Essent ISU WK Sprint 2011 Heerenveen
Inleiding
De Essent ISU World Sprint Speed Skating Championships, zoals de officiële internationale naam van de Wereldkampioenschappen Sprint luidt, vinden dit seizoen plaats in IJsstadion Thialf te Heerenveen op zaterdag 22 en zondag 23 januari. Het NK Sprint werd hier, gecombineerd met het NK Allround, drieënhalve week geleden ook verreden.
Vorig jaar maart ben ik met wielervriend Lucas een dag naar de wereldbekerfinale in Thialf geweest, hoewel het eigenlijk de bedoeling was dat we een week later naar het WK Allround zouden gaan, maar helaas viste ik toen achter het net bij de online kaartverkoop. Omdat het gezamenlijke uitje zo goed bevallen was, wilden we dit jaar weer samen naar een internationaal schaatsevenement in Thialf gaan. Het WK Sprint (hele weekend) had onze voorkeur.
De kaartverkoop voor het WK Sprint ging half november van start. Na de slechte ervaring van vorig jaar had ik besloten om het deze keer via een alternatieve weg, de lokale Primera-winkel, te proberen. Toen ik daar ging informeren, werd me verzekerd dat ze daar beslist voor konden zorgen. Op de dag dat de kaartverkoop gestart was werd ik gebeld door Primera dat voor beide dagen staanplaatsen (op de zuidtribune, terwijl ik liever zitplaatsen had gehad) had kunnen reserveren (via Paylogic). Ik ging ermee akkoord en was blij dat we in ieder geval voor het eerst naar een WK zouden gaan waar ik me natuurlijk erg op verheug! 
Na het in bezit hebben van de kaarten kon ik een hotel voor twee nachten gaan reserveren en deed dat weer via Booking.com (waarmee het schaatsforum weer wordt gesteund). Ik koos voor de goedkoopste optie: Hampshire Hotel – De Eese in Steenwijk/De Bult op de route naar Thialf toe (vlakbij de A32, op ca. 20 km. afstand).
Half december kwam er een e-mail binnen van de KNSB dat er extra kaarten w.o. ook zitplaatsen beschikbaar waren gekomen in de vrije verkoop. Helaas was er géén upgrademogelijkheid om staanplaatsen om te zetten in zitplaatsen, dus zat er niets anders op om het zo maar te accepteren…
Later kwamen we via e-mail overeen om op zaterdagochtend om 9:45 uur af te spreken. Lucas komt me dan weer thuis ophalen met de auto om dan weer gezamenlijk naar Heerenveen te rijden waar het schaatsen om 13:15 uur begint. We gaan wat eerder dan vorig jaar omdat het enerzijds drukker zal zijn en anderzijds we geen vaste maar vrije tribuneplaatsen hebben.
Het deelnemersveld bestaat dit jaar uit 43 mannen en 29 vrouwen. Het toernooi is zowel bij de mannen als vrouwen sterk bezet. Helaas ontbreken er wat Aziaten die de voorkeur geven aan de Aziatische Winterspelen (die een week later in Kazachstan beginnen). Zo ook de Zuid-Koreaanse titelverdedigster Lee Sang-Hwa die op dit moment sowieso nog niet in actie had kunnen komen vanwege een enkelblessure. Ook de nummer twee van vorig seizoen, de Japanse Sayuri Yoshii, ontbreekt. De Japanners Joji Kato en Keiichiro Nagashima (vorig jaar WK-brons) en de Zuid-Koreaan Lee Kang-Seok (vorig jaar WK-zilver) laten het WK ook schieten ten faveure van de Aziatische Spelen. De titelverdediger bij de mannen, de Zuid-Koreaan Lee Kyou-Hyuk, is daarentegen wèl aanwezig in Heerenveen.
De Nederlandse afvaardiging die zich tijdens het NK Sprint voor dit toernooi plaatste bestaat bij de mannen uit nationaal kampioen Stefan Groothuis, Jan Smeekens, Jan Bos en Kjeld Nuis (winnaar skate-off) en bij de vrouwen uit nationaal kampioene Margot Boer, Annette Gerritsen, Laurine van Riessen en Ireen Wüst. Reserves zijn Simon Kuipers en Marrit Leenstra.
Het zal zeker een spannende strijd om de wereldsprinttitels gaan worden met hopelijk veel spektakel in een (sfeer)vol Thialf en veel Nederlandse successen! 
Zaterdag (dag 1)
Precies om 9:45 uur belde Lucas bij me aan en vertrokken we vrijwel meteen richting Heerenveen. Onderweg naar het noorden was het bewolkt en viel er zo nu en dan wat regen. Terwijl we de plaats van bestemming naderden en in de auto in gesprek waren, letten we even niet op en misten daardoor de afslag Heerenveen-Zuid. We besloten om de volgende afslag te nemen en zochten ten noorden van Thialf naar een geschikte (kostenloze) parkeerplek welke we vonden in de Montferlandlaan op korte loopafstand. Daar trok ik snel m’n oranje-outfit aan en liepen we gezamenlijk naar Thialf waar we even na 11:30 uur aankwamen. Nadat we de controle gepasseerd waren zagen we al veel supporters bovenaan de trappen van de verschillende, nog gesloten ingangen staan om snel naar binnen te kunnen. We besloten, nadat we munten hadden gekocht, door te lopen naar de zuiptent om daar rustig wat te drinken te nemen (ik begon met thee/koffie en Lucas gelijk met bier). Om 12:30 uur gingen de deuren pas open maar we bleven nog even keuvelen in de zuiptent. Ruim een kwartier later gingen we ook naar binnen en zagen we dat de staantribunes al flink gevuld waren (het was nagenoeg uitverkocht).
IJsstadion Thialf
Nadat we vanuit vak G (zuidtribune) de vlaggenparade hadden gezien begon om 13:15 uur het vrouwentoernooi met de eerste 500 m. (in totaal 15 ritten). In de vijfde rit beet Ireen Wüst het spits af voor Nederland. Onder luid gejuich zette zij een behoorlijke eerste afstand op het ijs met een eindtijd van 39.08 sec. Drie ritten daarna noteerde de Duitse Judith Hesse de eerste 38′er (38.93) welke een rit later alweer werd verbeterd door de Chinese Zhang Hong (38.86, een persoonlijk record) en de rit daarna weer door de Japanse Maki Tsuji (38.78, tevens een PR). Vanaf de twaalfde rit kwamen de echte toppers op het ijs. De Canadese Christine Nesbitt, een van de favorietes voor de wereldtitel vanwege haar sterke 1.000 m. waarop ze ook olympisch kampioene is, moest op de 500 m. het verlies zoveel mogelijk zien te beperken. Dat deed ze ook met een knappe 38.57, de snelste tijd tot dan toe. De volgende rit was het de beurt aan de Amerikaanse Heather Richardson, ook een van de favorietes, en de tweede Nederlandse op het ijs Laurine van Riessen. Van Riessen opende goed en sneller dan haar tegenstandster maar in de volle ronde was de Amerikaanse toch echt sneller: 38.51 om 38.93. Daarna maakten de Nederlandse sprintkampioene Margot Boer, eveneens titelfavoriete, en de Japanse Nao Kodaira hun opwachting. Zij maakten er een spannende race van en eindigden gelijk in 38.28 waarmee ze dus beiden onder de snelste tijd van Richardson waren gedoken. In de vijftiende en laatste rit verschenen de Duitse afstandsspecialiste Jenny Wolf en de vierde en laatste Nederlandse Annette Gerritsen op het ijs. Bij de opening op 100 m. bleef Gerritsen nog aardig bij maar daarna reed Wolf bij haar weg en wist maar net de afstandszege binnen te halen met 38.21 tegen 38.53 voor Gerritsen, de vijfde tijd. Een mooi begin dus voor Boer met een gedeeld tweede plek en slechts een kleine achterstand (0.07 sec.) op Wolf. Van Riessen was als negende geëindigd en Wüst als dertiende.
1e 500 m.: Kodaira – Boer / Gerritsen – Wolf
Na de dweil- en drankpauze begon ook het mannentoernooi met de eerste 500 m. (in totaal 22 ritten). Het was even wachten voordat de eerste Nederlander op het ijs kwam: Kjeld Nuis – die begin deze week via de skate-off deelname had afgedwongen – in de dertiende rit. Hij reed onder groot enthousiasme van het publiek naar een nieuw PR (35.48) en bewees dus dat z’n deelname hier volkomen terecht was. Twee ritten later was het de beurt aan Jan Bos (de eerste Nederlandse wereldkampioen sprint in 1998) die het laatste grote toernooi in z’n carrière zou rijden. Hij reed naar een middelmatige 35.71, terwijl z’n tegenstander, de Zuid-Koreaan Mun Joon, naar 35.42 reed en dus de snelste tijd van Nuis had verbeterd. In de zestiende rit reden de Zuid-Koreaan Mo Tae-Bum, olympisch kampioen op de 500 m. en een van de outsiders, en de Japanner Ryohei Haga sneller dan Mun: resp. 35.19 en 35.27. De rit daarna verschenen de favorieten Stefan Groothuis, Nederlands sprintkampioen, en de Amerikaan Shani Davis, olympisch kampioen op de 1.000 m., op het ijs en wisten vooraf dat ze op de korte sprintafstand niet teveel mochten toegeven op hun Zuid-Koreaanse concurrenten. Dat deden ze ook niet: Groothuis wist z’n rivaal net voor te blijven en eindigde in een goede 35.21 tegen 35.25 voor Davis. In de negentiende rit maakte de titelverdediger en favoriet, de Zuid-Koreaan Lee Kyou-Hyuk, z’n opwachting tegen de Duitser Nico Ihle. Lee snelde naar een indrukwekkende 34′er (34.92) tegen 35.35 voor Ihle. In de éénentwintigste en voorlaatste rit kwam de vierde en laatste Nederlander op de baan: Jan Smeekens die net als Nuis ook debuteert op een WK Sprint. Helaas reed de afstandsspecialist een voor zijn doen zeer tegenvallende 500 m.: 35.71, dezelfde tijd als Bos. In de tweeëntwintigste en laatste rit konden de Amerikaan Tucker Fredricks en de Fin Pekka Koskela ook niet voorkomen dat Lee de eerste afstandszege voor zich opeiste. Groothuis was dus op een mooie derde plaats geëindigd achter de Koreaan Mo en Nuis was knap achtste geworden en kan met een betere 1.000 m. later alleen maar stijgen in het klassement. Bos en Smeekens waren in de uitslag terug te vinden op een gedeeld veertiende plaats.
1e 500 m.: Davis – Groothuis / Lee Kyou-Hyuk
Tijdens de volgende dweilpauze – het was inmiddels 15:00 uur – dronken we weer gezellig wat in de zuiptent en ging ik ook aan het bier. De kop was eraf in beide toernooien en we verheugden ons op de eerste 1.000 meters die komen zouden. Toen we weer terugkwamen in het stadion (in vak I) waren de vrouwen al even bezig, maar waren we net mooi op tijd terug voor de belangrijkste ritten. In de achtste rit moest Wolf op haar zwakste afstand de schade zoveel mogelijk zien te beperken en zette met 1:17.36 sec. (sterke eerste volle ronde) een heel behoorlijke eindtijd neer, de snelste tot dan toe. In de twaalfde rit kwam Boer als eerste Nederlandse op het ijs tegen de snelste 1.000 m.-rijdster dit seizoen, Nesbitt. De openingen van beide dames waren nagenoeg gelijk, maar de tussenronde van Nesbitt was veel sneller waardoor ze hard van Boer wegreed. De Canadese ging ijzersterk door in de laatste ronde en eindigde in een verbluffende 1:15.01, een prachtig nieuw baanrecord, tegen 1:17.47 voor Boer die teveel geforceerd had en zelfs langzamer was dan Wolf. We waren ontzettend verrast door het onderlinge verschil van bijna 2,5 seconde (
)! De volgende rit tussen Van Riessen en Kodaira ging mooi gelijk op en werd gewonnen door de Nederlandse: 1:17.23 om 1:17.40. De veertiende rit bracht Richardson en Gerritsen op het ijs. Tot op 600 m. ging het gelijk op maar in de laatste ronde beet onze landgenote haar tegenstandster knap en een tikkeltje verrassend van zich af: 1:16.89 tegen 1:17.46. In de vijftiende en laatste rit had Wüst de schier onmogelijke opgave om de tijd van Nesbitt maar enigszins te benaderen. Ze reed een voor haar doen redelijke race en eindigde in 1:16.49, weliswaar de tweede tijd maar toch anderhalve seconde achter de superieure Nesbitt die het toernooi nu al bijna in haar voordeel beslist leek te hebben. Op deze afstand waren Gerritsen en Van Riessen dus als derde en vierde geëindigd en Boer slechts als achtste. In het tussenklassement na twee afstanden ging Nesbitt logischerwijs aan de leiding vóór Wolf en Gerritsen op de plaatsen twee en drie (op resp. 0.815 en 0.9 punten van Nesbitt). Op de plaatsen vier t/m acht (binnen 1,5 punt op Nesbitt) volgden resp. Kodaira, Boer, Richardson, Wüst en Van Riessen.
1e 1.000 m.: Nesbitt – Boer / Gerritsen – Richardson
We dronken buiten weer wat om even bij te komen – het was druk in de zuiptent – en hadden gemengde gevoelens t.a.v. het vrouwentoernooi na dag 1: we hadden genoten van het sterke optreden van Nesbitt maar haar suprematie had wel de spanning uit het toernooi gehaald, dus dat was jammer. De eerste 1.000 m. voor mannen volgden we weer in vak G. Omdat het weer lang wachten was op aansprekende namen/ritten kwamen we nu ook wat later binnen. Halverwege (na elf ritten) werd het ijs nogmaals geprepareerd zoals we al vermoed hadden en was de snelste tijd tot dan toe in handen van de Noor Christoffer Fagerli Rukke (1:10.46). Gelijk na de dweilpauze (rit twaalf) had Nuis de mogelijkheid om een goede richttijd neer te zetten voor de toppers. Hij besloot z’n rit in een degelijke 1:09.88. Drie ritten later werd pas een beetje duidelijk wat Nuis’ tijd waard was, aangezien toen Mo (tegen de Rus Aleksey Yesin) op het ijs kwam. Mo bleek precies een halve sec. sneller te zijn (1:09.38) tegen 1:10.06 voor Yesin. Een rit later moest Smeekens het opnemen tegen Fredricks die normaliter ook geen rol van betekenis speelt op de 1.000 m. De Nederlander won z’n rit in 1:11.31. Weer twee ritten later was het de beurt aan Groothuis en de Canadees Denny Morrison. Groothuis slaagde erin om onder de 1:09 min. te duiken (1:08.97), maar moest afwachten of die tijd sterk genoeg was om mee te blijven doen in het klassement; Morrison reed dezelfde tijd als Nuis. De Canadees Jamie Gregg en Ihle bleven vervolgens boven de 1:10 min.-grens (resp. 1:10.05 en 1:10.37) en vormden dus absoluut geen bedreiging voor onze landgenoot. De twintigste en voorlaatste rit was er een die niemand wilde missen en waar Groothuis toch wel enige vrees voor moest hebben gehad: Davis tegen Lee. Lee opende snel en behield in de eerste volle ronde z’n voorsprong op Davis maar beiden waren in de rondetijd langzamer dan Groothuis. In de laatste bocht kwam Davis onderdoor bij de Koreaan maar bleef tot opluchting van het publiek achter op de tijd van Groothuis: 1:09.14 tegen 1:09.65 voor Lee. Dat betekende dat Groothuis zelfs de leiding had genomen in het tussenklassement na twee afstanden (
)! In de éénentwintigste en laatste rit kwam Jan Bos nog op het ijs maar speelde met 1:10.49 geen rol van betekenis in het klassement. De afstandszege was dus voor Groothuis die als enige onder de 1:09 min. was gebleven. Nuis was gedeeld vijfde geworden, Bos elfde en Smeekens 22e. Het algemeen klassement werd dus aangevoerd door Groothuis vóór Lee (+ 0.05 punt), Davis (+ 0.125 punt) en Mo (+ 0.185 punt). Nuis volgde op een vijfde plaats en Ihle (6e) en Gregg (7e) stonden ook nog binnen één punt van Groothuis. Voor Bos (12e) en Smeekens (15e) lijkt de toptien slechts het hoogst haalbare.
1e 1.000 m.: Stefan Groothuis / Lee – Davis
We hadden genoten van het mannentoernooi en vonden het natuurlijk fantastisch dat Groothuis de leiding had genomen. Het was in ieder geval veelbelovend voor dag 2 waarop we hoopten dat onze landgenoot z’n voorsprong op de 500 m. zou kunnen vasthouden waarna hij dan theoretisch als laatste op de 1.000 m. zou kunnen uitkomen tegen Lee…
Na dag 1 volgde aansluitend nog het afscheid van Marianne Timmer wat we natuurlijk als schaatsfans niet mochten missen. Het publiek was dan ook in groten getale aanwezig gebleven en ook wij bleven in het stadion wachten op wat er komen ging. Terwijl de rode loper voor haar werd uitgelegd, kregen we allereerst op het tv-scherm een mooi filmpje te zien van al haar sportieve hoogtepunten welke onder luid applaus werd ontvangen. Nadat het publiek in koor “Timmertje, Timmertje, wat doe je nu?!” had geroepen kwam Timmer het ijs op en maakte ze een eerste ereronde waarin ze door veel andere ex-toppers werd opgewacht. Daarna werd ze door ex-topper Rintje Ritsma toegesproken en door KNSB-voorzitter Doekle Terpstra benoemd tot erelid van de KNSB, gevolgd door een laatste ereronde waarin ze werd verrast en muzikaal begeleid door haar man Henk Timmer die zich voor de gelegenheid had verkleed als Gerard Joling (gehuld in veren, nogal over-de-top…). Tot besluit bedankte ze alle mensen voor dit onvergetelijke afscheid en het publiek voor alle steun tijdens haar indrukwekkende carrière. Marianne bedankt! 
Afscheid Marianne Timmer
Tegen 18:30 uur verlieten we het stadion en liepen snel terug naar de auto. We reden vervolgens naar het hotel nabij Steenwijk en checkten er een halfuur later in. Nadat we onze spullen hadden achtergelaten in de hotelkamer liepen we gelijk de brasserie in – we hadden immers stevige trek – voor een lekker hapje eten. Daarna dronken we nog wat na aan de bar en kwamen in de hotelkamer bij van een enerverende eerste dag.
Zondag (dag 2)
De volgende ochtend stonden we tussen 9:00 en 9:30 uur op en gingen nadat we ons hadden gedoucht beneden aan het ontbijt. Daarna hadden we nog zo’n uur de tijd om in de lounge de krant en op de hotelkamer teletekst te lezen voordat we weer naar Thialf zouden afreizen. Rond 11:45 uur reden we via het centrum van Steenwijk over de A32 naar Thialf. Bij Heerenveen-Zuid stond het al vast op de afslag waardoor we besloten om nu wel met opzet door te rijden naar de volgende. Daar parkeerden we de auto op dezelfde plek als gisteren en liepen door naar het ijsstadion waar we om ca. 12:30 uur aankwamen. Totdat het schaatsen begon, dronken we weer wat (koffie/bier) in de zuiptent. Toen we het stadion binnenkwamen bleek het nog drukker dan gisteren te zijn wat ergens ook wel te verwachten was.
Om 13:15 uur begon de tweede 500 m. voor vrouwen welke we in vak G volgden. In de negende rit noteerde de Chinese Jin Peiyu een eindtijd van 38.79. Twee ritten later kwam Wüst weer als eerste Nederlandse in actie tegen Hesse. Ze reed niet zo goed als gisteren en verloor de rit ook: 39.21 tegen 39.02 voor de Duitse. In de twaalfde rit verbeterde Richardson met 38.46 de tot dan toe snelste tijd van Jin. Vervolgens was het de beurt aan Van Riessen en Boer. Van Riessen opende sneller maar Boer maakte haar achterstand in de ronde meer dan goed en dook ook nipt onder de snelste tijd van de Amerikaanse: 38.44 om 38.62. De rit daaropvolgend scherpte Wolf de tijd van Boer aan tot 38.33 maar was daarmee langzamer dan gisteren; Kodaira eindigde in 38.80. In de vijftiende en laatste rit stonden Gerritsen en Nesbitt tegenover elkaar. Gerritsen opende 0,3 sec. sneller maar Nesbitt wist zelfs op de valreep nipt de ritzege voor zich op te eisen: 38.45 om 38.47, de derde en vijfde tijd. Wolf boekte dus haar tweede afstandszege en Boer was weer als tweede geëindigd op de derde afstand van het weekend. De zesde plaats was voor Van Riessen en de zestiende voor Wüst. In het klassement na drie afstanden waren Boer (4e) en Richardson (5e) Kodaira (6e) gepasseerd en Van Riessen (7e) op haar beurt Wüst (8e).
2e 500 m.: Heather Richardson / Jenny Wolf
2e 500 m.: Nesbitt – Gerritsen
De tweede 500 m. voor mannen besloten we voor de verandering op de noordtribune (vak P) te volgen. Daar was het eigenlijk net zo druk als op ‘zuid’. In de elfde rit werden twee goede tijden gereden: de Japanner Akio Ota in 35.03 en Fredricks in 35.11. Een rit later wist de wisselvallig acterende Koskela daar niet aan te komen (35.32). In rit veertien was Smeekens op eerherstel uit en dat lukte ook: hij dook onder de 35 sec. (34.99) en zo kenden we onze landgenoot weer! De rit daarna wist Bos zich helaas niet te verbeteren t.o.v. gisteren: 35.84 en eindigde daarmee uiteindelijk zelfs buiten de top-20. In de achtiende rit kwam Nuis uit tegen Gregg. De belofte bleef 0,2 sec. boven z’n PR van gisteren (35.68), terwijl de Canadees zich verbeterde tot 35.10 waardoor hij Nuis was gepasseerd in het klassement. Het negentiende en voorlaatste paar was de nummer drie en vier na dag 1, Davis en Mo. Mo verbeterde zich wel t.o.v. gisteren maar wist de snelste tijd van Smeekens net niet te breken: 35.01 tegen 35.40 voor Davis die achterbleef op gisteren. In de twintigste en laatste rit maakten de nummers twee en één hun opwachting, Lee en Groothuis. Groothuis kwam niet snel genoeg weg bij de start en opende daardoor matig (boven de 10 sec.), terwijl de Koreaan dat wel goed deed en hard bij ‘m wegschaatste. Lee wist zelfs z’n winnende tijd van gisteren te verbeteren tot een sublieme 34.77 (een nieuw baanrecord) en Groothuis eindigde z’n race in 35.56, slechts de twaalfde tijd en dus ook langzamer dan Mo en Davis. Smeekens had zich dus gerevancheerd met de tweede plaats en Nuis (17e) en Bos (21e) eindigden halverwege. In het tussenklassement had Groothuis z’n eerste plaats moeten afstaan aan Lee en was zelfs teruggezakt tot plaats vier, nog achter Mo en Davis. Lee leek een beslissende slag te hebben geslagen wat betreft de wereldtitel (0.75 sec. marge op de 1.000 m. op Mo, 1.41 op Davis en 1.48 op Groothuis). Groothuis was dus ineens kansloos, wat echt een domper was (
). Jammer ook dat de spanning verdwenen was met het oog op de slotafstand. Tijdens de volgende pauze – we probeerden onze teleurstelling in de zuiptent (waar het vandaag opmerkelijk genoeg veel minder druk was als gisteren) met bier te verdrinken – hadden we totaal niet meegekregen dat er een hoop commotie was ontstaan over Groothuis’ 500 m.: hij was aanvankelijk zelfs gediskwalificeerd omdat hij tot tweemaal toe de lijn overschreden zou hebben op het laatste rechte stuk naar de finish, maar dat besluit werd later na protest toch weer teruggedraaid. Gelukkig maar…
Na de dweilpauze begonnen de slotafstanden (tweede 1.000 meters) en dus de ontknopingen van beide toernooien. Zowel bij de vrouwen als mannen bleven de beste 24 rijd(st)ers over wat dus resulteerde in twaalf ritten. De 1.000 m. voor vrouwen volgden we weer op de noordtribune (vak O), terwijl we een lekker bakje friet verorberden. Het was wachten tot rit zes voor de eerste aansprekende tijd: 1:17.17 voor de Kazachse Yekaterina Aydova. In de negende rit waren Wüst en Van Riessen aan de beurt en waren dus elkaars concurrenten voor een plaats in de subtop. Van Riessen opende sneller dan Wüst, maar werd in de laatste ronde door haar landgenote gepasseerd. Wüst won in een snellere tijd dan gisteren: 1:15.93, tegen 1:16.61 voor Van Riessen die zich eveneens had verbeterd. Dat was net genoeg voor Van Riessen om Wüst in het eindklassement voor te blijven. De volgende rit ging tussen Kodaira en Richardson. De Amerikaanse won de confrontatie (1:16.67 om 1:17.25) en bleef zodoende de Japanse voor in het klassement maar óók Van Riessen en Wüst. De elfde rit was een onderlinge strijd tussen Gerritsen en Boer. Gerritsen opende razendsnel (onder de 18 sec.) maar Boer kwam goed terug in de eerste volle ronde. De laatste ronde kende een zinderend slot: beiden kwamen gelijk de laatste bocht uit en vochten zich werkelijk naar de finish toe: 1:17.14 ex aequo, waarmee beiden maar nèt Richardson waren voorgebleven in het klassement. Gerritsen hield namelijk 0.03 sec. marge over en Boer precies 0.01 sec. Gerritsen had dus zeker een podiumplek te pakken, terwijl Boer moest afwachten en vierde dreigde te worden. De twaalfde en laatste rit ging tussen Nesbitt die alleen maar hoefde te blijven staan en Wolf die voor het behoud van haar podiumplek moest knokken. De Duitse opende (slechts) een tiende van een seconde sneller maar op 600 m. had de Canadese haar tegenstandster al te pakken. Terwijl Nesbitt in de laatste ronde goed bleef doorgaan, brandde Wolf helemaal op: Nesbitt 1:15.39 tegen Wolf in 1:19.07 (slechts de 21e tijd). Nesbitt was met haar tweede afstandszege de nieuwe, glansrijke wereldkampioene sprint voor het eerst in haar carrière (met een baanrecord puntentotaal en bijna 2 volle punten voorsprong in het eindklassement op het achtervolgende trio) en niet alleen Gerritsen (2e) maar ook Boer (3e) was op het podium geëindigd. De ontgoochelde Wolf was zelfs teruggezakt naar de achtste plaats in het eindklassement, nog achter Richardson (4e), Kodaira (5e), Van Riessen (6e) en Wüst (7e). Zo kreeg het vrouwentoernooi toch nog een mooi eind met het maximaal haalbare als resultaat (zilver en brons; Gerritsen en Boer maakten dan ook samen een mooie ereronde). Dat konden we na de vorige afstand wel gebruiken en dronken er dan ook gezellig een lekker biertje op!
Ererondes kampioene Nesbitt en Gerritsen (2e) & Boer (3e) na afloop 2e 1.000 m.
De 1.000 m. voor mannen volgden we weer op de zuidtribune (vak G). In de derde rit ging de aandacht even uit naar Jan Bos die na deze afstand nooit meer op een WK zal uitkomen en na dit seizoen afscheid neemt van de schaatssport. In tegenstelling tot gisteren dook hij vandaag wèl onder de 1:10 min. met 1:09.80 en sloot dus af in stijl (tijd bleek later goed voor de zevende plaats). In de zevende rit verschenen Morrison en Smeekens op het ijs. Morrison dook onder de tijd van Bos (1:09.14) en had daarmee een mooie richttijd neergezet voor de toppers; Smeekens klokte een tijd van 1:10.81. Twee ritten later was het zaak voor Nuis om een goede afsluitende kilometer te rijden en daarmee de vijfde plaats terug te pakken in het klassement (op dat moment in het bezit van Gregg). Hij moest erin geslaagd zijn door middels een sterke slotronde op 1:09.09 uit te komen en terloops ook de snelste tijd van Morrison te verbeteren. In de volgende rit moest Gregg met 1:09.99 inderdaad afstand doen van de vijfde plaats en was Nuis dus ‘the-best-of-the-rest’ en had zodoende een prima WK-debuut beleefd. In de elfde rit kwam Mo uit tegen Groothuis die beiden eigenlijk al kansloos waren voor de wereldtitel, maar voor een podiumplek moesten strijden. Mo begon sneller aan z’n race maar Groothuis had ‘m op 600 m. al bijgehaald en gepasseerd en hield een kleine voorsprong vast in de laatste ronde: 1:08.82 om 1:08.95. Beiden waren niet alleen sneller dan Nuis maar ook rapper dan gisteren. In de twaalfde en laatste rit kwamen Lee en Davis in actie. Lee was dus al vrijwel zeker van titelprolongatie en Davis mocht niet teveel verliezen op Groothuis om z’n podiumplek te behouden. Lee opende als verwacht sneller maar op 600 m. lagen ze alweer gelijk. Davis eiste de ritzege voor zich op door een sterke laatste ronde: 1:08.76, was dus ook sneller dan Groothuis en had met de afstandszege z’n derde plaats in het klassement met succes verdedigd. Mo eindigde daarin als tweede en Lee z’n 1:09.48 (zesde tijd) was genoeg om voor de vierde keer de wereldtitel sprint te pakken (0.11 punt voor op Mo, 0.345 op Davis en 0.41 op Groothuis). Teleurstellend en sneu voor Groothuis dus dat hij door één mindere afstand het eindpodium net niet had gehaald; een vierde plaats was in deze echt een onwaardige plaats (). Nuis was dus als vijfde geëindigd vóór Gregg (6e) en Morrison (7e). Voor Bos (12e) en Smeekens (13e) bleek een top-10-klassering helaas te hoog gegrepen.
Jan Bos na afloop 2e 1.000 m.
Na afloop – het was inmiddels 16:50 uur – verlieten we gelijk het stadion en wachtten de huldigingen dus niet af. We liepen snel terug naar de auto en reden vervolgens terug naar het hotel waar we aan de bar gelijk aan het bier gingen. We praatten wat na over de eindresultaten van het schaatsen, lazen even de krant en gingen tussen 18:30 en 19:00 uur aan tafel voor een diner in de brasserie. Daarna gingen we terug naar de hotelkamer waar we de verdere avond tv hebben gekeken en hebben gerelaxt onder het genot van wat alcoholische drank.
De volgende ochtend (maandag de 24e) stonden we rond 9:00 uur op en zaten een halfuur/driekwartier later aan het ontbijt. Om 10:00 uur checkten we uit en reden rustig terug naar huis. Onderweg was het net als op de heenweg zwaarbewolkt en regenachtig. Om 11:30 uur waren we weer terug in Beuningen, namen we afscheid van elkaar en reed Lucas gelijk door naar huis. We hadden weer een leuk schaatsuitje gehad en gaan volgend jaar hoogstwaarschijnlijk weer een keer gezamenlijk naar Thialf. We zien elkaar weer in mei tijdens de reis naar de Giro d’Italia met de wielervriendengroep.
Lucas says:
20-02-2011 at 21:16Op zeker dat we volgend jaar weer een vergelijkbaar schaatsweekend in Heerenveen gaan bezoeken..!