ze daar nog een wereldallroundtitel aan toevoegen en zou ze dus alles gewonnen hebben wat er te winnen valt tijdens dit olympische seizoen.

3.000 m.: start Martina Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd / M.Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd – S.Beckert

Rick & Lucas op tribune in Thialf

Na buiten nog een cola te hebben gedronken begon tegen 18:30 uur de vierde en laatste afstand van de dag, de 1.500 m. voor mannen, een mooie afstand om de dag mee te besluiten. In de tweede rit verscheen de eerste Nederlander al op het ijs: Kjeld Nuis. Het talent zette met 1:46.61 een sterke tijd neer waar velen na hem zich op stukbeten. Drie andere landgenoten, Remco Olde Heuvel (rit 4, 1:47.58), Rhian Ket (rit 6, 1:47.50) en Stefan Groothuis (rit 7, 1:46.85) kwamen ook niet aan Nuis’ snelste tijd. In de voorlaatste rit was het de beurt aan de Canadees Denny Morrison en olympisch kampioen Mark Tuitert die luid werd toegejuicht door het publiek. Nuis’ tijd werd eindelijk beslecht door Morrison in 1:46.12 tegen 1:46.67 voor Tuitert die dus net boven de tijd van z’n jonge ploeggenoot bleef. In de negende en laatste rit ging het om de wereldbekerwinst tussen de Amerikaan Shani Davis en de Noor H?vard Bxefxbfxbdkko die op deze afstand goed waren voor resp. zilver en brons in Vancouver. De Amerikaan liet de Noor kansloos in wat een strijd had moeten worden. Davis pakte door een sterke laatste ronde de afstandszege in 1:45.20 en eiste dus de wereldbeker voor zich op nadat hij vorig weekend in Erfurt de eindzege op de 1.000 m. al had veiliggesteld. Bxefxbfxbdkko eindigde in 1:46.86 slechts als zesde. Achter Davis eindigden dus Morrison en Nuis – die een veelbelovende toekomst tegemoet gaat – op het podium. Tuitert en Davis maakten na afloop nog een ereronde waarmee een mooie eerste WB-finaledag tegen 19:00 uur werd afgesloten. Lucas had genoten van z’n eerste schaatsbezoek ooit (aan Thialf).

1.500 m.: Mark Tuitert / Shani Davis

Ererondes olympisch kampioen Tuitert / WB-winnaar Davis

Na afloop verlieten we gelijk het stadion en liepen terug naar de auto op het bedrijventerrein van Heerenveen-Zuid. We reden door naar het hotel in Sint Nicolaasga waar we een kamer hadden gereserveerd. Onderweg regende het licht. Rond 19:45 uur kwamen we aan bij Hotel De Oorsprong wat vroeger een paardenfokkerij was. We checkten in, lieten onze spullen achter in de hotelkamer en liepen terug het restaurant in waar we gelijk aan tafel konden. Omdat we niets hadden gegeten bij Thialf hadden we allebei stevige trek. Tijdens het eten praatten we gezellig na over deze mooie schaatsdag en onze gedeelde passie voor de wielersport. Na een lekkere soep vooraf, deed de Chateaubriand Stroganoff – die opvallend genoeg aan onze tafel werd bereid – ons zeer goed smaken. Achteraf was het maar goed dat we de lucht van warme, vette hap bij Thialf hadden kunnen weerstaan, anders hadden we dit overheerlijke diner moeten missen. Na het eten hebben we in de binnentuin/patio van het hotel de verdere avond gezellig gepraat met vier andere Thialf-gangers tot aan de laatste ronde om 0:30 uur. Daarna was de bar echt dicht, namen we afscheid van de andere hotelgasten en gingen door naar bed.

De volgende ochtend stonden we zo rond 8:15 uur op. Nadat we ons beiden gedoucht hadden, namen we onze spullen mee naar de patio waar we rustig aan het ontbijt gingen. Tegen 9:45 uur checkten we uit en hadden een goed verblijf in dit hotel gehad. We reden terug naar huis en anderhalf uur later (11:15 uur) zette Lucas me netjes thuis af en reed gelijk door naar het westen.
Gezamenlijk hadden we er een leuk, gezellig uitstapje (van bijna 24 uur) op zitten waar we elkaar nog beter hebben leren kennen. Beiden vonden we het absoluut voor herhaling vatbaar en doen het volgend jaar gewoon weer over!
Begin mei zien we elkaar weer tijdens de Giro-start in Amsterdam.

Het AEGON Kwalificatie Toernooi voor de Olympische Winterspelen 2010 in Vancouver, Canada (12-28 februari) vindt plaats van zondag 27 t/m woensdag 30 december 2009 in IJsstadion Thialf, Heerenveen. Tijdens het AKT I kunnen de schaats(st)ers zich per afstand plaatsen voor de OS. Enkel Sven Kramer is op basis van eerder behaalde resultaten al zeker van deelname aan de OS op zowel de 5.000 als 10.000 meter. Alle andere rijd(st)ers zullen moeten strijden voor een OS-ticket en dan gaat het er dus xefxbfxbdcht om (al hebben degenen die aan de kwalificatie-eisen van sportkoepel NOC*NSF hebben voldaan een beschermde status en op basis daarvan eventueel een tweede kans (AKT II) half/eind januari). Vier jaar geleden vond het toenmalige OKT (Olympisch Kwalificatie Toernooi) nog tezamen met de NK Afstanden plaats, eveneens in Thialf, terwijl het dus dit jaar een afzonderlijk toernooi is.
Op zondag de 27e wordt begonnen met drie afstanden: resp. 500 m. mannen (in 2 omlopen), 1.500 m. vrouwen en 5.000 m. mannen. Op de 500 en 1.500 m. zijn maximaal vier startplaatsen beschikbaar voor de OS en op de 5.000 m. zijn dat er maximaal drie. In totaal kan het Nederlandse schaatsteam uit max. 10 mannen en 10 vrouwen bestaan. Omdat het programma op dag 1 qua afstanden het aantrekkelijkst is, heb ik ervoor gekozen om deze dag naar Thialf te gaan. Terwijl ik al langer van plan was om xefxbfxbdxefxbfxbdn dag te gaan, heb ik gelijk na m’n eerste schaatsbezoek dit seizoen – de Utrecht City Bokaal eind november – online op de KNSB-website (via Paylogic) een kaart besteld voor een staanplaats op de noordtribune. Exact een jaar geleden had ik er ook gestaan voor dag 2 van het NK Allround. Het wordt alweer m’n vierde bezoek aan Thialf, het schaatswalhalla van Nederland. Op Tweede Kerstdag zag ik in de loting dat alle drie de afstanden uit acht ritten zouden bestaan.

Tussen 11:15 en 11:30 uur werd ik opgehaald door neef Renxefxbfxbd, neef Jan en oom Henk en kon dus met hen meerijden naar Thialf. Een paar dagen geleden hoorde ik namelijk op een verjaardag dat zij ook zouden gaan. Na een voorspoedige autorit sloten we aan in de rij op de afrit van de snelweg (A32). Toch konden we vrij snel doorrijden en lieten de auto tegen 13:00 uur achter op het aangrenzende bedrijventerrein. Vlak voordat we bij Thialf aankwamen ontving ik een sms van Sjoerd, webmaster van het schaatsforum, van wie ik wist dat hij ook zou gaan maar een staanplaats op zuid had. Misschien dat we elkaar later op de dag nog zouden zien. Buiten bij het stadion scheidden de wegen van m’n neven en oom, die een zitplaats op west hadden, en die van mij. Tegen 13:30 uur was ik binnen op de noordtribune en zocht in de buurt van de in-/uitgang een plekje in vak O.

IJsbaan Thialf

Een paar minuten later kon de eerste afstand van het AKT beginnen: de eerste 500 m. voor mannen. In de tweede rit verscheen de door de TCL (TopsportCommissie Langebaan) aangewezen Sven Kramer aan de start en scherpte z’n PR (persoonlijk record) aan van 36.20 naar 36.17. Desondanks eindigde hij uiteindelijk als 16e en laatste, maar dat deerde ‘m niet omdat hij dit seizoen nog een tijd wilde neerzetten met het oog op het EK Allround. In de vierde rit dook Jan Bos als eerste onder de 35,5 seconden met een tijd van 35.30, een goede prestatie voor de ervaren man van de Hofmeier-ploeg. Twee ritten later verbeterde afstandsspecialist Jan Smeekens (Control) die tijd met 35.03 waarmee hij z’n ploegmaat Stefan Groothuis (35.34) had verslagen. In de zevende en voorlaatste rit noteerde Simon Kuipers (ook van de Control-ploeg) een sterke 35.20. Het achtste en laatste paar was Mark Tuitert (Control)/Ronald Mulder (APPM). Mulder die eerder deze maand in Calgary het Nederlands record had verbeterd (nu 34.52), dook met 35.19 weliswaar net onder de tijd van Kuipers maar kwam niet aan de beste tijd van Smeekens die dus de eerste 500 m. op z’n naam had geschreven. De toon was gezet; de tweede omloop zou na de 1.500 m. voor vrouwen plaatsvinden.

1e 500 m.: Jan Smeekens / Ronald Mulder

Tijdens de dweilpauze kocht ik een beker koffie en wierp daarna even een blik op de plek waar net als vorig jaar NOS Studio Sport gesitueerd was tussen twee kerstbomen in met presentator Mart Smeets en analisten Bart Veldkamp en Ria Visser. Ik nam een foto en sms’te daarna Sjoerd om te laten weten dat ik er ook was. We spraken af om elkaar na de tweede 500 m. op te zoeken en dan samen in ‘mijn’ vak de 5.000 m. voor mannen te bekijken.

NOS Studio Sport

Bij de 1.500 m. stond ik bij de startpositie. In de derde rit baarde eerstejaars A-juniore Lotte van Beek opzien met een nieuw PR in 1:58.40. Die tijd was tevens goed voor een nieuw baanrecord voor junioren; de UCB-winnares maakt dit seizoen grote sprongen naar de vaderlandse top. Een rit later werd haar tijd nipt verbeterd door Control-rijdster Laurine van Riessen met 1:58.35. In de vijfde rit reed TVM’ster Paulien van Deutekom een fletse metrische mijl (1:59.65) en bleek dus ver te zijn teruggeworpen als gevolg van een liesblessure vroeg in het seizoen. In de zesde rit reed haar ploeggenote en favoriete Ireen Wxefxbfxbdst via een sterke laatste ronde naar een degelijke 1:56.97, vrijwel zeker genoeg voor plaatsing. Haar tegenstandster Elma de Vries (Cow House) bleef ver achter en eindigde teleurstellend als allerlaatste. Margot Boer klokte in de rit daarna met 1:58.38 maar net boven de tijd van haar ploeggenote Van Riessen maar wxefxbfxbdl net onder de tijd van Van Beek. Haar tegenstandster Marrit Leenstra lijkt het net als ploeggenote Van Deutekom ook helemaal kwijt te zijn en eindigde zelfs boven de 2 min. De achtste en laatste rit ging tussen Diane Valkenburg (VPZ) en Annette Gerritsen (Control). Op 1.100 m. noteerde sprintster Gerritsen nog de snelste doorkomsttijd maar moest uiteindelijk toch Wxefxbfxbdst voor zich dulden: 1:57.58 tegen 1:58.61 voor Valkenburg. Haar tweede plaats was toch goed voor directe plaatsing voor de OS; na haar rit viel ze uitgeteld neer op een kussen. Afstandswinnares Wxefxbfxbdst maakte een mooie ereronde en kon opgelucht zijn met haar eerste verdiende ticket op haar favoriete afstand. De nummers drie en vier, Van Riessen en Boer, moeten plaatsnemen in de ‘wachtkamer’ en afwachten of hun prestatie genoeg is voor ‘Vancouver’. Van Riessen maakt in ieder geval een goede kans omdat ze hoog in de zgn. prestatiematrix (rangorde van medaillekansen volgens berekening) staat.

1.500 m.: start/finish Ireen Wxefxbfxbdst

Voor de tweede 500 m. mannen zocht ik weer een plek dichterbij de bocht op, zodat ik weer een betere positie voor actiefoto’s had. De kanshebbers voor de olympische tickets kwamen vanaf rit zes aan bod. Kuipers en Tuitert, derde en zesde in de eerste omloop, trokken zich aan elkaar op en reden naar resp. 35.08 en 35.20 waarmee ze beide sneller waren dan in de eerste omloop. Voor Tuitert was het zelfs een PR. In de zevende rit traden Ronald Mulder (2e in de eerste run) en Groothuis (5e) aan. Mulder won de rit in dezelfde tijd als in de eerste run (35.19) tegen 35.29 voor Groothuis. Daarmee was Kuipers Mulder gepasseerd in het eindklassement. De achtste en laatste rit ging tussen Smeekens (1e) en Bos (4e). Smeekens opende weer sterk maar zag Bos bijna onderdoor komen in de binnenbocht: 35.16 om 35.19. Dat was genoeg voor Smeekens om als eerste te eindigen in het klassement. De winnaar van de tweede omloop Kuipers was dus een plaatsje opgeschoven ten koste van Mulder die dan ook (terecht) teleurgesteld oogde tijdens de huldiging. Hij wist dat zijn kans op de Spelen gereduceerd was en moet dus afwachten de komende dagen of z’n derde plaats toereikend is. Smeekens en Kuipers zijn ook nog niet zeker, maar voor eerstgenoemde moet het raar lopen mocht hij niet naar Vancouver gaan. Vanwege het feit dat de nummer vier van de 500 m. helemaal onderin de prestatiematrix staat, heeft Bos slechts een minieme kans op de OS.

2e 500 m.: R. Mulder – Groothuis / Smeekens – Bos

Na de 500 m. haalde ik weer een beker koffie en wachtte op Sjoerd die spoedig naar me toe zou komen. Opeens ging m’n telefoon af: het was Sjoerd die ik dus niet naar binnen had zien gaan. Tijdens de dweilpauze en het eerste deel van de 5.000 m. voor mannen praatten we wat bij over het schaatsen in het algemeen en het forum in het bijzonder. We hadden elkaar voor het laatst gezien tijdens het etentje met de moderators begin juni in Leiden.
Na de dweilpauze begon het er in het laatste deel pas echt om te spannen. Arjen van der Kieft (eenling zonder ploeg) reed in rit vijf naar een nieuw PR met 6:20.14. In de zesde en voorlaatste rit was het de beurt aan TVM’er Carl Verheijen en Bob de Jong van VPZ. Verheijen nam aanvankelijk het initiatief maar De Jong lag duidelijk op de loer. Toen De Jong halverwege het heft in handen nam, ontspon zich een boeiend gevecht. Steeds probeerde De Jong een gat te slaan met Verheijen maar de geretourneerde TVM’er pareerde z’n aanvallen en kwam steeds weer terug. Pas bij de laatste wissel werd duidelijk dat Verheijen toch het onderspit moest delven: 6:14.12 om 6:15.70. Beiden waren nog nooit zo snel geweest in Thialf, maar er kon er sowieso maar xefxbfxbdxefxbfxbdn rechtstreeks doorgaan naar Vancouver omdat Sven Kramer zich al eerder had geplaatst.

5.000 m.: Verheijen – De Jong / ritwinnaar Bob de Jong

In de zevende en laatste rit hadden Wouter Olde Heuvel (TVM) en Jan Blokhuijsen (VPZ) de lastige opgave om de scherpe tijden in de vorige rit aan te vallen. Tot aan 3.000 m. konden beide heren het schema van de vorige rit nog aardig volgen maar daarna bleek snel dat De Jong en Verheijen de lat te hoog hadden gelegd en moesten ze dus beiden de schema’s van de routiniers loslaten. Blokhuijsen won de rit in 6:22.23 en Olde Heuvel viel tegen in 6:25.41, resp. een vierde en vijfde plaats. De Jong had zich dus met deze afstandsoverwinning voor de vierde keer op rij (!) geplaatst voor de Spelen en de door hem op waarde geklopte Verheijen moet het op het AKT II nog eens opnemen tegen de vandaag afwezige Koen Verweij (rugblessure) en Bob de Vries (ziek) die beiden een beschermde status bezitten. Zuur voor Verheijen dat hij naar de herkansing moet, want hij had met zo’n goede tijd eigenlijk wel een ticket verdiend. Op deze manier lijkt het er een beetje op dat er te ver wordt doorgeselecteerd (), maar zo zijn nu eenmaal de vooraf gestelde regels.

5.000 m.: W. Olde Heuvel – Blokhuijsen / afstandswinnaar Bob de Jong

Om 16:45 uur zat de eerste dag van het AKT erop, dat was een halfuur eerder dan gepland. Gelijk verliet ik de hal en liep samen met Sjoerd naar buiten. Nadat ik afscheid van hem had genomen, zag ik dat Renxefxbfxbd me al ge-sms’t had en stuurde er een terug. Even later kwamen ze de trap af en liepen we met z’n vieren terug naar de auto waar we tegen 17:15 uur aankwamen. Onderweg praatten we tijdens een regenachtige terugreis na over deze geslaagde dag waarop we prachtige live-sport hadden gezien, met als hoogtepunt de mooie titanenstrijd tussen Verheijen en De Jong. Het was ook prettig om er na de kerstdagen weer even uit te zijn geweest (). Anderhalf uur later werd ik netjes thuis afgezet en kwam die verdere avond lekker rustig bij.

Na vier dagen kwalificatiewedstrijden kwam een dag later (op oudjaarsdag) het olympische schaatsteam voorlopig al uit op 14 namen (acht mannen en zes vrouwen). Bij de mannen zijn dit tot dusverre: Sven Kramer (1.500/5.000/10.000 m.) – Simon Kuipers / Stefan Groothuis / Mark Tuitert (allen 1.000/1.500 m.) – Jan Smeekens (500 m.) – Jan Bos (1.000 m.) – Bob de Jong (5.000/10.000 m.) – Arjen van der Kieft (10.000 m.). Het derde ticket op de 5.000 m. wordt op het AKT II (22/25 januari) verdeeld en de tiende en laatste positie in het team gaat in principe naar een rijder voor de ploegenachtervolging wat dan ten koste zal gaan van Ronald Mulder (500 m.). Daarnaast is de kans groot dat Kuipers en Bos in Vancouver ook de 500 m. mogen rijden. Erben Wennemars ontbreekt dus in de ploeg, hij miste op slechts xefxbfxbdxefxbfxbdn honderste van een seconde een startbewijs op de 1.500 m.
Bij de vrouwen bestaat het team tot nu toe uit: Annette Gerritsen / Margot Boer / Laurine van Riessen (allen 500/1.000/1.500 m.) – Ireen Wxefxbfxbdst (1.500/3.000 m.) – Diane Valkenburg (3.000 m.) – Elma de Vries (5.000 m.). Het vierde ticket op de 500 en 1.000 m. worden op het AKT II verdeeld (waarop o.a. de van een zware blessure herstellende Marianne Timmer zal uitkomen). Eind januari wordt duidelijk of Renate Groenewold haar aanwijsplek op de 3.000 m. wil verzilveren, terwijl de tiende en laatste positie naar een rijdster voor de ploegenachtervolging gaat.

Het jaarlijks terugkerend schaatstoernooi om de Utrecht City Bokaal op De Vechtsebanen in Utrecht wordt dit seizoen verreden op zaterdag 28 en zondag 29 november. Het evenement geldt wederom als landelijke selectiewedstrijd voor het AEGON NK Sprint dat net als vorig seizoen in Groningen (9-10 januari 2010) plaatsvindt. Evenals op de nationale titelstrijd worden op beide dagen (aanvang 17:30 uur) door zowel de mannen als de vrouwen een 500 en 1.000 m. afgelegd. Het algemeen klassement over vier afstanden zal uitmaken welke schaats(st)ers zich bij de al geplaatsten gaan voegen voor het nationale sprintkampioenschap zes weken later.
Titelverdedigers Ronald Mulder en Natasja Bruintjes hebben zich tijdens de NK Afstanden eind oktober/begin november al geplaatst voor het NK Sprint en zullen derhalve ontbreken in Utrecht.
Omdat ik ook dit seizoen weer getuige zal zijn van het NK Sprint in Kardinge, vind ik het een uitgelezen mogelijkheid om gedurende deze kwalificatiestrijd alvast een voorproefje te krijgen van het ‘sprintgeweld’. Bovendien werd op het schaatsforum deze wedstrijd uitgekozen voor een ‘mini-forummeeting’. Dat gaf me een extra reden om er ook dit jaar weer een dag (zondag) bij te willen zijn. Natuurlijk is het ook een prettige bijkomstigheid om medeforummer en -moderator Allard, die dit seizoen debuteerde op de NK Afstanden, weer in actie te kunnen zien.

Het deelnemersveld bestaat dit jaar uit 26 mannen en 30 vrouwen. De later toegevoegde Michel Mulder (APPM), tweelingbroer van UCB 2008-winnaar Ronald, is als enige al zeker van het NK Sprint op basis van z’n prestaties op de NK Afstanden. Hij voert ook het algemeen klassement na dag 1 aan met een miniem verschil (0,005 punt) voorsprong op Sjoerd de Vries (Control, opvolger van DSB). Mulder won zaterdag de eerste 500 m. en De Vries de eerste 1.000 m. Het gaat er dus om spannen zondag. Op een derde plaats staat Jesper Hospes (KNSB Regiotop/Gewest Friesland). Bij de vrouwen won A-juniore Lotte van Beek (KNSB Jong Oranje) beide afstanden in een baanrecord voor junioren en staat dus bovenaan in het tussenklassement vxefxbfxbdxefxbfxbdr Sophie Nijman (VPZ) die tweemaal tweede werd en Roxanne van Hemert (Jong Oranje).

Om 16:15 uur stapte ik in m’n auto en reed weg richting Utrecht. Tegen 17:30 uur kwam ik aan bij De Vechtsebanen waar ik m’n auto veilig achterliet in de parkeergarage. Omdat ik een beetje aan de late kant was liep ik gelijk door naar de kunstijsbaan waar de eerste afstand, de tweede 500 m. voor vrouwen, net begonnen bleek te zijn. Gelijk zag ik in de rechterbocht het groepje forummers staan waar ik dus direct naartoe liep. De volgende mensen (forumnamen) bleken er te zijn: Lisan (met moeder), Erik (‘danielaoltean.tk’), Naomi (‘GoDennyGo’), Linda (‘lindavdsalm’), Kirsten (‘Kirs’) en Angeline (‘Lars-Lover’ met vriend). Ik maakte kennis met ze (voor zover ik ze nog niet eerder had gezien) en tijdens de wedstrijd praatten we gezellig bij.
Op de vernieuwde KNSB-website had ik nergens kunnen terugvinden hoeveel plaatsen er beschikbaar waren voor het NK Sprint, dus vroeg ik Lisan of zij ervan op de hoogte was. Volgens haar waren dat er 9 (6 directe plaatsen en 3 aanwijsplaatsen) en daarnaast zouden ook de beste 2 per afstand zich voor het AKT (AEGON Kwalificatie Toernooi, voorheen OKT) plaatsen.
Er bleken op dag 2 nog 27 vrouwen aan de start te staan. Jorien Kranenborg (Gewest Friesland) wist in de tiende rit als eerste onder de 41 sec. te duiken: 40.68. Een rit later werd haar tijd verbeterd door zowel Floor van den Brandt (Jong Oranje) als Maren van Spronsen (Regiotop/Gewest Zuid-Holland): 40.53 om 40.67. In de twaalfde rit reed Tosca Hilbrands (Regiotop/Gewest Friesland) naar 40.59. De dertiende rit werd ‘opgesierd’ door een val van Roxanne van Hemert waardoor ze haar goede positie in het klassement verspeelde. De veertiende en laatste rit ging tussen de nummers 1 en 2 van het tussenklassement: Lotte van Beek en Sophie Nijman. Vandaag bleek Nijman de snelste: in een eindtijd van 40.30 (sneller dan de winnende tijd van gisteren) won ze de tweede 500 m. vxefxbfxbdxefxbfxbdr Van Beek (40.41) en Van den Brandt. Door haar afstandszege was Nijman Van Beek ietsje genaderd in het tussenklassement na 3 afstanden. Hilbrands was door de val van Van Hemert doorgeschoven naar de derde plaats.

Na de dweilpauze was het de beurt aan de mannen voor hun tweede 500 m. Er bleken er nog 24 actief te zijn in de strijd op dag 2. In de vierde rit trok Freddy Wennemars (APPM) de aandacht (waar natuurlijk Lisan debet aan was ) met de eerste 36′er van de dag (36.86). Vlak nadat Lisan de sterke eindtijd op het scorebord zag staan (bijna een volle seconde sneller dan gisteren) floepte er een “whooo!” over haar lippen waarna Wennemars precies hetzelfde deed, het leek net een echo ()! De volgende naar wie onze speciale aandacht uitging was Allard Neijmeijer (Gewest Drenthe) in de achtste rit. Jammer genoeg noteerde hij met 37.58 een langzamere tijd (+ 0,12 sec.) dan gisteren. In de tiende rit verraste Sietse Heslinga (Regiotop/Gewest Friesland) met een snelle tijd van 36.05 wat veel beter was dan de winnende tijd van gisteren. Het verbaasde me dat er bijna een 35′er gereden werd. Ook Rens Boekhoff (Nino) was met 36.66 (zelfs een persoonlijk record) sneller dan Wennemars. De rit daarna versloeg Hein Otterspeer (Gewest Zuid-Holland) Jesper Hospes (36.82 om 36.98) en in de twaalfde en laatste rit was het de beurt aan Michel Mulder en Sjoerd de Vries, de nummers 1 en 2 van het klassement na dag 1. Zij kwamen niet aan de scherpe tijd van Heslinga en eindigden met resp. 36.17 en 36.52 als tweede en derde op deze afstand. Mulder en De Vries behielden hun posities in het tussenklassement en afstandswinnaar Heslinga schoof op naar de derde plaats en was Hospes, Boekhoff en Otterspeer gepasseerd.

500 m.: Sjoerd de Vries – Michel Mulder

Na de 500 meters liepen we tijdens de volgende dweilpauze met z’n allen naar de kantine. Het was even prettig om een warme omgeving op te zoeken en iets warms (kop koffie) binnen te krijgen. Een kwartiertje later gingen we weer terug naar de ijsbaan voor de 1.000 meters. Onderweg pikten we nog een lijst van de loting mee.
Eerst waren de vrouwen aan de beurt voor de slotafstand. Linda de Vries (Gewest Friesland) noteerde in de achtste rit als eerste een tijd onder de 1:21 min. (1:20.74). Twee ritten later werd die tijd verbeterd door Janine Smit (Jong Oranje) met 1:20.50. Weer twee ritten later scherpte Van den Brandt die tijd aan tot 1:20.19 (een PR). Van Spronsen kwam in de dertiende rit tot 1:20.39 en haar tegenstandster Hilbrands verspeelde haar derde plaats in het klassement met een tijd boven de 1:21. In de veertiende en laatste rit gingen Van Beek en Nijman uitmaken wie de eindzege zou pakken. Het was een spannende, gelijkopgaande race met een close finish: Nijman won weliswaar in 1:19.19 tegen 1:19.20 voor Van Beek (verbetering van het junioren-baanrecord van gisteren) maar zij was er dus in geslaagd haar voorsprong vast te houden. Het verschil in het eindklassement was uiteindelijk 0,160 punt en Van den Brandt bekroonde haar goede tweede dag (2x derde) met een podiumplek (op 2,800 punten van Van Beek).

1.000 m.: Lotte van Beek – Sophie Nijman

Terwijl we naar de 1.000 m. aan het kijken waren, passeerden op een gegeven moment de ouders van Freddy (en Erben) Wennemars ons en zagen natuurlijk ook weer Lisan’s spandoek voor hun jongste zoon hangen (). Omdat het ijs tijdens de 1.000 m. vrouwen al eens was geprepareerd, begonnen aansluitend de mannen gelijk aan hun slotafstand. Allard reed in de zesde rit ook op deze afstand naar een langzamere tijd dan gisteren (1:15.66 t.o.v. 1:14.26). In de achtste rit klokte Berden de Vries (Hofmeier) met 1:12.30 een snellere tijd dan de winnende van gisteren. Zou het dan naar de 1:11 gaan? Een rit later reed ook Otterspeer naar een tijd ruim onder de 1:13 (1:12.45) wiens voorbeeld in de rit daaropvolgend werd opgevolgd door Boekhoff (1:12.88). Daarmee bleef Boekhoff maar nipt (0,005 punt) Otterspeer voor in het klassement. De rit daarna ging tussen Hospes en Heslinga die beiden dus kansen op het podium hadden. Heslinga’s 1:12.66 was genoeg om Boekhoff voor te blijven en dus een podiumplek veilig te stellen, maar Hospes daarentegen ‘zakte door het ijs’ met 1:13.95. De twaalfde en laatste rit was weer een onderonsje tussen Mulder en S. de Vries waarbij de eindzege op het spel stond. Laatstgenoemde schakelde zich gelijk bij de start miraculeus uit met een valpartij waardoor hij dus ook het podium miste; zelf had ik het niet gelijk door en keek raar op toen ik alleen Mulder de bocht uit zag komen. Mulder reed door naar 1:12.55 wat genoeg was voor de eindzege en werd daarmee de opvolger van z’n tweelingbroer. De Vries reed z’n rit op z’n gemak uit en kelderde naar de laatste (23e) plaats in het klassement, vermoedelijk zal hij op basis van z’n drie goede afstanden wel worden aangewezen voor het NK Sprint. B. de Vries’ tijd bleef overeind en was dus goed voor de afstandszege. Uiteindelijk won Mulder het eindklassement met een puntenverschil van 0,705 op Heslinga en 1,315 op Boekhoff. Allard was door een mindere tweede dag als 15e gexefxbfxbdindigd.

1.000 m.: Allard Neijmeijer / Michel Mulder na afloop

Om 20:35 uur was het schaatsen al afgelopen (qua tijdstip veel eerder dan vorig jaar). Terwijl we terugliepen richting tribune voor de prijsuitreiking, passeerde o.a. Sjoerd de Vries ons en bood een beetje tot Lisan’s verbazing z’n excuses aan haar aan (). Zelf baalde hij natuurlijk ook van z’n verloren klassement, al was dat niet direct van z’n gezicht af te lezen. Even later zou blijken waarom…
Allereerst werden de vrouwen (Van Beek, Nijman en Van den Brandt) naar het podium geroepen en gehuldigd. Ze ontvingen ieder een medaille en een bos bloemen en Van Beek nam trots voor het eerst in haar nog prille carrixefxbfxbdre de Domtoren-bokaal in ontvangst. Daarna ‘ondergingen’ de mannen (M. Mulder, Heslinga en Boekhoff) hetzelfde ‘ritueel’. De winnaar zorgde er dus voor dat de ‘Domtoren’ in het bezit van de familie Mulder bleef.

Huldigingen eindklassement

Later toen de podiumgasten weer terug aan onze zijde waren, aanschouwde ik nog even goed de ‘Domtoren’ van Van Beek die er erg blij mee was. Voordat ik naar huis ging, haalde ik nog even een kop koffie om genoeg kleingeld voor de parkeerautomaat te hebben. Toen ik de kantine had verlaten, was Lisan in gesprek met Sjoerd de Vries die z’n missie toch bleek te hebben gehaald: plaatsing voor de 500 xefxbfxbdn 1.000 m. (correctie na reactie Lisan) van het AKT. Dat bleek dus achteraf belangrijker dan het UCB-klassement. Om 21:00 uur liepen Lisan en haar moeder aan de zijde van De Vries mee naar de uitgang en Erik en ik volgden hen. Bij de parkeergarage namen we afscheid van Lisan en haar moeder en moest ik vervolgens xefxbfxbd 4 betalen waarna ik ook Erik gedag zei. Opmerkelijk was dat juist De Vries z’n ‘olympische’ auto naast die van mij geparkeerd had.
Het was een geschikte seizoensopener qua schaatsbezoeken voor mij geweest en even na 22:00 uur was ik weer thuis. Volgende afspraak is de AKT in Heerenveen tussen kerst en oud & nieuw en daarna het NK Sprint in Groningen.

De Essent ISU European Speed Skating Championships, zoals de officixefxbfxbdle internationale naam van het schaatsevenement luidt, vindt dit seizoen plaats in het weekend van vrijdag 9 t/m zondag 11 januari in IJsstadion Thialf te Heerenveen. Dit is twee weken na het NK Allround dat op dezelfde lokatie werd verreden. Het EK Allround geldt als een van de drie regionale kwalificatiewedstrijden (naast die van Noord-Amerika/Oceanixefxbfxbd en Azixefxbfxbd) voor het WK Allround dat een maand later in het Noorse Hamar zal plaatsvinden. Voor Europa zijn er dit jaar bij de mannen 16 startplaatsen beschikbaar en bij de vrouwen 14. Zowel het mondiale mannen- als vrouwentoernooi bestaat in totaal uit 24 deelnemers.

De kaartverkoop ging van start op 1 oktober vorig jaar via de website van Thialf. Drie dagen later probeerde ik in eerste instantie aan twee zitplaatsen voor de vrijdag of zaterdag te komen maar was toen al te laat: op de eerste dag bleken de kaarten (5.500 voor Nederlands publiek – totale capaciteit 10.750) voorlopig al uitverkocht te zijn (). Het enige wat op dat moment mogelijk was, was het aanvragen van een notificatie waarbij in geval van het later vrijkomen van kaarten dit per e-mail bevestigd zou worden. Eigenlijk had ik de hoop al opgegeven, maar in de week waarin het evenement plaatshad ontving ik alsnog een e-mail van Thialf met de melding dat er weer zitplaatskaarten beschikbaar waren. Na het inloggen merkte ik gelijk dat ze weer aan m’n neus voorbij waren gegaan, er waren echter op dat moment nog wel twee staanplaatskaarten voor zondag beschikbaar waarna ik gelijk besloot (‘t was nu of nooit) er alsnog xefxbfxbdxefxbfxbdn te reserveren wat ook lukte! Ik was blij dat ik een tikkeltje onverwacht het EK toch nog ging meemaken! Na een aantal NK’s zou ik voor het eerst een internationaal schaatsevenement gaan bezoeken en alweer voor het derde weekend op rij naar het schaatsen gaan! Ik had de smaak goed te pakken en verheugde me er enorm op!

Dit jaar bestaat het deelnemersveld uit 31 mannen en 28 vrouwen. De Nederlandse afvaardiging die zich tijdens het NK Allround voor dit toernooi plaatste bestaat bij de mannen uit titelverdediger Sven Kramer, Wouter Olde Heuvel, Carl Verheijen en Koen Verweij (en reserve Erben Wennemars) en bij de vrouwen uit titelverdedigster Ireen Wxefxbfxbdst, Elma de Vries, Paulien van Deutekom en Renate Groenewold (en reserve Jorien Voorhuis). Indien de beste drie rijd(st)ers – incl. de evt. Europese kampioen – bij de beste zes in het algemeen klassement eindigen plaatsen zij zich direct voor het WK Allround, anders moeten zij WK-deelname zien af te dwingen via een skate-off (selectiewedstrijd) over 1.500 en 3.000/5.000 m. (waar dus in ieder geval de vierde Nederlander/Nederlandse van het EK aan zal deelnemen).
Dit jaar is de indeling van het driedaagse evenement aangepast. Het mannentoernooi is nog wel over drie dagen verdeeld, echter het vrouwentoernooi nog maar over twee dagen (zoals bij het WK). Dit in verband met de zwaarte van het rijden van de 1.500 en 3.000 m. op xefxbfxbdxefxbfxbdn dag. Voor het eerst in de historie wordt zodoende de slotafstand van de vrouwen na die van de mannen gereden.

Na dag 2 gaat bij de mannen Sven Kramer, die zowel de 5.000 als de 1.500 m. won, riant aan de leiding in het tussenklassement na drie afstanden. Hij heeft maar liefst een voorsprong op de afsluitende 10.000 m. van 23 sec. op de nummer twee Wouter Olde Heuvel en 29,5 sec. op de nummer drie Hxefxbfxbdvard Bxefxbfxbdkko. De Noor verprutste al op de 500 m. van vrijdag door een flinke misslag in de eerste bocht z’n kansen om Kramer geduchte tegenstand te kunnen bieden. Kramer’s andere vooraf beoogde concurrent, de Italiaan Enrico Fabris, werd op de 5.000 m. gediskwalificeerd omdat hij met z’n schaats in de andere baan terechtkwam. Hij komt dus niet meer voor in het algemeen klassement en heeft alle geluk van de wereld dat z’n landgenoot Matteo Anesi zestiende zal worden in het eindklassement (mede dankzij de diskwalficatie van de Noor Lars Kvaalen op de 1.500 m.) waardoor Italixefxbfxbd dus net xefxbfxbdxefxbfxbdn startplaats voor het WK heeft afgedwongen. Deze wordt dus vrijwel zeker ingevuld door Fabris. De andere Nederlanders, Carl Verheijen en Koen Verweij, staan resp. 7e en 27e (en laatste). Verheijen staat op bijna een uur (!) van Kramer. De 18-jarige EK-debutant Verweij is kansloos voor een hoge positie in het eindklassement na z’n val op de 500 m., maar heeft zich op basis van z’n goede 5.000 m. (persoonlijk record) toch geplaatst voor de slotafstand.
Bij de vrouwen, die alleen op zaterdag in actie zijn geweest, voert de Duitse Claudia Pechstein – ze werd tweede op de 500 m. en won de 3.000 m. – het klassement na twee afstanden aan vxefxbfxbdxefxbfxbdr haar landgenote Daniela Anschxefxbfxbdtz-Thoms en Paulien van Deutekom. De Tsjechische Martina Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd volgt op plaats vier en Renate Groenewold en Ireen Wxefxbfxbdst op vijf en zes. EK-debutante Elma de Vries, die niet helemaal fit zou zijn, staat achtste.

Even na 10:30 uur vertrok ik op zondag met een oranje bloes over m’n jas aan (ik zal niet de enige in het oranje zijn ) naar Thialf waar ik twee weken geleden ook op de slotdag (van het NK Allround) naartoe ben geweest. Het was koud maar wel mooi zonnig weer, dus was het prettig rijden richting Friesland. Om 12:00 uur kwam ik er aan en parkeerde m’n auto een stuk dichterbij dan de vorige keer tussen Oudeschoot en Heerenveen in. Bij Thialf aangekomen liep ik door naar de hoofdingang waar ik bij de kassa m’n op afgelopen woensdag bestelde kaart kon afhalen. Er bleek een kaart voor de zuidtribune vak H in m’n envelop te zitten. Vervolgens sloot ik achter in de rij aan. Voordat ik naar binnen ging kocht ik eerst wat munten om later drank te kunnen halen. Tegen 12:30 uur liep ik de zuidtribune op en was eindelijk binnen. Het ijsstadion was al goed gevuld, met name de staantribunes (welke erg oranje gekleurd waren). Het was niet mogelijk meer om naar beneden te lopen, dus bleef ik maar bovenaan staan en zocht naar een geschikte plek in vak H om de eerste afstand te kunnen volgen. De sfeer was al goed, dat beloofde dus veel voor de verdere middag.

IJsbaan Thialf / Oranje gekleurd publiek

Om 13:00 uur begon de eerste afstand van vandaag, de 1.500 m. voor vrouwen. Deze moest duidelijk even op gang komen, het publiek reageerde aanvankelijk dan ook een beetje koeltjes. In de tiende rit kwam de Poolse Katarzyna Wxefxbfxbdjcicka als eerste in de buurt van de 2 minuten-grens (2:00.69). Een rit later beslechtte de Russische Alla Shabanova, winnares van de 500 m., deze grens en voltooide haar rit in 1:59.81 waarmee ze Elma de Vries (2:00.97) versloeg. De twaalfde rit was een Nederlands onderonsje tussen Renate Groenewold en Ireen Wxefxbfxbdst waarbij het publiek zich massaal liet horen. Nederlands allroundkampioene Wxefxbfxbdst wist uiteindelijk haar land- en ploeggenote net voor te blijven in 1:58.28 tegen 1:58.66. De volgende rit ging tussen Paulien van Deutekom en Martina Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd. Van Deutekom nam zoals verwacht gelijk het initiatief en gaf dit ook niet meer weg aan de Tsjechische stayer. De regerend wereldkampioene ging de laatste ronde in met 0,2 sec. voorsprong op Wxefxbfxbdst en wist uiteindelijk die marge te behouden en eindigde in 1:58.12. Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd bereikte precies een seconde later de finish. De veertiende en laatste rit ging tussen de Duitses Claudia Pechstein en Daniela Anschxefxbfxbdtz-Thoms. Anschxefxbfxbdtz nam Pechstein op sleeptouw naar een goede eindtijd en bleef niet alleen haar concurrente voor de Europese titel voor maar eiste ook, vooral door een sterke slotronde, de afstandzege voor zich op: 1:57.21 om 1:57.72 voor Pechstein die xefxbfxbdxefxbfxbdk de snelste tijd van Van Deutekom klopte.

1.500 m.: Wxefxbfxbdst – Groenewold / Van Deutekom – Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd

In de top van het klassement was er qua posities nauwelijks iets veranderd. Pechstein, bezig aan alweer haar zeventiende EK (een record), kan de titel normaal gesproken nauwelijks meer ontgaan en verdedigt straks een marge van bijna 2 sec. op de afsluitende 5.000 m. op Anschxefxbfxbdtz en een kleine 6 sec. op Van Deutekom. De Nederlandse voelt de hete adem in haar nek van afstandsspecialiste Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd die ruim 12 sec. moet goedmaken voor een podiumplek. Wxefxbfxbdst had de vijfde plaats van Groenewold overgenomen maar moet vrezen dat ze die later weer prijs moet geven aan haar ploeggenote. De Vries blijft achtste.

Na de 1.500 m. nam ik een kop koffie en liep daarna door naar vak G waar ik iets beter zicht had op de baan. Nadat de zamboni’s van het ijs af waren kon de slotafstand voor mannen, de 10.000 m., beginnen. Ik bevond me er in best aangenaam Fries gezelschap. In de eerste rit moesten de onfortuinlijke Koen Verweij en xefxbfxbdystein Grxefxbfxbddum aantreden voor hun 25 rondjes. Geleidelijk aan reed de Noorse afstandsspecialist steeds verder weg van Verweij die uiteindelijk net boven z’n PR eindigde: 13:35.07. Grxefxbfxbddum won de rit in 13:26.84 maar was ooit al eens veel sneller geweest. Eigenlijk was het al zeker dat Verweij als twaalfde zou eindigen in het klassement. Afgezien van z’n 500 m. had hij redelijk goed gedebuteerd en xefxbfxbdcht genoten van de fantastische publieke entourage.
De tweede rit ging tussen Tobias Schneider en Konrad Niedzwiedzki die een onderlinge marge van 4 sec. hadden in het voordeel van de Pool. De Duitser werkte die achterstand met gemak weg, wist de Pool net niet te dubbelen en kwam uiteindelijk iets boven de eindtijd van Verweij uit (13:35.70), terwijl Niedzwiedzki z’n race boven de 14 min. eindigde. De Duitser liet merken tevreden te zijn gezien z’n verrassende actie om in z’n blote bast uit te rijden. In de derde rit, de laatste voor de dweilpauze, kwam Sverre Haugli uit tegen Carl Verheijen. In het begin hielden beide heren elkaar mooi in evenwicht maar na 6 km. reed Verheijen weg bij de Noor. Hij kon z’n toernooi tevreden afsluiten met een goede tijd van 13:18.11 tegen 13:28.79 voor Haugli. Het publiek wist z’n goede optreden te waarderen. Misschien kon hij nog een paar plaatsjes stijgen in het klassement.

10.000 m.: Verweij – Grxefxbfxbddum / Haugli – Verheijen

Na de baanverzorging kwam het vierde paar Robert Lehmann/Yevgeny Lalenkov het ijs op. Lehmann was dit weekend goed op dreef en was op weg de beste Duitser te worden in het eindklassement. Hij begon ambitieus aan z’n race, terwijl dit allerminst gold voor de Rus (winnaar van de 500 m.). Het onderlinge verschil tussenbeide liep dan ook erg snel op: na 3 km. was het al een halve baanlengte waarna het wachten was tot het moment waarop de Duitser de Rus zou gaan inhalen. Dat was tussen de 6 en 7 km. een feit. Lehmann ging echt tot het uiterste en wist met een eindtijd van 13:44.84 z’n landgenoot Schneider inderdaad voor te blijven in het klassement, een mooi persoonlijk succes. Ook had hij Haugli achter zich gehouden, wat zodoende een zesde plaats opleverde.
In de vijfde rit was het de beurt aan Wouter Olde Heuvel en Ivan Skobrev, de nummers twee en vier van het tussenklassement. De Nederlander deed er alles aan om de lat zo hoog mogelijk te leggen voor z’n concurrent Bxefxbfxbdkko die in de laatste rit tegen z’n ploegmaat Kramer moest aantreden. Hij nam het initiatief tegen de Rus die wel goed bleef volgen. Op het eind had de in Amerika wonende Rus zelfs nog over en pakte in de laatste vijf ronden nog heel wat terug op Olde Heuvel, maar kon ‘m net niet bedreigen voor de ritzege: Olde Heuvel 13:18.25, slechts 0.14 sec. boven de snelste tijd van Verheijen, tegen 13:19.85 voor Skobrev die daarmee Verheijen voorbleef in het klassement en dus z’n vierde plaats had behouden.

10.000 m.: Olde Heuvel – Skobrev

De zesde rit ging tot slot tussen Sven Kramer en Hxefxbfxbdvard Bxefxbfxbdkko. Kramer kon de Europese titel, z’n derde op rij, niet meer ontgaan. Bxefxbfxbdkko moest ruim 6 sec. goed zien te maken op Olde Heuvel, maar Kramer wou daar vooraf niet aan meewerken. De rit ging in eerste instantie dan ook volledig gelijk op – Kramer liet het initiatief aan Bxefxbfxbdkko – totdat duidelijk werd dat ze te hard gingen om Olde Heuvel op plaats twee te houden. Tijdens het rondje naar de doorkomst op 8 km., toen Kramer dat signaal van coach Gerard Kemkers had ontvangen, kon hij zich niet meer inhouden en plaatste een daverende versnelling en ging zelfs rondjes van onder de 30 sec. rijden. Het publiek ontplofte werkelijk en kreeg een fantastisch eind voorgeschoteld, het was een waar spektakel! De Noor moest Kramer laten gaan die de show stal en er zelfs een rondje van 28,9 wist uit te persen ()! Hij reed zodoende glansrijk naar de titel en bleef maar net boven de 13 min. (13:00.16) wat wel goed was voor een kampioenschapsrecord. Bxefxbfxbdkko (13:09.23) was inderdaad Olde Heuvel voorbijgegaan en eindigde dus als tweede in het klassement. Het mannentoernooi had een passend slot gekregen, ook al ontbrak de echte spanning. Kramer vierde z’n feestje met het publiek, terwijl Bxefxbfxbdkko ook blij was met zilver (). De 22-jarige Fries was dit weekend echt een klasse apart (bijna 2 punten voorsprong (!) op Bxefxbfxbdkko in het eindklassement) en had het record van drie titels op rij van Rintje Ritsma die dat zelfs tweemaal deed (en de Noor Hjalmar Andersen) gexefxbfxbdvenaard. Overigens kreeg Ritsma gisteren een mooi officieel afscheid in een bomvol Thialf waar vele schaatsprominenten bij aanwezig waren. Op het grote tv-scherm was te zien dat hij er vandaag ook weer bij was.

10.000 m.: Kramer – Bxefxbfxbdkko / kampioen Sven Kramer

Om 16:00 uur was het mannentoernooi ten einde gekomen. Na de baanverzorging stond de slotafstand voor vrouwen, de 5.000 m., op het programma. ‘t Was even wennen dat er na de 10 km. nog een afstand volgde. Ik kocht van m’n laatste muntje weer een kop koffie in vak H en besloot er te blijven staan voor de laatste afstand. Het publiek werd hier tijdens de dweilpauze mooi beziggehouden door dweilorkest Blauhxefxbfxbdster Dakkapel welke was gehuld in karakteristieke Friese kledij. Hierna moest ook deze afstand weer even op gang komen. Toen De Vries voor de derde rit het ijs op kwam stond de snelste tijd tot dan toe op 7:06.98 van de jonge Duitse stayer Stephanie Beckert uit de tweede rit; zij had de slotafstand gehaald dankzij haar goede 3.000 m. wat ten koste was gegaan van Shabanova. De Vries moest de rit zien te winnen om haar tegenstandster Wxefxbfxbdjcicka voor zich te houden in het klassement. Ze liet een vlakke race zien waarin de Poolse haar niet kon bedreigen en eindigde haar 12xefxbfxbd rondjes in 7:14.35, goed voor een zevende plaats in het eindklassement.
In de volgende rit kwamen Groenewold en Wxefxbfxbdst weer tegen elkaar uit. Groenewold moest slechts 0.27 sec. op Wxefxbfxbdst zien goed te maken, dat zou haar normaliter toch moeten lukken op de langste afstand. Toch nam Wxefxbfxbdst van aanvang af het initiatief en volgde Groenewold haar op korte afstand. Tot de doorkomst op 3 km. reden beide dames rondjes ’33′, maar daarna kon Wxefxbfxbdst dat schema niet meer vasthouden en viel terug in de 34′ers. Groenewold kon dit wel en passeerde haar dan ook op 4.200 m. Wxefxbfxbdst deed er alles aan om haar vijfde plaats in het klassement te verdedigen maar in een spannende slotronde, waarin beiden hun laatste krachten aanspraken, kon Groenewold het verschil toch goedmaken: 7:04.29 om 7:05.33. Wxefxbfxbdst die herstellende was van een ziekte had er dus als titelverdedigster een moeizaam EK op zitten, de Brabantse kon deze editie niet overtuigen laat staan meedoen voor de prijzen.
In de vijfde rit was het de beurt aan de nummers drie en vier van het klassement, Van Deutekom en Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd, die onderling 12,1 sec. scheelden. Na 2 km. moest Van Deutekom haar tegenstandster laten gaan en gezien haar oplopende rondetijden vanaf 3 km. langzamerhand gaan vrezen voor haar derde plaats. De Tsjechische stayer zat goed in haar slag (getuige haar 32′ers) en reed hard door naar een tijd ruim onder de 7 min. Uiteindelijk noteerde ze een uitstekende 6:53.19 (een kampioenschapsrecord) en dat was ruim voldoende om haar verschil op de Nederlandse, die in 7:08.33 eindigde, goed te maken. Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd ging na afloop samen met haar coach Petr Novxefxbfxbdk uit haar bol en vierde haar feestje met een podiumplek. Van Deutekom kon zich toch tevreden stellen met haar vierde plek: er zit een stijgende lijn in haar prestaties de laatste weken. Als ze zo doorgaat dan kan ze haar wereldtitel in februari waardig gaan verdedigen.

5.000 m.: Wxefxbfxbdst – Groenewold / Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd – Van Deutekom

In de zesde en laatste rit was het weer aan de Duitse dames Pechstein en Anschxefxbfxbdtz om samen te gaan uitmaken wie Europees kampioene zou gaan worden. De Duitse hegemonie leek weer even te zijn teruggekeerd in het vrouwenschaatsen. Het onderlinge verschil vooraf was 1.83 sec. in het voordeel van oudgediende Pechstein die dus wist wat ze moest doen. De gehele rit bleef Pechstein licht aan de leiding en zag haar koppositie niet bedreigd worden door haar landgenote die echter een goed, stabiel toernooi draaide. Halverwege was er nog wel even twijfel of Anschxefxbfxbdtz haar oudere landgenote bij een wissel zou hebben gehinderd, maar dit bleek gelukkig niet het geval te zijn. Pechstein hield rondjes ’33′ vast en sloot haar rit af in 7:02.99 (de tweede tijd achter Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd) tegen 7:04.09 (de derde tijd) voor Anschxefxbfxbdtz en daarmee was haar derde Europese titel (na 1998 en 2006) een feit. De 36-jarige Duitse, die nu de oudste Europees kampioene ooit is – ze loste Atje Keulen-Deelstra (35 jaar in 1974) af – was vooraf toch wel de grootste favoriete na haar ijzersterke wereldbeker-optreden in Moskou in november, maar dat moet dan natuurlijk altijd nog wel waargemaakt worden. Dat had ze dus knap gedaan en was daar dolblij mee. Haar overstap naar Noorwegen waar ze onder Peter Mueller rijdt heeft haar blijkbaar de juiste impulsen gegeven. Ze ging maar door met feesten terwijl de paarden met arrensleexefxbfxbdn intussen ongeduldig heen en weer galoppeerden, wachtend op de ereronde van de kampioenen.

5.000 m.: Pechstein – Anschxefxbfxbdtz / runner-up Anschxefxbfxbdtz & kampioene Pechstein

Even na 17:00 uur zat het vrouwentoernooi er dus ook op en was het tijd voor de huldigingen. Nadat de feestende Pechstein van het ijs was ‘gehaald’ – ze wilde altijd zo graag kampioene worden in Thialf – volgde eerst de prijsuitreiking van de slotafstand. Daarna werden de nummers 1, 2 en 3 van de eindklassementen gehuldigd. Voor Pechstein werd allereerst het Duitse volkslied gespeeld, even later gevolgd door het Nederlandse voor Kramer. Het Wilhelmus werd massaal door het publiek (mezelf incluis) uit volle borst meegezongen, echt een ‘kippenvelmoment’!
Na de huldigingen mochten de Europese kampioenen eindelijk hun traditionele ereronde maken in de welbekende arrensleexefxbfxbdn en werden daarbij nog eens luid en enthousiast toegejuicht door het uitgelaten publiek.

Europese allroundkampioenen Pechstein en Kramer

Om 17:50 uur was het echt afgelopen, volgde ik de mensenmassa naar buiten en liep terug naar m’n auto. Vanaf 18:00 uur reed ik naar huis en genoot onderweg na van een geweldige, onvergetelijke ervaring. Ik vond het mooi om eens een internationaal schaatsevenement te hebben meegemaakt. Hopelijk lukt het voor volgend jaar maart een kaart te krijgen voor het WK Allround in hetzelfde Thialf. Ruim anderhalf uur later was ik weer thuis.

De TVM’ers Kramer (1), Olde Heuvel (3), Verheijen (5) en Van Deutekom (4), Groenewold (5), Wxefxbfxbdst (6) hadden zich dus geplaatst voor het WK Allround, terwijl Verweij (12) en De Vries (7) zich moeten zien te plaatsen via een skate-off in Thialf over anderhalve week.

Het AEGON Nederlands Kampioenschap Sprint vindt dit seizoen net als het vorige plaats in het eerste weekend van het jaar (zaterdag 3 en zondag 4 januari). Ten opzichte van vorig seizoen zijn de lokaties voor de NK Allround en Sprint weer omgedraaid en worden deze nu resp. in Heerenveen (Thialf) en Groningen (Kardinge) verreden. Het NK Sprint geldt wederom als selectiewedstrijd voor het WK Sprint dat twee weken later in Moskou zal plaatsvinden.
Vanwege het feit dat al langere tijd op zowel de website van de KNSB als die van Sportcentrum Kardinge stond aangegeven dat er spoedig meer info zou volgen, stuurde ik eind november een e-mail aan Kardinge om te weten te komen wanneer de kaartverkoop daadwerkelijk van start zou gaan. Een dag later kreeg ik als antwoord dat vanaf het eind van die week kaarten online aangevraagd konden worden via Kardinge. Zo reserveerde ik op de dag dat de kaartverkoop van start was gegaan via een aanvraagformulier een staanplaats voor beide dagen. Vervolgens kon ik snel m’n online hotelreservering in orde maken aangezien ik het te ver vond om beide dagen op en neer te rijden. Via Booking.com – waardoor het Schaatsforum middels een reservering wordt gesteund – kwam ik na een prijsvergelijking uit bij Hampshire Hotel – Plaza Groningen (voorheen Hotel Meerwold). De eerste indruk en ligging (vlakbij de A28 net buiten de stad) van dit hotel spraken me gelijk aan en legde deze dan ook vast voor de nacht van zaterdag de 3e op zondag de 4e. Vorig jaar bezocht ik het evenement ook al op de openingsdag in Thialf en voor het derde jaar op rij zal ik voor een schaatswedstrijd naar Kardinge gaan.

Dit jaar bestaat het deelnemersveld uit 22 vrouwen en 24 mannen. De titelverdedigers zijn Marianne Timmer en Jan Bos van de DSB-ploeg welke ook dit jaar weer favoriet is voor beide titels. Er zijn voor zowel de mannen als de vrouwen vier beschikbare startplaatsen op het WK Sprint. Allereerst is de eerste plaats in het eindklassement van het NK goed voor deelname aan het WK. Daarnaast hebben de beste sprinter en sprintster uit het wereldbeker-voorseizoen (World Cups) – dit zijn net als vorig jaar Simon Kuipers en Annette Gerritsen – een beschermde status wat inhoudt dat zij slechts vormbehoud dienen te tonen tijdens het NK (d.w.z. bij de eerste zes eindigen in een fictief klassement over de beste 500 en 1.000 m.). Indien zij niet aan deze eis kunnen voldoen, schuiven de WK-tickets door naar de nummers 2 van het NK. De overige twee plaatsen zijn officieel aanwijsplaatsen. Deze gaan dan, onder voorbehoud van calamiteiten (diskwalificaties, valpartijen e.d.), naar de volgende twee plaatsen op het NK (de nummers 2 en 3 xefxbfxbdf 3 en 4). De WK-ploeg zal uiterlijk een dag na het NK bekend worden gemaakt door de TopsportCommissie Langebaan van de KNSB. Hopelijk wordt het een spectaculair en spannend toernooi waarin hard wordt gestreden voor de nationale titels en WK-tickets.
Een week vxefxbfxbdxefxbfxbdr het NK heeft titelverdedigster en tienvoudig nationaal sprintkampioene Marianne Timmer zich afgemeld wegens een blessure. Tijdens de wereldbekerwedstrijden in Changchun (China) begin december blijkt zij een scheur in de lies te hebben opgelopen. Dat heeft tot gevolg dat een andere sprintster de vacante titel voor het eerst gaat behalen.

Zaterdag (dag 1)

Voordat ik naar het hoge noorden vertrok bekeek ik ‘s ochtends nog even de weersverwachting op teletekst. ‘t Was te hopen dat de neerslag ((natte) sneeuw) die voor zondag werd aangegeven zou meevallen… Nadat ik het ijs van de ruiten van m’n auto had verwijderd, reed ik om 12:00 uur weg vanuit een koud Beuningen. Onderweg kon ik goed doorrijden en passeerde zeven kwartier later op de A28 aan m’n linkerhand het hotel waar ik een kamer had gereserveerd om te overnachten. Omdat pas vanaf 15:00 uur kon worden ingecheckt, reed ik rechtstreeks door naar Sportcentrum Kardinge. Vervolgens zag ik op de A7 Euroborg, het voetbalstadion van FC Groningen, liggen en reed door naar Kardinge waar ik na een reis van ca. 200 km. om 14:00 uur aankwam. Ik kon m’n auto er bijna helemaal achteraan gratis parkeren.
Tien minuten later haalde ik beide dagkaarten op aan de kassa en liep gelijk door naar de kunstijsbaan waar ik via de linkerbocht de overkant bereikte. Hier vond ik een geschikte plek om de 500 meters te volgen; het was trouwens betrekkelijk rustig rondom de baan. Tegen 14:30 uur werd het evenement geopend door de heer Jan Bolt, penningmeester van de KNSB, gevolgd door het Wilhelmus. Hierna kon de eerste afstand van het toernooi, de 500 m. voor vrouwen, beginnen. In de derde rit viel kersvers nationaal allroundkampioene Ireen Wxefxbfxbdst tegen met een tijd van 41.34 sec., terwijl een rit later haar ploeggenote Marrit Leenstra een redelijke 40.48 klokte. Deze tijd werd in de zevende rit gebroken door Mayon Kuipers met 40.30 die Paulien van Deutekom (40.79) het nakijken gaf. De rit daarna verbeterde Laurine van Riessen de snelste tijd tot 40.22. Het volgende paar Margot Boer/Natasja Bruintjes beslechtte de 40 seconde-grens: 39.60 om 39.79. In de tiende en laatste rit moest Annette Gerritsen hieronder zien te duiken, maar de kans op haar eerste nationale titel werd haar abrupt ontnomen omdat zij uit de strijd werd genomen door twee valse starts. Dit was echt een domper voor het toernooi (). Er lijkt een ‘vloek’ op het NK te rusten voor Gerritsen: terwijl ze vorig jaar ook de topfavoriete was werd ze uitgeschakeld door een val op de eerste 1.000 m. Zo wist Boer dus de openingsafstand te winnen en nam terstond de favorietenrol over voor de nationale titel.

Na de dweilpauze begon de 500 m. voor mannen. In de vijfde rit noteerde oud-wereldkampioen junioren Sjoerd de Vries met 36.38 de eerste eindtijd onder de 36,5 sec. Drie ritten later was het de beurt aan tweevoudig wereldkampioen sprint Erben Wennemars en UCB-winnaar Ronald Mulder. Mulder wist Wennemars net voor te blijven in 36.24 tegen 36.27. In de negende rit reed Stefan Groothuis een feilloze 35.86 en verbeterde en passant het baanrecord. Hij bewees opnieuw z’n topvorm dit seizoen na een verloren vorig seizoen en maakte z’n favorietenrol gelijk waar terwijl z’n sterkste afstand nog moest komen. Z’n tegenstander Simon Kuipers eindigde z’n race in 36.28 en een rit later reed Jan Bos 36.15. In de elfde rit kwam Jan Smeekens, die z’n baanrecord zojuist was kwijtgeraakt, in actie tegen Mark Tuitert. Smeekens won maar bleef boven de 36 sec.: 36.07 om 36.50 voor Tuitert. In de twaalfde rit tot slot bleef Lars Elgersma Beorn Nijenhuis net voor (36.40 om 36.42). Groothuis had dus meteen de toon gezet voor het verdere toernooi.

500 m.: Margot Boer / Nijenhuis – Elgersma

Na de 500 m. nam ik een kop koffie in de kantine en liep daarna door naar de rechterbocht om daar de 1.000 meters te volgen. Bij de vrouwen maakte in de zevende rit de snelste tijd ineens een sprong van de 1:21 naar de 1:19 min.: Van Deutekom versloeg daarin haar ploeggenote Leenstra (1:19.29 om 1:19.70) en bleef daarbij slechts 0.15 sec. boven het baanrecord van Timmer. De rit daaropvolgend kwamen Boer en Van Riessen op het ijs. Zij maakten er een close finish van met een onderling verschil van slechts 0.01 sec.: Boer 1:19.75 en Van Riessen 1:19.76. In de negende rit werd Wxefxbfxbdst verrassend verslagen door UCB-winnares Bruintjes: 1:20.72 om 1:21.14. Het was duidelijk dat Wxefxbfxbdst niet lekker in haar vel zat, later vernam ik dan ook dat ze last had van een zware verkoudheid. In de tiende en laatste rit begon Gerritsen voortvarend aan haar kilometer: haar doorkomsttijd op 600 m. was de snelste van allemaal, maar in de laatste ronde liet ze het helemaal liggen (een verval van bijna 4 sec.!) en eindigde in 1:20.74, de zesde tijd. Morgen heeft ze een goede 500 m. nodig om aan de WK-kwalificatie-eis te voldoen. In het tussenklassement na dag 1 ging Boer ruim aan de leiding met een voorsprong van 0,6 sec. (op de tweede 500 m.) op Van Riessen en Bruintjes. Leenstra en Van Deutekom volgden op de plaatsen vier en vijf ook nog binnen de seconde van Boer. Wxefxbfxbdst stelde met een negende plaats (op bijna 2,5 sec.) teleur. Het is nog maar de vraag of ze morgen wel van start zou gaan.

1.000 m.: Paulien van Deutekom / Laurine van Riessen

Tijdens de dweilpauze had ik zin in een warme hap en nam een hotdog aan de baan; het was kouder dan tijdens de 500 meters. Op de 1.000 m. voor mannen had Ronald van Slooten in de vijfde rit de pech alleen van start te moeten gaan na de afmelding van Rhian Ket. Hij was er kennelijk zo door van slag dat hij na het ingaan van de laatste ronde niet op de been kon blijven en daarbij in de bocht waar ik stond een flinke kras in het ijs had gezet. In de negende rit ging de snelste tijd ineens van de 1:12 naar de 1:10 min.: 500 meter-winnaar Groothuis evenaarde met 1:10.40 het baanrecord van Wennemars die z’n race in 1:10.82 voltooide. Vervolgens kwam Bos met 1:11.33 niet aan de tijden uit de vorige rit wat in de rit daarna eveneens gebeurde met Kuipers en Nijenhuis (resp. 1:11.52 en 1:11.77). Kuipers bleek herstellende van een ziekte, vandaar z’n tegenvallende optreden. In de twaalfde en laatste rit vestigde Tuitert met 1:11.24 de derde en S. de Vries met 1:11.73 de zesde tijd. In het tussenklassement na dag 1 ging Groothuis na twee afstandzeges riant aan kop met een voorsprong van 0,6 sec. op E. Wennemars. Bos stond daar als derde vlak achter en Kuipers en Tuitert volgden op plaats vier en vijf op ca. een seconde van Groothuis.

1.000 m.: Beorn Nijenhuis / Mark Tuitert

Om 17:05 uur was de openingsdag afgelopen. Na het bekijken van de prijsuitreiking van de 1.000 m. mannen verliet ik Kardinge een kwartiertje later en reed richting het zuidwesten van Groningen. Tegen 18:00 uur kwam ik aan bij het hotel, waar het opvallend rustig was met auto’s, en checkte er vervolgens in. De hotelkamer zag er erg netjes uit. ‘t Was even prettig om er te kunnen relaxen i.p.v. terug te hebben moeten rijden naar huis. Ik keek er even tv (o.a. het Sportjournaal met schaatsbeelden) en bekeek de resultaten van dag 1 op teletekst nog eens goed. Ondanks dat er twee sterke leiders zijn is de strijd erachter op dag 2 nog helemaal open. Hopelijk zou het morgen wat drukker en gezelliger worden; vermoedelijk was het vandaag qua publieke belangstelling zo rustig vanwege de gunstige omstandigheden voor het schaatsen op natuurijs. Later op de avond heb ik nog gebruik gemaakt van het zwembad waar ik lekker van opfriste.

Zondag (dag 2)

Na een goede nachtrust stond ik om 11:00 uur op, omdat ik vxefxbfxbdxefxbfxbdr 12:00 uur moest uitchecken. Daarna had ik nog genoeg gelegenheid om rustig in het restaurant te lunchen met een krant erbij voordat om 14:30 uur de tweede dag van het NK Sprint zou beginnen. Na het uitchecken liep ik restaurant Culinas binnen en tot m’n grote verbazing zag ik ineens twee dames in groen-wit-zwarte trainingspakken staan: het bleken Paulien van Deutekom en Marrit Leenstra te zijn aan wiens tafel ook Geert Kuiper, een van de coaches, zat (). Nadat ik aan een tafel was gaan zitten en een lunch (soep v/d dag en uitsmijter) had besteld, liepen even later ook Erben Wennemars, Beorn Nijenhuis, Jan Smeekens, Ireen Wxefxbfxbdst (die er overigens niet vrolijk uitzag) en de coaches Gerard Kemkers en Kosta Poltavets binnen. Naast de voltallige TVM-sprintploeg was ik de enige andere gast in het restaurant die er zat te lunchen! Een erg aparte situatie, kun je wel zeggen… () Toen Wennemars het restaurant uitliep, maakte ik van de gelegenheid gebruik om hem succes te wensen. Nadat ik om 13:00 uur het hotel was uitgelopen – ik had er een prettig verblijf gehad – stapte Wxefxbfxbdst net in haar auto en reed weg. Ik ging er eigenlijk vanuit dat ze toch naar Kardinge zou rijden (maar later bleek dat dat niet het geval was…). Aangezien het zachtjes regende liep ik, nadat ik het hotel (met mooie glazen voorgevel) had gefotografeerd, snel naar m’n auto.

Hampshire Hotel – Plaza Groningen

Over een nat wegdek reed ik terug naar Kardinge waar ik een halfuurtje later aankwam en er m’n auto nu ietsje dichterbij kon parkeren. Ruimschoots op tijd liep ik naar de ijsbaan toe en kocht bij de ingang een programmaboekje. Een uur van tevoren was er toch best al wat publiek aanwezig, de opkomst leek nu al groter dan gisteren. Toen ik om me heen keek, zag ik eigenlijk gelijk al in de rechterbocht het Freddy Wennemars-spandoek van Lisan hangen en besloot erheen te lopen, zodat ik toch wat aanspraak zou hebben wat ik zaterdag een beetje had gemist. Onderweg daar naartoe wenste ik de warmlopende Wieteke Cramer nog succes toe. Lisan was in gezelschap van Leonie en even later stond ook Angeline (‘Lars-Lover’ op het schaatsforum) er even bij. Zij ging de wedstrijd vanaf de zittribune volgen. Van Lisan hoorde ik dat ook Erik net als gisteren daar een kaart voor had; hij vergezelde ons later even om wat met elkaar bij te praten. Lisan en Erik gaan over twee weken naar het WK Sprint in Moskou, een mooie reis in het vooruitzicht!
Om 14:30 uur werd het vrouwentoernooi hervat met de tweede 500 m. Vanwege haar diskwalificatie gisteren moest Gerritsen al in de eerste rit solo aantreden. Ze had een goede 500 m. nodig om zich te plaatsen voor het WK en reed ook een uitstekende sprint: 39.04, viertiende (!) sneller dan het zeven jaar oude baanrecord van Andrea Nuyt en ook veel sneller dan de winnende tijd van Boer gisteren. Ze moest zich hiermee wel definitief in de WK-ploeg hebben gereden, zelfs haar coach Jac Orie was verrast door haar sterke optreden. In de tweede rit reden specialistes Thijsje Oenema (39.65) en Mayon Kuipers (40.21) beiden sneller dan gisteren (Oenema zelfs een seconde). Het was inmiddels duidelijk geworden dat Wxefxbfxbdst vandaag niet aan de start zou verschijnen, ze was dus anderhalf uur geleden naar huis gereden. Eigenlijk wel verstandig, aangezien er voor haar in deze conditie geen eer meer te behalen was. Ook Jorien Voorhuis (achtste na dag 1) bleek zich te hebben teruggetrokken. In de zesde rit verbeterde Anice Das zich ook t.o.v. gisteren (40.54) wat niet het geval was voor haar tegenstandster Van Deutekom (40.98). Leenstra reed in de rit daarna naar 40.69 en Van Riessen weer een rit later naar 40.48. In de negende en laatste rit reden Boer en Bruintjes weer tegen elkaar, beiden waren sneller dan gisteren: 39.49 om 39.71. Ondanks haar verlies in de rit was Bruintjes wel Van Riessen voorbijgegaan in het klassement.

Op de tweede 500 m. voor mannen revancheerde Jacques de Koning, die vorig jaar het WK nog reed, zich enigszins op gisteren met een tijd van 36.29 in de zesde rit. Een rit later werd De Koning’s tijd alweer verbeterd door Ronald Mulder (36.22) die z’n tweelingbroer Michel had verslagen. Twee ritten later pakte afstandsspecialist Smeekens het baanrecord van Groothuis weer terug: hij reed een sublieme sprint in 35.84. In de tiende rit versloeg Tuitert in een sterke tijd van 36.02 Nijenhuis die 36.15 noteerde. De rit daarna reed Kuipers nog net iets sneller dan z’n ploegmaat Tuitert (36.01) en was Wennemars (36.20) te snel af. In de twaalfde en laatste rit bracht Groothuis een tijd van 36.03 op de klok en miste daarmee nipt het podium op deze afstand. Z’n tegenstander Bos reed 36.21 en schoot daar weinig mee op in het algemeen klassement. Daarin was in de topvijf niets veranderd.

500 m.: Annette Gerritsen / Erben Wennemars

Terwijl de zamboni’s weer op het ijs kwamen was ik aan iets warms toe en haalde een beker warme chocomel. Toen ik weer terugkwam aan de baan – het stond vandaag echt twee rijen dik, een heel verschil met gisteren – liet Lisan me weten dat ze had vernomen dat zij xefxbfxbdn haar spandoek op tv waren geweest. Ik besefte dat ik dus ook in beeld moest zijn geweest (). De 1.000 m. voor vrouwen kon beginnen (zonder Gerritsen overigens). In de vijfde rit noteerde Das een tijd van 1:20.76 waarmee ze precies een seconde rapper was dan gisteren. Daarna in de zevende rit reed Leenstra een goede kilometer in 1:19.17, sneller dan de winnende tijd van Van Deutekom gisteren en slechts 0.03 sec. boven het baanrecord van Timmer. Cramer bereikte de meet na 1:21.11. Een rit later wist Van Deutekom de snelste tijd van Leenstra niet te breken, ze klokte ‘slechts’ 1:19.71 tegen 1:19.87 voor Van Riessen van wie misschien toch iets te veel werd verwacht na haar mooie wereldbekerzege in China een maand geleden. In de negende en laatste rit versloeg Boer Bruintjes wederom: 1:19.54 om 1:19.76, wat betekende dat Boer de eerste nationale sprinttitel in haar carrixefxbfxbdre in de wacht had gesleept. Uiteindelijk eindigde ze in het algemeen klassement met een vol punt voorsprong op Bruintjes die haar tweede plaats had behouden. Van Riessen was derde gebleven. Leenstra en Van Deutekom op de plaatsen vier en vijf missen hoogstwaarschijnlijk het WK gezien de calamiteit van Gerritsen.

1.000 m.: Margot Boer / kampioene Margot Boer

De slotafstand (1.000 m.) voor mannen moest vervolgens even op gang komen. Nadat de APPM’ers De Koning en Elgersma, die dit NK niet zo goed op dreef waren als het vorige, eindtijden van net onder de 1:12 min. hadden gereden, noteerde S. de Vries in de negende rit een degelijke 1:11.15 tegen Smeekens voor wie deze afstand toch echt te lang is. Nijenhuis versloeg in de tiende rit de tegenvallende Kuipers (1:11.51 om 1:11.94), maar de snelste tijd van De Vries bleef vooralsnog staan. Een rit later kwam daar verandering in: Tuitert en Bos, directe concurrenten voor een podiumplaats c.q. WK-ticket, moesten het tegen elkaar opnemen. Bos moest een voorsprong van 0.23 sec. zien te verdedigen. Met een uiterste krachtinspanning in de laatste binnenbocht pakte Tuitert het benodigde tijdsverschil op Bos: 1:10.48 tegen 1:10.87. Hij was erg blij met z’n prestatie en liet dat dan ook duidelijk merken. Het baanrecord van gisteren ging er tot slot in de twaalfde rit weer aan: Groothuis scherpte het aan tot 1:10.12 en sloot zo een sterk toernooi glansrijk af met als resultaat een dikverdiende tweede nationale sprinttitel. Wennemars verdedigde met 1:10.77 met succes z’n tweede plaats in het klassement. Dit tot grote opluchting van Lisan die er eigenlijk helemaal niet op gerekend had dat ze haar favoriet in actie zou gaan zien in Moskou. Ze was door het dolle heen, haar dag kon niet meer stuk!
In het eindklassement had Groothuis uiteindelijk meer dan een punt voorsprong op de nummers twee Wennemars en drie Tuitert. De vierde plaats van Bos is niet toereikend voor het WK, omdat Kuipers met een vijfde plaats voldaan heeft aan vormbehoud. Hij moet dus een reserverol ‘trotseren’. Nijenhuis grijpt ook naast het WK met een zesde plaats.

1.000 m.: Groothuis – Wennemars / kampioen Stefan Groothuis

Tegen 17:00 uur was het sprintgeweld voorbij en volgden ter afsluiting van de toernooien de huldigingen (1.000 m. mannen en eindklassementen) nog. Ik nam afscheid van Lisan en wenste haar veel plezier in Moskou (dat nu zeker moet gaan lukken!). Een kwartier later begonnen de huldigingen welke ik vxefxbfxbdxefxbfxbdr de zittribune volgde. Ik bleek tussen de ouders van de beide winnaars te staan die echt van het moment genoten wat mooi was om te zien. Na het Wilhelmus nam ik afscheid van Erik en liep ik richting de uitgang. Toch zag ik nog de kans om kampioen Groothuis de hand te schudden en te feliciteren. Voordat ik naar huis ging, at ik in de kantine nog een hotdog zodat ik daar tijdens de lange terugweg een beetje op kon teren.

Huldiging eindklassementen / sprintkampioen Stefan Groothuis

Om 17:40 uur verliet ik Kardinge en kwam Lisan en Leonie buiten weer tegen (die vermoedelijk Wennemars e.a. aan het opwachten waren). Vijf minuten later reed ik naar huis. Onderweg regende het continu maar dat kon de pret niet drukken. Ik genoot na van een geslaagd weekend; de zondag had veel goed gemaakt en was veel drukker bezocht, enerzijds vanwege de ontknopingen op de slotdag en anderzijds vermoedelijk vanwege het slechtere weer (dooi en regen) waardoor schaatsen op natuurijs vrijwel onmogelijk was. Twee uur later was ik weer thuis en praatte die avond onder het genot van een kop koffie nog na bij m’n ouders.

De definitieve WK-ploeg blijkt uiteindelijk te zijn zoals logischerwijs verwacht werd. De DSB-ploeg heeft dus zes van de in totaal acht startbewijzen verdiend. Als Groothuis z’n grootse vorm weet vast te houden tot in Moskou – hij heeft vooral winst geboekt op de 500 m. – dan kan hij op het WK hoge ogen gaan gooien.

‘s Avonds zag ik op internet een filmpje terug van een interview met Gerard Kemkers over de zieke Wxefxbfxbdst waarin hij kenbaar maakte dat pas om 13:00 uur definitief de knoop met haar was doorgehakt over het nog in actie komen op de slotdag. Dat moment was dus vlak voordat ik haar buiten zag vertrekken (). Hopelijk is ze over een week fit genoeg om in Heerenveen haar Europese allroundtitel te verdedigen.

Het AEGON Nederlands Kampioenschap Allround vindt dit seizoen net als het vorige plaats in het laatste weekend van het jaar (zaterdag 27 en zondag 28 december). Ten opzichte van vorig seizoen zijn de lokaties voor de NK Allround en Sprint weer omgedraaid en worden deze nu resp. in Heerenveen (Thialf) en Groningen (Kardinge) verreden. Het NK Allround geldt wederom als selectiewedstrijd voor het EK Allround dat twee weken later op dezelfde lokatie zal plaatsvinden.
Begin oktober reserveerde ik bijna twee weken na het starten van de online kaartverkoop via de website van IJsstadion Thialf een kaart voor een staanplaats op zondag (dag 2). Vorig jaar bezocht ik het evenement ook al op de slotdag en voor de tweede keer zal ik naar Thialf gaan (na de openingsdag van het NK Sprint vorig seizoen). Een maand na de bestelling ontving ik m’n kaart thuis per post. Het bleek een kaart te zijn voor de noordtribune.

Dit jaar bestaat het deelnemersveld uit 22 vrouwen en 24 mannen. De titelverdedigers Ireen Wxefxbfxbdst en Sven Kramer rijden beide voor de TVM-ploeg welke weer favoriet is voor beide titels en tevens voor alle acht de te verdelen EK-tickets. Officieel zijn de eerste twee plaatsen op het NK goed voor deelname aan het EK en zijn de overige twee plaatsen aanwijsplaatsen. Indien er geen calamiteiten (diskwalificaties, valpartijen e.d.) zijn gaan de eerste vier dus naar het EK. De EK-ploeg zal uiterlijk een dag na het NK bekend worden gemaakt door de TopsportCommissie Langebaan van de KNSB. Hopelijk wordt het een mooi toernooi waarin hard wordt gestreden voor de nationale titels en EK-tickets.

Na dag 1 voeren de titelverdedigers de tussenklassementen na twee afstanden aan. Ireen Wxefxbfxbdst won de 500 m. en eindigde als derde op de 3.000 m. Zij leidt voor haar ploeggenotes Marrit Leenstra en Renate Groenewold die de 3.000 m. zoals verwacht won. Op een vierde plaats welke normaliter goed is voor een EK-ticket staat DSB-marathonschaatsster Elma de Vries die voorlopig regerend wereldkampioene Paulien van Deutekom net achter zich houdt. Ook Jorien Voorhuis op plaats zes heeft nog kansen op het EK.
Sven Kramer staat zoals verwacht eerste in het klassement na een derde plaats op de 500 m. en eerste plaats op de 5.000 m. Zijn ploeggenoten Wouter Olde Heuvel en Erben Wennemars, die de 500 m. in een 35′er glansrijk won, volgen op de plaatsen twee en drie. Vierde staat A-junior Koen Verweij maar het verschil met de plaatsen vijf t/m zeven waarop achtereenvolgens Ben Jongejan, Carl Verheijen en Jan Blokhuijsen staan is minder dan een seconde op de 1.500 m. Dat belooft dus veel spanning voor dag 2. Overigens zag ik in de ritindelingen van de 1.500 m. de namen van de nog niet voldoende van ziekte herstelde Ted-Jan Bloemen (die 24e en laatste staat na dag 1 en vorig jaar het EK nog reed) en Diane Valkenburg (achtste na dag 1 en al kansloos voor het EK) ontbreken.

Nadat ik op zondagochtend m’n autoruiten ijsvrij had gemaakt, reed ik om 10:30 uur weg richting het noorden des lands. Na een voorspoedige autorit van ca. 160 km. kwam ik al om 11:50 uur aan in Heerenveen-Zuid en zag tot voor de bocht de file al staan waarna ik gelijk besloot rechtsaf te slaan zodat ik m’n auto elders sneller kon parkeren dan op de betaalde terreinen. Ik zette m’n auto neer in een rustige buitenwijk van Heerenveen (tenminste dat dacht ik) en moest nog wel een eindje lopen naar Thialf, maar voor een gratis parkeerplaatsje moet je wel iets over hebben. Terwijl ik door de vrieskou naar Thialf liep, zag ik op de bewegwijzering dat ik m’n auto in het dorp Oudeschoot had achtergelaten. Even na twaalven liep ik het parkeerterrein van Thialf op en sloot achter in de rij met mensen aan. Gelukkig hoefde ik deze keer niet twee keer in een rij te gaan staan omdat ik m’n toegangsbewijs al had.

IJsstadion Thialf

Nadat ik een collectant voor de gehandicaptensport blij had gemaakt met wat kleingeld, liep ik door naar de noordtribune waar ik besloot bij vak O naar boven te gaan en de tribune te betreden. Dit was het vak vlak na de rechterbocht tegen de westtribune aan en tevens de startplek van de eerste afstanden van vandaag, de 1.500 meters. Het stadion was al aardig volgelopen. Toen ik bovenaan de tribune wat om me heen keek – het was nog tien minuten vxefxbfxbdxefxbfxbdr de start – zag ik ineens tussen de noord- en westtribune de plek van NOS Studio Sport met presentator Mart Smeets en analiste Ria Visser die tussen twee kerstbomen in zaten.

IJsbaan Thialf / NOS Studio Sport

Nadat de speaker had omgeroepen dat de luchtvochtigheid vandaag slechts 25% was maar de luchtdruk daarentegen wel hoog was (1033 hPa) kon om 12:30 uur de 1.500 m. voor vrouwen beginnen. Voorlopig volgde ik de wedstrijd bovenaan het vak. In de vierde rit was het Maren van Spronsen die voor het eerst onder de 2:02 min. dook: 2:01.85, een persoonlijk record (PR). In de zesde rit baarde A-juniore Yvonne Nauta opzien door in een spannend onderonsje verrassend Wieteke Cramer net voor te blijven: 2:01.90 om 2:01.92. In de rit daarna werd de tijd van Van Spronsen verbeterd door Lisette van der Geest (2:01.46) die dit seizoen doorbrak tijdens de NK Afstanden maar voorafgaand aan haar eerste World Cup-wedstrijd in Berlijn werd aangereden door een auto en haar sleutelbeen daarbij brak. Toch mooi dat ze weer zo snel rondschaatst na dat pechgeval. Vervolgens was het de beurt aan Paulien van Deutekom en Jorien Voorhuis die op de resp. vijfde en zesde plaats in het tussenklassement stonden en dus een goede metrisch mijl nodig hadden om in aanmerking te komen voor een EK-plaats. Van Deutekom bleef Voorhuis maar net voor (2:00.89 om 2:01.31) maar reed ver onder haar kunnen getuige haar eindtijd van boven de 2 min. Ze worstelde dus nog duidelijk met haar vorm en bewees zichzelf in ieder geval geen goede dienst voor het klassement. In de negende rit ontspon zich een mooi gevecht tussen Renate Groenewold en Elma de Vries, de nummers drie en vier van het klassement. Zij loodsten elkaar naar wxefxbfxbdl een eindtijd onder de 2 min.-barrixefxbfxbdre: De Vries 1:59.48 en Groenewold 1:59.61. ‘t Was een goede prestatie van De Vries en pas de eerste 1.500 voor Groenewold dit seizoen. In de tiende en laatste rit verschenen de beste twee van dag 1 aan de start: Ireen Wxefxbfxbdst en Marrit Leenstra. Wxefxbfxbdst versloeg haar ploeggenote en bewees met haar afstandszege in 1:59.23 weer op de weg terug te zijn. Regerend wereldkampioene junioren Leenstra klokte een ietwat tegenvallende vierde tijd van 2:00.11.

1.500 m.: start Renate Groenewold / Ireen Wxefxbfxbdst

Tijdens de dweilpauze liep ik even naar buiten om wat rond te kijken en zag er alleen wat eettentjes staan en veel rokende mensen. Snel ging ik weer naar binnen om de 1.500 m. voor mannen te volgen. Ik zag de kans om iets verder naar beneden te lopen zodat ik toch wat dichterbij de baan stond. In de zesde rit zette afstandsspecialist Rhian Ket een scherpe richttijd neer met een tijd nxefxbfxbdt onder de 1:48 min. (1:47.99) en was daarmee tot op dat moment ruimschoots de snelste. Drie ritten later viel de regerend wereldkampioen junioren en nu neo-senior Jan Blokhuijsen tegen (1:50.28) en werd verslagen door Renz Rotteveel die met 1:49.47 een PR vestigde. Blokhuijsen was ineens kansloos voor een EK-ticket. De rit daarna was het de beurt aan de nummers vijf en zes na twee afstanden, Ben Jongejan en Carl Verheijen. Jongejan wist z’n directe concurrent voor te blijven: 1:48.78 tegen 1:49.41. Daarna volgden Erben Wennemars en Koen Verweij, resp. derde en vierde in het klassement. Wennemars versloeg de A-junior maar kwam slechts 0.01 sec. tekort om Ket af te lossen als tijdsnelste. Hij reed dus 1:48.00 tegen 1:48.59 voor Verweij.

1.500 m.: Carl Verheijen / Erben Wennemars

In de twaalfde en laatste rit sloten de twee besten van dag 1, Sven Kramer en Wouter Olde Heuvel, de startrij. Toen Kramer de laatste ronde inging was hij nog net iets langzamer dan Ket maar z’n slotronde was wel beduidend sterker: in 1:47.34 behaalde hij z’n tweede afstandsoverwinning en vergrootte zo verder z’n voorsprong in het algemeen klassement op Olde Heuvel (vijfde in 1:48.69) en de rest.

1.500 m.: start Sven Kramer / Kramer – Olde Heuvel

Ik besloot om op de tribune te blijven terwijl de baan weer werd verzorgd. Tijdens de dweilpauze werd er aandacht besteed aan een demonstratie van verstandelijk gehandicapten die onder luid applaus wat rondjes schaatsten onder begeleiding van ex-schaatsster Barbara de Loor. Zij vertelde over de Special Olympics in het Amerikaanse Idaho volgend jaar waar deze gehandicapte sporters aan deel gaan nemen.
Om 14:20 uur begon de slotafstand (5.000 m.) voor vrouwen. In de eerste rit toonde de jonge Yvonne Nauta nogmaals haar talent tegen de ervaren Wieteke Cramer die ze bijna wist te kloppen. Cramer versnelde nog wat tegen het eind waardoor ze de ritzege voor zich opeiste. Beide kwamen uiteindelijk even boven de 7:30 min. uit waarmee Nauta een PR reed. In de tweede rit had Lisette van der Geest geen kind aan Annouk van der Weijden: ze noteerde een naar omstandigheden verdienstelijke eindtijd onder de 7:20 min. (7:19.08) en bewees daarmee op de weg terug te zijn na haar blessure, echter het EK komt nog te vroeg voor haar. De derde rit was een gelijkopgaande tussen Paulien van Deutekom en Jorien Voorhuis die beide een goed resultaat nodig hadden met het oog op EK-plaatsing. Ze bleven alle rondjes erg dicht bij elkaar en reden ‘samen’ naar de streep die Voorhuis net iets eerder bereikte: 7:12.71 tegen 7:12.77. Van Deutekom was in ieder geval haar directe tegenstandster voorgebleven maar moest hopen dat ze er nog een voorbij zou gaan. Het volgende paar dat op het ijs verscheen was Elma de Vries/Marrit Leenstra. Zij moesten hun positie in het klassement zien te verdedigen. De Vries leek op het schema van haar directe concurrenten te zijn vertrokken en wist dat moeiteloos vast te houden. Op het eind kon ze het zich zelfs permitteren om haar rondetijden iets te laten oplopen om bij de eerste vier in het klassement te eindigen en zich dus voor het eerst te plaatsen voor het EK met een eindtijd van 7:15.28. Ze was dolblij met haar goede prestatie en genoot zichtbaar van haar succes. Van het tegenovergestelde was sprake met Leenstra: ze zag haar rondetijden gestaag oplopen en leek haar goede positie in het klassement te gaan verliezen en zo het EK mis te lopen. Toen ze zelfs rondjes van 37 sec. ging rijden waren haar kansen verkeken en zag zowel Van Deutekom als Voorhuis passeren in het eindklassement. Het is duidelijk dat ze nog veel moet leren op de stayersafstand: het lukte haar immers niet onder de 7:30 min. te finishen.

5.000 m.: Van Deutekom – Voorhuis / Leenstra – E. de Vries

De vijfde en laatste rit ging om de nationale titel: behield Wxefxbfxbdst de leiding in het klassement en zou ze zo haar derde titel op rij winnen of ging Groenewold haar nog passeren? Het onderlinge verschil in het klassement was 4.27 sec., voor Wxefxbfxbdst dus de opdracht haar ploeggenote in het vizier te houden. Dat lukte haar aardig maar het verloop bleef spannend. Toen Groenewold even dreigde uit te lopen, knokte ze zich sterk terug om de marge niet te groot te laten worden. Het werd duidelijk dat Groenewold de rit ging winnen; Wxefxbfxbdst wist het verschil maar net binnen de perken te houden: 7:08.28 om 7:12.08. Gelijk na afloop was me dit nog niet duidelijk maar was het plotsklaps niet belangrijk meer toen de speaker liet weten dat Groenewold gediskwalificeerd was. Tot afgrijzen van het publiek eindigde het vrouwentoernooi zo in mineur (). Ook ik vond het een domper en keek verbaasd naar m’n buurvrouw die ook niet meteen de reden wist: zou ze een blokje hebben geraakt? We zagen dat TVM-coach Gerard Kemkers meteen in protest ging en furieus was tegen de scheidsrechter die echter onverbiddelijk was. Later werd duidelijk dat ze bij de eerste wissel Wxefxbfxbdst geen voorrang had verleend, we vonden het onterecht dat ze uit de uitslag was geschrapt. (Dit kwam overigens ook zeker m’n VSS niet ten goede.) De ‘pijn’ werd nog een beetje verzacht met het feit dat deze diskwalificatie niet van invloed was geweest op de eindzege van Wxefxbfxbdst. Zo schoven De Vries en Van Deutekom op naar de tweede en derde plaats in het eindklassement, goed voor EK-plaatsing. De vierde plaats van Voorhuis was vermoedelijk niet genoeg, aangezien het in de lijn der verwachting lag dat Groenewold ‘gewoon’ mee naar het EK zou mogen.

5.000 m.: Groenewold – Wxefxbfxbdst / kampioene Ireen Wxefxbfxbdst

Na deze tumultueuze ontknoping had ik zin in een kop koffie en begreep dat ik hiervoor eerst buiten munten moest kopen om binnen te kunnen bestellen. Hier knapte ik van op. Nadat de baan weer was geprepareerd kon de laatste afstand van het mannentoernooi, de 10.000 m., zo tegen 15:30 uur beginnen met de eerste drie van zes ritten. Het enthousiasme van het publiek was wat getemperd, de speaker deed erg z’n best de goede sfeer in het stadion weer terug te krijgen. Als eerste kwamen Frank Vreugdenhil en Boris Kucsmirak het ijs op. Beide hadden deelname op de langste afstand te danken aan hun goede 5.000 m. van gisteren. Kucsmirak liep geleidelijk aan steeds verder uit op Vreugdenhil. Na 25 ronden noteerde hij een eindtijd van 13:50.90, Vreugdenhil wist net onder de 14 min. te blijven. In de tweede rit was het de beurt aan Bob de Jong en Renz Rotteveel. De Jong liet duidelijk zien nog genoeg ambitie te hebben en maakte er een sterke, vlakke race van. Toen hij tegen het eind z’n tegenstander in de rug zag, ging hij zelfs 30′ers rijden. Nadat hij Rotteveel, die ook voor zijn doen aan een goede race bezig was en op weg naar een PR was onder de 14 min., had gedubbeld sloeg de verwarring bij de kruising toe. Toen beide heren de bocht in gingen deden ze dat niet in dezelfde baan. Ook ik was even verrast en was opgelucht toen ik doorkreeg dat De Jong gelukkig niet in de fout was gegaan. Wel jammer dat Rotteveel in de war was geraakt door het passeren van De Jong, hij zou dus worden gediskwalificeerd. De Jong reed naar een sterke 13:11.25; Kramer zou zich in ieder geval moeten inspannen om ook deze afstand te winnen. In de derde rit, de laatste vxefxbfxbdxefxbfxbdr de dweilpauze, reed Jan Blokhuijsen een goede vlakke 10 km. en slaagde erin voor het eerst onder de 14 min. te finishen: 13:56.43, een PR. Ook z’n tegenstander Michael Kaatee (die de teruggetrokken Ket mocht vervangen) reed een PR maar finishte ruim boven de 14 min.
Tijdens de baanverzorging was er weer gelegenheid voor een koffiepauze, at ik wat op de tribune en maakte me op voor de ontknoping in het mannentoernooi. De volgende rit ging tussen Carl Verheijen en Ben Jongejan die resp. twee en xefxbfxbdxefxbfxbdn plaats(en) moesten stijgen in het klassement om het EK te halen. Vanaf zo’n 3.000 m. moest Jongejan Verheijen laten gaan, terwijl laatstgenoemde toch ruim boven de snelste tijd van De Jong reed. Verheijen was dus ook nog zoekende naar de juiste vorm en oogde na het passeren van de finish dan ook niet tevreden maar had met z’n 13:27.47 wel z’n directe tegenstander Jongejan die in 13:40.33 eindigde gepasseerd in het klassement. Z’n andere concurrenten Wennemars en Verweij, die hierna moesten rijden, moesten hun marge op ‘m (resp. 23 en 7 sec.) nog maar zien te behouden. Het publiek liet zich goed horen tijdens deze rit, met name vanwege de populariteit van de ‘ex-sprinter’. Verweij reed echter halverwege de rit verbluffend weg van Wennemars en ging er alles aan doen om z’n achterstand van 16 sec. goed te maken. Knap was dat dat ‘m ook lukte: hij ging zelfs op het eind 31′ers rijden en eindigde z’n race in een PR van 13:34.46, terwijl de laatste drie ronden Wennemars weer de das om deden en zelfs eindigde met een 35′er in 13:54.14. Met de steun van het publiek had hij echt alles gegeven, maar tot overmaat van ramp had hij ook z’n voorsprong op Verheijen verspeeld wat dus betekende dat hij z’n plaats bij de eerste vier in het klassement was kwijtgeraakt. Daarentegen was het fantastisch dat het supertalent Verweij, nadat hij vorig jaar nog net EK-plaatsing misliep, zich nu op z’n 18e wel in de EK-ploeg had gereden, al was Verheijen ‘m toch net voorbijgegaan. Het missen van het podium was nu maar bijzaak, een vierde plaats was deze keer wxefxbfxbdl een aangename plaats. Hij werd opgevangen door z’n eveneens dolgelukkige coach Jan van Veen van Jong Oranje ().

10.000 m.: Bob de Jong / Verweij – Wennemars

In de laatste rit moesten Kramer en Olde Heuvel het weer tegen elkaar opnemen. Natuurlijk wilde Kramer ook de slotafstand winnen en liet z’n tegenstander en ploeggenoot ver achter zich. Na 8.000 m. was z’n voorsprong al een halve ronde; Olde Heuvel (die een kwakkelend voorseizoen achter de rug had) was bezig om z’n tweede plaats in het klassement te behouden. Net als De Jong versnelde ook Kramer op het eind en reed met speels gemak naar een mooie winnende 13:04.21, terwijl Olde Heuvel finishte in 13:27.78, een derde plaats op deze afstand en een tweede in het eindklassement op bijna 3 punten van de glansrijke kampioen Kramer die z’n vierde titel te pakken had.

10.000 m.: Sven Kramer / kampioen Sven Kramer

Om 17:10 uur was de wedstrijd afgelopen. Ik besloot de huldigingen af te wachten en liep daarvoor zover mogelijk naar beneden. Tijdens de tussenpauze hield een dweilorkest de goede sfeer vast in het stadion. Ruim een kwartier later volgde allereerst de huldiging van de 10.000 m., gevolgd door die van het eindklassement van de vrouwen en daarna van de mannen. De vrouwen vergezelden de mannen op het eindpodium waarna de Nederlandse vlag werd gehesen en het Wilhelmus werd gespeeld. Vijf van de zes podiumplaatsen waren voor de TVM-ploeg, alleen Elma de Vries was ‘de vreemde eend in de bijt’. Het zag er verder naar uit dat zes van de acht beschikbare EK-plaatsen worden ingevuld door de TVM-ploeg, de missie is dus niet helemaal geslaagd voor de ‘groene brigade’. Tot slot reden de allroundkampioenen Wxefxbfxbdst en Kramer met hun kransen om nog een ereronde voor het nog aanwezige publiek.

Ereronde allroundkampioenen Kramer en Wxefxbfxbdst

Om 17:40 uur hield ook ik het voor gezien en verliet het stadion. Door de kou liep ik snel naar m’n auto toe en reed vanaf 18:00 uur terug naar huis. Ook op de terugweg kon ik goed doorrijden en was anderhalf uur later alweer thuis. Daar vernam ik dat Groenewold inderdaad (terecht) was aangewezen voor het EK.

Opmerkelijk was dat Elma de Vries ‘s avonds na het NK in allerijl met de auto naar het Twentse Haaksbergen was gereden om daar de eerste marathon op natuurijs te gaan rijden en ze won er! () Haar broer Bob werd blijkbaar door haar gexefxbfxbdnspireerd en volgde later haar voorbeeld. Een dag om nooit meer te vergeten voor Elma.

Jaarlijks wordt in november/december op De Vechtsebanen in Utrecht de schaatswedstrijd om de Utrecht City Bokaal georganiseerd welke voor het tweede opeenvolgende jaar geldt als landelijke selectiewedstrijd voor het AEGON NK Sprint, later dit seizoen in Groningen (3-4 januari 2009). Voorheen stond de UCB nog bekend als supersprintwedstrijd over 100 en 300 m., maar het was een slimme zet van de organisatie om er een selectiewedstrijd van te maken en zo een aantrekkelijk deelnemersveld (subtoppers die zich nog niet hebben geplaatst) aan te trekken en zodoende de continuxefxbfxbdteit van het klassieke evenement te waarborgen. Dit jaar wordt deze wedstrijd gehouden in het weekend van 6 en 7 december en begint zowel op de zaterdag als op de zondag om 17:30 uur. Net als op het NK Sprint wordt op beide dagen voor zowel de vrouwen als de mannen de 500 en 1.000 m. verreden. Titelverdedigers zijn Lars Elgersma en Margot Boer die beide afwezig zijn en zich al hebben geplaatst voor het NK.
In het begin van de week wekte de wedstrijd m’n interesse; ik had weer eens zin om een schaatswedstrijd te bezoeken. Afhankelijk van het deelnemersveld en de resultaten van dag 1 zou ik in het weekend beslissen of het de moeite waard was om op dag 2 (zondag) naar de wedstrijd te gaan. Op zondagmiddag bekeek ik de tussenklassementen na twee afstanden en wetende dat twee andere moderators van het schaatsforum, Lisan (als toeschouwer) en Allard (als deelnemer), ook aanwezig zouden zijn, besloot ik naar Utrecht te gaan. Het weekend ervoor had ik er immers ook al even aan gedacht om naar de mannelijke selectiewedstrijd voor het NK Allround (Eindhoven Trofee) te gaan, maar had toen nog op het allerlaatste moment besloten om het aan me voorbij te laten gaan.

Het deelnemersveld bestaat dit jaar uit 32 mannen en 28 vrouwen. Als enige van al deze deelnemers heeft Natasja Bruintjes zich al geplaatst voor het NK Sprint op basis van haar prestaties op de NK Afstanden eind oktober/begin november. Er zijn tijdens deze selectiewedstrijd bij de mannen 8 directe plaatsen en 5 aanwijsplaatsen te verdelen voor de NK Sprint en bij de vrouwen is dat resp. 7 en 5.
Na dag 1 gaat bij de mannen aan de leiding Ronald Mulder van de bescheiden CFE-ploeg (waar Gerard van Velde coach van is) vxefxbfxbdxefxbfxbdr Rhian Ket (APPM) en Tim Salomons (VPZ). Mulder won zaterdag de eerste 500 m. en Ket de eerste 1.000 m. Bij de vrouwen voert Natasja Bruintjes (KNSB OpleidingsTeam) het tussenklassement na twee afstanden aan vxefxbfxbdxefxbfxbdr Anice Das (Gewest Friesland) en Sophie Nijman (VPZ). Bruintjes won zowel de 500 als 1.000 m. en vestigde terstond twee baanrecords voor neo-senioren.

Om 16:15/16:30 uur reed ik weg uit Beuningen en kwam na een autorit van zo’n 88 km. tegen 17:30 uur aan bij De Vechtsebanen in stadswijk Overvecht en parkeerde er m’n auto in de parkeergarage waar voldoende plaatsen vrij waren. Vervolgens liep ik door naar de semi-overdekte kunstijsbaan (gratis toegang) waar op het scorebord stond aangegeven dat de wedstrijd om 17:45 uur (een kwartier later dan vooraf gepland) zou aanvangen. Ik kocht er van een lieftallig meisje voor xefxbfxbd 1 een programmaboekje met deelnemers- en startlijsten en liep daarna de kantine in voor een lekkere kop koffie. Vervolgens liep ik wat rond aan de baan en ging op zoek naar Lisan waarvan ik vrijwel zeker wist dat ze er al zou zijn. Toen ik richting de startpositie van de 500 m. liep zag ze me al aan komen lopen. Gelijk wees ze me op haar spandoek voor haar (ultieme) favoriet Freddy Wennemars dat ik als avatar op het schaatsforum herkende. We hadden elkaar voor het laatst gezien tijdens het moderatorsetentje in Groenekan half april. Zij had gezelschap van Erik, hobbyfotograaf en ook actief op het forum. We praatten wat bij met z’n driexefxbfxbdn en werden even later vergezeld door Lisan’s moeder. Al snel zagen we medeforumlid Allard Neijmeijer die zich aan het inrijden was. Hij is een echt sprinttalent en had zich voor het eerst geplaatst voor deze selectiewedstrijd. Leuk dus om bij deze gelegenheid hem eens in actie te zien!

De 500 m. voor vrouwen begon met een solorit van Mayon Kuipers die op de eerste 500 m. werd gediskwalificeerd wegens een dubbele valse start. Ze revancheerde zich goed met een tijd van 40.97 sec. Lange tijd bleef deze tijd als snelste op de klokken staan en werd steeds opgevolgd door tijden boven de 41 sec. Het was wachten tot de twaalfde rit eer er weer een 40′er op het scorebord verscheen: Frederika Buwalda evenaarde de tot dan toe snelste tijd van Kuipers. Een rit later kwam Anice Das net boven de 41 sec. uit (41.02). In de veertiende en laatste rit verschenen Natasja Bruintjes en Sophie Nijman aan de start. Zij bevestigden terechte kandidaten voor het eindpodium te zijn door de twee beste tijden te noteren: 40.12 om 40.61. Bruintjes was precies 0.01 sec. sneller dan gisteren en verbeterde en passant haar baanrecord. Ze stak er met kop en schouders bovenuit en hoefde alleen nog maar te blijven staan op de afsluitende 1.000 m. later die avond. Ook Das en Nijman hadden hun positie in het klassement na drie afstanden gehandhaafd.

500 m.: start Nijman – Bruintjes / Natasja Bruintjes

De 500 m. voor mannen volgde gelijk na die voor de vrouwen. In de vijfde rit was het de beurt aan Allard. Hij opende na 100 m. in een snelle 10.06 sec. en bexefxbfxbdindigde z’n rit na 37.55 sec. Dat was wederom een goed resultaat voor de Drentse neo-senior: slechts 0.04 sec. boven z’n kersverse persoonlijke record van gisteren. Tijdens de dweilpauze kwam Allard naar ons toe en praatten we met hem na over z’n 500 m. (Het leek wel even op een ‘mini-forumbijeenkomst’ ). Hij was content met z’n openings- en eindtijd; Erik en ik toonden hem een bijna identieke actiefoto van z’n rit. Hij vertelde me dat hij dit seizoen z’n debuut had gemaakt in de gewestelijke langebaanselectie en ook pas voor het eerst 37′ers rijdt. Z’n tijd bleek uiteindelijk goed voor een knappe 16e plaats, vijf plaatsen beter dan gisteren hoewel hij toen z’n PR reed.

500 m.: Allard Neijmeijer – Wouter Borst

In de negende rit zorgde een valpartij van Maarten Hitman in de laatste bocht ervoor dat een kussen slap was geworden en er een oponthoud van ca. 15 min. noodzakelijk was. We maakten van de gelegenheid gebruik om de warme kantine op te zoeken voor nog een bakje koffie. Op ons gemak liepen we daarna weer terug naar de baan; de onderbreking bleek toch meer dan een kwartier te hebben geduurd, vermoedelijk vanwege een scheurtje in het ijs terwijl de kussen trouwens nog steeds slap was . De afstand werd vervolgd met de tiende rit waarin Pim Brusche de eerste 36′er reed: 36.79, en twee ritten daarna vestigde Michel Mulder een sterke 36.48, dat was zelfs 0.02 sec. sneller dan de winnende tijd van z’n tweelingbroer Ronald gisteren. Degenen die volgden beten zich een voor een stuk op de scherpe tijd van Mulder incl. z’n broer Ronald in de zestiende en laatste rit: hij werd in 36.81 derde. We waren er na afloop niet meteen zeker van dat Michel Mulder gewonnen had en zochten naar bevestiging. Nadat we die hadden gekregen waren we een beetje verrast van de overtuigende marge waarmee hij gewonnen had. Ronald Mulder bleef leider in het klassement na drie afstanden vxefxbfxbdxefxbfxbdr Pim Schipper – die een sprong van 4 naar 2 had gemaakt – en Rhian Ket die een plaatsje was gezakt maar z’n verlies later weer goed kon maken op de 1.000 m.

Na een koffie- en snackpauze passeerden we de plek waar de schaats(st)ers het ijs op gaan en liepen met z’n vieren door naar het eind van de bocht om de 1.000 meters te volgen. Daar hadden we een goed zicht op de tribune die erg bescheiden gevuld was (volgens Lisan was er vandaag toch meer publiek dan gisteren) en de startpositie. Lachwekkend om te zien hoe Lisan enorm aan het worstelen was met het ophangen van haar spandoek, maar uiteindelijk had ze het toch voor mekaar.
Bij de vrouwen sprong voor het eerst de tijd van Wieteke Cramer in de zevende rit in het oog: 1:21.43, een verbetering t.o.v. gisteren en later goed voor een vierde plaats. Tijdens de dweilpauze was het wachten op een mooie rit tussen de allroundsters en ploeggenotes Jorien Voorhuis en Diane Valkenburg, de nummers drie en vier van gisteren. Voorhuis won de rit in 1:21.36 en verbeterde daarmee de snelste tijd van haar ploeggenote Cramer maar was wel heel wat langzamer dan gisteren. In de rit daaropvolgend reed Sophie Nijman naar een snelle 1:20.29 wat ruim een seconde sneller was dan gisteren. Ze legde daarmee de lat hoog voor haar concurrente voor de tweede plaats, Anice Das, die de rit daarna aan de bak moest. De import-Friezin capituleerde met een tijd van 1:21.65, bijna een seconde langzamer dan gisteren. In de veertiende en laatste rit was het de beurt aan leidster Natasja Bruintjes die weer een ijzersterke 1.000 m. aflegde in een tijd onder de 1:20 min.: 1:19.23, tweetiende van een seconde sneller dan gisteren. Met vier afstandszeges en evenzoveel baanrecords (voor neo’s) was ze de overtuigende winnares van de UCB en had uiteindelijk in het eindklassement een gat van meer dan 2,5 punt geslagen met de rest. Nijman eindigde dus als tweede en Das als derde met een onderling verschil van 0,435 punt.

1.000 m.: Wieteke Cramer / Jorien Voorhuis

Aansluitend begon de afsluitende afstand voor de mannen. In het vijfde paar verscheen Allard op het ijs. Hij bracht een tijd van 1:16.02 op de klokken, dat was ruim een seconde langzamer dan gisteren toen hij nog onder de 1:15 min. dook. Z’n laatste ronde blijft nog z’n zwakke punt waar hij aan moet werken, maar hij heeft zich dit seizoen al sterk verbeterd gezien het feit dat hij daarvoor nog niet onder de 1:17 min. reed. Toen we tijdens de dweilpauze terugliepen naar de kantine was hij nog aan het bijkomen van z’n laatste race en reageerde niet al te opgetogen op z’n slotoptreden, desondanks had hij zich goed laten zien dit weekend. Als hij zich zo doorontwikkelt is plaatsing voor het NK Sprint slechts een kwestie van tijd. Hij bleek uiteindelijk op een verdienstelijke 22e plaats te zijn gexefxbfxbdindigd in het eindklassement.

Tijdens de dweilpauze smaakte een beker warme chocomel me goed om een beetje op temperatuur te komen. Voor Lisan begon de spanning op te komen, aangezien haar favoriet Freddy Wennemars een goede 1.000 m. nodig had om zich te plaatsen voor het NK. Hij stond na drie afstanden op een 12e plaats waardoor hij nog allerminst zeker was van plaatsing, gezien het feit dat er in principe betere 1.000 m.-rijders (Yuri Solinger en Jan Blokhuijsen) op grofweg een seconde achter ‘m stonden en de 13e plaats geen volledige garantie geeft als laatste aanwijsplaats. Tijdens de wandeling terug naar ‘onze’ plek wensten we Freddy veel succes en begon de spanning voor Lisan echt te stijgen. Blokhuijsen (gisteren derde) vormde dus een bedreiging voor de positie van Wennemars en noteerde een eindtijd van 1:13.90. Twee ritten daarna was het de beurt aan Wennemars; Lisan was werkelijk op van de zenuwen. Hij liet echter een betere kilometer zien dan gisteren en dook zelfs onder de tijd van Blokhuijsen: 1:13.83, een tijd die hoogstwaarschijnlijk wel goed genoeg was. Vlak na z’n race zag hij er opgelucht uit wat ook zeker gold voor Lisan. Solinger reed een rit later weliswaar sneller (1:13.24) maar niet snel genoeg om Wennemars te passeren in het eindklassement. Later bleek dat Freddy zelfs nog een plaats was gestegen (Pim Brusche ingelopen) en dus elfde was geworden, genoeg voor een startbewijs op het NK Sprint.
In de laatste drie ritten ging het om de top van het klassement. Tim Salomons en Michel Mulder, resp. vierde en zesde na drie afstanden, namen het eerst tegen elkaar op. Salomons had een goede tijd nodig om nog kans te maken op het podium. De heren waren aan elkaar gewaagd en doken beide een fractie onder de tot dan toe snelste tijd van Berden de Vries (1:13.06). Mulder, die een sterke tweede dag reed, wist Salomons net voor te blijven in 1:13.01 om 1:13.05, maar Salomons was Mulder wxefxbfxbdl voorgebleven in het klassement en moest nu wachten op podiumconcurrent Pim Schipper. Schipper kwam net niet aan de snelste tijd maar stelde met z’n 1:13.15 in ieder geval wel een podiumplek veilig. De vijftiende en laatste rit (in totaal de 59e van de dag) ging tot slot tussen leider Ronald Mulder en Rhian Ket. Mulder had een marge van 1.18 sec. op de afsluitende kilometer om z’n koppositie in het klassement te behouden. Ket maakte er echter nog een spannend slotstuk van: hij maakte meer dan een seconde goed op Mulder maar kwam toch net tekort voor de eindzege: 1:12.36 (drietiende van een seconde sneller dan z’n winnende tijd van gisteren) tegen 1:13.45 (zevende tijd). Eindwinnaar Mulder hield dus slechts een marge van 0.09 sec. op de 1.000 m. ofwel 0,045 punt in het eindklassement over op Ket en 0,430 punt op Schipper. Al snel na z’n finish wist hij dat het goed zat en liet dat dan ook duidelijk merken met een vreugdekreet.

1.000 m.: Michel Mulder / Ket & R.Mulder na afloop

Het was inmiddels alweer 22:00 uur wat betekende dat de wedstrijd ca. driekwartier later was afgelopen dan gisteren. De trotse Lisan snelde naar Wennemars toe om met hem na te praten, de opluchting was van beide gezichten af te lezen. Tijdens het wachten op de huldigingen werden er netjes lijsten van de eindklassementen uitgedeeld. Allereerst mochten de vrouwen (Bruintjes, Nijman en Das) plaatsnemen op het podium en werden elk voorzien van een medaille en bloemen. Natasja Bruintjes nam de Utrecht City Bokaal voor het eerst in ontvangst. Aansluitend werden de mannen (R. Mulder, Ket en Schipper) gehuldigd. Ook aan Ronald Mulder werd de bokaal voor het eerst in z’n carrixefxbfxbdre uitgereikt.

Huldiging eindklassementen

Tegen 22:30 uur was het echt afgelopen en dus tijd om naar huis te gaan. Buiten nam ik afscheid van Lisan en haar moeder en liep met Erik door naar de parkeergarage. Gelukkig hielp hij me toen bleek dat ik niet genoeg gepast muntgeld (xefxbfxbd 6) had. Hierna nam ik ook afscheid van Erik en bleek dat m’n auto naast die van Yep Kramer stond (). De coach van het gewest Friesland en de vader van… reed samen met Bram Smallenbroek (die met een 14e plaats net tekort kwam voor het NK en dus een reserverol moet trotseren) weg uit Utrecht. Onderweg naar huis genoot ik na van het geslaagde bezoek waarbij ik in aangenaam gezelschap was geweest. Het bleek een prima opwarmertje voor de NK’s later in het seizoen. Tussen 23:30 en 23:45 uur was ik weer thuis en was het weekend alweer voorbij.

Als het Natasja Bruintjes lukt om haar goede vorm vast te houden of zelfs nog te verbeteren, dan maakt ze een goede kans om straks op het NK Sprint mee te doen om de vier plaatsen voor het WK Sprint. Voor Nijman en in iets mindere mate Das is een plaats in de toptien zeker mogelijk. Voor de geplaatsten bij de mannen is de top bij het komende NK normaliter niet haalbaar, daarvoor is het verschil met de nationale toppers toch echt nog te groot; toptien is vermoedelijk het hoogst haalbare.

Een bezoek aan het NK Sprint in Groningen een jaar geleden krijgt precies een jaar later (het eerste weekend van 2008) een vervolg in Heerenveen. Het AEGON Nederlands Kampioenschap Sprint wordt gehouden op zaterdag 5 en zondag 6 januari in IJsstadion Thialf.
Vlak voor de feestdagen kreeg ik van Sjoerd, de beheerder van Schaatsforum.nl, de kans om voor het eerst naar het schaatswalhalla van Nederland te gaan. Ik had namelijk nog wat van hem tegoed (missen van de eerste weekprijs) in het VSS (VoorSpelSpel) dit seizoen () waarvan ik zowel moderator/mede-organisator als jaarlijks deelnemer ben. Voor ons beide kwam het beter uit om op de zaterdag te gaan, dus reserveerde hij ook voor mij een kaart voor een staanplaats en spraken we af om elkaar daar te treffen.

Het deelnemersveld bestaat deze editie uit 25 mannen en 21 vrouwen. Erben Wennemars en Marianne Timmer zullen hun nationale titels gaan verdedigen. Zowel bij de mannen als bij de vrouwen zijn er vier beschikbare plaatsen voor het WK Sprint in hetzelfde stadion twee weken later. De eerste twee plaatsen zijn voor de nummer 1 van het eindklassement van het NK en de beste sprint(st)er uit de World Cups (wereldbekerwedstrijden) in het voorseizoen (onder bepaalde voorwaarden). Degenen die voor laatstgenoemde plaats in aanmerking komen zijn Simon Kuipers en Annette Gerritsen. Zij genieten beide een beschermde status wat inhoudt dat zij slechts vormbehoud hoeven te tonen bij het NK (d.w.z. bij de eerste zes eindigen in een fictief klassement over de beste 500 en 1.000 m.) om te worden afgevaardigd naar het WK. De andere twee plaatsen zijn officieel aanwijsplaatsen (normaal gesproken de nummers 2 en 3 en evt. 4, afhankelijk op welke plaats de beschermde rijd(st)er eindigt).
Het NK Sprint werd in Heerenveen voor het laatst verreden in 2001. Bij de editie van 2008 zullen alle kanshebbers op xefxbfxbdxefxbfxbdn na aanwezig zijn. Grote afwezige is namelijk Stefan Groothuis die herstellende is van een ernstige achillespeesblessure (opgelopen in voorbereiding op het NK Afstanden). Voor hem komt dit toernooi duidelijk nog te vroeg, eigenlijk is z’n seizoen al voorbij.

Zaterdag de 5e stapte ik even na 12:00 uur in m’n auto om naar Heerenveen te rijden. Ik verheugde me enorm op m’n eerste bezoek aan Thialf, eindelijk kwam het er eens van! Onderweg kon ik zeer goed doorrijden: binnen een uur had ik er al 100 km. op zitten en bevond me al snel daarna op de A32 bij Meppel. Omdat ik erg ruim in de tijd zat (het was een verbazingwekkend makkelijke route), besloot ik om maar een paar keer te stoppen langs de snelweg om dus niet te vroeg aan te komen. Ik had tenslotte om 14:30 uur afgesproken bij de kassa met Sjoerd en het zou niet handig zijn om driekwartier lang te moeten wachten. Na stops van ca. een halfuur bereikte ik iets na tweexefxbfxbdn de afslag Heerenveen-Zuid en sloot achteraan in een autostoet. Ik volgde m’n voorligger en parkeerde m’n auto op een bedrijventerrein op loopafstand van Thialf. Toen ik een kwartier later de schaatshal in het zicht kreeg belde ik Sjoerd om te weten of hij er al was. Hij liet me weten dat hij net in de rij stond voor de hoofdingang om de gereserveerde kaarten af te halen. Snel zag ik hem en voegde me bij ‘m. We hadden genoeg tijd om wat bij te praten over het schaatsforum en onlangs bezochte wedstrijden. Ook liet ik ‘m weten dat hij z’n ‘fout’ in het VSS – het ging toch om een toevallige samenloop van omstandigheden – met een kaart meer dan goed had gemaakt, dus daar hoefde hij niet meer over in te zitten.

IJsstadion Thialf

Nadat we de kaarten in ons bezit hadden, moesten we nogmaals in een rij gaan staan voor de staanplaats zuidtribune. Hierdoor begon de tijd toch nog een beetje te dringen. Uiteindelijk waren we op tijd (tien minuten vxefxbfxbdxefxbfxbdr de start van het NK) binnen en besloten naar vak G (vrije keuze) te lopen welke aan het eind van de linkerbocht tegen de lange zijde aan ligt. Gelukkig had ik nog even de tijd om de eerste indruk op me in te laten werken. (Op tv leek het toch allemaal net iets groter dan in het echt, maar leuk om eens in een echt schaatsstadion te staan.) Langzaam drong tot me door dat hier veel grote schaatswedstrijden hebben plaatsgevonden en nog gaan plaatsvinden, en dat dit stadion veel aanzien heeft in de schaatswereld, de sfeer is er in ieder geval altijd opperbest.

IJsbaan Thialf

Het was rustiger dan verwacht op de tribune dus we konden bijna vooraan staan en hadden ruimte genoeg om ons heen. We hadden een gunstige positie ingenomen voor het nemen van foto’s, namelijk bij de start van de 500 m. Tegen 15:00 uur werd het toernooi geopend met het Wilhelmus waarna de eerste afstand, de 500 m. voor vrouwen, kon beginnen. In de tweede rit dook allroundster Paulien van Deutekom als eerste onder de 40 seconden (39.96). Drie ritten later volgde Ingeborg Kroon dat voorbeeld met een eindtijd van 39.90 (een persoonlijk record). Haar tijd werd vervolgens weer verbeterd door Sanne van der Star in rit acht: 38.89, een tijd waarmee ze echt meedoet (bleek later goed voor een vierde plaats). Een rit later was het de beurt aan op papier het sterkste paar: Annette Gerritsen en Margot Boer. Gerritsen reed een goede 500 m. zoals we van haar gewend zijn dit seizoen en legde met een tijd van 38.52 (tegen 38.78 voor Boer) de lat hoog voor de volgende rit. Marianne Timmer versloeg daarin allroundster Ireen Wxefxbfxbdst, maar de beste tijd van Gerritsen bleek te scherp te staan: 38.85 tegen 39.38. In de elfde en laatste rit reed Natasja Bruintjes zich met 39.63 (een PR) ook nog in de groep onder de 40 sec. Annette Gerritsen had haar eerste afstandszege op zak en had daarmee haar favorietenrol bevestigd en een goede basis gelegd voor een sterke vierkamp. Het erepodium op deze afstand was dus volledig DSB-gekleurd.

500 m.: start Gerritsen – M. Boer / Wxefxbfxbdst – Timmer

Na de baanverzorging, twintig minuten later, begon de 500 m. voor mannen. De eerste 35′er werd genoteerd door Mark Tuitert in rit vier (35.80, een PR) wiens eindtijd een rit later werd gexefxbfxbdvenaard door veteraan Gerard van Velde. In de zevende rit was het zover voor Beorn Nijenhuis om na een langslepende liesblessure z’n rentree te maken. Hij begon goed aan het toernooi met 35.55 waar hij ook zichtbaar tevreden mee was. Drie ritten daarna kwamen Jan Bos en Jacques de Koning in actie. De Koning opende snel en wist z’n voorsprong ook tot de eindstreep vast te houden: 35.39 om 35.48 waarmee ze dus beide onder de tijd van Nijenhuis doken. Een rit later reed Lars Elgersma zich met een nieuw PR van 35.46 knap tussen de heren uit de vorige rit.

500 m.: start Jan Bos / Jacques de Koning na afloop

Voor de twaalfde rit verschenen Jan Smeekens en Simon Kuipers, dit seizoen de snelste landgenoten op de kortste sprintafstand, op het ijs. Smeekens noteerde de snelste opening van allemaal (9.72), maar werd toch nog in de ronde gepasseerd door Kuipers: 35.40 om 35.61. In de dertiende en laatste rit reed ook Jurre Trouw nog een 35′er (35.67), terwijl titelverdediger Erben Wennemars – bij wie de 500 m. dit seizoen maar niet wil lopen – z’n eerste afstand de mist in zag gaan (36.22, een vijftiende plaats) en WK-plaatsing ineens heel ver weg leek. Opvallend was dat hij zelfs achter z’n broertje Freddy eindigde.

500 m.: start Smeekens – Kuipers / Erben Wennemars

De eerste afstandszege ging dus uiterst verrassend naar De Koning van het bescheiden APPM-team vxefxbfxbdxefxbfxbdr de grote favoriet Kuipers en z’n eveneens verrassende teamgenoot Elgersma.

Na de 500 m. zorgde Sjoerd, terwijl de zamboni’s het ijs op kwamen, voor een kop koffie en een koek waar we voor driexefxbfxbdn geen tijd voor hadden gehad. Tegen 16:30 uur begon de derde afstand van de dag, de 1.000 m. voor vrouwen. In de tweede rit moest Van der Star, de nummer vier van de 500 m., aantreden. Ze reed naar 1:18.98, vermoedelijk niet genoeg voor een topklassering vanwege een moeizame slotronde. Twee ritten later verbeterde Kroon de tijd van Van der Star en kwam uit op 1:18.61 welke meteen daarna weer werd aangescherpt door Tessa van Dijk tot 1:18.48. In de achtste rit was Gerritsen, winnares van de 500m., goed op weg naar een supersnelle tijd, maar in de laatste bocht sloeg het noodlot voor haar toe: ze bleef met d’r ene schaats achter de andere haken (althans daar leek het later op) en kon een valpartij niet voorkomen. Omdat haar hoofd en nek een flinke zwieper hadden gekregen door een harde aanvaring met de kussens, bleef ze in eerste instantie liggen. Er was een ijzingwekkende stilte meester geworden van het stadion, iedereen was beduusd. Erg jammer dat de topfavoriete in een flits was uitgeschakeld. Nadat ze vanwege een pijnlijke nek moeizaam overeind was geholpen, ontving ze een opbeurend applaus van het publiek. Ze was echter niet meer in staat om de rit alsnog uit te rijden wat officieel betekent dat haar beschermde status verloren zou gaan… Haar tegenstandster Jorien Voorhuis reed onder de aandacht uit naar een snelste tijd tot dan toe (1:17.98).

1.000 m.: Gerritsen – Voorhuis / Annette Gerritsen na valpartij

De volgende rit was een treffen tussen M. Boer en Wxefxbfxbdst welke zoals verwacht door laatstgenoemde werd gewonnen in 1:16.77 tegen 1:18.04. De rit daarna kwam haar teamgenote Van Deutekom nog aardig in de buurt met 1:16.97. In de laatste rit reed Timmer naar een derde tijd van 1:17.26 en versloeg Bruintjes (1:18.90), en ging na twee afstanden aan de leiding in het tussenklassement vxefxbfxbdxefxbfxbdr de tweede afstandswinnaar Wxefxbfxbdst en Boer. Op de vierde plaats stond Van der Star die nog niet weet of deze positie wel recht geeft op WK-deelname i.v.m. de calamiteit rondom Gerritsen. Vlak achter haar op plaats vijf volgde Van Deutekom.

1.000 m.: Timmer – Bruintjes

Tijdens de volgende dweilpauze was het mijn beurt om boven in het restaurant een rondje drank te halen voordat de laatste afstand van de dag, de 1.000 m. voor mannen, zou gaan beginnen. Inmiddels was ons ter ore gekomen dat Smeekens zich ziek had afgemeld na de 500 m. waardoor de loting voor de 1.000 m. licht moest worden aangepast. In de tweede rit was het aan Gerard van Velde om een goede richttijd neer te zetten. Zijn 1:10.58 leek wat magertjes, want deze werd in de rit daaropvolgend met 0.01 sec. verbeterd door Ronald van Slooten (een dik PR) en weer iets later door Trouw in 1:10.35 (ook een PR). In de zevende rit was De Koning, winnaar van de 500 m., aan de beurt om z’n minder sterke afstand te rijden. Hij vocht zich naar een acceptabele tijd van 1:10.12 waardoor hij zich wist te handhaven bovenin het klassement. In de negende rit doken zowel Remco Olde Heuvel als Nijenhuis in resp. 1:09.98 en 1:10.09 onder De Konings tijd. De rit daarna was voor twee specialisten, Kuipers en Bos. Bos reed een ijzersterke 1.000 m. in 1:09.12 en klopte afgetekend Kuipers die wat tegenviel met 1:10.10.

1.000 m.: Simon Kuipers

Hij had de lat nu wel erg hoog gelegd voor Tuitert en Wennemars die de rit daarna moesten aantreden. De onderlinge strijd werd in het voordeel van Wennemars beslist, die zich enigszins revancheerde van een mislukte 500 m.: 1:09.40 tegen 1:09.88. In de laatste rit verraste Elgersma wederom door opnieuw een derde plaats (1:09.83, een PR) te behalen wat resulteerde in een mooie tweede plaats in het tussenklassement na dag 1. Bos stond daarin dankzij z’n afstandszege aan kop en Kuipers en De Koning namen ex aequo de derde plaats in vxefxbfxbdxefxbfxbdr resp. Nijenhuis, Tuitert en Trouw. Ik was erg benieuwd of de goed in vorm stekende Elgersma en De Koning morgen hun hoge positie in het klassement zouden kunnen handhaven. Wennemars lijkt met een achtste plaats al bijna kansloos voor een WK-ticket. Morgen zal hij op eerherstel uit zijn en zeker nog een uiterste poging doen om toch bij de eerste vier te eindigen.

Om 17:50 uur was de eerste dag ten einde. We besloten de laatste prijsuitreiking niet af te wachten, verlieten Thialf en liepen weer terug naar onze auto’s een eindje verderop. Het was erg leuk om Thialf een keer met eigen ogen gezien te mogen hebben en zal er zeker niet voor het laatst zijn geweest. Onderweg naar de auto had ik het met Sjoerd nog even over een mogelijke moderatorsmeeting van het schaatsforum (in de vorm van een etentje) na afloop van het seizoen. Als lokatie zou Biddinghuizen (FlevOnice) tot de mogelijkheden behoren, wordt dus vervolgd op het forum. We namen afscheid van elkaar en ik stapte om 18:10 uur in m’n auto voor de terugreis naar huis. Ondanks dat het regenachtig weer was kon ik goed doorrijden en kwam na een rit van 154 km. precies anderhalf uur later thuis met weer een mooie sportervaring rijker.

Op dag 2 was Gerritsen helaas niet in staat om te starten op de tweede 500 m., omdat ze teveel last had van een stijve nek. Timmer won de derde afstand en verstevigde daarmee haar leidende positie in het klassement. Ze had een marge opgebouwd van 1.89 sec. op de afsluitende 1.000 m. t.o.v. haar grootste concurrente Wxefxbfxbdst. Op de slotafstand hield ze van die marge nog maar 0.14 sec. over maar dat was wel genoeg voor haar tiende (!) nationale sprinttitel, een prachtige prestatie en toch wel onverwachte titelprolongatie. Achter Wxefxbfxbdst legde Boer beslag op het brons. Van Deutekom had Van der Star nog weten te passeren op de slotafstand en werd dus vierde. Later bleek deze positie slechts goed voor een reserveplaats. De TopsportCommissie Langebaan (TCL) van de KNSB had namelijk toch besloten Gerritsen, op grond van haar goede prestaties dit seizoen incl. dit NK, aan te wijzen voor het WK.
Bij de mannen toonde De Koning aan dat z’n zege op de eerste 500 m. zaterdag geen uitschieter was: hij won namelijk zondag ook de tweede. Een getergde Wennemars liet nu wel een sterke 500 m. zien en eindigde daarop als tweede waardoor hij in het klassement oprukte naar de vijfde plaats. Er gloorde weer hoop voor ‘m. Bos handhaafde z’n koppositie op de 500 m. en reed op de 1.000 m. door een herhaling van z’n prestatie van gisteren glanzend naar z’n zesde nationale sprinttitel. De Koning en Elgersma hadden knap standgehouden op dag 2 en eisten resp. de zilveren en bronzen medaille voor zich op. Het APPM-duo kan zich gaan opmaken voor het WK Sprint. Kuipers zag z’n podiumkansen de mist in gaan op de slotafstand toen hij bij de laatste wissel moest inhouden om Bos voorrang te verlenen. Hij werd uiteindelijk slechts vierde in het eindklassement en had z’n favorietenrol dus niet waar kunnen maken. Wel was z’n optreden dit weekeinde voldoende voor WK-plaatsing. Wennemars was het dus niet gelukt om via een uiterste krachtsinspanning op de afsluitende 1.000 m. (ging iets te geforceerd) nog een plaats te stijgen in het klassement. Hij moet genoegen nemen met een reserverol op het WK. De TCL zag geen reden om daar nog verandering in te brengen. Nijenhuis en Tuitert grepen met een zesde en zevende plaats naast het WK.