ENECO Tour 2011

De zevende editie van de meerdaagse wielerronde Eneco Tour ofwel ‘Tour of Benelux’ dat deel uitmaakt van de UCI WorldTour (voorheen ProTour) wordt verreden van maandag 8 t/m zondag 14 augustus.
De ronde, waarin dit jaar in totaal 967,8 km. afgelegd moet worden, begint met een proloog van 5,7 km. in Vathorst, een nieuwe wijk van Amersfoort. De eerste etappe in lijn is vlak en vindt plaats in West-Brabant welke begint in Oosterhout en eindigt in Sint Willebrord. Voor de tweede etappe verhuist de karavaan naar België waar in West-Vlaanderen wordt gestart in Aalter en gefinisht in Ardooie. De derde etappe is een Ardennenrit van Heers naar Andenne waarin o.a. de helling Mur de Huy (slotklim in de Waalse Pijl) bedwongen moet worden. De vierde etappe is een individuele tijdrit van 14,7 km. in en om Roermond, gevolgd door de heuvelachtige vijfde etappe met start en finish in Genk. De zesde en laatste etappe (200+ km.) met start en finish in Sittard-Geleen leidt door de Limburgse heuvels waar veel bekende korte en steile beklimmingen uit de Amstel Gold Race (o.a. de Cauberg (2x)) in het parcours zijn opgenomen. Volgend jaar vindt hier in Zuid-Limburg het WK wielrennen plaats.

 

Het deelnemersveld bestaat dit jaar uit 22 ploegen (alle 18 WorldTour en 4 ProContinental). De eindwinnaar van vorig jaar, de Duitser Tony Martin (HTC-Highroad), is er dit jaar niet bij maar de nummer drie van 2010 èn winnaar van 2009, de Noor Edvald Boasson Hagen (Sky) die twee etappes won in de voorbije Tour de France, is wel aanwezig in de lage landen en zal weer vol voor de eindzege gaan. Z’n grootste concurrenten zullen naar verwachting zijn de Belgische kampioen Philippe Gilbert (Omega Pharma-Lotto) die een ijzersterk jaar draait, de Nederlander Lars Boom (Rabobank) en de Brit David Millar (Garmin-Cervélo). Er staan natuurlijk ook veel andere Nederlanders en Belgen (resp. 20 en 37) aan de start. Het zal zoals elk jaar weer een spannend secondenspel worden om de eindzege!

 

De proloog in Amersfoort trok bij het bekijken van het parcours gelijk m’n aandacht om te bezoeken nadat ik twee jaar geleden in dezelfde stad ook al de afsluitende tijdrit had bezocht. Het wordt dus m’n tweede bezoek aan een etappe in de Eneco Tour.

 

Op maandag reed ik, na sterk te hebben getwijfeld vanwege het onzekere weer, om 13:00 uur weg vanuit m’n werk in Ede naar Amersfoort. Na een slecht begin van de dag qua weer was het tegen de middag redelijk opgeklaard, dus durfde ik het wel aan om te gaan. Op de snelweg werden de bezoekers met borden naar de parkeerplaats (Laak 3) geleid waar ik een halfuur later aankwam. Nadat ik een geschikte plek had gevonden voor m’n auto liep ik richting station Amersfoort Vathorst waar op een brug een mooi zicht op het startpodium was; de proloog was zojuist om 13:40 uur begonnen.

 


Startpodium

 
Ik liep verder door naar beneden richting winkelcentrum waar alle ploegbussen gestald waren en maakte er een rondje langs de verschillende ploegen. Terwijl ik toevallig onder een overkapping stond begon het opeens hard te regenen, maar gelukkig was de bui van korte duur. Tijdens het schuilen werd ik ineens van achteren op m’n schouder getikt door Aschwin (a.k.a. ‘Catena’) die ik tijdens een jaarlijks wielerweekend in Holten had leren kennen. Hij wist nog niet of hij er dit najaar weer bij kan zijn, omdat hij misschien naar de Ronde van Lombardije gaat.
 


A.Ovechkin & D.Galimzyanov (Katusha) / Movistar Team

 
Na een tocht langs de ploegen kwam ik dicht bij de finish uit welke ik even vanaf een heuveltje bekeek. Op het scorebord zag ik dat op dat moment in de koers de Duitse sprinter Robert Wagner (Leopard-Trek, als zesde gestart) de leiding in handen had met een eindtijd van 7:15.42 min.
 


Finish

 
Omdat er bij de finish nog weinig te beleven was, liep ik door naar de start waar ik een geschikte plek vond (voor het maken van foto’s) schuin tegenover het startpodium. Hier bleef ik zo’n driekwartier staan kijken; de echte specialisten gingen pas later van start.
 


Startpodium (met Linus Gerdemann) / Jesse Sergent

 


Start Gerald Ciolek / Robbie McEwen

 
Ik besloot daarna via de ploegenstands/winkelcentrum richting finish te lopen om daar een geschikte plek aan het parcours te vinden zodat ik het laatste uur en de ontknoping goed kon volgen. Deze vond ik op zo’n 70 m. van de eindstreep tegenover een groot tv-scherm aan de ene kant en de VIP-ruimte aan de overkant. Tot dan toe had het Nieuw-Zeelandse talent Jesse Sergent de snelste tijd op de klokken gezet met 7:09.19 en had daarmee Wagner na vijfkwartier als leider in koers afgelost. Het duurde weer even voordat die tijd werd bedreigd.
 


Finish Maarten Tjallingii / Tyler Farrar

 
De eerste die in de buurt van Sergents tijd kwam was de Brit Geraint Thomas (Sky): 7:15.31, de tweede tijd tot dan toe. Gelijk daarna volgde Jos van Emden (Rabobank) die net onder de snelste tijd van Sergent wist te duiken met 7:08.71 en na ruim een uur dus de nieuwe leider in koers was. De Nederlander kon amper een minuut van z’n leidende positie genieten, want gelijk na hem kwam de Deen Alex Rasmussen (HTC-Highroad) die met 7:06.58 de leiding overnam. Ineens was er dus spanning in de koers aanwezig en toen het Amerikaanse toptalent Taylor Phinney (BMC) op het tv-scherm verscheen werd gelijk duidelijk dat hij de nieuwe leider ging worden en eindigde z’n tijdrit zelfs onder de 7 min.: 6:57.77. De wereldkampioen tijdrijden bij de beloften had hiermee de lat enorm hoog gelegd voor de renners die na hem moesten komen. Joost Posthuma (Leopard-Trek) noteerde met 7:16.29 de voorlopig zevende tijd. Philippe Gilbert maakte z’n klassementsambities waar met een voorlopige vijfde tijd (7:12.92).
 


Finish Taylor Phinney / Philippe Gilbert

 
Het eind naderde en er moesten nog vijf man finishen. David Millar klokte met 7:05.36 de tweede tijd achter Phinney. Edvald Boasson Hagen dook vervolgens onder Millars tijd (7:04.73) maar kwam dus niet aan Phinneys tijd; wel had hij al wat kostbare seconden gepakt op z’n grootste concurrent Gilbert. Na de Noorse klasbak volgde Lars Boom die de vijfde tijd noteerde met 7:07.72 en was daarmee een seconde sneller dan z’n ploegmaat Van Emden en dus de beste Nederlander. Als 175e en laatste sloot de Duitse tijdritkampioen Bert Grabsch (HTC-Highroad) de rij met een tijd buiten de toptien (19e). Tegen 16:45 uur was de proloog afgelopen en had Taylor Phinney dus de eerste dagzege van deze editie (z’n eerste profzege ooit) op zak vóór Boasson Hagen en Millar. Boom, Van Emden en Posthuma volgden resp. op de plaatsen vijf, zes en twaalf.
 


Finish David Millar / Edvald Boasson Hagen

 
Na afloop liep ik via het winkelcentrum weer terug langs de ploegbussen op waar renners als Posthuma en Boom onder verschillende belangstelling (rustig bij Leopard-Trek, druk bij Rabobank) aan het uitrijden waren.
 


Lars Boom (Rabobank) na afloop

 
Ik was weer net op tijd bij het (start)podium om de huldiging van winnaar Phinney mee te pikken. Hij mocht tot vier keer toe het podium betreden, achtereenvolgens voor de dagzege, witte leiderstrui, rode puntentrui en groene jongerentrui.
 


Proloogwinnaar Taylor Phinney in leiderstrui

 
Vervolgens liep ik terug naar de auto terwijl het flink begon te regenen. Iets na vijven stapte ik in de auto en sloot aan in de rij naar de parallelweg van de snelweg. Om 18:10 uur was ik weer thuis en had een leuke wielermiddag gehad. Het weer viel achteraf gelukkig mee (vrijwel géén regen maar wel een venijnige wind).

Nadat ik die avond terugkwam van het sporten zag ik in de uitslag op internet dat de Ier Matthew Brammeier (HTC-Highroad) met startnummer één als allerlaatste was geëindigd.
 
Na de proloogzege van Phinney was de Duitser André Greipel (Omega Pharma-Lotto) in zowel de eerste als tweede etappe in het westen van resp. Brabant en Vlaanderen de sterkste in een massasprint. Boasson Hagen was dankzij een derde plaats in de tweede etappe via bonificatieseconden klassementsleider Phinney tot op drie sec. genaderd en had de rode puntentrui van de talentvolle Amerikaan overgenomen.
In de derde etappe in de Ardennen was een versnelling van Gilbert op de voorlaatste klim de concurrentie te machtig en de Belg pakte behalve de etappezege ook dankzij bonificatie de leiding in het algemeen klassement. Boasson Hagen en Millar bleven op de plaatsen twee en drie staan op resp. 5 en 13 sec., terwijl Phinney wegzakte naar de achtste plaats.
De vierde etappe, een tijdrit in Roermond e.o., werd in het begin en op het eind geteisterd door de regen en ging uiteindelijk naar Sergent die grotendeels op een droge weg had mogen rijden. Boasson Hagen eindigde slechts als negende op 32 sec. van de Nieuw-Zeelander maar had wel 17 sec. gepakt op Gilbert en was daarmee de nieuwe klassementsleider geworden met een marge van twaalf sec. op de Belgisch kampioen. Millar volgde nog altijd op de derde plaats op 18 sec. en Phinney was opgerukt naar de vierde plaats op 27 sec. van de jonge Noor.
In de vijfde en voorlaatste etappe bleef een driemans kopgroep het peloton op de natte wegen onverwacht zes tellen voor: het dagsucces in Genk was voor de Italiaan Matteo Bono (Lampre-ISD), terwijl Boasson Hagen de witte leiderstrui behield. In de zesde en laatste etappe in Zuid-Limburg bleef een echte aanval van Gilbert uit en gaf leider Boasson Hagen z’n tweede eindzege extra glans door de massasprint in Sittard-Geleen te winnen. In het eindklassement had hij een voorsprong van resp. 22, 28 en 35 sec. op de nummers twee t/m vier Gilbert, Millar en Phinney. Op de plaatsen vijf en zes eindigden de Nederlanders Van Emden en Joost van Leijen (Vacansoleil-DCM); Boom werd uiteindelijk twaalfde. Behalve het eindklassement had de Noorse klasbak ook het punten-en jongerenklassement gewonnen. De eindzege in het ploegenklassement ging naar het Amerikaanse Team RadioShack, alhoewel het in tijd gelijk was geëindigd met het Britse Sky Procycling van eindwinnaar Boasson Hagen. Het Nederlandse Rabobank Cycling Team werd derde op 22 sec.

Giro d’Italia 2011

Inleiding

 

De 94e editie van de Giro d’Italia (Ronde van Italië), de eerste van de drie jaarlijkse Grand Tours (drieweekse etappekoersen) die deel uitmaken van de UCI WorldTour, wordt dit jaar verreden van zaterdag 7 t/m zondag 29 mei. De ronde staat dit jaar in het teken van de 150 jaar geleden Italiaanse eenwording. De start vindt plaats in Turijn, de eerste hoofdstad van het onafhankelijke Italië, met een ploegentijdrit. Daarna leidt de route zuidwaarts via de heuvelachtige noordelijke Apennijnen en de kust van de Middellandse/Tyrreense Zee richting Sicilië waar de vulkaan Etna (tweemaal in één etappe) wordt beklommen. Na de eerste rustdag maakt de ronde een transfer naar de Adriatische kust en leidt dan terug naar het noorden waar een uitstapje naar Oostenrijk (Tirol) wordt gemaakt en een dag later de beruchte Monte Zoncolan wordt beklommen. Vóór de tweede rustdag moet ook nog de hoogste berg van deze Giro, de Passo Giau (Giaupas), worden bedwongen. Vervolgens rijdt de karavaan na een dagje pauze via de Dolomieten – waar pas de eerste individuele tijdrit plaatsvindt – en de Alpen in westelijke richting naar Lombardije en Piemonte. Op de voorlaatste dag volgt de laatste lastige klim naar de Colle delle Finestre (deels over onverharde weg). De finish van de corsa rosa is voor het eerst na twee jaar weer terug in Milaan, de tweede stad van Italië, waar de ronde met een tweede individuele tijdrit tegenover de Dom wordt afgesloten. Deze editie (3.524,5 km. lang) is misschien wel de zwaarste ooit met niet minder dan 40 beklimmingen en maar liefst zeven aankomsten bergop.

 

Op de deelnemerslijst staan 23 ploegen met elk negen renners (in totaal dus 207 renners). Naast de 18 ploegen van de World Tour (waar ook de Nederlandse ploegen Rabobank en Vacansoleil-DCM deel van uitmaken) staan nog eens vijf continentale ploegen aan de start. Er doen in totaal elf Nederlanders mee: Tom Stamsnijder (Leopard-Trek), Addy Engels (Quick Step), Rick Flens, Steven Kruijswijk, Stef Clement, Tom-Jelte Slagter, Bram Tankink, Jos van Emden, Dennis van Winden, Pieter Weening (allen Rabobank) en Johnny Hoogerland (Vacansoleil-DCM).

De eindwinnaar van vorig jaar, Ivan Basso (Liquigas-Cannondale), is er niet bij omdat hij zich dit jaar volledig richt op de Tour de France. Hetzelfde geldt voor Cadel Evans (BMC Racing Team, 5e in 2010) en Alexandre Vinokourov (Astana, 6e in 2010). De nummers drie en vier van vorig jaar, Vincenzo Nibali (Liquigas-Cannondale) en Michele Scarponi (Lampre-ISD), zijn er wel bij en vormen samen met Alberto Contador (Saxo Bank-SunGard, winnaar 2008) en Denis Menchov (Geox-TMC, winnaar 2009) de topfavorieten voor de maglia rosa (roze leiderstrui). David Arroyo (Movistar), de verrassende nummer twee van vorig jaar, is slechts een outsider.

 

Na vorig jaar de start in Amsterdam bezocht te hebben, zijn een aantal wielervrienden (zeven om precies te zijn) de derde en laatste week naar Italië (Trentino-Zuid-Tirol) afgereisd om daar de Giro verder te volgen. Helaas kon ik niet mee, omdat ik verhinderd was vanwege m’n werk. De trip is toen kennelijk zo goed bevallen, dat er dit jaar is besloten om het nog een keer over te doen en nu kan ik er wel bij zijn!
We gaan van vrijdag 20 t/m zaterdag 28 mei en zijn uiteindelijk met een groep van zes man (Marco, Martijn, Stephan, Leon, Bram en ik). Op het laatste moment vielen helaas twee man (Lucas en Lykle, vorig jaar beiden wel meegeweest) af vanwege verplichtingen op het werk. We verblijven in appartement Residence El Pilar De La Rosa in Colico (Lombardije) aan het Comomeer welke we in januari hebben geboekt bij EuroRelais/Inter Chalet. We reizen er per huurbusje (Ford Transit, 9-persoons) van Businesscars.com/SternRent naartoe; de route is bijna 1.000 km. lang.

 

De eerste Giro-etappe was dus een ploegentijdrit in Turijn e.o. en werd gewonnen door Team HTC-Highroad vóór Team RadioShack en Liquigas-Cannondale. De Italiaanse tijdritkampioen Marco Pinotti mocht als eerste van z’n ploeg de finishlijn passeren en dus de eerste roze leiderstrui aantrekken. De tweede etappe, de eerste rit-in-lijn, was vlak en eindigde dan ook in een massasprint: Alessandro Petacchi (Lampre-ISD) was daarin Mark Cavendish (HTC-Highroad) te snel af en pakte de rode puntentrui maar de Brit nam wel de leiderstrui over van z’n ploegmaat. De derde etappe, een heuvelachtige rit in de Apennijnen, werd gewonnen door Ángel Vicioso (Androni Giocattoli-C.I.P.I.) vóór David Millar (Garmin-Cervélo) die het roze pakte. Deze rit werd echter volledig overschaduwd door een noodlottig ongeval van Wouter Weylandt (Leopard-Trek) tijdens een afdaling. Als gevolg daarvan werd de vierde etappe geneutraliseerd als eerbetoon aan de verongelukte Belg; een dag later verlieten de volledige Leopard-Trek-ploeg en z’n goede vriend Tyler Farrar (Garmin-Cervélo) de ronde.
Pieter Weening (Rabobank) pakte een mooie dubbelslag in de vijfde etappe die deels over een lastige, heuvelachtige strade bianche (onverharde weg) voerde. Weenings ploegmaat Steven Kruijswijk pakte de witte jongerentrui. De zesde etappe die ten oosten hoofdstad Rome passeerde en een lastige aankomst kende, eindigde in een sprint waarin Francisco José Ventoso (Movistar) Petacchi wist te verslaan; Weening behield de roze trui. De zevende etappe was de eerste rit met aankomst bergop (2e cat.) die verrassend werd gewonnen door neo-prof Bart De Clercq (Omega Pharma-Lotto) die middels een korte vlucht de groep der favorieten nipt voorbleef; Weening behield wederom het roze. Oscar Gatto (Farnese Vini-Neri Sottoli) schreef de vlakke achtste etappe op z’n naam door in een lastig slotklimmetje topfavoriet Alberto Contador voor te blijven die de andere kanshebbers met een demarrage verraste. Weening en Kruijswijk bleven resp. het algemeen en jongerenklassement aanvoeren.
De negende etappe was een zware bergrit op Sicilië waarin tweemaal de Etna (1e cat.) beklommen moest worden. Contador greep in de slotklim de macht en schudde in de laatste meters ook klimgeit José Humberto Rujano (Androni Giocattoli-C.I.P.I.) van zich af. Hij pakte de roze trui en bijna een minuut op de andere favorieten Stefano Garzelli (Acqua & Sapone), Vincenzo Nibali en Roman Kreuziger (Astana). Michele Scarponi, die in eerste instantie nog meeging met Contador, moest z’n inspanning later bekopen en verloor meer dan een minuut. Weening capituleerde en gaf ruim zes minuten toe; Kruijswijk verloor ruim twee min. op het Spaanse fenomeen en moest z’n witte trui afstaan aan Kreuziger.
Tijdens de eerste rustdag maakten de renners de oversteek naar de Adriatische kust en vervolgden daar hun route noordwaarts. In de vlakke tiende etappe ging de dagzege in een massasprint naar Cavendish die Ventoso en Petacchi het nakijken gaf. De heuvelachtige elfde etappe met een venijnig slotklimmetje ging naar John Gadret (AG2R La Mondiale) die met een jump vluchter Daniel Moreno (Katusha) in de slotmeters wist te achterhalen. In de vlakke twaalfde etappe, de laatste kans voor de sprinters, pakte Cavendish z’n tweede ritzege in een massasprint en ging de volgende dag net als Petacchi en Ventoso niet meer van start. De 13e etappe met aankomst bergop op de Oostenrijkse Grossglockner (1e cat.) werd gewonnen door Rujano die de dagzege werd gegund door leider Contador die zo’n anderhalve minuut pakte op z’n grootste concurrenten. De Italianen Nibali en Scarponi waren resp. de nieuwe nummers twee en drie in het klassement op ruim drie min. van Contador.

 

Dag 1 (vrijdag 20/zaterdag 21 mei)

 

Op vrijdagavond hadden we afgesproken tussen 22:00 en 23:00 uur te verzamelen in Lent bij Nijmegen (waar Leon woont) wat voor mij een gunstige keuze was omdat het zo dichtbij is. Om 21:45 uur reed ik van huis weg en werd door m’n ouders in Lent afgezet waar ik gelijk m’n spullen in het huurbusje kon overladen. M’n reisgenoten waren allen al present en zo konden we tegen 22:45 uur aan onze heenreis naar Italië beginnen. Via Nijmegen reden we bij Venlo de grens met Duitsland over en vervolgden onze route zuidwaarts richting Mönchengladbach/Köln/Koblenz/Mannheim/Karlsruhe. Daarna gingen we Frankrijk in en reden door via Strasbourg en Mulhouse. Omdat het ‘s nachts zo rustig op de weg was konden we goed doorrijden en bereikten we vroeg in de ochtend de grens met Zwitserland waar we een vignet moesten aanschaffen om verder te kunnen rijden. Na het passeren van Basel en Luzern maakten we vlak voor de Gotthardtunnel een stop om te ontbijten; de bergachtige omgeving was hier erg mooi. Na het ontbijt nam ik plaats achter het stuur en reed via de tunnel waar het in het begin even vastliep door richting Lugano waar we de snelweg verlieten. Via de stad en het gelijknamige meer reden we over soms smalle wegen richting de grens met Italië die we in Gandria passeerden. Bij het Comomeer maakten we onze laatste stop – het was stralend weer (ca. 25°C) – en reden vervolgens over de kustweg door naar Colico waar we rond 12:00 uur (na ruim 13 uur reistijd) bij onze vakantiewoning aankwamen. Al snel arriveerde gastvrouw Laura die ons rondleidde door het mooie, ruime, vier etages tellende huisje waarna we onze spullen uit het busje pakten.

 


Res. El Pilar De La Rosa / onze vakantiewoning

 

In de tuin kwamen we bij van de lange reis en gingen kort daarna even inkopen doen bij de lokale supermarkt. Daarna hadden we geluncht en weer buiten in de zon gezeten totdat een onweersbuitje ons naar binnen noopte. We keken er op tv naar de 14e Giro-etappe, een zware bergrit met vijf cols en aankomst op de Monte Zoncolan (1e cat.). De rit werd knap gewonnen door Igor Antón die Contador, Nibali en Scarponi versloeg en een sprong naar de derde plaats in het klassement maakte op slechts één sec. van Nibali.
Na het wielrennen hadden we ons opgefrist en beneden in het stadje gedineerd bij restaurant/pizzeria Miralago op Piazza G. Garibaldi aan het Comomeer. Als toetje namen we een Italiaans softijsje in een gelateria (ijssalon). Die avond gingen we allemaal op tijd naar bed omdat we moe waren van de lange dag c.q. reis.

 

Dag 2 (zondag 22 mei)

 

Om 9:00 uur stond ik op, ontbeet daarna buiten waar het bewolkt was en liep vervolgens met Marco en Leon naar de dichtstbijzijnde bar (Giusto) voor een kop koffie. Daar bladerden we even door La Gazzetta dello Sport om de Giro-uitslag van de dag ervoor te bekijken. ‘s Middags gingen de fietsers (Marco, Stephan en Bram) eropuit in de omgeving en de niet-fietsers (Martijn, Leon en ik) wandelden richting het centrum en het meer om daar een biertje op een terrasje te pakken.

 


Uitzicht op omgeving bij vakantiewoning

 


Comomeer met plein in Colico

 

Het was weer lekker zonnig maar dat sloeg later om in zware bewolking met wat regen. Daarom besloten we terug te lopen naar het huisje waar we na een uitstapje van zo’n tweeënhalf uur weer terug waren. Later kwamen de fietsers ook terug die tijdens een afdaling een fikse regenbui hadden gehad. Binnen keken we naar koers – de 15e etappe met vijf cols waaronder de Passo Giau, de hoogste in deze editie – op tv. De zware bergrit werd lang aangevoerd door Garzelli maar hij werd in de slotklim op de Val di Fassa (1e cat.) voorbijgestreefd door Mikel Nieve (Euskaltel-Euskadi), al pakte de Italiaanse routinier wel de groene bergtrui. Contador eindigde als derde en pakte weer tijd op z’n concurrenten. Scarponi nam de tweede plaats in het klassement over van Nibali die op de slotklim moest lossen. Antón, de etappewinnaar van gisteren, zakte ver weg.
Na het wielrennen gingen er drie man naar een grote supermarkt ietsje verderop waarna we het stadje in reden om er weer te dineren op het plein aan het meer. Omdat eigenlijk niemand goed had gegeten bij restaurant Portovino (de bediening liet ook te wensen over), haalden sommigen dan ook een pizza voor later in het huisje. Voordat we weer teruggingen namen we eerst een ijsje. Die verdere avond deden we een Giro-wielerquiz onder elkaar en gingen pas naar bed nadat we de jarige Martijn hadden gefeliciteerd.

 

Dag 3 (maandag 23 mei)

 

Na het opstaan (Lucas sms’te me wakker) en ontbijten reden we tegen 10:30 uur per busje richting de Passo del Mortirolo (12,4 km. lang, gem. stijging 10,6%) die de fietsers graag wilden beklimmen. Rond 12:00 uur waren we aan de voet van de bergpas in Mazzo di Valtellina (achter Tirano nabij de Zwitserse grens) en vernamen daar via sms dat de Spaanse wielrenner Xavier Tondó door een noodlottig ongeval met een garagedeur om het leven was gekomen, terwijl het tragische overlijden van Wouter Weylandt twee weken terug in deze Giro nog zo vers in het geheugen lag ().

 


Aan voet van Passo del Mortirolo

 

Terwijl de fietsers de bekende berg (1.300 m. hoogteverschil) gingen beklimmen, reden de niet-fietsers terug naar Tirano dat twee dagen later finishplaats in de Giro was. Vandaag was de tweede rustdag en werd er dus niet gekoerst. Op een terras bij het stationsplein namen we een lunch, terwijl het wederom stralend weer was (ca. 30°C). Na de lunch liepen we wat rond in het stadje, kochten een verfrissend ijsje en kwamen weer uit bij het station waar we de mogelijkheden bekeken wat betreft de trein voor een bezoek aan de finishplaats overmorgen. Anderhalf uur later waren we weer bij de auto om terug te rijden naar Mazzo. Bij een van de waterbronnen daar belde Marco op om door te geven dat ze de top hadden bereikt (Bram in 1:15 uur, Stephan in 1:50 en Marco in 1:52) en op het punt stonden aan de afdaling te beginnen. Even later waren ze weer één voor één beneden en reden we naar een andere waterbron om wat op te frissen. Zodra we weer compleet waren reden we terug naar Colico waar we anderhalf uur later weer aankwamen. Nadat we bij het huisje even buiten hadden gezeten reden we weer naar het centrum om te gaan eten bij Hotel Risi (tip van Laura) waar het diner ons goed deed smaken. Terug in het huisje relaxten we nog wat (tv kijken/lezen) voordat we naar bed gingen.

 

Dag 4 (dinsdag 24 mei)

 

Na het ontbijt gingen we weer met z’n drieën naar Bar Giusto voor een kop koffie en La Gazzetta. Daarna hebben we buiten lekker genoten van het prachtige weer (wederom ca. 30°C). ‘s Middags gingen Marco en Bram eropuit met de fiets en de rest ging per auto naar het strand bij het Comomeer voor een frisse duik. Ruim twee uur later reden we terug via het station om daar de treintijden voor morgen te bekijken en de supermarkt om wat inkopen te doen. In het huisje keken we weer naar de koers – de 16e etappe, een individuele klimtijdrit van 12,7 km. – op tv. Contador liet er geen twijfel over bestaan wie de sterkste was in de bergen en droeg z’n tweede etappezege op aan de verongelukte Tondó. Nibali en Scarponi eindigden resp. als tweede en derde waardoor het podium zich steeds beter leek te gaan vormen. Marco ging tijdens de koers nog even opfrissen in het meer en de rest ging na de koers weer buiten zitten en zich later opfrissen.
‘s Avonds waren we van plan naar restaurant Robustello te gaan welke bovenaan een berg bleek te liggen; het was een steile klim met het busje. Bij het restaurant was echter geen leven te bekennen, het was er zelfs een beetje griezelig, en toen we nogmaals goed het bord bekeken zagen we pas dat deze vandaag gesloten was. Wellicht keren we er later in de week nog terug. We reden maar weer naar het centrum waar we weer bij restaurant Miralago op het plein (eerste avond ook al geweest) uitkwamen.

 


Dineren op plein aan Comomeer

 

Op de weg terug naar het huisje na het eten zagen we redelijk wat volk in de bar voor de karaokeavond, maar toen we er even later naartoe waren gelopen was er niet veel meer te doen waardoor we besloten door te lopen naar de Funny Bar ietsje verderop maar deze bleek helaas gesloten te zijn. Het werd een beetje een kansloze wandeling, al helemaal toen Night Club Moulin Rouge een brug te ver leek waardoor we besloten maar weer terug te lopen naar Bar Giusto om daar buiten op terras dan maar een drankje te nuttigen… Na twee rondjes gingen we terug naar het huisje waar we onze bedden opzochten om morgen eindelijk naar de koers te gaan!

 

Dag 5 (woensdag 25 mei)

 

Tegen 10:00 uur stond ik op en ontbeet weer buiten. Het was wederom prachtig weer. Voordat we naar de koers gingen bestudeerden we in de tuin op de kaart de route van de Giro-etappe van de volgende dag omdat we van plan waren zowel start als finish te gaan bezoeken. Tegen 13:00 uur vertrokken we naar het station en parkeerden het busje een eindje verderop (gratis). Op het station kochten we retourkaarten voor de trein naar Tirano, finishplaats van de 17e etappe welke van start ging in Feltre en 230 km. lang was met daarin twee cols (Passo del Tonale van 2e cat. en Aprica van 3e cat. met de top op 18,5 km. van de finish). Volgens schema zouden ze tussen 17:00 en 17:30 uur finishen. Na een broodje op de vuist pakten we de trein van 13:48 uur (het was opvallend rustig), lazen onderweg de krant en hadden vóór aankomst al wat ploegbussen gespot. Tegen 15:00 uur arriveerden we in Tirano waar we richting finish (Piazza Marinoni) liepen en daarachter wat rondkeken. Er waren nog geen ploegbussen te zien.

 


Finish in Tirano

 

Vervolgens pakten we een terrasje in de buurt van de finish waar binnen al koers op tv was: iets vóór de top van de Tonale lagen er 14 man ca. zes min. voor op het peloton. We besloten naar binnen te gaan om daar de koers beter te kunnen volgen in een soort loungeruimte. Nadat de koplopers (nog 11 man ca. vier min. voor) de top van de Aprica waren gepasseerd besloten we naar buiten te lopen. Op het grote tv-scherm op het podium net na de finish keken we naar de finale van de koers. De druk en hectiek werden met de kilometer/minuut voelbaar groter wat mooi was om mee te maken. Italiaans kampioen (met voor de gelegenheid rugnummer 150) Giovanni Visconti (Farnese Vini-Neri Sottoli) passeerde als eerste de finishlijn van een kopgroep van drie man maar omdat hij in de eindsprint Diego Ulissi (Lampre-ISD) tot twee keer toe een duw had gegeven, werd hij uiteindelijk gedeklasseerd naar de derde plaats en werd Ulissi uitgeroepen tot etappewinnaar. Pablo Lastras (Movistar) schoof op van plaats drie naar twee en Jan Bakelants (Omega Pharma-Lotto) eindigde op vier sec. als vierde. Het eerste deel van het peloton kwam na de 14 man binnen op drie min. De topdrie van het klassement bleef ongewijzigd.
Na de finish bleef ik als enige van onze groep staan om de huldigingen te bekijken, terwijl de rest naar de ploegbussen achter de finish liep of al was gelopen. Ulissi verscheen dus een tikje verrassend op het podium als dagwinnaar. Daarna werden achtereenvolgens roze- èn rode-truidrager Alberto Contador, groene-truidrager Stefano Garzelli en witte-truidrager Roman Kreuziger gehuldigd.

 


Huldigingen etappewinnaar Ulissi en roze-truidrager Contador

 

Vervolgens liep ik door naar achteren en toen ik bij de Adda-rivier was kwam er ineens nog een laatste groep renners binnen met daarbij o.a. Roberto Ferrari (Androni Giocattoli-C.I.P.I.), Rick Flens en Jos van Emden (Rabobank). Van Emden was in gesprek met een andere Nederlander die mij met Jos op de foto zette. Jos had in de laatste week last gekregen van een onwillige beenspier wat hem al parten speelde in de Driedaagse van De Panne-Koksijde. Op dat moment wist ik nog niet dat hij de nieuwe ‘rode-lantaarndrager’ was geworden. Ik liep verder langs de permanence op waar ik de Belgische co-commentator José De Cauwer wachtend bij een Sporza-auto zag staan. Ineens passeerde een Saxo Bank-renner op de fiets met een stel rennende kinderen erachteraan: het bleek niemand minder dan Contador te zijn die wel op weg moest zijn naar de ploegbus, dus wist ik dat ik hem moest volgen. Een eindje verderop zag ik inderdaad diverse ploegbussen staan en trof daar de rest van onze groep. Contador stapte vanuit de bus door een enorme drukte en gedrang van fans in een aparte ploegauto die snel wegreed.

 


Ik & Jos van Emden na finish / Alberto Contador bij ploegbus

 

We liepen met z’n zessen terug richting het station en waren al een mooie wielerervaring rijker. Op het station bekeken we eerst de treintijden terug en namen daarna op hetzelfde terras als waar we twee dagen geleden zaten een drankje en wat snacks. Een uurtje later pakten we de trein van 19:10 uur terug naar Colico. Onderweg kwamen we wat bij van de opgedane indrukken en waren een uur later alweer terug in Colico waar we gelijk doorliepen naar een restaurant (Front Page) waar we lekker buiten dineerden. Na afloop namen we weer ijs en liepen vervolgens terug naar onze bus die we niet gelijk konden terugvinden. Rond 23:00 uur waren we terug in het huisje en hadden een mooie eerste koersdag achter de rug (). Voor het slapengaan zagen we de slotbeelden van de etappe nog terug op tv.

 

Dag 6 (donderdag 26 mei)

 

Na het ontbijt vertrokken we om 11:15 uur per busje naar Morbegno, de startplaats van de 18e etappe over 151 km. met daarin slechts één col (Passo di Ganda van 2e cat. met de top op 30 km. van de finish), een kilometer of 15 verderop. Martijn deed een ‘Lucasje’ (ziek, zwak en misselijk thuisblijven) en kon ons later op de dag mooi op de hoogte houden van de koers. Terwijl het regende waren we in het stadscentrum op een T-splitsing ineens eersterangsgetuige van de passerende reclamekaravaan. We parkeerden de auto vervolgens aan het uiteinde van het stadje – het was inmiddels gelukkig opgehouden met regenen – en dat bleek een perfecte plek te zijn, want vlak daarna kwamen één voor één de ploegbussen (met daarin de renners) binnen die zich op de aangrenzende weg stationeerden. We keken er rond en zagen even later eerst alle fietsen en daarna de renners uit de bussen komen. We zagen er veel bekende renners en gingen met sommigen op de foto. De Rabo-renners kwamen pas als een van de laatsten naar buiten en werden één voor één kort geïnterviewd door Rabosport TV. We raakten even in gesprek met Rick Flens die aangaf dat hij z’n ploegmaat ‘Stevie’ (Kruijswijk) zo goed mogelijk probeert bij te staan en de vele cols zo onderhand beu werd waardoor hij die nu al aan het aftellen was. Verder keek hij (als specialist) al uit naar de slottijdrit in Milaan over drie dagen.

 


Igor Antón / José Serpa & ik vóór start

 


Michele Scarponi / John Gadret vóór start

 


Rick Flens / Pieter Weening vóór start

 

Even na enen waren we terug bij de bus en hielpen Leon en ik Stephan en Bram op weg die hadden besloten per racefiets naar de finishplaats te rijden via de kortere route over de Passo di San Marco (26,15 km. lang, gem. stijging 6,6%), terwijl Marco richting de start liep om die nog te proberen mee te pikken. Een halfuur later vertrokken we met z’n drieën (de renners waren net gestart, Marco kwam erachter dat het startpunt toch wel wat verder weg lag dan gedacht) richting finishplaats San Pellegrino Terme, een kuuroord dat bekend is van de mineraalwaterproductie, waar de finish tussen 17:00 en 17:30 uur werd verwacht. De route leidde aanvankelijk door veel tunnels waar we wat oponthoud hadden door wegwerkzaamheden aan één rijstrook enerzijds en file door Giro-verkeer anderzijds. Om 16:00 uur bereikten we het stadje Ambria op 4,6 km. van de finish waar we niet verder konden rijden en dus onze auto moesten achterlaten; bovenin een bos vonden we een geschikte parkeerplek. We gingen te voet verder naar de finish en hadden op 3,5 km. sms-contact met Martijn die doorseinde dat een kopgroep van drie man nog maar 18,5 km. (grotendeels bergaf) hoefde af te leggen. Ze lagen dus voor op het snelste tijdschema waardoor we toch nog snel moesten doorlopen om de finish te halen. Ondanks dat we al in San Pellegrino Terme waren lukte dat helaas niet: op 1.200 m. waar het alsmaar drukker werd met toeschouwers passeerde de driemans kopgroep (Marco Pinotti (HTC-Highroad) – Eros Capecchi (Liquigas-Cannondale) – Kevin Seeldraeyers (Quick Step)) en als ‘geluk bij een ongeluk’ konden we de finish live meepikken op een groot tv-scherm op 750 m. van de finish. Capecchi versloeg in de eindsprint Pinotti en Seeldraeyers en zorgde eindelijk voor de eerste etappezege voor de Liquigas-ploeg.

 


Kopgroep / peloton vlak vóór finish

 

We liepen gewoon verder door richting finish, terwijl de andere vluchters en het in drie-groepen-verbrokkelde peloton passeerden; toch jammer dat we net iets te laat waren. Langs de route werd het steeds drukker en daardoor moeilijker begaanbaar. Omdat ik aan de andere kant van de weg liep verloor ik Marco en Leon uit het oog. Voor de brug over de Brembo-rivier was er een opstopping en daarna sloeg ik rechtsaf (finish was linksaf) richting de ploegbussen welke hier veel dichter bij de finish stonden dan de dag ervoor. Daar trof ik Stephan en Bram die net waren aangekomen en dus ook te laat bij de finish waren; volgens hen hadden we ook beter dezelfde route moeten pakken… Even later voegden ook Marco en Leon zich bij ons en bij de Rabobank-bus kwamen we in gesprek met de trotse ouders van Steven Kruijswijk die net hun zoon hadden gezien en eveneens een week in Italië verbleven. Kruijswijk stond op dat moment op een knappe 13e plaats in het klassement, terwijl hij vorig jaar als 18e was geëindigd. Hij maakt een goede ontwikkeling door als tweedejaarsprof. Vervolgens liepen we richting centrum en finish (welke al werd afgebroken) voor het zoeken naar een eetgelegenheid. Achter de finish zagen we op een plein en podium de tv-studio van Processo alla Tappa waar de etappe dagelijks wordt nabeschouwd met prominente (ex-)renners en diverse gasten. We vonden een geschikte pizzeria (Da Franco) die amper open was, maar desondanks werden wij ‘wereldburgers’ hartelijk ontvangen. Bij het pand waarnaast wij zaten te eten stond al even een ploegauto van Liquigas en ineens zag Marco daar een renner met fietsnummer 113: dat was etappewinnaar Capecchi! (). Hij liet z’n bestek uit z’n handen vallen en stormde er naartoe om hem te feliciteren met z’n dagzege en te bedanken voor de Cyclear-punten.

 


Finish in San Pellegrino Terme / Etappewinnaar Capecchi na finish

 

Na het eten fietsten Marco en Stephan terug naar de auto en pikten ons even later in het stadje op. Even na 19:30 uur reden we weg uit San Pellegrino Terme en waren anderhalf uur later weer terug in Colico. Martijn bleek in het centrum zijn te gaan eten en nadat we ons even hadden opgefrist reden we er ook naartoe. Bij discobar Il Pelliccioni op het plein troffen we Martijn die zich weer beter voelde. Het weer werd slechter (harde regen) en we werden als het ware naar binnen gewaaid. Die avond was het karaokeavond maar het was erg rustig. Nadat we een liedje hadden gezongen, zocht de kroegbaas op z’n laptop welwillend de reismogelijkheden naar het wielermuseum op de Ghisallo uit. Om 1:00 uur waren we terug in het huisje en alvorens we naar bed gingen bespraken we de plannen voor de volgende dag: uiteindelijk zagen we toch van een bezoek aan de start van de etappe in Bergamo af (vertrek wel erg vroeg nu het al laat was) en besloten naar het wielermuseum te gaan.

 

Dag 7 (vrijdag 27 mei)

 

We stonden wat later op dan normaal en vertrokken vroeg in de middag met z’n vieren (de twee jongsten gingen niet mee) naar de Ghisallo. Het regende nog steeds en het was 15-20°C. Naarmate we de plaats van bestemming naderden werd het weer gelukkig wat beter; de laaghangende bewolking vormde een breed dek boven het Comomeer. Ruim een uur later kwamen we bovenop het bergje (754 m. hoog) aan bij de Madonna del Ghisallo, een kerkje dat beroemd is als bedevaartsoord voor het wielrennen in Italië en welke langs de route van de Ronde van Lombardije ligt. Buiten bij het kerkje staan standbeelden van de Italiaanse wielerlegendes Fausto Coppi en Gino Bartali. We gingen het kerkje in waar een eeuwige vlam brandt voor overleden renners en zagen verder allerlei ingelijste wielertricots hangen van bekende (oud-)renners en ook wat racefietsen.

 


Madonna del Ghisallo

 


Wielertricots in Madonna del Ghisallo

 

Vervolgens gingen we het naastgelegen wielermuseum in waar verder helemaal niemand was. We keken er op onze gemak rond en zagen hier behalve boeken en biografieën/foto’s ook veel verschillende tricots van winnaars en fietsen. Het was interessant om te zien hoe het materiaal in de loop der jaren een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt.
Na het museumbezoek reden we via de afdaling van de Passo del Ghisallo het mooie stadje Bellagio in waar het weer was opgeklaard. Hier namen we een lekker broodje als lunch en reden terug via de kustweg rondom het meer en Lecco. Om 17:00 uur waren we terug bij het huisje en waren nog net op tijd om de finish van de 19e etappe met aankomst bergop (3e cat.) op tv te zien. Het was de derde Italiaanse ritzege op rij: Paolo Tiralongo die in de slotmeters was achterhaald door ex-ploeggenoot Contador werd de etappezege als verdienste gegund. Nibali werd derde en pakte een paar sec. terug op z’n rivaal Scarponi.
Marco ging daarna nog een eindje fietsen maar was vanwege het dreigende weer genoodzaakt snel weer terug te keren. Met z’n drieën gingen we naar de supermarkt om nog wat inkopen te doen voor de terugreis van morgen. Daarna hadden we het huisje opgeruimd en schoongemaakt en de spullen grotendeels ingepakt. Die avond gingen we weer eten bij Hotel Risi maar deze keer binnen omdat het buiten te fris was. Na het ijsje als gebruikelijk toetje dronken we in dezelfde bar als gisteravond (weer erg rustig) op de laatste avond nog een paar rondjes bier als afsluiter. Tegen 0:00 uur reden we terug naar het huisje waar we voor het slapengaan nog even op tv naar de beelden van de Giro-etappe van vandaag keken.

 

Dag 8 (zaterdag 28 mei)

 

Om 7:00 uur ging de wekker en maakten we ons klaar voor de terugreis. Precies om 8:00 uur reden we onder een strakblauwe hemel weg uit Colico en gingen nu bij Chiasso de Zwitserse grens over. We reden daarmee wel een stukje om maar het ging wat sneller als op de heenweg via Lugano. We hadden onderweg nauwelijks oponthoud en konden dus goed doorrijden. In Duitsland dineerden we vroeg in de avond in een wegrestaurant en al vrij snel daarna reden we Nederland weer binnen waar het gelijk begon te regenen. Via internet op de mobiele telefoons vernamen we dat de 20e en voorlaatste etappe (met de Colle delle Finestre en aankomst bergop (2e cat.) in Sestrière) was gewonnen door Vasili Kiryienka (Movistar). Contador had z’n eindzege veiliggesteld; Scarponi was weer wat sec. uitgelopen op Nibali en leek daarmee de strijd om de tweede plaats (en beste Italiaan) in z’n voordeel te hebben beslist.
Om 20:15 uur werd ik netjes door m’n wielervrienden in Beuningen afgezet en nam afscheid van ze. Het volgende treffen wordt de Tour-barbecue in juli (als dat doorgaat) of anders weer de jaarlijkse ‘Klassika Prikmavera’ in oktober. De anderen vervolgden hun weg naar Lent en ik was mooi op tijd thuis voor de Champions League-voetbalfinale.

 

Nawoord

 

Het was een geslaagde en onvergetelijke vakantieweek in Italië en het was leuk om met mensen met dezelfde interesse op deze manier een grote wielerronde van dichtbij te volgen. Het was gezellig onder elkaar, we hebben veel lol gehad en ik heb me uitstekend vermaakt en er echt van genoten. Natuurlijk heeft het prachtige weer daarin een grote rol gespeeld en is alles gelukkig goed verlopen. Wat mij betreft is een dergelijke trip voor herhaling vatbaar!

 

Eindresultaten

 

De Giro 2011 werd gewonnen door Alberto Contador boven wiens hoofd nog altijd de dreiging van een dopingschorsing (clenbuterol in de Tour 2010) hangt. Desondanks was hij ijzersterk en heeft de ronde vooral in de bergen gedomineerd. Hij eindigde in Milaan als derde in de 21e en laatste etappe, een individuele tijdrit van 26 km. met finish bij de Dom. David Millar won de slottijdrit vóór Alex Rasmussen (HTC-Highroad). Contador eindigde in het eindklassement (na 84 uur, 5 min. en 14 sec.) met een voorsprong van 6:10 min. op Scarponi en 6:56 op Nibali.

 


Erepodium in Milaan (© CyclingNews/Bettini)

 

Op de plaatsen vier t/m tien (op meer dan tien min. van Contador) eindigden resp. John Gadret, Joaquim Rodríguez (Katusha), Roman Kreuziger, José Rujano, Denis Menchov, Steven Kruijswijk en Kanstantsin Sivtsov (HTC-Highroad). Een puike prestatie dus van onze jonge landgenoot Kruijswijk die in de laatste week nog wat plaatsjes was gestegen en als tweede in het jongerenklassement was geëindigd. Jos van Emden was inderdaad op de allerlaatste plaats (159e) geëindigd op bijna vijf uur achterstand. Behalve de laatste roze trui mocht tweevoudig Giro-winnaar Contador ook de rode trui aantrekken op het eindpodium in Milaan en was de groene trui voor Stefano Garzelli en de witte trui voor Kreuziger. Pro Team Astana werd gekroond als winnaar van het ploegenklassement.

Tour de France 2010

Inleiding

De 97e editie van de Tour de France (Ronde van Frankrijk), dexc2xa0tweede van de drie jaarlijkse Grand Tours (drieweekse etappekoersen) en ‘s werelds meest prestigieuze wielerevenement, start in 2010 in de Nederlandse havenstad Rotterdam onder het motto New Energy (nieuwe, duurzame energie voor zowel mens als milieu). Na Amsterdam (1954), Scheveningen (1973), Leiden (1978) en Den Bosch (1996), vindt voor de vijfde keer in de historie Le Grand Dxefxbfxbdpart in Nederland plaats (definitief toegewezen opxc2xa020 novemberxc2xa02008), en is het na de Vuelta a Espaxefxbfxbda (Ronde van Spanje) in Assen vorig jaar augustus en de Giro d’Italia (Ronde van Italixefxbfxbd) in Amsterdam in meixc2xa0dexc2xa0derde start van een grote ronde in Nederland binnen een jaar tijd.
De eerste twee etappes gaan van start in Rotterdam. Op zaterdagxc2xa03 julixc2xa0start dexc2xa0proloog (een individuele tijdrit van 8,9 km.) op het Zuidplein enxc2xa0maakt een noordelijke lusxc2xa0via de Erasmusbrug, Willemsbrug en Koninginnebrug over de Maas terug naarxc2xa0Rotterdam-Zuidxc2xa0waar de finish op de Zuiderparkweg bij Ahoy is. Op zondagxc2xa04 julixc2xa0start de eerste etappe, de eerste rit in lijn (223,5 km. lang), opxc2xa0de Westerkadexc2xa0en leidt via een ronde door de binnenstad (Blaak, Hofplein, Coolsingel) en de Erasmusbrug naarxc2xa0de provinciexc2xa0Zeeland en vervolgens naar Belgixefxbfxbd (door o.a. Antwerpen)xc2xa0enxc2xa0eindigt in hoofdstadxc2xa0Brusselxc2xa0als eerbetoon aan de 65-jarige Belgische Tourlegende Eddy Merckx.xc2xa0De ronde voert vervolgens naar de Ardennen waar deelsxc2xa0de parcoursen van de klassiekers Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik worden gereden.xc2xa0Daarna leidt de route naar Noord-Frankrijk waar diverse kasseienstroken uit de klassieker Parijs-Roubaix bedwongen moeten worden. De Tourkaravaan gaatxc2xa0vervolgens richting dexc2xa0Alpen (twee bergritten)xc2xa0met o.a. eenxc2xa0aankomst bergop in Morzine-Avoriaz en een dag later de beklimmingen van de Col de la Colombixefxbfxbdre en Col de la Madeleine.xc2xa0Na de Alpen volgen de Pyreneexefxbfxbdn (vier bergritten) met beklimmingen van o.a. de Port de Pailhxefxbfxbdres, Port de Balxefxbfxbds, Col du Tourmalet (2x, 1x finish bergop) enxc2xa0Col d’Aubisque. Het zwaartepunt is dit jaar in de Pyreneexefxbfxbdn gelegd omdat dit gebergte 100 jaar geleden voor het eerst werd aangedaan. Daarna volgt op de voorlaatste dag een individuele tijdrit – de enige na de proloog -xc2xa0welke van start gaat in Bordeaux. De ronde eindigt op zondagxc2xa025 julixc2xa0traditioneel op de Champs-xefxbfxbdlysxefxbfxbdes in hoofdstad Parijs; er is dan in totaalxc2xa03.641,9 km. afgelegd.

Op de deelnemerslijst staan 22 ploegen met elk negen renners (in totaal dus 198 renners). Alle 18 ProTour-ploegen en vier ProContinental-ploegen verschijnen aan de start. Ondanks dat de start in Nederland plaatsvindt, is Rabobank (net als in de Giro) de enige Nederlandse ploeg aan het vertrek. Vanwege de hoge concurrentie van andere (nieuwe) ploegen kwamen Skil-Shimano (vorig jaar wxefxbfxbdl in de Tour) en Vacansoleil (vorig jaar in de Vuelta) dit jaar helaasxc2xa0niet in aanmerking voor een uitnodiging van organisator ASO. Er staan in totaal acht Nederlanders op de startlijst: Martijn Maaskant (Garmin-Transitions), Karsten Kroon (BMC Racing Team), Nederlands kampioen Niki Terpstra (Team Milram),xc2xa0Lars Boom, Robert Gesink, Koos Moerenhout, Bram Tankink en Maarten Tjallingiixc2xa0(allen Rabobank).
Titelverdediger Alberto Contador (Astana) is er dit jaar ook weer bij en gaat na z’n suprematie van vorig jaar voor z’n derde eindzege. De nummers twee en drie van 2009, Andy Schleck (Team Saxo Bank) en Lance Armstrong (Team RadioShack), zullen de grootste concurrenten van de Spanjaard zijn. Armstrong staat voor de laatste keer in z’n indrukwekkende carrixefxbfxbdre aan de start van de Tour en zal voor een achtste eindzege gaan. Op Vincenzo Nibali (Liquigas-Doimo, 3e in de Giro van 2010) na is de rest van de top-10 van 2009, resp. Bradley Wiggins (Sky Pro Cycling Team), Frxefxbfxbdnk Schleck (Team Saxo Bank), Andreas Klxefxbfxbdden (Team RadioShack), Christian Vande Velde (Garmin-Transitions), Roman Kreuziger (Liquigas-Doimo) en Christophexc2xa0Le Mxefxbfxbdvel (Franxefxbfxbdaise des Jeux), dit jaar ook weer vertegenwoordigd.xc2xa0Giro-winnaar Ivan Basso (Liquigas-Doimo) en Alexandre Vinokourov (Astana) maken na een afwezigheid van resp.xc2xa0drie en twee jaar (vanwege een dopingschorsing) weerxc2xa0hun opwachting in de Tour. Verder behoren Carlos Sastre (Cervxefxbfxbdlo TestTeam, eindwinnaar 2008), wereldkampioen Cadel Evans (BMC Racing Team, 2e in 2007 en 2008 en 3e in de Vuelta 2009), Denis Menchov (Rabobank, 3e in 2008 enxc2xa0Giro-winnaar 2009) en Samuel Sxefxbfxbdnchez (Euskaltel-Euskadi, 2e in de Vuelta 2009) tot de favorieten. Vuelta-winnaar Alejandro Valverde (Caisse d’Epargne) ontbreektxc2xa0omdat hij dit jaar alsnog voor twee jaar geschorst werd vanwege z’n betrokkenheid in Operacixefxbfxbdn Puerto (dopingzaak-Fuentes). Ook de bergkoning van vorig jaar, Franco Pellizotti (Liquigas-Doimo, 2e in de Giro 2009), is er niet bij vanwege een voorlopige schorsing vlak voor de Giro als gevolg van onregelmatigheden in z’n biologische paspoort.

Na bezoeken aan de Vuelta- en Giro-start, zal ik ook bij de Tour-start in Rotterdam aanwezig zijn. Natuurlijk mag een wielerliefhebber de start van het grootste evenementxc2xa0in eigen land niet missen! Alleen op dag 1 (zaterdag) zal ik in Rotterdam de proloog bijwonen. Vanuit de wielervriendengroep is helaas niets geregeld, maar ik zal er ongetwijfeld enkelen uit die groep treffen. Na de proloog, welke duurt van 16:15 uur tot ca. 20:00 uur, zal er aansluitend een prikbordfeest (discussieforum van Startpagina.nl) ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan zijn vlakbij start/finishxc2xa0en metrostationxc2xa0(bar bij Bowling Zuidplein). Alle bezoekers zijn door webmaster Jan Willem (JWC) uitgenodigd om een drankje te komen drinken. Ik kijk er natuurlijk enormxc2xa0naar uit omxc2xa0de Tour eens van dichtbij te mogen meemaken,xc2xa0een start in eigen land is daarvoor dxefxbfxbd uitgelezen mogelijkheid!

Proloog (Rotterdam)

Op een warme zaterdag de 3e vertrok ik om 12:30 uur en pakte de bus naar station Nijmegen. Daar kocht ik een treinkaartje en pakte een halfuur later de trein richting Utrecht. In Arnhem was er een treinstoringxc2xa0(volgens dexc2xa0conducteur had de trein een ‘zonnesteek’) en moest ik onverhoopt overstappen op een andere trein.xc2xa0Het oponthoud duurdexc2xa0ca. een kwartier en ik kwam tijdens de verdere reis alvast in de juiste stemmingxc2xa0metxc2xa0de Tour-special van Wieler Revue. Na een overstap inxc2xa0Utrecht kwam ikxc2xa0na 15:00 uur aanxc2xa0op Rotterdam Centraal. Het was net begonnen met regenen (en lang niet zo warm als in het oosten) en ik gingxc2xa0dan ook snel op zoek naar een speciale Tour Dagkaart voor de metro welke ik iets verderop in een noodgebouw van RET kon kopen. Daarna nam ik de metro naar Zuidplein waar ik een kwartier later (ca. 15:45 uur) arriveerde. Nadat ik het metrostation was uitgelopen, keek ik even rond bij de finish (met podium) tegenover Ahoy en liep vervolgens door naar het rennerskwartier bij de start.

Ahoy / Finish op Zuiderparkweg

Onderweg kreeg ik geen gehoor met Martijn (nickname ‘Massimo’) en had inmiddels van Lucas per sms de bevestigingxc2xa0gekregen dat hij inderdaad zoals vooraf verwacht definitief niet naar Rotterdam zou komen: hij kon me nu mooi op de hoogte houden vanxc2xa0het WK Voetbal () wat m’n kameraad Christian overigens ook deed. In tegenstelling tot de Vuelta en de Giro kon het publiek nu niet heel dichtbij de ploegbussen komen, omdat het was afgezet met dranghekken. Ik maakte een ronde langs de verschillende ploegen en hoorde op een gegeven moment ineens Boris en Stephan achter me lopen die verder in gezelschap waren van Merijn en Erik (‘Bas-Jan’/'Flat’). Ze waren ‘blij’ om mij weer te zien (). Terwijl de koers begonnen was,xc2xa0dronken we gezellig wat biertjes bij het rennerskwartier en schuilden zo nu en dan omdat het helaas maar door bleef druppelen wat natuurlijkxc2xa0erg jammer was voor de koers. Even later werden we ook nog even vergezeld door Jan Willem (JWC), webmaster van het wielerprikbord enxc2xa0′s avonds gastheer van de borrel.

Lampre-renners in warming-up / Alexandre Vinokourov (Astana)
Fabian Wegmann (Milram) / Jens Voigt (Saxo Bank)

Tegen 18:00 uur was het de hoogste tijd om naar het parcours te lopen en de koers te gaan volgen. We vonden een geschikte plek aan de Dordtselaan op zo’n 200 xefxbfxbd 300 m.xc2xa0van de start en 800 xefxbfxbd 900 m. van de finish waar er dus dubbelzicht was: de voorste rijstrook was voor de starters en de achterste voor de finishers. We stonden tegenover diverse fotografen en een luidspreker met commentaar van de NOS-tv; het was nog steeds regenachtig met af en toe dikke druppels. Op dat moment leidde de vroeg gestarte Duitse tijdritspecialistxc2xa0Tony Martin (HTC-Columbia) de strijd met een scherpe eindtijd van 10:10 min. vxefxbfxbdxefxbfxbdr de Britse kampioenxc2xa0Geraint Thomas (Sky, 10:23) en de Amerikanen Tyler Farrar (Garmin-Transitions) en Levi Leipheimer (RadioShack), beiden met 10:28. Opvallend was dat de Britse specialist Bradley Wiggins (Sky), winnaar van de Giro-proloog in Amsterdam,xc2xa0gezien z’n tijd (46 sec. langzamer dan Martin) erg veel last had gehad van dexc2xa0natte wegen en hoogstwaarschijnlijk niet al teveel risico had genomen om een valpartij te voorkomen. Z’n landgenoot David Millar (Garmin-Transitions) klokte later de op-een-na snelste tijd met 10:20.

Start Lars Boom (Rabobank) / Pierrick Fxefxbfxbddrigo (Bbox Bouygues)
Christian Knees (Milram) / Karsten Kroon (BMC)
Mark Cavendish (HTC-Columbia) / Robert Gesink (Rabobank)

Nadat we hier een uurtje hadden gekeken, besloten we door te lopen richting het grote tv-scherm bij de Maashaven opxc2xa0zo’n 1,5 km. van de meet waar het steeds drukker werd langs het parcours. Achteraf gezien had ik eigenlijk nietxc2xa0weg moeten gaan van de plek waar we eerst stonden, omdat het fotograferen er door de druktexc2xa0niet makkelijker op werd (). Al vrij snel liep ik toch weer terug in de richting waar we vandaan kwamen omxc2xa0op zoek te gaan naar wat goede plekjes voor foto’s.

Roman Kreuziger (Liquigas) / Luis Lexefxbfxbdn Sxefxbfxbdnchez (Caisse d’Epargne)

Terwijl het eind naderde en het niet meer regende, reed de Duitser Linus Gerdemann (Milram) naar de tot dan toe zevende tijd (10:35). De Australixefxbfxbdr Cadel Evans (BMC) viel tegen metxc2xa010:39 enxc2xa0de 19e plaats. Het was wachten tot de laatste drie renners voor andere topklasseringen. De Amerikaanse zevenvoudig Tourwinnaar Lance Armstrong (RadioShack) toonde aan in een goede vorm te steken voor misschien wel een achtste Tourzege met een derde tijd van 10:22. Na hem volgde de Zwitsersexc2xa0wereldkampioen tijdrijden en topfavorietxc2xa0Fabian Cancellara (Saxo Bank) die na maar liefst meer dan drie (!) uur als enige onder de tijd van Martin wist te duiken: een 10:00 symboliseerde z’n ijzersterke optreden (gem. 53,4 km./uur). Als allerlaatste was om 19:32 uur de Tourwinnaar van vorig jaar, de Spanjaard Alberto Contador (Astana), gestart en eindigde achter z’n voormalige ploeggenoot Armstrong alsxc2xa0zesde in 10:27.

Finish Julian Dean (Garmin) / Ivan Basso (Liquigas)
Lance Armstrong (RadioShack) / Fabian Cancellara (Saxo Bank)

De proloogwinst en eerste gele leiderstrui was net als bij de Vuelta in Assen voor Fabian Cancellara die dus Tony Martin en David Millar naar de tweede en derde plaats had verwezen. Lance Armstrong bewees met een vierde plaats weer helemaal terug te zijn. Op plaats vijf t/m tien volgden resp.xc2xa0Geraint Thomas, Alberto Contador, Tyler Farrar, Levi Leipheimer, Edvald Boasson Hagen (Sky) en Linus Gerdemann. De beste Nederlander was wegkampioen Niki Terpstra (Milram) op een verdienstelijke 16e plaats (10:36) vxefxbfxbdxefxbfxbdr Lars Boom (Rabobank) op plaats 32 (10:44). Favoriet voor het klassement, Robert Gesink (Rabobank), was in 10:51 opxc2xa0een 56e plaatsxc2xa0gexefxbfxbdindigd.

Huldiging dagwinnaar Fabian Cancellara op tv-scherm

Tegen 19:45 uur was de proloog afgelopen en liep ik weer terug naar de groep bij het tv-scherm. Daar trof ik ook Leon, ‘Cycling Sheep’ met wat vrienden en even later ook Mathijs(ke) – die driekwart jaar in Australixefxbfxbd was geweest en net pas een dag terug was – aan. Na wat gepraat liepen we door naar achteren waar we bij wat eetkraampjes een vette hap (frites, hamburger) namen en liepen even later gezamenlijk richtingxc2xa0Zuidplein voor de prikbordborrel bij de bowlingbaan. Onderweg daar naartoe belde Christian mexc2xa0op om te vragen hoe het was geweest en hoe het met het weerxc2xa0was.xc2xa0Het was intussen mooi opgeklaard en zelfs de zon scheen, terwijlxc2xa0het in het oosten des lands juist bleek texc2xa0regenen en onweren (precies andersom dus). Voordat we bij de bowlingbaan waren liepen we door de finishstraat waar ze de boel aan het afbreken waren. Ineens kwam dagwinnaar Cancellara onsxc2xa0in z’n gele truixc2xa0tegemoet lopen () en dat was dus pas vijfkwartier na afloop van de koers. Bij Bowling Zuidplein troffen we ook nog Gert-Jan (‘malheur’), ‘lodjan’ en Ivo (‘Poggio’). JWC had wat familieleden (z’n vrouw, z’n broer Joris (‘jrs’) en nog een andere broer die als twee druppels water op ‘m lijkt) meegenomen. Dexc2xa0opkomst viel toch wat tegen, slechts een man of vijftien, maar eigenlijk hadden we het ook niet anders verwacht. Terwijl we gezellig met elkaar aan hetxc2xa0borrelen waren, overhandigde JWC iedere prikker een jubileumuitgave van 10 jaar wielerprikbord (2000-2010) die Merijnxc2xa0op verzoek van hem had samengesteld in 3 xefxbfxbd 4 dagen tijd (hulde!), een leuke tastbare herinnering aan dit heuglijke feit.
Om 0:00 uur hield ik het voor gezien, nam afscheid van de andere prikkersxc2xa0en liep met Erik en Stephan terugxc2xa0naar het metrostation. Terug op het centraal station namen we afscheid van Erik en bleek dat we de een-na-laatste trein naar Utrecht net gemist hadden. We moesten zo’n drie kwartier wachten op de laatste trein en in de tussentijd at ik een broodje kroket en wachtte met Stephan op het perron waarxc2xa0ik het jubileumboekje in xefxbfxbdxefxbfxbdn ruk uitlas. Het was leuk om de discussies/gebeurtenissen door de jaren heen xefxbfxbdn ervaringen van Nederlandse wielrenners met het prikbord te lezen. In Utrecht nam ik afscheid van Stephan en stapte ik op hetzelfde perron gelijk over op de trein naar Nijmegen. Rond 3:00 uur was ik terug opxc2xa0centraal station Nijmegen en pakte om 3:20 uur de nachtbus naar huis waar ik om 3:45 uur moe maar voldaan aankwam.

Tijdens de eerste Tourdag in Rotterdam waren er zo’n half miljoen bezoekers geweest! Een teken dat het grootste wielerspektakel ter wereldxc2xa0ookxc2xa0in Nederland enorm leeft!
Het was leuk om een bezoek te brengen en verslag te doen van de starts van alle drie de grote rondes in Nederland en dit af te sluiten met de grootste.

Eindresultaten

Na de proloogzege van Fabian Cancellara won Alessandro Petacchi (Lampre-Farnese Vini) in Brussel de eerste massasprint van een sterk uitgedund peloton na meerdere valpartijen in de slotfase. Ook de volgende etappe werd ontsierd door vele valpartijen,xc2xa0met name op de spekgladde afdaling van de Stockeu waarna de koers op initiatief van geletruidrager Cancellara werd geneutraliseerd; Sylvain Chavanel (Quick Step) pakte met een solo de etappezege en nam de gele trui over van de Zwitser. De etappe over de Belgische en Noord-Franse kasseien zorgde eveneens voor tumult, het voornaamste slachtoffer was Frxefxbfxbdnk Schleck (Saxo Bank) die na een harde val de Tour noodgedwongen moest verlaten; de etappezege ging naar de Noor Thor Hushovd (Cervxefxbfxbdlo) en de gele trui werd heroverd door Cancellara. Etappe vier t/m zes eindigden allemaal in een massasprint: resp. Petacchi en Mark Cavendish (2x) pakten de dagzeges. In de zevende etappe, een rit door het middengebergte van de Jura, pakte Chavanel z’n tweede ritzege en nam wederom de leiderstrui over van Cancellara. In de eerste echte bergrit in de Alpen naar Morzine-Avoriaz (finish bergop) reed Andy Schleck in de slotfase opvallend weg van z’n grootste rivaal Alberto Contador,xc2xa0pakte tien sec. op de groep met favorieten (incl. Gesink) xefxbfxbdn de etappezege door Samuel Sxefxbfxbdnchez (kopman Euskaltel-Euskadi) te kloppen inxc2xa0een sprint xefxbfxbd deux; Cadel Evans nam het geel over van Chavanel. Lance Armstrong kon een achtste Tourzege uit z’n hoofd zetten: hij verloor als gevolg van maar liefst drie valpartijen bijna twaalf minuten.
Na de rustdag in Morzine zakte na Armstrong ook Evans door het ijs in de tweede Alpenetappe: met een gebroken elleboog (op dat moment nog niet naar buiten gebracht) moest hij acht min. toegevenxc2xa0op etappewinnaar Sandy Casar (FDJ),xc2xa0Schleck en Contador. De Luxemburger was de nieuwe man in het geel en Gesink rukte op naar de zevende plaats in het klassement. De volgende twee etappes (10e en 11e) warenxc2xa0een heuvel- en vlakke rit (overgangsetappes) welke werden gewonnen door resp. Sxefxbfxbdrgio Paulinho (RadioShack) enxc2xa0Cavendish die z’n ploegmaat Mark Renshaw kwijtraakte vanwege het uitdelen van kopstoten in de massasprint. In de twaalfde etappe, een heuvelrit, pakte Contador samen metxc2xa0Joaquxefxbfxbdn Rodrxefxbfxbdguez (Katusha) die de etappe won tien sec. terug op Schleck en de andere favorieten. Alexandre Vinokourov die in de vorige etappexc2xa0nog in het zicht van de finishxc2xa0was bijgehaald door Contador en Rodrxefxbfxbdguez nam de volgende dag gelijk z’n revanche en soleerde naar dexc2xa0ritzege. In de 14e etappe doemden de Pyreneexefxbfxbdn op. De eerste van vier bergritten ging na een lange solo naar de Fransman Christophe Riblon (AG2R). Schleck en Contador verloren elkaar niet uit het oog waardoor Schleck het geel behield. In de volgende etappe verloor Schleck z’n leiderstrui echter wel aan Contador door materiaalpech: tijdens een demarrage op de Port de Balxefxbfxbdsxc2xa0vloog z’n ketting eraf waardoor Contador – hij zou het niet gezien hebbenxc2xa0- van ‘m weg kon rijden. In de afdaling kwam hij niet meer terug en verloor 39 sec. op Contador die de leiding in het klassementxc2xa0overnam met acht sec. verschil op Schleck. Gesink klom door naarxc2xa0plaats zes.xc2xa0Thomas Voeckler (Bbox Bouygues) won dexc2xa0etappe door alleen aan de finishxc2xa0te komen. Ook de volgende etappe ging naar een Fransman: Pierrick Fxefxbfxbddrigo klopte z’n acht medevluchters (waaronder Armstrong) in de sprint.
Na de tweede rustdag in Pau volgde de laatstexc2xa0Pyreneexefxbfxbdnetappe (17e). Inxc2xa0de koninginnenrit reden Schleck en Contadorxc2xa0tijdens de beklimming van de Tourmalet weg van hun concurrenten en lukte het de Luxemburger in een echte tweestrijd niet de Spanjaard te lossen. Ook een versnelling van Contador dreef de twee niet uit elkaar. Samen reden ze naar de finish op de top en Contador gunde Schleck de etappezege. Gesink handhaafde zich in de top van het klassement. De volgende etappe was een prooi voor Cavendish: in de massasprint gaf hij iedereen weer het nakijken. In de 19e en voorlaatste etappe, een tijdrit over 52 km.,xc2xa0had Schleck een laatste kans om Contador nog uit het geel te rijden al was die verwachting vooraf niet hoog gezien de tijdritcapaciteiten van beide kemphanen. Toch werd het nog erg spannend: het verschil van 8 seconde werd bij de eerste tijdmeting door Schleck zelfs zeer verrassend even teruggebracht totxc2xa02 seconde (!) virtueel, echter naarmate de tijdrit vorderde verloor de Luxemburger steeds wat meer tijd op z’n Spaanse concurrent en werd het langzaamaan duidelijk wie de eindzege voor zich zou gaan opeisen. Aan de meet was het verschil opgelopen tot 31 sec. in het voordeel van Contador.xc2xa0De Spanjaard was tot het uiterste gegaan en kon z’n emoties na afloop niet meer bedwingen.xc2xa0Fabian Cancellara won de rit tegen de klok, maar het was Denis Menchov (kopman Rabobank) diexc2xa0opzien baarde met een sterk optredenxc2xa0en op de valreep de laatste podiumplek wegkaapte voor de neus van Samuel Sxefxbfxbdnchez. Gesink wist z’n zesde plaats in het klassement vast te houden. In de 20e en laatste etappe naar Parijs behaalde Cavendish overtuigend z’n vijfde etappezege maar desondanks ging de groene puntentrui naar Petacchi en wasxc2xa0de derde Tourzegexc2xa0voor Contador (na 91 uur,xc2xa058 min. enxc2xa048 sec.) een feit.xc2xa0Runner-up Schleck (op 39 sec. achterstand van Contador)xc2xa0moest het net als vorig jaar weerxc2xa0doen met de witte jongerentrui. De derde plaats was dus voor Menchovxc2xa0(op 2:01 min.)xc2xa0vxefxbfxbdxefxbfxbdr S. Sxefxbfxbdnchez (op 3:40), Jurgen Van den Broeck (kopman Omega Pharma-Lotto, op 6:54) en Gesink (op 9:31). De toptien van het eindklassement werd gecompleteerd door resp. Ryder Hesjedal (Garmin-Transitions),xc2xa0Rodrxefxbfxbdguez, Roman Kreuziger (Liquigas-Doimo) en Christopher Horner (RadioShack).

Erepodium in Parijs (xefxbfxbd Het Parool)

De bolletjestrui (bergklassement) ging verrassend naar Anthony Charteau (Bbox Bouygues) en tot de meest strijdlustige renner werd Sylvain Chavanel uitgeroepen. Het ploegenklassement was voor Team RadioShack waardoor Lance Armstrong die z’n laatste Tour had gereden (23e plaats) toch nog afscheid mocht nemen op het podium in Parijs. Rabobank was doorxc2xa0het sterke optreden van Menchov en Gesink op een mooie derde plaats gexefxbfxbdindigd.

Giro d’Italia 2010

Inleiding

De 93e editie van de Giro d’Italia (Ronde van Italixefxbfxbd), de eerste van de drie jaarlijkse Grand Tours (drieweekse etappekoersen), start in 2010 in de Nederlandse hoofdstad Amsterdam onder de noemer GiroMania!. Na Groningen in 2002 (Gironingen), vindt voor de tweede keer in de historie de Giro-start in Nederland plaats (definitief toegewezen op 31 mei 2009), en is het na de Vuelta a Espaxefxbfxbda (Ronde van Spanje) in Assen vorig jaar augustus de tweede van drie starts van een grote ronde in Nederland binnen een jaar tijd. In juli volgt nog de start van de Tour de France (Ronde van Frankrijk) in Rotterdam.
De eerste drie etappes gaan allemaal van start in Amsterdam. Op zaterdag 8 mei start de eerste etappe (een individuele tijdrit van 8,4 km.) op het Museumplein bij het Rijksmuseum en leidt via de binnenstad naar het Stadionplein bij het Olympisch Stadion. Op zondag de 9e start de tweede etappe, de eerste rit in lijn (210 km. lang), wederom op het Museumplein en leidt door de provincie Utrecht waar deze eindigt in de gelijknamige hoofdstad op de Croeselaan (vlakbij het centraal station). De derde etappe (over 224 km.) op maandag de 10e start vanaf de Zuidas en voert via Rotterdam naar de provincie Zeeland met de finish in Middelburg. Op dinsdag 11 mei is de eerste rustdag in de Giro waarop de wielerkaravaan een transfer maakt naar noordwest-Italixefxbfxbd waar de ronde een dag later verder gaat met een ploegentijdrit. Het parcours voert vervolgens richting het zuidoosten en daarna weer terug naar het noorden waar het zwaartepunt in de Dolomieten en Alpen ligt. Hier worden o.a. de Monte Zoncolan, Plan de Corones/Kronplatz (in een tijdrit), Passo del Mortirolo (Mortirolopas) en Passo di Gavia (Gaviapas) beklommen. De ronde eindigt op zondag 30 mei met een derde individuele tijdrit in en rond Verona; er is dan in totaal 3.469,3 km. afgelegd.

Op de deelnemerslijst staan 22 ploegen met elk negen renners (in totaal dus 198 renners). 15 van de 18 ProTour-ploegen (Euskaltel-Euskadi, Franxefxbfxbdaise des Jeux en Team RadioShack ontbreken) en zeven ProContinental-ploegen verschijnen aan de start. Ondanks dat de start in Nederland plaatsvindt, is Rabobank de enige Nederlandse ploeg aan het vertrek. Skil-Shimano en Vacansoleil ontvingen helaas geen uitnodiging van organisator RCS Sport. Er staan in totaal acht Nederlanders op de startlijst: Michiel Elijzen (Omega Pharma-Lotto), Addy Engels (Quick Step), Steven Kruijswijk, Rick Flens, Tom Stamsnijder, Bauke Mollema, Jos van Emden en Pieter Weening (allen Rabobank).
De eindwinnaar van vorig jaar, Denis Menchov (Rabobank), laat dit jaar verstek gaan om zich volledig op de Tour te richten. De nummer twee van 2009 en eindwinnaar van 2007, Danilo Di Luca, is er ook niet bij vanwege een dopingschorsing en de nieuwe ploeg van Lance Armstrong (Team RadioShack) ontving geen uitnodiging vanwege het feit dat de Amerikaanse legende (vorig jaar 12e in het Giro-eindklassement tijdens z’n comeback) z’n seizoen ook volledig heeft afgestemd op de Tour. Wereldkampioen Cadel Evans (BMC Racing Team, winnaar Waalse Pijl 2010), Tour-winnaar van 2008 Carlos Sastre (Cervxefxbfxbdlo TestTeam, 4e in 2009), Giro-winnaar van 2006 Ivan Basso (Liquigas-Doimo, 5e in 2009), Bradley Wiggins (Sky Pro Cycling Team, 4e in de Tour van 2009) en Alexandre Vinokourov (Astana, winnaar Vuelta 2006 en Luik-Bastenaken-Luik 2010) zijn er dit jaar wel bij en zijn dan ook vooraf de favorieten. Zij zullen gaan strijden om de roze trui welke is ontleend aan de oprichter, sportkrant La Gazzetta dello Sport. Basso’s ploeggenoot Franco Pellizotti (3e in 2009) kreeg in de laatste week nog een startverbod opgelegd wegens afwijkende bloedwaarden in z’n biologische paspoort. Hetzelfde lot trof Tadej Valjavec (9e in 2009).

Na het Vuelta-start bezoek vorig jaar augustus, zal ik tijdens de Giro-start het hele weekend (vrijdag t/m zondag) in Amsterdam aanwezig zijn. Begin maart heeft wielervriend Lucas via Gert-Jan (beter bekend als ‘malheur’ op het wielerprikbord) voor beide nachten een hotelkamer geregeld vlakbij het centraal station xefxbfxbdn wielerparcours. De nacht van vrijdag op zaterdag zal ik met wat wielervrienden overnachten in een zespersoonskamer in Hotel Old Nickel en voor zaterdag op zondag verhuizen we naar een driepersoonskamer in Hotel Old Quarter om de hoek. Allereerst zullen we aan de vooravond een gezellig samenzijn in de binnenstad hebben om alvast in de juiste stemming te komen. Op zaterdag zal het echt gaan beginnen en zullen we van 14:00 tot ca. 17:30 uur de proloog (officieel de eerste etappe) bekijken en zondag om 12:00 uur de start van de tweede etappe. Daarna reis ik per trein terug huiswaarts waar ik in Utrecht nog van plan ben de doorkomst en finish (vlakbij het centraal station) resp. om ca. 16:15 en 17:00 uur mee te pikken. Het lijkt me erg bijzonder om een start van een grote ronde in een stad als Amsterdam mee te maken (hoe roze is A’dam gekleurd?) en verheug me er dan ook enorm op.

The-day-before (Amsterdam)

Op vrijdagmiddag 7 mei vertrok ik, nadat ik thuis nog even snel een startvolgordelijst van de proloog had uitgeprint, om 16:30 uur per bus richting Nijmegen om daar een halfuur later de trein naar Amsterdam te pakken. Onderweg kwam ik alvast in wielersferen met de Giro-special van Wieler Revue. Even na 18:30 uur kwam ik aan op het centraal station van Amsterdam waar ik zoals vooraf min of meer op het forum afgesproken een sixpack bier kocht bij de Albert Heijn to go. Vervolgens liep ik door richting de binnenstad waar ik op zoek ging naar het hotel. Terwijl later bleek dat ik veel te ver was doorgelopen, zag ik heel toevallig Lucas en Merijn met hun bagage staan (ze bleken toch met de auto te zijn gekomen) en ging samen met hen verder op zoek. We liepen een stuk terug en vonden d.m.v. wat navraag in de buurt het hotel in een smalle straat (Nieuwebrugsteeg). Toen we naar binnen liepen bevonden we ons gelijk in de bijbehorende, typisch oud-Amsterdamse, kroeg waar Gert-Jan ons opving en gelijk een biertje aanbood. Natuurlijk sloegen we dat niet af en raakten gezellig in gesprek. Ook gaf hij ons allemaal een sleutel, maar lieten we onze bagage gewoon zolang in de kroeg staan. Toen we even later buiten stonden kwam Stephan eraan lopen. Later op de avond werden we ook vergezeld door Niels (nickname ‘Goozzer’) die ik net als Merijn en Gert-Jan nog niet eerder gezien had. Het was erg gezellig onder elkaar met allerhande (wieler)verhalen en -discussies in de knusse kroeg. Pas later op de avond kwam ook Martijn (nickname ‘Massimo’) erbij en was de ‘vrijdaggroep’ compleet. Ook Jan Willem (JWC), webmaster van de wielerstartpagina en -prikbord, kwam nog even buurten. Het was zo gezellig dat we pas na driexefxbfxbdn de kroeg verlieten en naar de kamer in het annex gebouw ietsje verderop liepen om er de nacht door te brengen. Omdat we allemaal behoorlijk beschonken waren duurde het wel even voordat we rustig in slaap vielen…

1e etappe (Amsterdam)

De volgende ochtend werden we vroeg gewekt door een actieve Stephan maar stonden toch pas zo rond 10:30 uur op waardoor we het ontbijt gemist hadden. Buiten – het was zwaar bewolkt en het had duidelijk geregend – troffen we Boris met z’n vriendin Lotte en Bram (nickname ‘Le Duc’) aan met wie we na het inleveren van de sleutel naar het volgende hotel liepen in de Warmoesstraat op steenworp afstand. Via de bijbehorende kroeg werden we naar een bouwvallige opbergruimte geleid waar we onze spullen konden achterlaten. Vervolgens wandelden we met z’n allen richting Museumplein. Onderweg werd het straatbeeld op vele plaatsen verstoord door de niet-opgehaalde vuilnis als gevolg van een staking. In een bakkerij kocht ik broodjes en drank voor ontbijt om van het gammele gevoel af te geraken en wat energie in m’n lichaam te krijgen. Op weg naar de startlokatie kwamen we nog oud-renner Michael Boogerd tegen. Op het Museumplein zagen we naast het Van Gogh Museum en tegenover het Rijksmuseum (met daartegenaan een groot doek van koningin Beatrix) het roze startpodium staan en liepen snel door naar het rennerskwartier in de Johannes Vermeerstraat.

Michael Boogerd / Startpodium op Museumplein

Aanvankelijk spetterde het een beetje en zagen we nog bijna geen renner bij de verschillende ploegenbussen, maar even later lieten wat vroege starters zich wel zien om warm te draaien op de rollerbanken. Na er xefxbfxbdxefxbfxbdn beker bier te hebben gedronken, vond ik het verstandig om de volgende – een aantal gasten had intussen behoorlijk wat blikken bier ingeslagen – pas weer ‘s avonds te pakken. Naast wielerliefhebber ‘ton duk’ trof ik hier ook Sjoerd (webmaster van het schaatsforum) en even later ook nog medemoderator Chris (nickname ‘Krizz’) die ook probeerden renners te spotten en fotograferen.

Robert Kiserlovski & Maciej Bodnar (Liquigas) / Anders Lund (Saxo Bank)
Danilo Hondo & Marco Marzano / Damiano Cunego (Lampre)
Tyler Farrar & Christian Vande Velde (Garmin) / Mauricio Ardila & Rick Flens (Rabobank)

Terwijl tegen tweexefxbfxbdn de proloog begon – de eerste renner ging om 13:55 uur van start – liepen we terug richting startpodium en bleven er even hangen om op wat mensen te wachten. Inmiddels had Pieter-Bas (nickname ‘Robobas’) zich bij ons aangesloten en kwamen we later ook Jan Willem en z’n broer Joris (‘jrs’) tegen. Het was zoals verwacht behoorlijk druk op het Museumplein en ik maakte even van de gelegenheid gebruik om wat foto’s van startende renners (steeds een minuut na elkaar) te maken.

Startpodium op Museumplein
Start Rick Flens (Rabobank) / Christian Vande Velde (Garmin)

We liepen vervolgens het parcours een eindje af om op zoek te gaan naar een geschikte plek om de koers te volgen. Deze vonden we net na de bocht aan de Stadhouderskade (op zo’n 500 m. van de start) en bleven er de verdere middag staan. Vanaf het moment dat we onze aandacht op de koers richtten (ca. 15:00 uur) had de Oekraxefxbfxbdner Andriy Grivko (Astana) de snelste tijd tot dan toe in handen met 10:31 min. vxefxbfxbdxefxbfxbdr Rick Flens op 4 sec. De Zweedse Saxo-renner Gustav Erik Larsson was de volgende leider in koers met 10:25. Op het punt waar we stonden was het vooral het aanzien waard om te zien hoe de renners de bocht uitkwamen: de een had er wat meer moeite mee dan de ander. Hier en daar passeerden er al wat bekende renners en was het lang wachten op de echte toppers/specialisten. Mooi was het om te ervaren dat het publiek helemaal losging als er een Rabo-renner voorbijkwam. Het moet voor de renners ook een bijzondere ervaring zijn geweest om het enthousiasme van het publiek te ‘voelen’.
Terwijl de helft van het deelnemersveld gefinisht was, ging Larsson nog steeds aan kop, gevolgd door Marcel Sieberg (HTC-Columbia), Grivko, Dario David Cioni (Sky) en Flens. Ondanks de sobere, grijze lucht bleef het, afgezien van af en toe wat gespetter, droog waardoor er gelukkig een eerlijke koers mogelijk was. De Nederlander Tom Stamsnijder (Rabobank) klokte verrassend genoeg de tweede tijd, op 4 sec. van Larsson. De volgende finisher, Italiaans tijdritkampioen Marco Pinotti (HTC-Columbia), dook gelijk onder de tijd van onze landgenoot maar moest 2 sec. toegeven op de tijd van de Zweed. Op een gegeven moment sloot ook Lykle (nickname ‘Blueprint’) met z’n zus zich bij ons aan.

Luca Mazzanti (Katusha) / Marco Pinotti (HTC-Columbia)
Gilberto Simoni (Lampre) / Thomas Voeckler (Bbox Bouygues)

Tegen 16:30 uur – het leek een beetje stilte voor de storm – werd de snelste tijd van Larsson na bijna anderhalf uur zeer verrassend gebroken door de onbekende Amerikaan Brent Bookwalter (BMC) in 10:20. Werkelijk iedereen stond hier versteld van! Iets later noteerde de Nederlander Jos van Emden (Rabobank) een nette 10:27, een derde plaats op dat moment. Tien minuten later reed de Nieuw-Zeelandse sprinter Gregory Henderson naar de tweede tijd op 3 sec. van Bookwalter. Vincenzo Nibali, de vervanger van Pellizotti bij Liquigas, noteerde daarna een acceptabele 10:28.

Vincenzo Nibali (Liquigas)

De laatste 22 renners waaronder een behoorlijk aantal toppers startten om de twee minuten, dus we moesten wat meer geduld hebben voor de volgende passant. De Schotse specialist David Millar (kopman van Garmin-Transitions) klokte de derde tijd (10:24). De volgende renner was de Britse tijdritkampioen Bradley Wiggins (kopman Sky), een van de favorieten van vandaag, die de tijd van Bookwalter na bijna een uur wist te verbeteren: 10:18. De Italiaanse Liquigas-kopman Ivan Basso moest vervolgens 23 sec. toegeven op Wiggins. Wereldkampioen Cadel Evans (BMC-kopman) eindigde net achter z’n ploeggenoot Bookwalter (binnen een seconde) en Astana-kopman Alexandre Vinokourov gaf 3 sec. toe op de beide BMC’ers. Alleen de Australische specialist Richie Porte (Saxo Bank) die onlangs de tijdrit in Romandixefxbfxbd had gewonnen noteerde nog een toptien-tijd. Als een-na-laatste passeerde Rabo-renner Bauke Mollema, de Nederlandse hoop voor het klassement in deze ronde. Hij werd zeer luid toegejuicht door het enthousiaste publiek. Om 17:34 uur was de 198e en laatste renner, sprinter Andrxefxbfxbd Greipel (HTC-Columbia), van start gegaan en was het even wachten op de officixefxbfxbdle uitslag.

Bradley Wiggins (Sky) / Cadel Evans (BMC)
Alexandre Vinokourov (Astana) / Bauke Mollema (Rabobank)

Na afloop van de koers (ca. 17:45 uur) verschenen er nog wat banale, rozegekleurde fietsers op het parcours (leek wel carnaval) en liepen we terug richting hotel. Via de mobiele telefoons van Boris en Lucas werd duidelijk dat Wiggins de 1e etappe had gewonnen en dus de eerste roze trui en rode (voorheen paarse) puntentrui mocht aantrekken op het podium bij het Olympisch Stadion. De top-3 werd gecompleteerd door Bookwalter en Evans. De top-10 werd verder nog ingevuld door resp. Vinokourov, Henderson, Porte (eerste drager witte jongerentrui), Millar, Larsson, Van Emden (!) en Pinotti. Stamsnijder was als 12e en Flens als 22e gexefxbfxbdindigd. Mollema was in de uitslag terug te vinden op de 46e plaats.
Onderweg tankten we even bij in een shoarmatent waar ik tevergeefs wachtte op m’n broodje. Ik besloot het eten maar even uit te stellen tot in de kroeg van het hotel nadat we waren ingecheckt (kamer met uitzicht op station) en de groep weer compleet was. Het was goed te merken dat de meesten toch wel wat vermoeid waren, de gang kwam er pas weer in nadat iedereen een hapje en drankje had genuttigd. Tijdens het napraten over de koers en de bijbehorende ervaringen, vloeide het bier weer rijkelijk en was het weer erg gezellig. Ook Erik (nickname ‘Bas-Jan’/'Flat’) met z’n vriendin en later JWC en Joris lieten zich nog even zien. Omdat het bier in deze grotere kroeg vooral duurder bleek te zijn vanwege de livemuziek, verbaasde de hoogte van de rekening ons aanvankelijk maar konden niet anders dan het te accepteren. Na nog een laatste ronde hielden we het rond 01:30 uur voor gezien en namen we afscheid van Gert-Jan die we bedankten voor z’n gastvrijheid. Met Lucas en Merijn zocht ik onze kamer op en sliep die nacht ondanks de vermoeidheid verre van geweldig…

The-day-after (Amsterdam)

Zondagochtend stonden we om 10:00 uur op en na een verfrissende douche checkten we uit. Beneden in de kroeg – we hadden het ontbijt weer gemist – dronken we een kop koffie en verschenen langzaamaan ook de anderen weer. Het was eigenlijk de bedoeling dat we met een groepje naar de start van de tweede etappe (12:00 uur) op het Museumplein zouden gaan, maar vanwege de krappe tijd en moeheid besloten we om het toch maar voor gezien te houden en gelijk door naar huis te gaan. Bij het hotel namen we afscheid van Lucas en Merijn en liep ik met Boris, Lotte, Niels en Stephan door naar het station. Tegen 11:30 uur ging de trein naar Nijmegen en onderweg kwam ik een beetje bij van de ‘slechte’ nacht. Rond 13:00 uur was ik weer in Nijmegen en had, omdat ik vandaag nog niet gegeten had, sterk de behoefte aan een uitgesteld ontbijt dan wel lunch. Vervolgens pakte ik de bus terug en was om 13:30 uur weer thuis. Moe maar voldaan kwam ik de verdere middag met Giro-beelden op tv bij van een geslaagd weekend.

Nawoord

Het was een bijzondere ervaring om met een gezelschap van verschillende mensen die je via internet hebt leren kennen en met wie je eenzelfde passie deelt zo’n evenement te hebben bijgewoond en zulke leuke contacten te hebben opgebouwd. In juli zullen we het zeker nog een keertje overdoen tijdens de Tour-start in Rotterdam.
Eind mei gaat een aantal gasten een dag of tien op reis naar Trentino-Zuid-Tirol om daar de derde en laatste week van de Giro bij te wonen. Natuurlijk was het de bedoeling om mee te gaan, maar helaas laat m’n werk het niet toe. Enorm balen dus!

Eindresultaten

Na de eerste etappezege van Bradley Wiggins volgden in Utrecht en Middelburg dagzeges van resp. Tyler Farrar (Garmin-Transitions) en Wouter Weylandt (Quick Step), beide in massasprints. De tweede en derde etappe genoten grote publieke belangstelling en kenmerkten zich door veel valpartijen. De roze leiderstrui ging van Wiggins naar Evans en van Evans naar Vinokourov.
(resultaten in Italixefxbfxbd volgen later…)

Vuelta a España 2009

Inleiding

De start van de 64e editie van de Vuelta Ciclista a Espaxc3xb1a (Ronde van Spanje), de laatste van de drie Grand Tours (drieweekse etappekoersen) op de wielerkalender, vindt voor de tweede keer in de historie buiten de landsgrenzen plaats. Na Lissabon (de Portugese hoofdstad) in 1997 gaat de derde grote ronde van het jaar in 2009 van start op het TT Circuit Assen onder de officixc3xable naam La Vuelta ’09 – Drenthe Holanda. De eerste vier etappes starten in Nederland waar vanwege het overwegend vlakke parcours veel ruimte is voor aanvallend koersen (voor met name de Nederlanders die zich natuurlijk graag willen laten zien in eigen land) en (massa)sprinten. Op zaterdag 29 augustus wordt de eerste etappe (een individuele tijdrit van 4,8 km.) op het motorracecircuit in Assen gereden. Op zondag de 30e volgt de tweede etappe, de eerste in lijn (203,7 km. lang), door de provincie Drenthe met start in Assen en finish in Emmen. De derde etappe op maandag de 31e (189,7 km.) start in Zutphen en voert deels via Duitse bodem naar Venlo waar op dinsdag 1 september de vierde etappe (225,5 km. en daarmee de langste etappe dit jaar) van start gaat welke via de Limburgse heuvels naar Belgixc3xab leidt en waar de parcoursen van de klassiekers Amstel Gold Race (o.a. tweemaal de beklimming van de Cauberg) en Luik-Bastenaken-Luik (o.a. de beklimming van de Saint-Nicolas) worden aangedaan; de laatste etappe in de Lage Landen eindigt in Luik. Een dag later wordt tijdens de eerste rustdag de transfer gemaakt naar het Spaanse vasteland waar op donderdag 3 september de ronde verder gaat in Tarragona, voorstad van Barcelona, de hoofdstad van Catalonixc3xab. Tweexc3xabnhalve week later eindigt de Ronde van Spanje op zondag 20 september traditioneel in hoofdstad Madrid en dan zijn er in totaal 3.293,7 km. afgelegd. Na de vlakke kilometers in de Lage Landen lijkt het op het Iberisch schiereiland met vijf aankomsten bergop (hoewel de Pyreneexc3xabn ontbreken in het routeschema) een ronde voor de echte klimmers te gaan worden.
De wielerronde is in 2007 (verrassend genoeg) binnengehaald op initiatief van wijlen Relus ter Beek, Commissaris van de Koningin van Drenthe en fervent wielerliefhebber, en dankzij het wereldberoemde TT-circuit in Assen kon het motorgekke Spanje – in het bijzonder organisator Unipublic – warm worden gemaakt voor een start in Noord-Nederland en kon er zodoende een speciale dimensie in de vorm van internationalisering aan de ronde worden toegevoegd. Later (in etappe 7) start en finisht zelfs nxc3xb2g een individuele tijdrit op een motorracecircuit, namelijk die van Valencia (welke overigens tevens geschikt is voor Formule 1-races).

Op de deelnemerslijst staan 22 ploegen met elk negen renners (in totaal dus 198 renners). Alle ProTour-ploegen (op Team Katusha na) verschijnen aan de start, aangevuld met vijf ProContinental-ploegen. Een van die vijf ploegen is het Nederlandse Vacansoleil (dat zich net als Skil-Shimano in de Tour wil onderscheiden met aanvallend koersen) waardoor het aantal Nederlandse ploegen (met Rabobank uiteraard) op twee komt wat een groot pluspunt is gezien het feit dat dus de eerste etappes op Nederlandse bodem worden verreden. Voor een aantal renners is de Vuelta zelf geen hoofddoel, maar vormt deze een ideale voorbereiding op het wereldkampioenschap in het Zwitserse Mendrisio in oktober wat toch de belangrijkste eendagskoers van het jaar blijft. De eindwinnaar van vorig jaar xc3xa8n de winnaar van de Tour dit jaar, Alberto Contador (Astana), laat dit jaar verstek gaan. Ook de nummers twee en drie van 2008, Levi Leipheimer (Astana) en Carlos Sastre (toen Saxo Bank, nu Cervxc3xa9lo TestTeam) en Giro-winnaar Denis Menchov (Rabobank) zijn er dit jaar niet bij.

Zodra ik vernam dat de Vuelta in Nederland zou starten, had ik eigenlijk al gelijk besloten om deze te gaan bezoeken. Als groot wielerliefhebber mag je natuurlijk niet ontbreken bij zo’n groot sportevenement in eigen land. ‘t Is dus een uitgelezen mogelijkheid om een dergelijke grote ronde te beleven! () In eerste instantie was ik nog van plan het hele weekend (vrijdag t/m zondag – ploegenpresentatie, etappe 1 en start etappe 2) naar Assen te gaan maar vanwege zeer beperkte overnachtingsmogelijkheden in de Drentse hoofdstad zelf en twee andere wielerbezoeken in dezelfde week besloot ik uiteindelijk alleen op de zaterdag te gaan.

1e etappe (Assen)

Op zaterdag de 29e trof ik voor vertrek nog wat voorbereidingen als het uitprinten en bekijken van de routebeschrijving, plattegrond van het TT-circuit en startlijst van de proloog (officieel de eerste etappe). Om 15:21 uur zou de eerste van in totaal 198 renners van start gaan, dus tegen die tijd wilde ik graag in Assen zijn. Om 13:25 uur (eigenlijk later dan vooraf gepland) vertrok ik en reed in een vrij stevig tempo naar Assen. Het weer onderweg was wisselend (zonnig, bewolkt en ook regen). Terwijl ik op de A28 reed hoorde ik op de radio dat er ter hoogte van Dwingeloo een file van 3 km. stond vanwege het sluiten van een rijstrook als gevolg van een ongeval. Toen ik in deze file terechtkwam maakte ik even van de gelegenheid gebruik om naar het thuisfront te bellen voor de weersverwachting; gelukkig was de oorzaak van de file enkel een onbeduidend ongeluk en had het niets van doen met bezoekersdrukte voor de Vuelta, dus deze duurde niet al te lang. Even verderop gaven elektronische borden aan dat Vuelta-bezoekers een afslag eerder van de snelweg moesten nemen en zo naar een parkeerplaats werden geleid. Op de afrit sloot ik aan in de rij en reed zo in file via binnenwegen (waar de dorpjes in Spaanse sferen verkeerden) naar een groot parkeerterrein. Vlak voordat ik er was ging op een rotonde opeens het motorolielampje tot m’n schrik branden. Als het een beetje mee zou zitten zouden ze bij zo’n motorracecircuit toch wel ergens motorolie moeten hebben, dacht en hoopte ik…
Om 15:45 uur liet ik m’n auto achter op een groot grasveld en daarna bleek het nog een wandeling van ca. een kwartier naar het circuit te zijn. Onderweg belde ik weer even en hoorde dat volgens buienradar de kans groot was dat het verder vandaag wel droog zou blijven… Terwijl ik het circuit naderde en in de verte de TT Hall zag liggen, was de wedstrijd net begonnen en had ik al via de speakers te horen gekregen dat Rabo-renner Pieter Weening de snelste tijd tot dan toe had gebroken. Bij het circuit aangekomen was m’n eerste prioriteit om zo snel mogelijk aan motorolie te komen: m’n hoop werd groter toen ik op het grote voorterrein gelijk een Total-tankstation zag waar ik in de shop (godzijdank) motorolie kon kopen. De opluchting was groot dat die zorg gelukkig snel was weggenomen!

Plattegrond TT Circuit Assen

In het begin was het nog even zoeken naar waar de wedstrijd het best te volgen was, ook omdat ik nog niet eerder op deze lokatie geweest was. Via de tunnel bereikte ik de overkant van het circuit en nam er achter een hek een kijkje aan de baan waar ik rechts in de verte uitkeek op het startpodium en de renners zag passeren die links naar de finish reden. Links was ook het rode erepodium duidelijk zichtbaar en recht voor me het grote tv-scherm. Ik bleef er even kijken terwijl net een van m’n favorieten, de Tsjech Roman Kreuziger (Liquigas), van start ging. Op dat moment had de Pool Maciej Bodnar (Liquigas) de snelste tijd in handen met 5:39 min. Ruim vijf minuten later dook Kreuziger onder de besttijd van z’n ploeggenoot: 5:37. Deze tijd zou nog lang blijven staan…

TT Circuit Assen / Roman Kreuziger

Inmiddels was ik via de pitwalk weer terug aan de voorzijde gekomen en was nog steeds een beetje zoekende van waar ik beter zicht zou hebben. Op een groot podium zag ik ineens Studio Sport-boegbeeld Mart Smeets staan die schijnbaar stond te wachten totdat hij interviews mocht houden en ‘op zender’ mocht gaan. Toen ik verder doorliep naar de paddock zag ik dat het mogelijk was een kijkje te nemen bij de ploegen in de pitboxen waar de renners (xc3xa9xc3xa9n ploeg per box) aan het warmdraaien of uitfietsen waren op de rollers. Dat was natuurlijk een mooie gelegenheid voor het maken van foto’s. De eerste bekende renners die ik er zag waren David Millar (Garmin-Slipstream), regerend wereldkampioen op de weg Alessandro Ballan (Lampre-NGC) en Stuart O’Grady (Saxo Bank). Toen ik uit een pitbox weer naar buiten stapte zag ik ineens dat het was gaan regenen en niet zo’n klein beetje ook (). Jammer dat er tijdens zo’n tijdrit wisselende weersomstandigheden waren. Ik probeerde tijdens m’n ‘pittocht’ een beetje te schuilen hier en daar en zag verder nog o.a. Sxc3xa9bastien Hinault (AG2R La Mondiale), Stijn Devolder (Quick Step) en de eindwinnaar van 2006, Alexandre Vinokourov (Astana) die z’n dopingschorsing van twee jaar erop had zitten en dus weer mocht koersen. In de Rabo-box leek Nederlands kampioen op de weg Koos Moerenhout ook klaar voor z’n ronde en zag er ontspannen uit.

Alessandro Ballan / Alexandre Vinokourov

Inmiddels was het gelukkig weer opgeklaard – het had een halfuurtje geregend – maar de baan was wel flink nat geworden. Aan het eind van de paddock/pitboxen (tegenover de Haarbochttribune) keek ik weer even naar de koers waar ik zelfs een stukje achter de dranghekken aan de baan kon staan. Hier zag ik de renners die zojuist gestart waren in een rechte lijn naar me toe komen; ik kon ze er mooi fotograferen al had ik wel wat ‘last’ van de zon. Het was vanwege het weer geen wonder dat op het scorebord boven aan de finish nog steeds de naam van Kreuziger als tijdsnelste prijkte. Ik zag er o.a. passeren de Nederlanders Karsten Kroon (Saxo Bank), Moerenhout en Lieuwe Westra (Vacansoleil) en de sprinters Gerald Ciolek (kopman Milram), Andrxc3xa9 Greipel (kopman Columbia-HTC) en Allan Davis (Quick Step). Vlak nadat Moerenhout was gefinisht (in 5:46) liep ik een kwartier later weer terug richting pitboxen en zag dat hij gexc3xafnterviewd werd.

Koos Moerenhout / Lieuwe Westra
Andrxc3xa9 Greipel / Allan Davis

In de pitboxen zag ik nu o.a. de (wegens herhaaldelijk cocaxc3xafnegebruik vlak voor de Tour) in opspraak geraakte Belgisch kampioen op de weg Tom Boonen (kopman Quick Step), Greipel en Kroon (die van pitbox naar ploegbus liep). Daarna trof ik de topfavoriet van vandaag (gezien de proloogwinst in de Tour), olympisch kampioen tijdrijden en Zwitsers kampioen op de weg Fabian Cancellara (Saxo Bank), de in grootse vorm zijnde sprinter Tyler Farrar (Garmin-Slipstream) die drie etappes won in de voorbije Eneco Tour en Ivan Basso (kopman Liquigas) die ook weer terug was in het circuit na een dopingschorsing. Toch mooi dat het publiek hier een kijkje kon nemen om de helden van dichtbij te zien.

Tom Boonen / Andrxc3xa9 Greipel
Fabian Cancellara
Tyler Farrar / Ivan Basso

Op het podium van Studio Sport werd Mart Smeets nu vergezeld door bondscoach Leo van Vliet en schaatscoach Gerard Kemkers. Een bezoeker noemde Kemkers Leo Visser waardoor ik het niet kon laten hem te corrigeren (). Vervolgens wilde ik weer terug naar de koers om de laatste renners, voornamelijk toppers, in actie te zien. Bij een poging (tegen beter weten in) om boven op het VIP-terras te komen (voor het maken van foto’s) werd ik op het laatste moment bovenaan de trap alsnog teruggefloten.
Vervolgens besloot ik maar weer terug de pitwalk in te lopen om aan de overzijde te proberen op de tribune plaats te nemen. In de eerste rij van de Rabo ofwel Geert Timmer Tribune zag ik nog een lege plek en liep er snel naartoe om het laatste halfuur van de koers optimaal te kunnen zien. Het was een mooie plek: ik zag de (laatste ca. 30) renners recht voor me van start gaan en ze even later passeren op weg naar de finish. Bovendien zag ik ze van bovenaf op tijd eraan komen zodat ik vrij goed kon timen met foto’s maken.

TT Circuit met startpodium

De snelste tijd was nog steeds in handen van Kreuziger en de baan was inmiddels grotendeels opgedroogd terwijl het ook beter weer was geworden. Lars Boom (Rabobank) die hier graag wilde pieken ging onder luid gejuich van start. De nummer twee van de Tour, Luxemburger Andy Schleck (Saxo Bank) finishte maar net onder de 6 min. (5:58) wat dus geen toptijd was. De Belg Philippe Gilbert (Silence-Lotto) reed slechts vier seconden boven de tijd van Kreuziger en het was sprinter Daniele Bennati (Liquigas) die na bijna twee uur (!) eindelijk de besttijd van z’n ploegmaat met xc3xa9xc3xa9n seconde verbrak (5:36). Opmerkelijk was dat op dat moment in de tussenstand Liquigas 1-2-3 (Bennati-Kreuziger-Bodnar) stond. Op het scherm was te zien dat Boom in het begin een bocht niet helemaal lekker aansneed en eindigde dan ook in een tegenvallende tijd van 5:46 (uiteindelijk een 44e plaats). De volgende landgenoot was ex-baanrenner Jens Mouris (Vacansoleil) die verrassend genoeg de nieuwe snelste tijd noteerde: 5:34! Lang kon hij niet van die status genieten gezien het feit dat drie minuten later Tom Boonen eronder dook met 5:29. Net vxc3xb3xc3xb3r Boonen hadden de Duitsers Linus Gerdemann (Milram) en regerend wereldkampioen tijdrijden Bert Grabsch (Columbia-HTC) beide 5:39 geklokt. De Italiaan Damiano Cunego (Lampre-NGC) klokte zelfs een tijd boven de 6 min. (6:04), gevolgd door Tyler Farrar die slechts drie sec. boven de snelste tijd van Boonen bleef (5:32) en de tweede plaats van Mouris overnam. Ests tijdritkampioen Rein Taaramxc3xa4e (Cofidis) reed daarna een verdienstelijke 5:43.

Andy Schleck / Lars Boom

Naarmate het einde naderde en er nog maar tien renners van start moesten gaan, werd het secondenspel spannender: de volgende die passeerde was oud-winnaar Alexandre Vinokourov die met 5:38 het tijdrijden nog niet verleerd bleek te zijn. De een na laatste starter was Robert Gesink (Rabobank), de grote Nederlandse hoop in deze ronde en azend op eerherstel na z’n mislukte Tour, die ook luidruchtig werd toegejuicht door het thuispubliek. De volgende in aantocht was Fabian Cancellara: hij zoefde werkelijk voorbij en maakte z’n status volledig waar door de besttijd van Boonen te verpulveren: 5:20, wat een klasbak! () Met nog vijf renners – allen favoriet voor de eindzege – te gaan steeg de spanning ten top! Cadel Evans (Silence-Lotto) kwam niet in de buurt van Cancellara’s tijd en klokte 5:39. Ivan Basso eindigde daar verrassend onder met 5:38 en Alejandro Valverde (Caisse d’Epargne) reed daarna dezelfde tijd. Gesink reed voor zijn doen een prima tijdrit en finishte in 5:44 waarmee hij 30e zou worden. De allerlaatste die nog binnen moest komen was olympisch kampioen op de weg Samuel Sxc3xa1nchez (Euskaltel-Euskadi) die ook de tijd van Cancellara niet kon bedreigen (net als Gesink 5:44).

Alexandre Vinokourov / Fabian Cancellara
Alejandro Valverde / Robert Gesink

Winnaar van de eerste etappe xc3xa8n de eerste drager van de goudgele trui was dus Cancellara die z’n favorietenrol volledig had waargemaakt. Z’n gemiddelde snelheid waarmee hij de 4,8 km. tijdrit had afgelegd was een verbluffende 54 km/uur. De tweede plaats was dus voor Boonen en de derde voor Farrar. Mouris eindigde als beste Nederlander verdienstelijk als vierde. Vier Liquigas-renners waren in de top-10 gexc3xabindigd: Bennati (5e), Kreuziger (6e), Basso (8e) en Bodnar (10e). Ook Vinokourov (7e) en Valverde (9e) eindigden in de top van het dagklassement. De plaatsen 11 t/m 15 waren voor resp. Grabsch, Evans, Gerdemann, Gilbert en Millar. De Schotse tijdritspecialist had de pech z’n volledige rit in de regen te hebben moeten afleggen.
Na afloop werd Cancellara gexc3xafnterviewd wat op het grote scherm te volgen was. Daarna volgde de huldiging van de winnaar. Cancellara mocht steeds weer terug op het erepodium komen – tot zes keer toe – om verschillende truien en prijzen op te halen. Hij bleef dus maar rondjes lopen en zei op het eind tot verbazing van het publiek in het Nederlands: "dit was de laatste keer" wat op ieders lachspieren werkte (). Om 19:00 uur was het echt afgelopen en verliet ik de tribune.

Interview / huldiging dagwinnaar Fabian Cancellara

Intussen had ik stevige trek gekregen in een warme hap en bestelde een broodje hamburger. Hierna maakte ik nog een sanitaire stop en verliet het circuit. Na een wandeling van een kwartier terug naar het parkeerterrein helemaal achteraan was ik om 19:45 uur weer terug bij m’n auto welke ik bijvulde met een liter motorolie zodat ik zonder zorgen terug naar huis kon rijden. Net als op de heenweg was het weer filerijden tot aan de snelweg (A28). Om 21:50 uur was ik weer thuis na een bijzondere wielerdag in de Nederlandse historie: een wielerrit op een motorracecircuit was een unieke belevenis (wat ongetwijfeld ook gold voor de renners, al ontbrak het echte Vuelta-gevoel vooralsnog bij menigeen). Hiermee was m’n drieluik (het bezoeken van drie tijdritten in vijf dagen in Nederland) dus afgesloten en bekeek ik die avond de gemaakte foto’s welke deze mooie dag nooit zullen doen vergeten. Op teletekst las ik dat er vandaag naar schatting ruim 40.000 (!) bezoekers in Assen waren geweest, wat dus zeker een groot succes genoemd mag worden. Volgend jaar zijn de starts van de andere twee Grand Tours xc3xb3xc3xb3k in Nederland, dus alle drie de rondes binnen een jaar tijd: in mei de Giro d’Italia in Amsterdam en in juli de Tour de France in Rotterdam, waar ik ook zeker bij aanwezig wil zijn!

Eindresultaten

Na de eerste etappezege van Fabian Cancellara volgden in de Lage Landen dagzeges van resp. Gerald Ciolek, Greg Henderson (Columbia-HTC) en Andrxc3xa9 Greipel, allemaal in massasprints. De vier etappes genoten een grote publieke belangstelling en verliepen allemaal vlekkeloos, afgezien van de aankomst in Luik welke werd geteisterd door een massale valpartij in de slotfase. Na vier etappes was de leiding in het algemeen klassement nog altijd in handen van Cancellara. Greipel nam daarna de leiderstrui voor twee dagen over. Na de tijdrit in Valencia was de goudgele trui weer terug om de schouders van dagwinnaar Cancellara (dxc3xa9 topfavoriet voor de WK-tijdrit) maar een etappe later (eerste bergrit) moest hij deze alweer afstaan aan Cadel Evans die ‘m op zijn beurt een dag later weer verspeelde aan Alejandro Valverde. Robert Gesink stond destijds achter Valverde en Evans op een mooie derde plaats in de algemene rangschikking. In de 13e etappe met finish bergop de Sierra Nevada schoof Gesink door een pechgeval van Evans zelfs op naar plaats twee (). Hij hield lang stand maar in de laatste bergrit (19e etappe) sloeg het noodlot toe: vanwege een pijnlijke linkerknie door een valpartij twee dagen daarvoor moest hij lossen in het hooggebergte, verloor bijna vijf minuten en duikelde in het algemeen klassement naar plaats zes (). In de 20e en voorlaatste etappe (derde individuele tijdrit in Toledo) verzekerde Valverde zich van z’n eerste eindzege in een grote ronde, hij was na z’n schorsing op Italiaans grondgebied (waardoor hij ook de Tour miste) er extra op gebrand sportieve revanche te halen en rekende gelijk af met de kritiek dat hij niet constant genoeg zou zijn in een grote ronde. In de slotetappe (21e) in Madrid pakte Greipel z’n vierde ritzege in de massasprint en liet zich uiteindelijk terecht kronen tot sprintkoning (groene trui). Achter Valverde (in totaal 3.293 km. met een tijdsduur van 87 uur, 22 min. en 37 sec. op de fiets gezeten) eindigde een andere Spanjaard, Samuel Sxc3xa1nchez, op 55 sec. als tweede. Evans had in de laatste tijdrit Ivan Basso nog van de derde plaats gestoten en completeerde dus het podium op 1:32 min. achterstand, Basso eindigde uiteindelijk op 2:12. Plaats vijf was voor de Spaanse klimmer Ezequiel Mosquera (kopman Xacobeo Galicia) op 4:27 en Gesink eindigde, na een zevende plaats vorig jaar bij z’n debuut in een grote ronde, dit jaar een plaatsje hoger (zesde) op 6:40, al had er dus een podiumplek in gezeten. De plaatsen zeven t/m tien werden bezet door resp. Joaquxc3xadn Rodrxc3xadguez (Caisse d’Epargne), Paolo Tiralongo (Lampre-NGC), Philip Deignan (Cervxc3xa9lo TestTeam) en Juan Josxc3xa9 Cobo (kopman Fuji-Servetto). Uiteindelijk haalden 139 van de 198 renners de finish in Madrid. Revelatie van de ronde was de verrassend sterk acterende Johnny Hoogerland (Vacansoleil) die zichzelf ontdekte in het hooggebergte en in het eindklassement was terug te vinden op plaats twaalf. Ook was er nog Nederlands dagsucces voor Lars Boom die solo als eerste de eindstreep passeerde in de 15e etappe.
De rode bergtrui was uiteindelijk net als vorig jaar voor de Fransman David Moncoutixc3xa9 (Cofidis) die ook xc3xa9xc3xa9n etappe (13e, naar Sierra Nevada) op z’n naam had geschreven. Het combinatieklassement (witte trui) was ook voor eindwinnaar Valverde en winnaar van het ploegenklassement was de Spaanse ProContinental-ploeg Xacobeo Galicia die alle ProTour-ploegen te snel af was geweest. Rabobank en Vacansoleil eindigden resp. als 6e en 15e, hadden zich goed laten zien in de voorbije drie weken en mochten met opgeheven hoofd terugreizen naar Nederland.

NK Tijdrijden 2009 Zaltbommel

Dit jaar vinden de Nederlandse Kampioenschappen Tijdrijden weer plaats in en rond Zaltbommel waar het voor de zevende keer wordt gehouden. Op donderdag 27 augustus strijden zeven categorixefxbfxbden renners en rensters om de nationale tijdrittitels. De nieuwelingen bijten zoals gewoonlijk het spits af, gevolgd door de nieuweling-meisjes en junior-vrouwen die allen xefxbfxbdxefxbfxbdn kleine ronde van 17,0 km. rijden. Daarna rijden de beloften twee kleine rondes (34,2 km.) en de junioren en elite-vrouwen xefxbfxbdxefxbfxbdn grote ronde van 22,3 km. Het NK wordt afgesloten door de elite-mannen die twee grote rondes (de dubbele afstand dus, 44,8 km.) afleggen.
Het parcours in de Bommelerwaard – gelegen tussen de rivieren de Waal en de Maas – is in ieder geval hetzelfde als de laatste twee edities (in 2007 en 2005) welke ik ook bezocht had. Dit wordt dus de derde keer dat ik naar Zaltbommel zal gaan wat ik eigenlijk al vroeg in het seizoen gepland had. Vorig jaar was ik ook al naar het NK in Oudenbosch geweest.

Twee weken vxefxbfxbdxefxbfxbdr het NK hadden titelverdediger Lars Boom (Rabobank) en Lieuwe Westra (Vacansoleil) zich afgemeld vanwege de voorbereidingen op (de proloog van) de Vuelta die slechts twee dagen later van start zou gaan in Assen. Dit nieuws kwam niet echt als een verrassing, het was min of meer een gevolg van de beroerde planning van de KNWU. Al jaren vraag ik me af waarom deze titelstrijd niet gewoon in dezelfde week als het NK op de weg (zoals op het WK) kan worden georganiseerd of zo nodig op een ander, beter tijdstip op de wielerkalender.
Een dag later kwam ineens het verrassende nieuws dat de begin 2008 vanwege pelotonvrees gestopte Remmert Wielinga op het NK z’n (eenmalige?) comeback zou maken. Iedere Nederlandse wielerliefhebber was natuurlijk benieuwd naar waar het talent van weleer werkelijk nog toe in staat zou zijn.
De kampioen van twee en drie jaar geleden, Stef Clement (Rabobank) die vorig jaar ontbrak vanwege de Vuelta, is er dit jaar wel weer bij om de vacante titel van Boom over te nemen en heeft zich hier na de Tour de France volledig op gericht. Nederlands kampioen op de weg Koos Moerenhout (Rabobank) gaat dit jaar voor de dubbel en is er ondanks z’n latere deelname aan de Vuelta wel dus gewoon bij. De nummer twee van vorig jaar, Joost Posthuma (Rabobank), is dit jaar ook weer present wat niet geldt voor de nummers drie en vier van 2008, resp. Koen de Kort (Skil-Shimano) en Servais Knaven (Milram). De Kort zal eind van de maand een wedstrijd in Japan rijden en kan daar voor co-sponsor Shimano niet ontbreken.
Na de afmelding van Boom en Westra begon ik heel even te twijfelen of het wel de moeite waard zou zijn om te gaan, ook omdat ik ‘bang’ was voor een gedevalueerd deelnemersveld, maar wielervriend Ad gaf me op het juiste moment het duwtje in de rug dat ik nodig had om wel gewoon te komen kijken. Dat advies heb ik dus toen maar opgevolgd.

Vxefxbfxbdxefxbfxbdr vertrek op de bewuste dag bekeek ik nog even de startlijsten en moest nog even bepalen hoe laat ik zou afreizen naar Zaltbommel. Terwijl ik eigenlijk net had besloten om voor de start van het tweede blok van de beloften er te willen zijn, ontving ik een sms’je van Ad (met wie ik twee dagen geleden ook al had afgesproken in Amersfoort) dat hij er ook rond 15:45 uur zou zijn. Om 14:45 uur reed ik weg en onderweg was er een grijze lucht waaruit een beetje regen viel. Driekwartier later kwam ik aan in Zaltbommel waar ik m’n auto op dezelfde plek (ventweg van Steenweg) parkeerde als de vorige twee keer dat ik er was. Allereerst liep ik richting de start die weer op dezelfde rotonde was gesitueerd en liep vrij snel door naar de finish aan de Courtine om daar even rond te kijken (of Ad er al was). Onderweg zag ik overigens ex-bondscoach Egon van Kessel. Omdat er nog weinig te beleven was bij de eindstreep, liep ik weer terug naar de start om de laatste beloften te zien starten. Net nadat het laatste blok beloften volledig was weggeschoten, ontving ik een sms’je van Ad dat hij bij de finish stond. Ik liep er gelijk heen en zag ‘m aan de overkant van de weg staan. Ik moest even iets doorlopen om op de rotonde te kunnen oversteken. We praatten even na over dinsdag en bekeken de doorkomsten en finishes van de beloften. Even later sloot Anita, die Ad jaren geleden bij het wielrennen had leren kennen, zich even bij ons aan.
De snelste tijd uit het eerse blok stond met 42:21 min. op naam van Jarno Gmelich Meijling (Van Vliet-EBH Elshof) die vorig jaar als vierde was gexefxbfxbdindigd. Terwijl er nog tien renners moesten finishen noteerde nationaal beloftenkampioen op de weg Steven Kruijswijk (Rabobank CT) de nieuwe snelste tijd met 42:17. Amper vijf minuten later werd deze tijd verbeterd door een ontketende Dennis van Winden (Rabobank CT): nadat hij ook al als snelste was doorgekomen, klokte hij een ijzersterke tijd van onder de 42 min. (41:53, gem. 49 km./uur). De volgende die moest passeren was Ronan van Zandbeek (Van Vliet-EBH Elshof) die 42:28 noteerde, de tot dan toe vierde tijd. De een na laatste die binnenkwam was Martijn Keizer (Rabobank CT) in 42:18, de derde tijd. Ondanks dat de kampioen van vorig jaar, Emmanuel van Ruitenbeek, nog moest binnenkomen was het al duidelijk dat Van Winden z’n opvolger zou worden. Bij de doorkomst gaf de titelverdediger al te veel toe en eindigde uiteindelijk slechts als dertiende in 43:23. Volgens insiders zou de Zweedse vriendin (ook actief in de wielersport) van de winnaar aanwezig zijn in het publiek, hij heeft daar in ieder geval extra kracht uit geput. Het was dus 1-2-3 voor Rabo, wellicht een voorbode voor de elite. Tijdens de huldiging van de beloften een eindje verderop bleven we nog even praten met z’n driexefxbfxbdn voordat we naar de start van de elite-vrouwen gingen kijken.

Om 17:10 uur was het tijd voor de strijd bij de elite-vrouwen die zoals altijd sterk bezet was. Wereld- en olympisch kampioene puntenkoers op de baan, wereldkampioene veldrijden en Nederlands kampioene op de weg Marianne Vos (DSB) was er in tegenstelling tot vorig jaar deze keer wel bij, terwijl ze in deze discipline niet als uitgesproken specialiste te boek staat. We zochten een plekje op tegenover het startpodium terwijl Anita een stukje het parcours afliep om een goede positie voor het nemen van foto’s op te zoeken. Terwijl we naar de start van de vrouwen keken, kregen we via de koersradio wat eindtijden door van de junioren en vingen ook op dat later bij de elite-mannen Michiel Elijzen (Silence-Lotto) en Huub Duyn (Garmin-Slipstream) niet van start zouden gaan. Erg jammer dat vooral Elijzen ontbrak omdat hij al als tweede op de startlijst stond en zodoende voor een mooie richttijd had kunnen zorgen.

Start Regina Bruins / Ellen van Dijk
Start Marianne Vos / Kirsten Wild

Nadat de 35 vrouwen allemaal gestart waren volgde al vier minuten daarna de start van het eerste blok elite-mannen. De grootste naam in dit blok was die van Rabo-renner Rick Flens, twee jaar geleden nog derde. Hij kon dus een mooie richttijd neerzetten voor het tweede blok. Opvallend was dat er slechts xefxbfxbdxefxbfxbdn renner van Vacansoleil (Wouter Mol) aanwezig was en geen enkele renner van Skil-Shimano.

Start Rick Flens

Na de start van het eerste blok hadden we voldoende tijd om wat te gaan eten, het tweede blok zou bijna driekwartier later van start gaan. Voordat we de cafetaria in gingen pikten we nog even de finish van de elite-vrouwen mee. Toen we daar aankwamen was de snelste tijd in handen van Regina Bruins (Cervxefxbfxbdlo, 29:06, gem. 46 km./uur) wiens eindtijd al veel sneller was dan haar tweede tijd in 2007 xefxbfxbdn de destijds winnende tijd van Ellen van Dijk (Columbia-HTC). Van Dijk redde het met 29:22 niet en dat gold ook voor Vos die met 29:28 de voorlopig derde tijd reed. De volgende die finishte was Loes Gunnewijk (Flexpoint) die ook niet aan de scherpe tijd van Bruins kwam: 29:40. Kirsten Wild (Cervxefxbfxbdlo) die dit jaar erg goed op dreef is kwam nog het dichtst in de buurt van haar ploeggenote Bruins en moest uiteindelijk 5xefxbfxbd sec. toegeven (29:12). De laatste die binnen moest komen was titelverdedigster Mirjam Melchers-van Poppel (Flexpoint) die dit jaar slechts als zevende eindigde in 29:45. Regina Bruins had dus de wedstrijd voor het eerst gewonnen en was de nieuwe nationale kampioene, terwijl Vos achter Wild en Van Dijk net naast het podium was gexefxbfxbdindigd.

Na de finish van de vrouwen snelden we de cafetaria op de hoek in waar op dat moment (logischerwijs) een rij tot halverwege stond. We sloten aan en bestelden even later een bakje frites waar we allebei stevige trek in hadden. Nadat we binnen hadden gegeten, waren we net op tijd terug op de rotonde voor de start van het tweede blok elite-mannen. Hiervoor nam ik positie in op de rotonde dichtbij het startpodium voor het maken van foto’s, Ad bleef op een afstandje toekijken. Opvallend was dat de man in vorm Maarten Tjallingii (Rabobank), twee dagen geleden in de afsluitende tijdrit van de Eneco Tour in Amersfoort nog derde, erg gretig van start ging. Hij had er duidelijk zin in. Na Tjallingii was het de beurt aan Niki Terpstra (Milram) die ook een goede tijdrit in de benen heeft, misschien dat hij het sterke Rabo-blok nog tegenstand zou kunnen bieden. De volgende op het startpodium was Joost Posthuma (Rabobank) die eergisteren in Amersfoort nog ongelukkig ten val kwam. Als een na laatste ging van start Remmert Wielinga (met persoonlijke sponsor Cycling Promotions op z’n trui), de meest verrassende naam op de deelnemerslijst van wie ik (en velen met mij) benieuwd wasxc4xa0hoe hij het er vanaf zou brengen vandaag. Hoewel hij zichzelf vooraf goede kansen had toegedicht, zag hij er op het startpodium nogal nerveus en onzeker uit. De startrij werd gesloten door de winnaar van twee jaar geleden Stef Clement (Rabobank) die zelfverzekerd en ontspannen oogde (een groot contrast met Wielinga). Hij had er schijnbaar erg veel vertrouwen in. Om 19:05 uur waren dus alle 35 man van start gegaan en liepen we terug naar de finish voor de doorkomsten en finishes. Er werd omgeroepen dat Rick Flens de leiding in de wedstrijd in handen had met een eindtijd van 53:52 en was daarmee veruit het snelst van het eerste blok.

Start Koos Moerenhout / Joost Posthuma
Start Stef Clement

We namen een goede plek in net na de finish recht tegenover de half open bus met ‘tijdbordjes’ erin, zodat we de laatste stand van zaken steeds goed in de gaten konden houden. De snelste doorkomsttijd tot op dat moment (van het eerste blok) was logischerwijs ook gereden door Flens in 26:45. Het was dus wachten op de doorkomsten van het tweede blok renners. De eerste die passeerde was Kai Reus (Rabobank), die gelukkig weer terug is na dat verschrikkelijke ongeval twee jaar geleden, in een tussentijd van 27:44 terwijl er gelijk werd omgeroepen dat hij in de eerste ronde een lekke band zou hebben gehad. Jammer dat hij weer pech had, maar het is goed te zien dat hij weer op de weg terug is. Tom Stamsnijder (ook van Rabobank) dook vervolgens onder de tijden van z’n ploeggenoten Reus en Flens: 26:43. De volgende Rabo-renner die een goede doorkomst had was Jos van Emden wiens tijd maar niet in de bus verscheen maar het was duidelijk dat het wel 26-’hoog’ moest zijn. Koos Moerenhout kwam daarna als snelste door in 26:37 en even later klokte Maarten Tjallingii 26:44. De doorkomsttijden lagen dus allemaal dicht bij elkaar, dat gaf veel spanning voor de finishes. De laatste Rabo-renner in koers, Stef Clement, verpulverde de tijd van Moerenhout en noteerde 26:15. Hij was dus op weg naar het terugpakken van de nationale titel en had Remmert Wielinga gepasseerd die met 29:00 hier eigenlijk weinig te zoeken had.
Voor de ontknoping van het NK moesten we even geduld hebben; Anita had zich intussen weer bij ons gevoegd. Reus finishte in 55:11 wat goed zou zijn voor een toptien-klassering. Het werd duidelijk dat Flens een goede tijdrit had gereden aangezien Stamsnijder z’n voorsprong die hij halverwege had opgebouwd aan de finish weer was kwijtgeraakt: 54:10. Van Emden eindigde daar weer drie sec. boven (54:13) en was er net in geslaagd Sander Oostlander (Asito-Craft, 55:19), de nummer vijf van vorig jaar, in te halen. Moerenhout dook zoals verwacht onder de tijd van Flens met 53:27 en had een sterke laatste ronde gereden. Z’n ploeggenoten Tjallingii (53:56) en Posthuma (53:55) kwamen niet aan de snelste tijd van Moerenhout maar bleven ook nog eens boven de tijd van Flens welke dus goed bleek voor een podiumplek. Niki Terpstra was met 54:47 de eerste niet-Rabo-renner in de uitslag (achtste). Clement liet er geen twijfel over bestaan wie vandaag de sterkste was, z’n eindtijd was verbluffend: 52:38.57! Dat betekende een gemiddelde snelheid van 51,1 km./uur en hij was meer dan anderhalve minuut sneller dan z’n winnende tijd van twee jaar geleden (). Afgezien van het feit dat Clement vandaag zeer goed had gereden waren de omstandigheden dit jaar zo goed als ideaal: niet te warm en vrijwel geen wind. Het was een mooie zomeravond.

Finish winnaar Stef Clement

Terwijl we alvast naar het ereschavot op plein De Schans liepen voor de huldiging van de elite-mannen, moest Wielinga nog binnenkomen. Hij noteerde uiteindelijk een zeer tegenvallende tijd van 59:30 – maar liefst bijna zeven minuten langzamer dan Clement – en eindigde daarmee op een bescheiden 29e plaats in een veld van 36 renners. Een beetje sneu om zo’n comeback te hebben gemaakt, waarschijnlijk blijft het bij een eenmalige…
Allereerst verscheen de nummer drie, Rick Flens, die dus al even in de ‘wachtkamer’ had gezeten. De blijdschap was van z’n gezicht af te lezen, hij had z’n prestatie van twee jaar geleden herhaald en oogde nu meer tevreden dan toen. Koos Moerenhout en Stef Clement sloten zich even later bij hun ploeggenoot aan. Moerenhout was er dus niet in geslaagd een dubbelslag te pakken maar mocht tevreden zijn met z’n prestatie. Op de derde nationale tijdrittitel van Clement viel niets af te dingen: hij was de meer dan terechte kampioen en mocht de nationale driekleurtrui weer aantrekken. Waarschijnlijk was de afwezige Lars Boom ook niet eens aan z’n tijd gekomen… Hoe dan ook, het Rabo-feestje was dus compleet en ik was getuige van een mooie huldiging waarvan ik prima foto’s had kunnen maken.

Interview Koos Moerenhout / Stef Clement
Huldiging elite-mannen

Om 20:20 uur was het allemaal afgelopen en praatte ik nog even na met Ad, Anita en Bart (net als Anita ook een wielerfanaat annex -fotograaf die veel koersen bezoekt). Even later liep ik met Ad terug naar m’n auto die ietsje verder stond geparkeerd dan die van hem. We hadden samen weer een leuke wielerdag gehad en namen afscheid van elkaar. Volgende ontmoeting zal zijn half oktober in Holten waar de ‘Klassika Prikmavera’, een wielerwedstrijd annex ontmoeting van een aantal liefhebbers van het wielerprikbord, wordt gehouden en waarbij we beiden nog niet eerder aanwezig zijn geweest. Om 20:45 uur was ik weer terug bij m’n bolide en reed rustig naar huis waar ik tegen 21:30 uur aankwam.

Het moge duidelijk zijn dat Stef Clement zeker is van een van de twee WK-plaatsen volgende maand in het Zwitserse Mendrisio. Koos Moerenhout is een goede gegadigde voor de tweede startplek. Tijdens de Vuelta hebben de Nederlandse renners die daaraan deelnemen (waaronder Lars Boom en ook Robert Gesink) nog extra kansen om zich in de kijker te rijden voor de WK-tijdrit.

ENECO Tour 2009

Sinds 2005 wordt de Eneco Tour jaarlijks door Nederland en Belgixefxbfxbd verreden en wordt daarom ook wel de ‘Benelux Tour’ of ‘Ronde van de Benelux’ genoemd (alhoewel Luxemburg nog nooit is aangedaan tijdens het vierjarig bestaan). De profwielerronde in de huidige vorm is de opvolger van de Ronde van Nederland (44 keer verreden) die de laatste jaren ook al Eneco Tour werd genoemd vanwege de sponsoring door energiebedrijf ENECO. Sinds het begin van de UCI ProTour maakt de meerdaagse koers deel uit van deze cyclus met vrijwel alle grote mondiale (historische) wielerwedstrijden waarvoor een uitbreiding met Belgixefxbfxbd noodzakelijk was (geldt trouwens ook andersom voor de Ronde van Belgixefxbfxbd welke desondanks toch bleef bestaan). De wielerronde heeft z’n datum op de wielerkalender behouden en vindt dit jaar plaats van dinsdag 18 tot en met dinsdag 25 augustus. Voor het eerst is de organisatie van de ronde volledig in Belgische handen.

De vijfde editie van de ronde, waarin in totaal 1.128,1 km. moet worden afgelegd, start in Rotterdam bij Sportpaleis Ahoy met een proloog van 4,4 km. dat in feite als voorproefje geldt voor de Grand Dxefxbfxbdpart van de Tour de France volgend jaar op dezelfde lokatie. Daarna verplaatst de ronde naar Belgixefxbfxbd waar vier (vooral vlakke) etappes worden gereden en deels het parcours van de Ronde van Vlaanderen wordt aangedaan met korte, steile beklimmingen als de Oude Kwaremont, Berendries, Muur van Geraardsbergen en Bosberg. De volgende twee etappes vinden plaats in Belgisch en Nederlands Limburg waar deels het parcours van de Amstel Gold Race wordt gereden met o.a. beklimmingen van de Camerig, Eyserbosweg, Doodeman en Cauberg. De zevende en laatste rit is een individuele tijdrit van 13,1 km. in Amersfoort welke de slotetappe kreeg toegewezen vanwege haar 750-jarig bestaan.

Het deelnemersveld bestaat dit jaar uit 21 ploegen (18 ProTour en 3 ProContinental) en is – vooral vanwege de uitgelezen mogelijkheid als voorbereiding op de Vuelta a Espaxefxbfxbda die slechts vier dagen na de Eneco Tour van start gaat in Assen en de eerste paar dagen in Nederland wordt gereden – sterker dan ooit met erkende wereldtoppers als Josxefxbfxbd Ivxefxbfxbdn Gutixefxbfxbdrrez (Caisse d’Epargne), Sylvain Chavanel en Tom Boonen (Quick Step), Tony Martin, Edvald Boasson Hagen en Michael Rogers (Columbia-HTC), Andreas Klxefxbfxbdden (Astana), Vincenzo Nibali (Liquigas), Bradley Wiggins en Tyler Farrar (Garmin-Slipstream). De Spanjaard Gutixefxbfxbdrrez won de laatste twee edities van de Eneco Tour en zal ook dit jaar weer voor de eindzege gaan. Natuurlijk staan er ook weer veel Nederlanders en Belgen (resp. 23 en 27) aan de start om vooral een gooi te doen naar dagsucces. De strijd om de eindzege in de lage landen zal zoals altijd weer op een secondenspel uitdraaien en belooft dus weer erg spannend te worden.

De afsluitende tijdrit in Amersfoort trok bij het bekijken van het parcours gelijk m’n aandacht om te gaan bezoeken: ten eerste omdat het niet te ver weg ligt, ten tweede vanwege de aard van de etappe en ten derde omdat op die dag de ontknoping is wat extra spanning met zich meebrengt. Nog niet eerder heb ik een etappe in deze wielerronde bezocht.

Het algemeen klassement na zes etappes wordt aangevoerd door de Noor Edvald Boasson Hagen die de zesde en voorlaatste etappe won en zo z’n leidende positie verstevigde. Hij moet in de slotetappe een voorsprong van 25 sec. zien te verdedigen op de Deen Lars Ytting Bak (Saxo Bank) die op een derde plaats staat en de vijfde etappe op z’n naam schreef. De Amerikaanse sprinter en drievoudig etappewinnaar Tyler Farrar staat weliswaar tweede in het klassement op 21 sec., maar heeft op maandag na afloop van de voorlaatste etappe te kennen gegeven niet van start te zullen gaan in Amersfoort, enerzijds omdat hij zich schijnbaar weinig kansen toedicht in de tijdrit en voor de eindzege (voor hem is de ronde al meer dan geslaagd) en anderzijds om zich optimaal te kunnen voorbereiden op de Vuelta. Op een vierde plaats volgt de winnaar van de proloog, de Fransman Sylvain Chavanel op 31 sec. en op plaats vijf de Nederlander Joost Posthuma (Rabobank) op 33 sec. Bak, Chavanel en Posthuma kunnen het als erkende tijdrijders Boasson Hagen – die zelf trouwens ook een goede korte tijdrit in de benen heeft – nog moeilijk maken als het om de eindzege gaat. De verschillen in het klassement zijn klein: de eerste 13 staan binnen een minuut van elkaar, dat belooft dus een spektakel te worden tijdens de slotdag waarop elke seconde telt. In de slottijdrit wordt ook veel verwacht van specialisten Bradley Wiggins en Tony Martin die in het klassement geen rol van betekenis meer spelen. Overigens is de winnaar van de laatste twee edities, Gutixefxbfxbdrrez, donderdag niet meer van start gegaan wegens ziekte. Ook Belgisch kampioen Tom Boonen, winnaar van de derde etappe, verscheen op maandag niet meer aan de start om zich ook te gaan voorbereiden op de Ronde van Spanje. Op de voorlaatste dag liet ook Vincenzo Nibali verstek gaan vanwege een sleutelbeenbreuk die hij opliep door een valpartij in de vijfde etappe. Voor aanvang van de slotetappe zijn er nog 137 renners (incl. Farrar) in koers.
Het puntenklassement wordt ook aangevoerd door Boasson Hagen welke hij zal winnen mits hij de tijdrit uitrijdt. Hij heeft met 140 punten weliswaar slechts drie punten voorsprong op Farrar, maar die zal vanwege z’n non-start in de slotetappe uit dit nevenklassement verdwijnen. Op grote achterstand staan op de derde en vierde plaats resp. Bak en de Italiaan Francesco Gavazzi (Lampre-NGC) die beide 59 punten bijeen hebben gesprokkeld. Het ploegenklassement wordt vooralsnog aangevoerd door Rabobank met 39 sec. voorsprong op Team Columbia-HTC en 48 sec. op Silence-Lotto en Team Saxo Bank.

Op dinsdag de 25e vertrok ik tegen 11:30 uur per auto richting Amersfoort zodat ik er tijdig zou aankomen voor de start van de slotetappe welke volgens schema om 12:35 uur zou plaatsvinden. Toen ik wegreed hing er een sombere grijze lucht die er best dreigend uit zag. Onderweg vielen er dan ook een paar harde buien uit en hoopte ik dat de meeste regen gevallen zou zijn voordat ik op de plaats van bestemming zou aankomen. Op de speciale website van de Eneco Tour in Amersfoort werd de bezoekers van buiten de stad verzocht te parkeren op het evenemententerrein op het industrieterrein in Vathorst (naast Ikea) waar pendelbusjes voor vervoer naar het centrum zouden zorgen. Dat advies besloot ik op te volgen en nam op de A1 de afslag Amersfoort-Noord naar Vathorst waar inderdaad met een bordje werd aangegeven dat er daar geparkeerd kon worden. Al gauw zag ik in de verte de Ikea liggen waarnaast geparkeerd kon worden maar vreemd was dat ik sinds de afslag op geen enkele rotonde een bordje van de Eneco Tour meer zag, evenmin bij de Ikea en het naastgelegen Karwei. Ik besloot hier toch m’n auto te parkeren om even rond te kijken waar de bussen dan wel zouden vertrekken maar kwam gek genoeg geen stap verder. Vervolgens vroeg ik het binnen na en werd naar de andere kant van de snelweg verwezen waar zich een evenemententerrein zou bevinden maar ook daar was geen speciaal daarvoor bestemde parkeerplaats te vinden (). Als gevolg hiervan reed ik een beetje doelloos rond aangezien ik totaal niet bekend was in Amersfoort. Op een gegeven moment zag ik, toen ik de borden richting het centrum volgde, op de plattegrond van het parcours dat ik niet al te ver van de startpositie verwijderd was. Voor zover mogelijk was reed ik daar naar toe en sloeg de Industrieweg in maar kon aan het eind alleen rechtsaf en parkeerde hier m’n auto – het was inmiddels al na enen – op het terrein van de Gamma. Vanaf daar was het nog even lopen naar de start welke ik gelijk opzocht. Deze was echter niet al te makkelijk te bereiken (smal en modderig), omdat er in de buurt van het Eemplein gebouwd werd. Wellicht dat het er daardoor betrekkelijk rustig was.
Ik was net op tijd voor de start van Rabo-renner Rick Flens; de starttijden bleken vanwege enkele afmeldingen en de regen met 20 minuten verlaat te zijn, dus zoveel had ik door het oponthoud niet gemist. Hier had ik goed zicht op de renners welke volgens het omgekeerde klassement van start gingen en besloot er dan ook even te blijven kijken en wat foto’s te maken. Ik sms’te Ad (met wie ik vooraf had afgesproken en die een week eerder ook al de proloog in Rotterdam had bezocht) even en kreeg door dat hij net achter het viaduct richting finish stond. Het weer was inmiddels licht verbeterd, de zon kwam er af en toe zelfs even door. Na de start van Flens zag ik o.a. Aart Vierhouten (Vacansoleil), Addy Engels (Quick Step), de Deen Alex Rasmussen (Saxo Bank), Niki Terpstra (Milram), de Wit-Rus Yauheni Hutarovich (Franxefxbfxbdaise des Jeux, ‘rode-lantaarndrager’ van de Tour de France), de Fin Jussi Veikkanen (Franxefxbfxbdaise des Jeux), Servais Knaven (Milram), Albert Timmer (Skil-Shimano), Wit-Russisch tijdritkampioen Branislau Samoilau (Quick Step) en de Duitsers Robert Fxefxbfxbdrster (Milram) en Tony Martin (Columbia-HTC). Na de start van talent Martin was ik toch al van plan om richting finish te lopen en kreeg juist op dat moment – het was inmiddels 14:30 uur – een sms’je van Ad dat hij bij de finish iets voorbij het grote tv-scherm stond en antwoordde dat ik direct naar ‘m toe zou komen lopen. Op dat moment had Rasmussen de snelste eindtijd in handen met 16:38 min.

Start Rick Flens / startpodium (met Robert Wagner)
Start Jussi Veikkanen / Tony Martin

Van start naar finish was het nog best een eindje lopen. Allereerst liep ik onder de spoorbrug door de Stadsring in richting het centrum. Onderweg passeerde ik een groots opgezette spinningmarathon van sportcentrum Fit2Move wat voor mij als ervaren spinner leuk was om even naar te kijken. Naarmate ik dichter bij de finish kwam, werd het alsmaar drukker. Er was opvallend veel publiek aanwezig in de buurt van de finish.

Finish

Op zo’n 100 m. van de eindstreep zag ik Ad aan de overkant staan. Het duurde nog even voordat ik bij ‘m was: het was niet mogelijk achterlangs te lopen en was daardoor genoodzaakt een heel stuk terug te lopen om op 300 m. van de finish te kunnen oversteken. Intussen was het wat gaan druppelen (jammer voor een eerlijke wedstrijd) en was de tot dan toe snelste tijd van Tony Martin (16:37) knap verbeterd door de jonge Belg Thomas De Gendt (Topsport Vlaanderen-Mercator, 16:32). Rond 15:15 uur was ik eindelijk op de plaats waar Ad stond. Hij werd vergezeld door z’n kameraad Joop – ultrafietser en sinds anderhalve maand officieel wereldrecordhouder 10.000 km., afgelegd in 27 dagen (!) – en Lykle (bekend als ‘Blueprint’ op het wielerprikbord). Op deze plek kon je voordat de renners passeerden mooi op het grote scherm zien wie er een paar seconden later in aantocht waren en ik stond er bovendien mooi vooraan voor het nemen van actiefoto’s.
Johan Vansummeren (Silence-Lotto) dook ook onder de oude besttijd van Martin (16:35) en na de Belg volgde Bradley Wiggins die merkwaardig genoeg de finish niet haalde. In eerste instantie dacht ik dat hij materiaalpech had of vanwege de regen niet teveel risico’s meer wilde nemen (), maar later zou blijken dat hij door een motor verkeerd was geleid waarna hij de rit liet lopen en er daarom ook de brui aan gaf. Op het tussenpunt na 5,9 km. had hij nog de tot dan toe snelste tijd (7:02) geklokt. Het was even wachten tot de volgende renner die op weg was naar een snelle finish: de jonge Costa Ricaan Andrey Amador Bipkazacova (Caisse d’Epargne) nam verrassend de snelste tijd van De Gendt over met 16:27. Op dat moment moesten er nog tien renners van start gaan. De Columbia-renners Michael Rogers (16:38) en Thomas Lxefxbfxbdvkvist (16:59) vielen daarna wat tegen. De voormalige Hongaar, tegenwoordig Fransman Lxefxbfxbdszlxefxbfxbd Bodrogi (Katusha) noteerde een niet meer dan aardige tijd (16:34) en de Rabo-Belg Nick Nuyens zette een voor zijn doen behoorlijke tijd (16:39) op de klokken, een achtste plaats op dat moment. Michiel Elijzen (Silence-Lotto) kon daarna niet uithalen (16:44). De volgende landgenoot die werd verwacht was Maarten Tjallingii (Rabobank) die op het tussenpunt onder de snelste tijd van Wiggins was gedoken en dus op weg was naar een goede tijd: hij verpletterde de besttijd van Amador en liet de klok stoppen op 16:12, een erg knappe prestatie van een man die duidelijk in vorm is.

Finish Steven de Jongh / Maarten Tjallingii

De spanning bleef volop aanwezig, aangezien Tjallingii’s ploeggenoot Sxefxbfxbdbastian Langeveld die onderweg nagenoeg dezelfde tussentijd als z’n ploeggenoot (net onder de 7 min.) noteerde ook erg goed bezig was: hij perste er in de laatste meters alles uit en stelde de snelste eindtijd nog xefxbfxbdxefxbfxbdn seconde scherper (16:11)! We waren er vooraf niet van bewust dat deze twee Rabo-klanten zo’n goede korte tijdrit in de benen hadden. Daarna volgden twee Belgen die beide goede tijden neerzetten: Tour-revelatie Jurgen Van den Broeck (Silence-Lotto) in 16:23 en kersvers nationaal tijdritkampioen Maxime Monfort (Columbia-HTC) in 16:26. Nadat de laatste renner, Noors tijdritkampioen Edvald Boasson Hagen, om 16:22 uur was gestart, reed ook Juan Antonio Flecha Giannoni (Rabobank) met 16:30 naar een toptien-notering. Vlak nadat het weer begon te regenen viel de ook goed op dreef zijnde Joost Posthuma jammerlijk toen hij in een bocht over een schijnbaar gladde, witte streep reed. Hij klom snel weer op z’n fiets en vervolgde nogal voorzichtig z’n weg. Hij eindigde slechts in 16:58 en duikelde uit de top van het klassement. Na de onfortuinlijke Posthuma moest alleen de topdrie van het klassement nog finishen. Op het grote scherm was duidelijk te zien dat Sylvain Chavanel zich ook inhield waardoor hij boven de tijd van de beide Rabo’s eindigde (16:21). Jammer dat de weersomstandigheden zo wisselend en bepalend waren. Lars Ytting Bak kwam er met 16:40 niet aan te pas. Boasson Hagen begon ook goed aan z’n tijdrit (1 sec. sneller dan Langeveld op het tussenpunt), reed ondanks het natte wegdek onverstoord door de bochten en brak en passant de snelste tijd van Langeveld: 16:07 (gem. 48,8 km./uur). Hij liet er geen gras over groeien wie de sterkste was: zondag had hij de leiderstrui overgenomen van de vandaag ontbrekende Tyler Farrar en won vervolgens de etappes van maandag en dinsdag. Een zeer terechte en verdiende winnaar dus die z’n eerste eindzege in een meerdaagse koers had gepakt en met z’n talent een grote toekomst in het verschiet heeft liggen.

Finish Sylvain Chavanel / Edvald Boasson Hagen

De jonge Noor deed uiteindelijk 26 uur, 49 min. en 40 sec. over de hele Eneco Tour en dat was 45 sec. sneller dan Chavanel en 47 sec. sneller dan Langeveld die met z’n driexefxbfxbdn het podium vormden. Van den Broeck, Monfort, Flecha en Bak volgden allen in dezelfde tijd (op 58 sec.) op resp. de plaatsen vier tot en met zeven. De toptien werd gecompleteerd door Tjallingii (8e op 1:07), het Belgische talent Jan Bakelandts (Topsport Vlaanderen-Mercator, 9e op 1:12) en Francesco Gavazzi (10e op 1:22). Er waren dus drie Rabo’s in de toptien gexefxbfxbdindigd wat er vier hadden kunnen zijn als Posthuma niet gevallen was, hij viel namelijk net buiten de toptien op de elfde plaats (op 1:24 van winnaar Boasson Hagen). Uiteindelijk reden 131 renners de ronde uit.
Het puntenklassement was ook gewonnen door Boasson Hagen met 170 punten en het ploegenklassement door Rabobank (80 uur, 31 min. en 16 sec.) met 56 sec. voorsprong op Team Columbia-HTC en 1:37 op Silence-Lotto. Rabo had dus als ploeg een verdienstelijke ronde gereden door veel in de aanval te zijn geweest en de tijdrit prima kleur te hebben geven.

Tegen 16:45 uur was de Eneco Tour afgelopen. Het was spannend geweest om de finale van de ronde live te hebben meegemaakt. De huldiging besloot ik niet af te wachten en nam allereerst afscheid van Lykle. Een eindje verderop deed ik dat ook van Joop en Ad (die ik twee dagen later weer zou zien) en liep verder terug naar m’n auto waar ik rond 17:15 uur aankwam. Het duurde even voordat ik Amersfoort uit was vanwege het drukke verkeer en de vele stoplichten en kwam ook later op de snelweg nog even in een file terecht. Rond 18:30 uur was ik weer thuis.

Het was een boeiende, geslaagde editie van de Eneco Tour met een fantastische winnaar. Toch kan er in de toekomst een nog selectiever parcours worden uitgestippeld, zodat de wielerronde ProTour-waardiger wordt!

Dutch Food Valley Classic 2009

De internationale profwielerklassieker Dutch Food Valley Classic wordt dit jaar voor de 24e keer gereden. Deze eendaagse wielerkoers vond voor het eerst plaats in 1985 en stond toen nog bekend als Veenendaal-Veenendaal. Deze naam werd in 2007 vervangen door de huidige naam waarin de naam van partner Food Valley (Wageningse stichting in de agrifoodsector) is opgenomen. De koers maakt sinds 2005 deel uit van de hoogste UCI-categorie nxefxbfxbd de ProTour-wedstrijden (1.HC) en is na de Amstel Gold Race de grootste internationale wedstrijd in Nederland. Het parcours is 209,4 kilometer lang en leidt o.a. door de gemeenten Wageningen, Ede, Rhenen, Veenendaal en Barneveld in de Gelderse Vallei (provincie Gelderland en Utrecht). Voor hoogteverschillen in het parcours zorgen de Utrechtse Heuvelrug en de Veluwezoom; vaste beklimmingen zijn o.a. de Grebbeberg in Rhenen en de Posbank bij Arnhem. Tot en met vorig jaar vonden start en finish nog plaats in Veenendaal, echter dit jaar wordt er voor het eerst gestart in Barneveld. Een andere wijziging is dat het wielerevenement niet meer doordeweeks (op woensdag) maar in het weekend (op zaterdag) wordt verreden, dit jaar op zaterdag 16 mei.

Er nemen dit jaar 16 ploegen deel aan de klassieker dat vanaf 2006 in het voorjaar wordt gereden. Vijf ploegen daarvan dragen de ProTour-status (Rabobank, Quick Step, Silence-Lotto, Milram en Saxo Bank) en verder staan ook de Nederlandse ProContinental-ploegen Skil-Shimano en Vacansoleil op de startlijst. De winnaar van vorig jaar, de Duitser Robert Fxefxbfxbdrster, is er dit jaar niet bij omdat hij actief is in de Giro d’Italia (waar vandaag toevalligerwijs precies dezelfde afstand wordt afgelegd). De Nederlandse oud-winnaars Steven de Jongh (2000 en 2001) en Bobbie Traksel (2002) zijn wel aanwezig.

In de week waarin de koers plaatsvond wekte deze m’n aandacht toen ik op m’n werk tijdens de lunchpauze door het stadskrantje van Ede bladerde. Op de vrijdagavond besloot ik om eens een kijkje te gaan nemen bij deze wielerkoers en plande een bezoek aan de start in Barneveld en (aan de hand van het routeschema) de eerste doorkomst in Amerongen ongeveer een uur later. De finish in Veenendaal zou ik overigens links laten liggen.

Op zaterdag stond ik (voor mijn doen) vroeg op en zag dat het mooi, zonnig weer was. Om 10:00 uur vertrok ik naar Barneveld om de start van de DFVC bij te wonen. Op de A30 reed ik ineens achter een cabriolet met open dak waar de rondemiss in bleek te zitten. Ik volgde deze auto, verliet de snelweg en reed Barneveld in richting het centrum waar ik op zoek ging naar een parkeerplaats. Om 10:50 uur liet ik m’n auto achter aan de Kapteijnstraat aan de rand van het centrum waar voldoende plaats was. Op de parkeerplaats trof ik een Vacansoleil-ploegauto aan en herkende er oudgediende Aart Vierhouten die vandaag ook zou deelnemen. Ik liep door naar het Raadhuisplein waar vanaf 11:00 uur de renners zouden verschijnen voor het tekenen van de presentielijst. Dit bleek plaats te vinden op een groot presentatiepodium waar aardig wat publiek en pers (w.o. Omroep Gelderland) op was afgekomen. Op het plein vond ik een geschikt plekje om wat foto’s te kunnen maken. Allereerst verschenen Nederlands kampioen Lars Boom en z’n Rabo-ploeggenoot Graeme Brown, een van de favorieten van vandaag, op het podium. Boom werd nog even kort gexefxbfxbdnterviewd door Kees Maas en had veel zin om de koers te gaan rijden.

Interview Lars Boom & Graeme Brown / Lars Boom vxefxbfxbdxefxbfxbdr start

Andere renners die na het zetten van hun handtekening werden gexefxbfxbdnterviewd waren Michiel Elijzen (Silence-Lotto), Steven de Jongh (Quick Step), Theo Eltink en Kenny van Hummel (beiden Skil-Shimano). De sprinter is de man in vorm en zou vandaag ook weer een grote rol kunnen spelen in de wedstrijd, een thuiswedstrijd voor hem. Opvallend was dat de voltallige Skil-Shimano-ploeg tegelijkertijd op het podium verscheen i.t.t. de Rabo-ploeg. Ook Danilo Hondo (PSK Whirlpool-Author), Sxefxbfxbdbastian Langeveld (Rabobank), Bobbie Traksel (Vacansoleil), Servais Knaven (Milram), Greg Van Avermaet (Silence-Lotto) en Simone Cadamuro (Amica Chips-Knauf, winnaar van 2004) kwamen nog even aan het woord op het podium.

Interview Steven de Jongh / Kenny van Hummel

Nadat alle renners hun handtekeningen hadden geplaatst waren ze klaar voor de geneutraliseerde start op het plein om 11:50 uur (rexefxbfxbdle start om 12:00 uur). Alle renners namen achter de startlijn hun posities in en concentreerden zich op de koers. Opmerkelijk was dat de ervaren Aart Vierhouten ontspannen met een niet-deelnemende renner in gesprek was en later rustig achteraan aansloot. Nadat burgemeester Houben het startschot had gelost, verliet ik het centrum van Barneveld en liep terug naar m’n auto.

Start op Raadhuisplein in Barneveld

Inmiddels was het toch wat bewolkt geworden en kwam de zon er nog maar af en toe doorheen. Nadat ik Barneveld had verlaten reed ik rustig richting de Utrechtse Heuvelrug waar even na enen de doorkomst in Amerongen zou plaatsvinden. Op de A12 nam ik de afslag bij Maarsbergen en reed via de provinciale weg eerst door Leersum en bereikte daarna Amerongen, de plaats van bestemming. Hier parkeerde ik m’n auto in het dorp in de buurt van waar het parcours zou doorkomen. Om 12:45 uur was ik bij de bocht Holleweg/Kon. Wilhelminaweg (N225) op kilometerpunt 48 waar nog 161 km. af te leggen was en volgens schema om 13:07 uur gepasseerd zou worden. Van een andere toeschouwer ter plekke vernam ik dat de renners een kwartier voor op het tijdschema zouden liggen, m.a.w. het zou dus niet lang meer duren voordat ze eraan zouden komen. Vijf minuten later kwamen ze, voorafgegaan door politie op motoren en koerswagens, inderdaad al langs. Dat had ik dus goed getimed (). Het peloton dat uit de richting van Wijk bij Duurstede kwam bleek in twee stukken te zijn gebroken. De eerste groep van pakweg een man of 40, welke werd aangevoerd door Quick Step-renner Sxefxbfxbdbastien Rosseler, reed een half minuutje voor de tweede, grotere groep uit. De koers werd besloten door een derde groepje achterblijvers/gelosten. Nadat de diverse ploegleiderswagens en bezemwagen waren gepasseerd, liep ik weer terug naar m’n auto en reed rond 13:00 uur terug naar huis. Een klein uurtje later was ik weer thuis van dit korte wieleruitstapje. Toch leuk om na de start de renners ook elders echt in actie te hebben gezien. Het was dus later vandaag afwachten wie de koers zou gaan winnen. De finish in Veenendaal zou tussen 16:30 en 17:00 uur plaatsvinden. Jammer dat er dit jaar geen live-beelden op tv worden uitgezonden zoals vorig jaar door SBS 6…

Doorkomst in Amerongen

Net na de doorkomst in Amerongen werd een kopgroep van zes man gevormd die 20 sec. voorsprong had gepakt. Na de eerste passage van de finishlijn in Veenendaal waar de tussensprint was gewonnen door Bobbie Traksel, werd de kopgroep 23 man groot en had zo’n halve minuut voorsprong op de jagende meute. Halverwege de koers kwam er een eind aan deze kopgroep en was een hergroepering een feit. Na de tweede beklimming van de Posbank was er vervolgens een kopgroep van in eerste instantie drie en iets later vijf renners ontstaan die snel een grote voorsprong aan het opbouwen was. Met nog zo’n 60 km. koers te gaan was de voorsprong van de vijf zelfs uitgegroeid tot 4.25 min. De tweede tussensprint in Wageningen werd gewonnen door Luc Hagenaars (KrolStonE) die zich uiteindelijk de winnaar van het puntenklassement mocht noemen. Het peloton waarin Rabobank het kopwerk deed was intussen genaderd tot 2.30 min. Even later op ca. 7 km. van de finish werd de kopgroep bijgehaald en kon het peloton zich gaan opmaken voor een massasprint. Na ruim 4 uur en 40 minuten (gem. 44,8 km./uur) had Kenny van Hummel via een sterke ‘jump’ als eerste de finish op de Kerkewijk in Veenendaal gepasseerd vxefxbfxbdxefxbfxbdr Graeme Brown en Steven de Jongh die tweede en derde waren geworden. Belgisch kampioen Jxefxbfxbdrgen Roelandts (Silence-Lotto) had beslag gelegd op de vierde plaats. Het was alweer de vierde overwinning van Van Hummel deze maand xefxbfxbdn dit seizoen. Dit jaar rijdt hij hoogstwaarschijnlijk ook de Tour de France waar hij de kans heeft zich te meten met de topsprinters.

Finish in Veenendaal met winnaar Kenny van Hummel (xefxbfxbd DFVC)

NK Tijdrijden 2008 Halderberge

De nationale wielerbond KNWU heeft dit jaar de Nederlandse Kampioenschappen Tijdrijden net als in 2006 toegewezen aan de Brabantse gemeente Halderberge. Het NK wordt gereden op zondag 31 augustus met start en finish in hoofdplaats Oudenbosch bij de grote Basiliek van de Heiligen Agatha en Barbara welke een verkleinde kopie is van de Romeinse Sint-Pietersbasiliek in Vaticaanstad. Het is een opvallende trekpleister van het dorp in het westen van Noord-Brabant.
Er wordt in totaal in zeven categorixefxbfxbden gestreden om de Nederlandse titel. Allereerst rijden de nieuwelingen, nieuweling-meisjes en junior-vrouwen ‘s ochtends xefxbfxbdxefxbfxbdn kleine ronde van 16,5 km. en de beloften ‘s middags een dubbele ronde (33,2 km.), gevolgd door de junioren en elite-vrouwen die xefxbfxbdxefxbfxbdn grote ronde van 22,8 km. rijden en de elite-mannen met een dubbele grote ronde (45,8 km.).
Twee jaar geleden liet ik het NK in Oudenbosch nog aan me voorbijgaan, maar dit voorjaar had ik eigenlijk al besloten om dit jaar juist wel te gaan omdat de reisafstand toch wel zou meevallen. Het wordt de derde keer dat ik het NK Tijdrijden zal bezoeken (na 2005 en 2007, beide keren in Zaltbommel). Eigenlijk is het vreemd dat het NK Tijdrijden niet meer in dezelfde week wordt gehouden als het NK op de weg dat dit jaar eind juni in Ootmarsum plaatsvond, gezien het feit dat het dan een betere plek op de wielerkalender zou hebben dan nu het geval is terwijl de Ronde van Duitsland en de Ronde van Spanje (Vuelta) bezig zijn.

Twaalf dagen van tevoren werd de voorlopige startlijst door de KNWU prijsgegeven welke voor de elite-mannen bestond uit 35 deelnemers. Daarop ontbrak Stef Clement, de winnaar van vorig jaar xefxbfxbdn twee jaar geleden, omdat hij in de selectie van de Vuelta bleek te zijn opgenomen. Ook Thomas Dekker (winnaar van drie jaar geleden) – die half augustus brak met z’n ploeg Rabobank – laat verstek gaan, wat ook geldt voor z’n oud-ploeggenoot Rick Flens die vorig jaar nog als derde eindigde. Hij zou herstellende zijn van een blessure aan z’n zitvlak en nog niet in staat zijn een tijdrit voluit te rijden; hij rijdt op dezelfde dag de Tour de Rijke. De neo-profs Lars Boom en Jos van Emden, vorig jaar resp. eerste en tweede bij de beloften, zullen debuteren bij de elite. De 22-jarige alleskunner Boom (wereldkampioen tijdrijden bij de beloften, Nederlands en wereldkampioen veldrijden bij de elite en Nederlands kampioen op de weg) wordt samen met Joost Posthuma (xefxbfxbdxefxbfxbdk van de Rabo-ploeg) zelfs al als favoriet gezien, dat zegt dus genoeg over z’n talent. Bij de elite-vrouwen is het deelnemersveld ijzersterk: de gehele toptien van vorig jaar zal van start gaan, dus incl. titelverdedigster Ellen van Dijk en Nederlands kampioene veldrijden Mirjam Melchers-van Poppel. De enige die eigenlijk ontbreekt van de nationale top is olympisch kampioene puntenkoers op de baan Marianne Vos.
Acht dagen later, toen de starttijden van alle categoriexefxbfxbdn bekend werden gemaakt, bleken er twee afmeldingen te zijn bij de elite-mannen. Opvallend was dat de nummer twee van vorig jaar Michiel Elijzen als laatste van het eerste blok zou starten (met opzet?). Zo kan hij hoe dan ook een goede richttijd neerzetten voor het tweede blok met de andere favorieten. Topfavoriet Boom zal als allerlaatste van start gaan. Een dag later werden de starttijden van de elite-mannen met een kwartier vervroegd. Routinier Servais Knaven, die zich in eerste instantie niet had aangemeld, was aan de startlijst toegevoegd. Hij besloot alsnog van start te gaan vanwege een goede afsluitende tijdrit in de Eneco Tour.

De weersvooruitzichten voor de zondag waren uitstekend: het zou een warme zomerse dag (ca. 28xefxbfxbdC) worden met ‘s avonds een geringe kans op een onweersbui. De avond ervoor had ik besloten om zo rond de eerste huldigingen (van de eerste vier categoriexefxbfxbdn) in Oudenbosch te willen aankomen, dus vertrok ik op zondag rond 13:15 uur. Na een autorit van 115 km. kwam ik ruim vijf kwartier later aan in Oudenbosch. Bij een rotonde waar rechtdoorrijden niet meer mogelijk was sloeg ik rechtsaf een woonwijk (Spuilaan) in en parkeerde daar m’n auto. In de verte was een rode boog en het parcours al zichtbaar wat natuurlijk ook gold voor de grote, bekende basiliek.

Basiliek van Oudenbosch

Voor de eerste huldigingen bleek ik te laat te zijn: onderweg richting finish passeerden de kersverse kampioenes van de nieuwelingen en junioren, gehuld in de nationale driekleurtruien. Na het opdoen van een korte indruk van de finish en omgeving aan de Markt liep ik voorbij de basiliek door naar de start welke gesitueerd was aan de Kade bij een gracht, tegenover de plaatselijke Rabobank.

Finish / Start

Ik bekeek er vanaf 15:00 uur de startende junioren. De laatste renners zag ik van heel dichtbij: aan het startpodium was een ideale plek voor het maken van foto’s. Ik besloot hier te blijven staan voor de start van de elite-vrouwen van 15:45 tot 16:19 uur en later ook van de elite-mannen (eerste blok) van 16:30 tot 16:47 uur. De laatste vrouwen gingen van start volgens de omgekeerde uitslag van vorig jaar (nummers elf t/m xefxbfxbdxefxbfxbdn). Zo sloot dus de topdrie, resp. Mirjam Melchers-van Poppel (Team Flexpoint), Regina Bruins (Team Ton van Bemmelen Sports-OdySis) en Ellen van Dijk (Vrienden van het Platteland) de startrij. Opvallend was dat er maar liefst drie schaatsters (werelduurrecordhoudster Maria Sterk, Rixt Meijer en Danixefxbfxbdlle Bekkering) tot de deelneemsters behoorden. De bekendste namen in het eerste blok van de mannen waren die van Servais Knaven (Team Columbia) en Michiel Elijzen (Rabobank) die na elkaar als laatsten van start gingen. Even voor hen waren o.a. Rabo-talent Jos van Emden en de ex-Rabo-renners Niels Scheuneman (nu KrolStonE) en Tom Veelers (nu Skil-Shimano) aan de beurt geweest.

Start Mirjam Melchers-van Poppel / Servais Knaven

Omdat er bijna driekwartier tussen de laatste starter van het eerste blok en de eerste starter van het tweede blok zat besloot ik een blokje om te lopen en was van plan om in ieder geval een kwartier vxefxbfxbdxefxbfxbdr de start van het tweede blok weer terug te zijn op de mooie plek bij het startschavot. Ik belde intussen even naar huis en zag even later in de Rooseveltstraat bij de Rabo-standplaats Joost Posthuma die op de rollers aan het warmdraaien was. Een eindje verderop bij de Flexpoint-standplaats werd Mirjam Melchers terwijl zij aan het uitrijden was gexefxbfxbdnterviewd door Omroep Brabant. Haar blik verraadde dat ze de titel (voor de derde keer) voor zich had opgexefxbfxbdist en dat was voor haar al de tweede nationale titel dit jaar. Haar zege werd door een andere wielerfan bevestigd en ik vernam later dat ze met miniem verschil (slechts drietiende van een seconde!) had gewonnen (in een eindtijd van 31:15.20 min.). Knap dat ze weer terug lijkt op haar oude niveau na haar zware blessure van twee jaar geleden. Haar ploeggenote Loes Gunnewijk, die ook aan het uitrijden was, was ook erg content met haar derde plaats (op 18 sec. van Melchers). Kirsten Wild (AA Drink) bleek tweede te zijn geworden en had zelfs een bocht gemist. Helaas waren de finishes van de vrouwen dus aan me voorbijgegaan vanwege de starts van het eerste blok elite-mannen dat gelijktijdig plaatsvond. Een straat terug (Beatrixlaan) passeerde Ellen van Dijk me vlak na haar finish en het leek er al op dat ze haar titel niet had kunnen prolongeren. Ze bleek vierde te zijn geworden op 22 sec. van Melchers.

Interview winnares Mirjam Melchers

Toen ik weer terug aan de Kade was pakte ik op een pleintje met mooi zicht op de basiliek een biertje. Door het mooie, warme weer liet ik me deze goed smaken. Even verderop was de enige Nederlander in dienst van het Astana-team, Koen de Kort, zich aan het inrijden. Zo’n twintig minuten vxefxbfxbdxefxbfxbdr de start van het tweede blok liep ik terug naar het startpodium waar ik m’n vertrouwde plekje weer kon innemen. Intussen waren alle renners van het eerste blok eenmaal doorgekomen: Knaven leidde in een tussentijd van 28:24 min. vxefxbfxbdxefxbfxbdr Elijzen (28:43), Van Emden en Veelers (beide boven de 29 min.).

Om 17:30 uur ging het weer verder en kwamen zo langzamerhand de bekendere namen aan de beurt. Na Joost Posthuma (die vorig jaar ontbrak), gingen achtereenvolgens van start outsider Lieuwe Westra (KrolStonE, vorig jaar vierde), Piet Rooijakkers (Skil-Shimano), Koen de Kort en Lars Boom (als allerlaatste om 17:46 uur).

Start Joost Posthuma / Lars Boom

Nadat alle renners (uiteindelijk 30 in getal) van start waren gegaan, liep ik gelijk door naar de finish. De speaker had het publiek inmiddels op de hoogte gebracht van de eindtijden van het eerste blok: Knaven was de snelste in 57:49 min., gevolgd door Elijzen (58:28), Van Emden (59:05) en Veelers (59:17). Nu was het wachten op de doorkomsten van het tweede blok; het was even zoeken naar een geschikte plek om de koers goed te kunnen volgen. De spanning steeg toen Posthuma de finishlijn voor het eerst passeerde, hij bleek net boven de tijd van Knaven te zijn doorgekomen: 28:26. Even later passeerden hilarisch genoeg Koen de Kort en Lars Boom exact tegelijk de finishlijn. Boom was ijzersterk gestart, had dus al xefxbfxbdxefxbfxbdn minuut voorsprong op een van z’n concurrenten xefxbfxbdn terstond de tussentijd van Knaven verpulverd (27:45, om 28:45 voor De Kort). Het zou dus nog een spannende ontknoping worden om de drie podiumplaatsen.

Doorkomst Lars Boom/Koen de Kort

De eerste finish die tot de verbeelding sprak was die van Dirk Bellemakers (Landbouwkrediet-Txefxbfxbdnissteiner) in een eindtijd van 58:59, op dat moment de derde tijd. Daarna volgde Sander Oostlander van het bescheiden Asito-team in een knappe 58:18 (tweede tijd tot dusver achter Knaven) die net als Bellemakers drie renners had ingehaald. Het publiek moest nog even geduld hebben voor de finish van Posthuma. Hij bleek een sterke tweede ronde te hebben gereden en dook ruim onder de snelste tijd van Knaven: 57:12. Westra viel daarna wat tegen met een tijd van 59:11 (bleek later goed voor een negende plaats). De spanning steeg (onbedoeld) ten top nadat de speaker had medegedeeld dat Boom in de laatste vijf km. tegen materiaalpech was aangelopen: hij had een lekke band gekregen maar wist pijlsnel van fiets te wisselen. Gelukkig bleek z’n tegenslag ‘m niet fataal te zijn geworden: hij klokte een eindtijd van 56:43.38 (een gemiddelde van bijna 48,5 km. per uur), ruimschoots (29 sec.) onder de tijd van Posthuma. Hij was dus de meer dan terechte winnaar tot grote vreugde van het publiek en wxefxbfxbdxefxbfxbdr een nationale titel rijker, z’n derde al dit jaar. De Kort was erin geslaagd in de laatste ronde knap in het spoor van Boom te blijven (reed Boom tijdens z’n pechgeval zelfs nog even aarzelend voorbij) waardoor hij derde werd in een eindtijd van 57:45, net iets sneller dan Knaven die dus nipt naast een podiumplek had gegrepen.

Finish Lars Boom

Na afloop (het was inmiddels 18:45 uur) snelde ik naar het Jan Gielenplein voor de huldigingen van de laatste drie categoriexefxbfxbdn: junioren, elite-vrouwen en elite-mannen. Het was dringen geblazen om een goed zicht te hebben op het podium om zodoende mooie kiekjes te kunnen maken. Tijdens elke huldiging poseerden de rondemiss en burgemeester met de drie medaillewinnaars en werd het Wilhelmus ten gehore gebracht.

Huldiging elite-vrouwen / elite-mannen

Na de drie huldigingen verschenen de drie winnaars (Boom, Melchers en junior Jelle Lugten) in hun kampioenstruien nog een keer samen op het podium.

Kampioenen junioren/elite-vrouwen/mannen

Hierna werden de renners gexefxbfxbdnterviewd door diverse media (NOS, Omroep Brabant, Brabant10, Rabo Sport) waarbij ik van de gelegenheid gebruik maakte om ze nog een keer goed van dichtbij te fotograferen.

Winnaars Mirjam Melchers / Lars Boom

Om 19:15 uur hield ik het voor gezien en liep terug naar de auto terwijl de dranghekken aan de wegen werden opgeruimd. Onderweg naar huis genoot ik na van een mooie, geslaagde wielerdag (mede door het goede weer) en was even na 20:30 uur weer thuis waar ik alle gemaakte foto’s nog eens goed bekeek.

Lars Boom, die nu in alle wielerdisciplines z’n kampioenstruien kan dragen, laat het WK in Varese (Noord-Italixefxbfxbd) eind september schieten voor een (wieler)vakantie in Amerika en wil zich daarna snel gaan voorbereiden op het crossseizoen. Joost Posthuma en Stef Clement zullen nu Nederland gaan vertegenwoordigen op de mondiale tijdrit.

Wielerspektakel Boxmeer ‘Daags na de Tour’ 2008

Het allereerste Nederlandse wielercriterium na de Tour de France wordt sinds 1975 traditiegetrouw georganiseerd in Boxmeer. De 34e Internationale Ronde van Boxmeer wordt dit jaar gehouden op maandag 28 juli. De Nederlandse profwielrenners en een aantal buitenlandse toppers die aan de voorbije Tour hebben deelgenomen zullen zich weer daags na de Tour presenteren aan het wielergekke publiek in het noordoosten van Noord-Brabant en zullen er weer gaan strijden om de Gelderlander Bokaal. Hiervoor ontvangen zij hoge startgelden welke worden gefinancierd door lokale sponsors en het bezoekende publiek. Het deelnemersveld wordt aangevuld met Nederlandse en wat buitenlandse (semi-)profs tot ca. 50 in getal.
‘s Middags openen de junior-vrouwen en nieuweling-meisjes (45 km.) het jaarlijkse wielerevenement, gevolgd door de junioren en daarna de amateurs A-categorie (beide mannen, 60 km.). ‘s Avonds is de aankomst van een etappe uit Ome Joop’s Tour, een jeugdronde op de fiets door Nederland, in Boxmeer gepland waar de kinderen nog xefxbfxbdxefxbfxbdn plaatselijke ronde zullen afleggen. Daarna maakt de reclame-/showkaravaan zijn ronde voordat de elite-profs 100 km. gaan rijden. ‘t Is natuurlijk altijd leuk om al een dag na afloop van de Ronde van Frankrijk de helden live van dichtbij in actie te zien.

Op donderdag de 24e, een kleine week voordat het profcriterium wordt gereden, werd bekend gemaakt dat de smaakmakers van de Tour, Frxefxbfxbdnk en Andy Schleck, naar Boxmeer zullen komen. Luxemburgs kampioen Frxefxbfxbdnk, de oudste van de broers, reed twee dagen in de gele leiderstrui en werd uiteindelijk zesde in het eindklassement. Z’n jongere broer Andy werd twaalfde en won de witte trui van het jongerenklassement. Hun Deense ploeg CSC-Saxo Bank won het ploegenklassement en heeft ook de verrassende eindwinnaar Carlos Sastre (die overigens maandag in het Belgische Aalst rijdt) in de gelederen. Daarnaast zullen ook alle tien de Nederlandse Tour-deelnemers aanwezig zijn. Van de Rabobank-ploeg zijn dit Sxefxbfxbdbastian Langeveld, Koos Moerenhout, Joost Posthuma, Bram Tankink, Laurens ten Dam (beste Nederlander met de 22e plaats) en Pieter Weening. De andere vier zijn Steven de Jongh (Quick Step), Stef Clement (Bouygues Txefxbfxbdlxefxbfxbdcom), Niki Terpstra (Milram) en Martijn Maaskant (Garmin-Chipotle-H30). Ook twee andere Rabo-toppers, Thomas Dekker en Nederlands kampioen op de weg xefxbfxbdn wereldkampioen veldrijden Lars Boom, zullen hun opwachting maken.
Donderdagavond in de sportschool vernam ik persoonlijk van Wijchenaar Bjorn Cornelissen (van het Australische Continental-team Cyclingnews.com-Jako), waar ik die avond spinningles van had gehad, dat ook hij er weer bij zal zijn.
Het criterium krijgt dit jaar in ieder geval een andere winnaar dan de laatste drie jaar, gezien het feit dat Michael Boogerd inmiddels is gestopt met wielrennen.

Voor het derde achtereenvolgende jaar alweer gingen pa en ik naar het na-Tourse criterium. Even na 18:30 uur vertrokken we en kwamen rond 19:00 uur aan in Boxmeer waar het ook nog steeds broeierig warm was. Vanavond hadden we sowieso geen jas nodig en hopelijk ook geen paraplu. Nadat ik m’n auto weer had geparkeerd aan de St. Anthonisweg liepen we richting het spoor waarachter het parcours ligt. Daar moesten we 13 euro entree betalen en kochten ook weer het programmaboekje voor 1,50 euro. In de Spoorstraat vonden we weer schuin tegenover Cafxefxbfxbd ‘t Trefpunt en met zicht op start/finish een geschikte plek om het begin van de koers te volgen. Om 19:30 uur werden de toppers die naar Boxmeer waren gekomen voorgesteld aan het publiek. Nederlands kampioen Lars Boom in de nationale driekleur werd als eerste gexefxbfxbdnterviewd, gevolgd door Thomas Dekker om wie veel commotie is ontstaan door z’n vormcrisis en een lopend conflict met z’n ploeg n.a.v. een al dan niet afwijkende bloedwaarde wat later de reden zou zijn geweest dat hij niet werd geselecteerd voor de Tour. Vorige week zegde hij zelf vanwege vormverlies af voor de Olympische Spelen. Hij bleef er koeltjes onder, hield zich wat op de vlakte maar maakte wel duidelijk dat er helemaal geen breuk is met Rabo. Z’n volgende doel is het WK in Varese (Italixefxbfxbd). Ook de populaire gebroeders Schleck kwamen natuurlijk aan de beurt: zij werden terecht geroemd om hun goede prestaties in de Tour. Frxefxbfxbdnk was naar Boxmeer gekomen in de Luxemburgse kampioenstrui (ook rood-wit-blauw) en Andy in de witte trui als beste jongere uit de Tour. Overigens was de Zweeds kampioen Jonas Ljungblad (P3Transfer-Batavus) ook aanwezig. Helaas ontbrak de zieke Stef Clement die gisteren op z’n tandvlees Parijs had gehaald.
Nog voor 19:45 uur begonnen de ca. 50 renners aan de neutrale ronde waarna ze door burgemeester Van Soest werden weggeschoten voor de 50 plaatselijke ‘rondjes om de kerk’ (van 2 kilometer).

Start neutrale ronde
(v.l.n.r. Moerenhout, Boom, Van Gils)

Bjorn Cornelissen (gehuld in een opvallend paars tenue) maakte deel uit van de eerste ontsnapping (van 5 man) in z’n ‘thuiswedstrijd’.

1e kopgroep (met o.a. Bjorn Cornelissen)

Na een paar ronden besloten we over te steken zodat we de renners beter konden zien en begonnen zo ook aan ‘onze’ ronde, zoals we elk jaar doen. Bij start/finish bleven we even staan om wat premiesprints te bekijken, zo kunnen de renners met wat minder startgeld toch iets extra’s verdienen. Tegen 20:30 uur begon het dikke regendruppels te spetteren, de lucht zag er niet al te rooskleurig uit. We liepen door richting rotonde en centrum. Bij de rotonde viel het ons op dat het lang niet zo druk was als vorig jaar. Door het natte wegdek (deels klinkers) was het tempo in het peloton inmiddels afgenomen, de renners wilden natuurlijk geen onnodige risico’s nemen. Jammer dat het weer z’n beslag had op het koersverloop. Verderop in het centrum was het drukker dan vooraan waar het maar bleef doorspetteren. Toch regende het gelukkig net niet hard genoeg om de paraplu’s te voorschijn te halen.

Halverwege de koers was er een kopgroep van zes man gevormd met de nationale kampioen van dit jaar xefxbfxbdn vorig jaar, Lars Boom en Koos Moerenhout. Even later werden zij ingelopen door het peloton. Nadat we het centrum hadden verlaten – het was eindelijk opgehouden met regenen – had zich een nieuwe kopgroep van dit keer zeven man, met Frxefxbfxbdnk Schleck, losgereden van de meute. Nadat de speaker na ca. 1xefxbfxbd uur koerstijd had omgeroepen dat de voorsprong van de kopgroep 19 sec. zou zijn, werd deze marge een paar rondes later snel kleiner. Kennelijk voelde Schleck de hete adem van het achtervolgende peloton en vond het tijd om er alleen vandoor te gaan. Ook hij werd later weer opgeslokt door het jagende peloton.

Frxefxbfxbdnk Schleck in aanval

Een eindje verderop zagen we bij de verzorgingsplaats Bjorn Cornelissen staan die naar wij dachten was afgestapt. Toen we echter de volgende bocht om waren gelopen de Oranjestraat in zagen we hem tot onze grote verbazing weer terug in het peloton!?
De ontknoping in de koers zat eraan te komen. Na bijna twee uur reed Andy Schleck samen met Steven de Jongh aan kop maar ook zij hielden geen stand.

Steven de Jongh en Andy Schleck in aanval

De volgende kopgroep bestond uit Maarten Tjallingii, oudgediende Maarten den Bakker en Tour-revelatie Laurens ten Dam waaruit laatstgenoemde even later wegreed. Nadat ook hij was ingerekend door het uitgedunde peloton was het weer de beurt aan Andy Schleck om te demarreren, ietsje later sloot Koos Moerenhout bij ‘m aan. Dit bleek dan eindelijk de beslissende demarrage te zijn: met z’n tweexefxbfxbdn gingen ze de laatste ronde in en reden vervolgens gezamenlijk naar de streep. Het was verrassend Moerenhout die de jongste Schleck in de eindsprint versloeg, terwijl ik had verwacht dat Andy had ‘mogen’ winnen. De Jongh won de sprint van de achtervolgende groep en werd zo derde. De toptien werd gecompleteerd door resp. Boom, Tjallingii, Niki Terpstra, Den Bakker, F. Schleck, Ten Dam en Dekker. Winnaar Moerenhout werd schuin tegenover ons opgewacht door een cameraman van de plaatselijke pers. Zo had ik een uitgelezen mogelijkheid om ‘m op de foto te zetten.

Winnaar Koos Moerenhout na afloop

Vlak na 22:00 uur was de koers afgelopen en besloten we om gelijk het parcours te verlaten. We liepen terug naar de auto en zagen dat bij het tankstation een alcoholcontrole werd gehouden. Omdat m’n auto net iets verderop stond, kon ik die controle mooi ontlopen. Onderweg naar huis praatten we wat na en tegen 22:45 uur waren we weer thuis van het enige criterium dat wij jaarlijks bezoeken.