Vanwege een verhindering van een van de seizoenkaarthouders in de vriendengroep van m’n broer Michel had ik op zondag 10 mei de mogelijkheid om met hem en m’n vader toch nog een keer dit seizoen naar een thuiswedstrijd van NEC te gaan. Het was de 34e en laatste wedstrijd van het Eredivisie-seizoen 2008-2009; de laatste twee speelronden spelen alle 18 Eredivisieclubs tegelijkertijd op zondag om 14:30 uur. NEC, dat xefxbfxbdxefxbfxbdn wedstrijd voor het eind op een elfde plaats staat, heeft nog kans de play-offs voor Europees voetbal te halen en moet daarvoor twee plaatsen stijgen. Het heeft vanwege een achterstand van twee punten (41 tegen 43) op zowel FC Utrecht als aartsrivaal Vitesse een overwinning nodig en moet dan hopen dat genoemde concurrenten voor de negende plaats beide puntenverlies lijden. FC Utrecht speelt een uitwedstrijd bij Heracles Almelo dat nog punten nodig heeft om de nacompetitie te ontlopen en Vitesse speelt eveneens uit tegen ADO Den Haag dat ook nog punten moet halen om niet rechtstreeks te degraderen. NEC heeft het ‘geluk’ (voor zover dat een voordeel is) dat de tegenstander van vandaag, Sparta Rotterdam, al zeker is van lijfsbehoud. Sparta, dat een dertiende plaats inneemt, verraste vorige week zondag vriend en vijand door met 4-0 (!) van Ajax te winnen en komt dus vol vertrouwen naar Nijmegen toe waar het vrijuit kan spelen. NEC haalde vorig weekend in blessuretijd een punt (1-1) weg uit Eindhoven tegen PSV.
Het wordt voor mij het derde bezoek aan het McDOS Goffertstadion na Roda JC (eerste thuiswedstrijd) en NAC Breda (laatste thuiswedstrijd in de play-offs) in het seizoen 2007-’08.

Na een kop koffie reden we om 13:45 uur weg uit Beuningen en lieten de auto achter op de (gebruikelijke) parkeerplaats aan de Neerbosscheweg in Nijmegen tegenover NXP (voorheen Philips). We liepen door mooi, zonnig weer naar het stadion waar we gelijk doorliepen naar de Gofferttribune (oostzijde) waarop we vak L (rij 6) betraden. Terwijl we naar boven naar onze plaatsen liepen, groette ik trouwe supporter neef Erik die er natuurlijk ook weer bij was. Het stadion was al aardig gevuld en liep steeds verder vol, wat ook gold voor het uitvak. Toen tegen 14:30 uur de spelers van NEC en Sparta het veld betraden werd er een prachtig levensgroot spandoek omhoog gehesen aan de Gofferttribune als eerbetoon aan trainer/coach Mario Been die na de wedstrijd afscheid zou nemen en na dit seizoen naar z’n ‘jeugdliefde’ Feyenoord vertrekt. Een mooi gebaar van de trouwe supporters van Legio Noviomagum aan de succesvolle trainer die z’n sporen wel heeft nagelaten in Nijmegen en nooit meer zal worden vergeten na die mooie Europese successen van dit seizoen.

Spandoek Mario Been (xefxbfxbd De Trouwe Honden)

NEC nam na de aftrap gelijk het initiatief en begon aanvallend aan de wedstrijd. Sparta kwam na tien minuten beter in de wedstrijd wat resulteerde in een bijna vroege tegentreffer: in de twaalfde minuut werd een schot van aanvaller Edouard Duplan uit een corner van de lijn gered door rechtervleugelverdediger Mitchell Burgzorg, de vervanger van de geblesseerde Dani Fernxefxbfxbdndez. Sparta bleef aandringen en kwam in de 25e minuut zelfs op 0-1 door een schuiver van middenvelder Erik Falkenburg. Dit was een fikse tegenvaller voor NEC gezien de achterstand op dat moment van zowel Vitesse als Utrecht.
NEC viel daarna wel aan maar dat leidde niet tot grote kansen. Sparta was daarentegen gevaarlijker voor het doel van de tegenstander. In de 38e minuut werd een poging van Ayodele Adeleye wederom ternauwernood van de lijn gered door nota bene aanvaller Saxefxbfxbddi Ntibazonkiza. Of was de bal de lijn gepasseerd…? Gelukkig liet scheidsrechter Pol van Boekel gewoon doorspelen. Op slag van rust (44e minuut) viel een tikkeltje onverwacht de welkome gelijkmaker: een vrije trap vanaf links van Lasse Schxefxbfxbdne werd ingetikt door de attente Bas Sibum. De 1-1 kwam dus op een goed moment en gaf weer wat vertrouwen voor de tweede helft. De rust werd met deze gelijke stand gehaald en hadden we even de kans om bij te komen en ons te richten op de tweede helft waarin NEC dus nog xefxbfxbdxefxbfxbdn doelpunt nodig had.

Sfeer Gofferttribune Vak L (xefxbfxbd ForzaNEC.nl)

In de tweede helft ontspon zich het een open wedstrijd en viel NEC aan voor wat het waard was om de drie punten af te dwingen, maar dat leidde slechts tot spaarzaam gevaarlijke momenten omdat het te onrustig en slordig speelde. Door het ‘alles-of-niets-voetbal’ bleven de uitbraken van Sparta gevaarlijker waardoor keeper Gxefxbfxbdbor Babos een paar keer moeite moest doen om z’n team op de been te houden. Een kwartier voor tijd bracht Been pinchhitter Patrick Pothuizen als extra aanvaller in voor de tegenvallende Schxefxbfxbdne die vandaag niet z’n stempel op de wedstrijd had kunnen drukken. Dat zorgde direct voor meer pit voorin. Een minuut later werkte Sparta-verdediger Adeleye een kopbal van spits Tim Janssen miraculeus weg en zag de bal via de lat over de achterlijn gaan. Vijf minuten later was het de andere invaller Rutger Worm die met een subtiel schot de bal over Cxefxbfxbdssio Ramos probeerde te lobben, maar de Argentijnse keeper (gehuurd van PSV) moest zich helemaal uitstrekken om te voorkomen dat de bal in het doel zou verdwijnen. Het publiek – 12.300 in getal – werd wanhopig van deze ongelukkige momenten en zag de tijd akelig wegtikken. Vijf minuten vxefxbfxbdxefxbfxbdr tijd werd een corner van Sparta – ditmaal een kopbal van verdediger Ruud Knol – voor de derde keer deze wedstrijd van de doellijn gehaald (door middenvelder John Goossens). Drie minuten extra tijd brachten helaas geen verandering meer in de score: eindstand NEC – Sparta 1-1. Dit was alweer het vijftiende (!) gelijkspel dit seizoen en dat betekende ondanks het puntenverlies van FC Utrecht (1-1) en Vitesse (1-3) gxefxbfxbdxefxbfxbdn plaatsing voor Europees voetbal. Helaas ontbrak vandaag de overtuiging wat eigenlijk typerend was voor de gehele tweede seizoenshelft. Jammer dat een mooi seizoen met prachtige Europese hoogtepunten zo’n teleurstellend einde kende. Succescoach Been had na een dienstverband van drie jaar een beter afscheid verdiend, dit was een anticlimax voor hem en voor de club. Het gebrek aan scorend vermogen had NEC uiteindelijk opgebroken. De Nijmeegse club was in de stand blijven steken op de elfde plaats en eindigde zo een beetje kleurloos in de middenmoot op 42 punten uit 34 wedstrijden (met doelsaldo +1).

NEC – Sparta Rotterdam (xefxbfxbd ForzaNEC.nl)

Direct na afloop van de wedstrijd werd McDOS Man of the Year (speler van het jaar) Lasse Schxefxbfxbdne gehuldigd die Youssef El-Akchaoui, de winnaar van vorig seizoen, nipt in het klassement was voorgebleven. De Deen had daarmee een door de sponsor beschikbaar gestelde waardecheque voor een notebook gewonnen. Bas Sibum was overigens verkozen tot laatste man of the match. Daarna was het tijd om van de vertrekkende spelers afscheid te nemen: achtereenvolgens Karim Fachtali en Dominique Scholten (beiden dit seizoen verhuurd aan TOP Oss), Mark van den Boogaart, Dennis Rommedahl, Milano Koenders en Dani Fernxefxbfxbdndez kwamen door een jeugdige erehaag het veld op. Laatstgenoemde gaat vrijwel zeker met coach Mario Been mee naar Feyenoord die als allerlaatste een mooi, hartverwarmend afscheid kreeg dat hij ook dubbel en dwars verdiend had. Technisch directeur Carlos Aalbers refereerde tijdens z’n toespraak nog eens naar Been’s eigen gexefxbfxbdntroduceerde ‘PIT-systeem’ (Plezier, Instelling en Team) dat NEC ver had gebracht. Zelf sprak hij tijdens z’n eindspeech de mooie woorden uit dat NEC een speciaal plekje in z’n hart had veroverd wat luid door het publiek werd toegejuicht. Tot slot maakte hij met de selectie achter zich aan nog een ereronde voor het publiek en kan ondanks het mislopen van de play-offs met opgeheven hoofd Nijmegen verlaten.

Afscheid trainer/coach Mario Been (xefxbfxbd ForzaNEC.nl)

Hierna verlieten we het stadion en zat het seizoen er dus definitief op voor NEC. Met een gemengd gevoel, enerzijds de teleurstelling over de wedstrijd en anderzijds het memorabele afscheid van Mario Been, liepen we terug naar de auto en waren na vijven weer thuis. Ondanks het tegenvallende resultaat, was het toch leuk de allerlaatste wedstrijd van het seizoen te hebben bijgewoond. ‘s Avonds praatten we nog wat na over de wedstrijd en het seizoen en bekeken na het avondeten de tv-beelden van de laatste speelronde van de Eredivisie in Studio Sport.

Na een bezoek aan de eerste thuiswedstrijd van NEC in de Eredivisie dit seizoen half augustus, zal ik ook de laatste van deze jaargang gaan bezoeken (op de seizoenkaart van m’n broer). Het betreft de heenwedstrijd in de derde ronde van de play-offs om Europees voetbal (UEFA Cup) welke wordt gespeeld op donderdag 15 mei tegen NAC Breda, de nummer 3 in de eindstand van de reguliere competitie. NEC plaatste zich door een ijzersterke tweede seizoenshelft (slechts twee nederlagen) met een mooie achtste plaats in de competitie voor de play-offs. In de eerste ronde kwam het uit tegen Roda JC (de nummer 9 in de eindstand), welke met een dubbele zege (1-0 uit en 2-0 thuis) werd verslagen. Vervolgens werd in de tweede ronde FC Groningen (zevende in de eindstand) opzij gezet via een 1-0 thuis- en een 3-1 uitzege.
Mocht NEC ook NAC verslaan dan speelt het volgend seizoen in de UEFA Cup waarin het voor het laatst in actie kwam in het seizoen 2003-2004. Voor de verliezer over twee duels resteert een plaats in de UEFA Intertoto Cup (waarin het zich ook kan kwalificeren voor de UEFA Cup), maar dat zou slechts een schrale troost zijn. Hoe dan ook, Europees voetbal is dus al een feit.
Natuurlijk hebben we er alle vertrouwen in dat NEC ook de laatste ronde goed doorkomt, omdat het al maandenlang erg goed draait en nu al dertien wedstrijden ongeslagen is en de laatste zeven daarvan gewonnen heeft. Bovendien heeft NEC de laatste competitiewedstrijd op 20 april bij NAC met 3-1 gewonnen waarna de Bredanaren in een negatieve spiraal terecht kwamen, terwijl NEC juist de stijgende lijn kon doorzetten. Trainer/coach Mario Been kan op een drietal geblesseerden na over een complete selectie beschikken tegen NAC. Hopelijk kunnen de Nijmegenaren een goede uitgangspositie verwerven voor de returnwedstrijd van zondag in Breda.

Donderdagavond reden m’n pa, m’n broer en ik omstreeks 19:15 uur naar Nijmegen. Nadat we de auto hadden achtergelaten op de gebruikelijke parkeerplaats liepen we door het bos richting het McDOS Goffertstadion waar veel NEC-fans met hoge verwachtingen uitkeken naar de naderende wedstrijd. We liepen rechtsom het stadion naar de Hazenkamptribune waar we voor de gelegenheid kaarten voor hadden. Het duurde even voordat we door de wachtrij heen waren en liepen snel door naar vak H waar we in rij 9 in totaal met acht bekenden naast elkaar plaats konden nemen. We waren even voor 20:00 uur op de tribune en hadden dus nog eventjes tijd om wat rond te kijken voordat de wedstrijd begon. Al snel betraden beide ploegen onder luid applaus het veld. Gelijk na de aftrap begon NEC voortvarend aan de wedstrijd. De ploeg straalde veel vertrouwen uit en liet merken dat het erg veel zin had in deze wedstrijd. Het speelde meteen vol op de aanval waardoor NAC snel in de verdrukking kwam en het moeilijk raad wist met de Nijmeegse overrompeling. Het positieve spel van NEC had ook z’n weerslag op het publiek: de stemming zat er al snel in en het was echt wachten op het eerste doelpunt. In de vijfde minuut was de eerste kans voor Jeremain Lens, dxefxbfxbd revelatie van de laatste maanden, en in de rebound voor Brett Holman, maar beide schoten werden gepareerd door NAC-keeper Jelle ten Rouwelaar. Na 14 minuten was het wxefxbfxbdl raak: een vrije trap van linkervleugelverdediger Youssef El-Akchaoui kwam terecht bij centrumverdediger Jonas Olsson die achterin volledig vrijstond en de bal in het doel volleerde: 1-0. Deze vroege treffer zorgde ervoor dat NEC mede door het fanatieke publiek lekker doorging met aanvallen. Pas na twintig minuten wist NAC een beetje onder de druk van NEC uit te komen maar tot veel gevaar leidde dat niet. De volgende kans was echter weer voor NEC: Holman vuurde op links de bal onverwacht af op Ten Rouwelaar die de bal verwerkte tot een corner. Deze werd in eerst instantie weggewerkt maar kwam via Lorenzo Davids weer terecht bij de nog op links staande El-Akchaoui wiens voorzet vervolgens sterk in het doel werd gekopt door Olsson die dus wxefxbfxbdxefxbfxbdr trefzeker was (27e minuut). Hij maakte zich ‘onsterfelijk’ en bracht het publiek in extase met deze dikverdiende 2-0. Hierna nam de frustratie toe bij de Bredanaren. Eerst kreeg verdediger Rob Penders een gele kaart en een minuut later ook Patrick Mtiliga na een grove charge op Muslu Nalbantoglu op rechts. Halverwege de wedstrijd mocht het vermoeid ogende NAC blij zijn dat het niet op grotere achterstand stond tegen het superieure NEC.

Tijdens de rust konden we even bijkomen van de Nijmeegse stormloop in een enerverende eerste helft waarin de kansen nu eens wel goed werden afgemaakt. NEC leek iets onoverwinnelijks over zich heen te hebben gekregen. Het publiek (11.500 toeschouwers) voelde dat goed aan en vormde een grote steun in de rug van de goed draaiende ploeg. Voordat beide ploegen weer op het veld waren, verscheen de aangeslagen Muslu op het veld om een beetje los te lopen.
In het begin van de tweede helft zagen we gelijk een ander NAC dat een dubbele wissel had ingezet waarmee trainer/coach Ernie Brandts een terugkeer in de wedstrijd probeerde te forceren. NEC moest hierdoor oppassen dat het niet tegen een snelle tegentreffer aanliep. Een paar keer werd er namelijk slordig verdedigd door NEC. Het had het geluk dat NAC niet op scherp stond in de afronding. Toch wist NEC er weer uit te komen. In de 50e minuut combineerde Bas Sibum op rechts met z’n ploegmaat Holman die zo alleen op Ten Rouwelaar kon aflopen en de keeper met een prachtige lob verschalkte. Het publiek veerde op en de euforische stemming was gelijk weer terug in het stadion. De 3-0 kwam dus op het juiste moment en vormde toch wel de nekslag voor NAC. Vlak hierna hield Muslu het met z’n pijnlijke enkel voor gezien en werd gewisseld voor Dani Fernxefxbfxbdndez. Terwijl hij voor de dug-out werd behandeld scandeerde het publiek luid z’n naam aangezien het z’n laatste optreden was in De Goffert. NEC bleek nog niet klaar met NAC. Nadat Krisztian Vadxefxbfxbdcz had verzuimd de score verder uit te bouwen, was het de beurt aan Lens die met een aantal acties liet zien wat hij in z’n mars heeft. In de 63e minuut zorgde invaller Tim Janssen er onbedoeld voor dat hij een vrije doorgang naar de keeper had en rondde het goed af (4-0) en vier minuten later zette hij in een formidabele actie verdediger Tyrone Loran volledig te kijk en maakte netjes af (5-0). Het was prachtig om te zien wat voor ongeloof van de gezichten van de supporters af te lezen was. Het publiek stond volledig op z’n kop en wist werkelijk niet wat het meemaakte. De koek was nog steeds niet op. Weer drie minuten later werd Lens gevloerd door diezelfde Loran. Scheidsrechter Jan Wegereef bestrafte ‘m zwaar met een rode kaart en gaf NEC een penalty. El-Akchaoui bekroonde z’n goede optreden (twee assists in de eerste helft) met een benutte pingel van elf meter (met een beetje geluk weliswaar) en maakte er in de 71e minuut zelfs 6-0 (!) van. Een kwartier voor tijd waarschuwde de speaker voor noodweer dat boven Nijmegen zou hangen, het was dan ook al begonnen met regenen. NEC had de score nog verder kunnen uitbouwen. Lens had in de laatste tien minuten bijna z’n derde te pakken maar schoot tegen de paal. Hij zat er toen duidelijk zichtbaar helemaal doorheen.
Voor NAC kwam met het laatste fluitsignaal een eind aan een martelgang en voor NEC barstte met een 6-0 eindstand het feest los op het veld en de tribunes. Mario Been ging zelfs op de schouders en die eer verdiende hij ook. Hij behield te allen tijde de rust en het vertrouwen in de ploeg toen het in de winter zo moeizaam ging (17e en voorlaatste eind januari). Dat resulteerde dus in een indrukwekkende opmars naar de achtste plaats welke nu als hoogtepunt wordt bekroond met plaatsing voor de UEFA Cup. Wie had dat verwacht?!
Jonas Olsson werd uitgeroepen tot man of the match. De uitgelaten spelers maakten een ereronde langs de tribunes terwijl Been nog even kort aan het woord was, wat werd gevolgd door een eervol afscheid van fysiotherapeut en oud-speler Cees van der Linden die naar PSV vertrekt.

We hielden het toen voor gezien en liepen door een regenbui terug naar de auto, terwijl het steeds harder begon te plenzen. Bij de auto aangekomen waren we drijfnat; deze koude douche hadden we vanavond toch eigenlijk niet verdiend. In de auto terug naar Beuningen en thuis – waar we tegen 22:45 uur aankwamen – genoten we na van een prachtige, onvergetelijke voetbalavond. Het was geweldig om mee te maken dat een uitstekende vorm en veldoverwicht ook werd uitgedrukt in de score. Door deze monsterzege is de returnwedstrijd van a.s. zondag in Breda slechts een formaliteit geworden. Op de Goffertweide nabij het McDOS Goffertstadion wordt dan een groot scherm neergezet waarop eerst de wedstrijd live kan worden aanschouwd, alvorens de spelers er worden gehuldigd.

Op zondag 18 mei versloeg NEC NAC ook op eigen veld in Breda met 1-0 door een doelpunt van Lens. Dat betekent dus dat alle zes play-offwedstrijden in winst werden omgezet, een bijzonder knappe prestatie. Wel sneu voor NAC en trainer/coach Ernie Brandts dat een derde plaats in de competitie slechts Intertoto-voetbal oplevert, zij hadden over het hele seizoen gezien meer verdiend.
Na afloop van de wedstrijd barstte het feest los op de Goffertweide, vooral toen de spelers in Nijmegen gearriveerd waren. Nu is het te hopen dat de huidige selectie grotendeels intact blijft en dat een mooie tegenstander wordt geloot in de eerste ronde van de UEFA Cup…

(foto’s volgen later)

Vanwege een verhindering van een van de seizoenkaarthouders in de vriendengroep van m’n broer Michel kreeg ik onverwacht de kans om op zaterdag 18 augustus naar een wedstrijd van NEC te gaan. Ik sloeg die kans niet af en vond het toch wel leuk om eens het huidige McDOS Goffertstadion – in gebruik vanaf 1999 en officieel geopend in 2000 – te bezoeken welke ik nog niet eerder van binnen had gezien. Het kan zomaar tien jaar geleden zijn dat ik voor het laatst NEC live heb zien voetballen, in de oude Goffert dus nog.
Deze wedstrijd tussen NEC en Roda JC is een competitiewedstrijd in de eerste speelronde van het nieuwe Eredivisie-seizoen 2007-2008. De clubs uit Nijmegen en Kerkrade troffen elkaar in de voorbereiding al een keer en wel op 28 juli in het Maritiem Toernooi in Den Helder toen Roda met 1-0 te sterk was. Trainer/coach Mario Been van NEC beschikt over een vrijwel volledig fitte selectie voor de seizoensopener op eigen veld.

Op zaterdag werd ik om 19:15 uur door m’n broer opgepikt en reden samen met nog een andere Beuningenaar naar Nijmegen. Ruim op tijd kwamen we aan bij het stadion waar we in de rij van de Gofferttribune (oostzijde) gingen staan. Voordat we de tribune op liepen kochten we beneden een kop koffie. Op de tribune namen we vervolgens plaats in rij 6 van vak L waar ik even tijd had om het stadion rond te kijken en de eerste impressies op me in te laten werken. Het stadion – een prima stadion (capaciteit 12.500) voor een provincieclub als NEC – was goed gevuld en het publiek had duidelijk zin in een nieuw seizoen na een zomerstop van drie tot vier maanden.

Onder luid gejuich kwamen beide teams het veld op, terwijl er op de tribune boven de hoofden van de mensen een grote vlag werd gevormd waar wij ook deel van uitmaakten. Om 20:00 uur werd de aftrap verricht door NEC. In de beginfase had Roda JC het betere van het spel: het speelde de bal makkelijk rond in de ploeg en beheerste zodoende het middenveld. In de elfde minuut resulteerde dit zelfs in een doelpunt van de Belg Roland Lamah (gehuurd van RSC Anderlecht) welke vanwege buitenspel werd afgekeurd. NEC kwam dus even goed weg. Iets later in de 19e minuut leverde diezelfde Lamah een goed voorzet af op het hoofd van de niet geheel fitte Est Andres Oper, maar hij had het vizier niet op scherp staan en kopte tot opluchting van de NEC-aanhang naast.
Na een halfuur leek NEC onder de druk uit te komen en in de 39e minuut was de eerste echte kans dan ook meteen raak: verdediger Muslu Nalbantoglu zette een counter op en speelde de bal langs de zijlijn naar Rutger Worm die op zijn beurt de bal goed voorgaf op Jhonny van Beukering. De spits, overgekomen van De Graafschap, bedacht zich geen moment en haalde direct uit. De bal verdween in de rechteronderhoek en Roda-doelman Bram Castro had het nakijken. Dit was natuurlijk een geweldig moment om op 1-0 te komen zo aan het eind van de eerste helft. Op slag van rust had NEC met wat meer geluk zelfs de voorsprong kunnen verdubbelen: in een echte scrimmage voor het Roda-doel werd de bal eerst van de lijn gehaald door een verdediger en daarna tweemaal gered door keeper Castro. De rust werd bereikt met een 1-0 voorsprong voor NEC, misschien een beetje tegen de verhouding in maar daar had het thuispubliek maling aan.

Tijdens de rust kwam ex-voetballer Danny Hesp het veld op om z’n analyse te geven van de eerste helft. Een beter iemand hadden ze niet uit kunnen kiezen, aangezien hij voor zowel NEC als Roda JC heeft gespeeld. De 12.000 toeschouwers werden verder beziggehouden met gevarieerde muziek. Toen ik een blik naar boven wierp op de tribune had vaste bezoeker neef Erik ook door dat ik er een keer bij was.

Roda JC (o.l.v. hoofdcoach Raymond Atteveld) mocht iets na 21:00 uur aftrappen voor de tweede helft. NEC controleerde de wedstrijd en leunde duidelijk op de 1-0 voorsprong. Roda kon geen noemenswaardige kansen crexefxbfxbdren waardoor het nauwelijks gevaarlijk was. NEC slaagde daar wel een aantal keren in met een mooie volley van Van Beukering, een knappe individuele actie van de Zweedse verdediger Jonas Olsson en een schot van Jeremain Lens, de andere aanwinst in de spits (gehuurd van AZ). Een kwartier voor tijd kreeg NEC-debutant en doelpuntenmaker Van Beukering een publiekswissel. Invaller Alexander Prent (terug van weggeweest) was tien minuten voor tijd dichtbij een treffer met een gewaagde volley die maar net naast ging. Terwijl NEC voorzichtig ging denken aan een eerste overwinning sloeg het noodlot toch nog toe in de 85e minuut. NEC kreeg achterin de bal niet goed weggewerkt. De Belg Davy de Fauw haalde uit en zag z’n afstandsschot tegen de lat belanden welke in de rebound werd ingekopt door de attente Lamah: 1-1. NEC probeerde met een slotoffensief nog tot scoren te komen, maar dat lukte helaas niet. De laatste kans van Lens uit een corner vond het doel niet. Eindstand NEC – Roda JC 1-1.

Ondanks de late gelijkmaker hadden we toch een aardige wedstrijd gezien die vertrouwen geeft voor de rest van het seizoen. De uitslag moet toch als terecht worden beschouwd, de ploegen hielden elkaar over het geheel genomen behoorlijk in evenwicht. Lorenzo Davids werd tot man of the match van NEC benoemd wiens uitverkiezing nou ook weer niet al te overtuigend was. Roland Lamah van Roda JC was toch de opvallendste speler van het veld.

Rond 22:30 uur was ik weer thuis na een leuk voetbalavondje. Het was toch al weer even geleden dat ik voor het laatst een voetbalwedstrijd had bezocht (in 2005). Wellicht dat ik dit seizoen nog vaker de kans krijg om bij NEC ‘in te vallen’.

(foto’s volgen later)

Eind maart kwam het idee in me op om op internet de mogelijkheden te bekijken voor het aan kaartjes komen voor de Wereldkampioenschappen Voetbal 2006 in Duitsland. Op de FIFA-website las ik dat er in de eerste verkoopfase 812.000 kaartjes beschikbaar waren, terwijl later bekend werd dat er maar liefst een miljoen aanvragen voor meer dan 10 miljoen (!) kaartjes waren geweest. Omdat het blijkbaar zo moeilijk is om aan WK-kaartjes te komen, viel m’n aandacht op de Confederations Cup die dit jaar in dezelfde tijd (15-29 juni) en in hetzelfde gastland (Duitsland) wordt gespeeld als het WK volgend jaar. Het pre- of mini-WK, zoals het in de volksmond wordt genoemd, wordt gespeeld met acht landen: de zes continentale kampioenen, de wereldkampioen en het organiserend land. Dit toernooi draagt de subtitel ‘Festival of Champions’ en is een chic voorproefje op het WK 2006 voor het organiserende land Duitsland. Overigens is titelverdediger Frankrijk er deze editie (officieus de zevende, officieel de vijfde) niet bij.
Bij het checken van de kaartjes zag ik dat er nog genoeg beschikbaar waren. De enige lokatie die binnen de mogelijkheden lag was Keulen. Wedstrijd nr. 12 tussen Japan en Brazilixefxbfxbd in de derde speelronde van de groepsfase op woensdag 22 juni trok m’n grootste interesse. Met de gedachte dat de kans aanwezig is dat het WK toch niets wordt om te bezoeken, heb je in deze in ieder geval al de kans een dergelijke grote wedstrijd mee te pikken. Begin april vroeg ik m’n neef Renxefxbfxbd of hij (en z’n broer Jan) misschien interesse hadden om met me mee te gaan. Hij bevestigde dit en zodoende bestelde ik op 10 april drie kaartjes via FIFAworldcup.com welke, voordat het toernooi van start gaat, zouden worden toegezonden. In de tussentijd kon ik online de status van m’n order checken. Een week voordat het toernooi begon ontving ik inderdaad m’n kaartjes thuis en was ik er eindelijk 100% zeker van dat we daadwerkelijk zouden gaan.

Vooraf kwam het mooi uit dat de wedstrijd voor beide teams er nog toe zou doen. Beide landen stonden namelijk op 3 punten uit 2 wedstrijden na een overwinning op Europees kampioen Griekenland en een nederlaag tegen Noord- en Midden-Amerikaans kampioen Mexico. Aangezien Brazilixefxbfxbd een beter doelsaldo (+2 tegen 0) had, zou voor de regerend wereld- en Zuid-Amerikaans kampioen en de onbetwiste nr. 1 van de FIFA-ranking een gelijkspel genoeg zijn. Aziatisch kampioen Japan (al gekwalificeerd voor het WK en de huidige nr. 18 van de wereld) kon alleen met een zege de tweede plaats in groep B en daarmee de halve finale halen. Het moet een speciale wedstrijd zijn voor Zico, de Braziliaanse coach van Japan.

Op woensdag 22 juni reed ik om 17:00 uur met m’n neef Jan naar Malden om m’n andere neef Renxefxbfxbd op te halen. Een uurtje later reden we door richting Keulen. Het was vrij rustig op de Duitse snelweg waardoor we anderhalf uur later al in de buurt van Keulen waren. Na de afrit van de snelweg kwamen we een stukje in de stad terecht waar het wel druk was en het niet erg opschoot in het verkeer vanwege de vele stoplichten. Het viel ons op dat de trams die voorbijkwamen overvol waren. Onderweg konden we het stadion nog niet zien liggen. We moesten het ‘gele’ parkeervak hebben en het duurde wel even voordat we die bereikt hadden. Om 20:15 uur had ik pas m’n auto geparkeerd en na een korte wandeling door een bos doemde eindelijk achter een groot grasveld het RheinEnergieStadion van Kxefxbfxbdln (opvolger van het Mxefxbfxbdngersdorfer), thuishaven van de 1. FC Kxefxbfxbdln, voor ons op. Van de buitenkant leek het stadion niet zo groot. We liepen gelijk door naar de zuidtribune en ‘ons’ vak. Toen we het stadion van binnen zagen waren we erg onder de indruk. Het was toch wel groter dan verwacht en zat al behoorlijk vol, het was zelfs uitverkocht! We beschikten over mooie plaatsen, hoog achter een van de doelen.

RheinEnergieStadion Kxefxbfxbdln

Al snel verschenen onder luid applaus de vlaggen van de landen die in actie kwamen op het veld, gevolgd door beide selecties. De volksliederen werden gespeeld en de wedstrijd kon om 20:45 uur beginnen.
Brazilixefxbfxbd trapte af voor de eerste helft en het spel was gelijk erg levendig. Dat resulteerde zelfs in de derde minuut in een snelle goal voor Japan van Kaji die jammer genoeg wegens vermeend buitenspel door de Tunesische scheidsrechter Daami werd geannuleerd. Dat schudde Brazilixefxbfxbd wakker en zorgde ervoor dat het steeds beter in z’n spel kwam. In de tiende minuut speelde wereldvoetballer van het jaar en aanvoerder Ronaldinho Gaxefxbfxbdcho een counter pijlsnel uit, bediende de jonge aanvaller Robinho op maat en laatstgenoemde schoot de bal hard diagonaal in het Japanse doel: 1-0. Zeven minuten later wisten de Brazilianen bijna hun voorsprong uit te bouwen: een schuiver van Kakxefxbfxbd raakte de paal.

Japan – Brazilixefxbfxbd

Intussen hield m’n broer Michel me via sms op de hoogte van de verrichtingen van Jong Oranje in de achtste finale op het jeugd-WK (1-0 voor Nederland). Ondanks de Braziliaanse controle bood Japan met opportunistisch spel dapper tegenstand. Dat resulteerde weer zeven minuten later in een kopbal van Yanagisawa tegen de lat uit een vrije trap. Brazilixefxbfxbd wankelde en in de 27e minuut was het wel raak toen Nakamura met een prachtig schot van zo’n 25 meter keeper Marcos (stand-in voor Dida) verschalkte. Het “Nippon, Nippon!” galmde door het stadion, goed voor de wedstrijdspanning. Toch kwam Brazilixefxbfxbd vijf minuten later alweer op voorsprong door een intikker van de sterk spelende Ronaldinho bij de tweede paal. Daarna voetbalden de ‘Goddelijke Kanaries’ de eerste helft makkelijk uit door de bal eenvoudig in de ploeg te houden. De balbehandeling was werkelijk subliem om te zien, echter het enthousiaste publiek liet middels een fluitconcert weten dit spel niet te waarderen. De rust werd bereikt met een 2-1 stand.

In de rust konden we even bekomen van een erg levendige, aantrekkelijke eerste helft. Het was indrukwekkend om zo’n wereldteam als Brazilixefxbfxbd aan het werk te zien, die kans krijg je niet vaak. Een Braziliaans rondootje van wisselspelers zorgde nog voor enig vermaak tijdens de pauze.
In de tweede helft zakte het spel wat ineen; Brazilixefxbfxbd domineerde en had de wedstrijd onder controle. Toch probeerden de Japanners met agressief spel iets te forceren. Tien minuten na rust bediende invaller Oguro doelpuntenmaker Nakamura goed, maar Cicinho keerde de inzet op de lijn. Keeper Kawaguchi behoedde daarna z’n land voor een grotere achterstand met een paar knappe reddingen. Een Braziliaanse groepje trommelaars linksboven van ons zorgden ervoor dat er een beetje samba-gevoel en dus sfeer in het stadion bleef; de wave werd weer diverse keren ingezet. Japan kwam geleidelijk aan iets beter uit de Braziliaanse verdrukking en werd nog een paar keer gevaarlijk met aanvallen die veelvuldig via H. Nakata en uitblinker Nakamura liepen. Het ging er desondanks steeds meer op lijken dat Brazilixefxbfxbd zich makkelijk zou gaan plaatsen voor de halve finale.

Actie Braziliaan Zxefxbfxbd Roberto

Met nog een kwartier te gaan stormde ineens een supporter het veld op welke hardhandig werd afgevoerd. Twee minuten voor tijd kreeg de wedstrijd een onverwacht impuls toen Oguro de 2-2 binnenschoot uit de rebound van een vrije trap. Dat zorgde voor een tumultueuze slotfase waarin dezelfde speler Japan bijna nog naar de overwinning kopte; keeper Marcos hield z’n ploeg in de extra tijd op de been. Na het laatste fluitsignaal kon Brazilixefxbfxbd toch nog opgelucht ademhalen: eindstand 2-2 en plaatsing voor de halve finale was eindelijk een feit. Gastland Duitsland is daarin de volgende tegenstander. Japan kon met opgeheven hoofd het veld en het toernooi verlaten, toch een mooi resultaat voor Zico. Nakamura werd terecht uitgeroepen tot man van de wedstrijd welke werd bezocht door 44.922 toeschouwers. In een aangename temperatuur hadden we een aantrekkelijke wedstrijd gezien waar we alle drie van genoten hadden, we waren weer een mooie sportervaring rijker. Een 3-0 overwinning van Jong Oranje op Chili, dat plaatsing voor de kwartfinale betekende, versterkte ons voldane gevoel.
Na afloop liepen we gelijk terug naar de auto en zaten rond 23:00 uur alweer op de snelweg. Op de automatische piloot reed ik terug naar Nederland waar we rond middernacht weer terug waren. Om 0:30 uur waren we weer thuis na een mooi voetbalavondje en een rit van ca. 160 km.

Een week later wist Brazilixefxbfxbd voor de tweede keer de titel binnen te halen door in de finale in Frankfurt aartsrivaal Argentinixefxbfxbd afgetekend met 4-1 te verslaan. Adriano was de gevierde man met twee individuele prijzen. De Braziliaanse spits bracht met twee goals z’n toernooitotaal op vijf, werd daarmee topscorer en won de Gouden Schoen. Daarnaast wist hij ook als beste speler van het toernooi de Gouden Bal te winnen.
De ‘troostfinale’ en daarmee de derde plaats werd eerder op de avond gewonnen door Duitsland dat Mexico versloeg met 4-3 na verlenging. Het gastland lijkt zowel in sportief als organisatorisch opzicht een goede stap te hebben gezet richting het WK van 2006.
Deze editie van de FIFA Confederations Cup werd in totaal door 575.000 toeschouwers bijgewoond.

Wil men de gehele fotoimpressie zien, laat dan een berichtje achter of stuur een e-mail om toegang te krijgen tot het online fotoalbum.