De Essent ISU World Cup Speed Skating Finals ofwel Wereldbekerfinale vindt in het olympisch schaatsseizoen in IJsstadion Thialf te Heerenveen plaats van vrijdag 12 tot en met zondag 14 maart. Het is de zevende en laatste wedstrijd in de wereldbekercyclus van het seizoen 2009-2010. De eerste zes wedstrijden vonden plaats in Berlijn, Heerenveen en Hamar (november), Calgary en Salt Lake City (december) en Erfurt (maart).
Op vrijdag de 12e (dag 1) worden vier afstanden gereden: resp. de 1e 500 m. vrouwen, 1e 500 m. mannen, 3.000 m. vrouwen en 1.500 m. mannen. Op de 500 vrouwen is de Duitse Jenny Wolf na acht zeges in tien wedstrijden al bijna zeker van de wereldbekerzege, mede ook omdat haar beide concurrentes – de Chinese Wang Beixing en de Zuid-Koreaans olympisch en wereldkampioene Lee Sang-Hwa – een weekend eerder in Erfurt ontbraken. Ze heeft 280 punten voorsprong op Wang, terwijl er nog 2x 150 punten te verdienen zijn in Heerenveen. Op de 500 mannen gaat de Fin Mika Poutala aan de leiding in de wereldbekerstand vxefxbfxbdxefxbfxbdr de Amerikaan Tucker Fredricks en de beide in Erfurt ontbrekende Zuid-Koreanen Lee Kang-Seok en Lee Kyou-Hyuk (wereldkampioen) met een marge van resp. 43, 98 en 100 punten. In tegenstelling tot bij de vrouwen is het dus bij de mannen allesbehalve beslist op de kortste afstand. Op de 3.000 vrouwen staat de Tsjechisch olympisch en Europees kampioene Martina Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd aan kop met 30 punten voorsprong op de Duitse Stephanie Beckert en 145 punten op de Duitse Daniela Anschxefxbfxbdtz-Thoms. Op de 1.500 mannen heeft de Amerikaan Shani Davis 130 punten meer dan z’n enige overgebleven concurrent Hxefxbfxbdvard Bxefxbfxbdkko uit Noorwegen. Er zijn in Thialf 150 punten te verdienen voor een afstandszege, 120 punten voor een tweede en 105 punten voor een derde plaats.

Zo gauw ik vernam dat de Wereldkampioenschappen Allround dit seizoen in Heerenveen gehouden zouden worden, was ik al gelijk van plan om erheen te gaan nadat ik vorig seizoen getuige was geweest van de slotdag van het Europees Kampioenschap Allround. Toen de kaartverkoop half januari van start ging op de KNSB-website (via Paylogic) was ik er gelijk bij, maar nadat ik er na lang wachten eindelijk doorheen kwam bleken alle WK-kaarten helaas al te zijn uitverkocht. Als alternatief besloot ik voor de WB-finale, die het weekend ervoor eveneens in Thialf plaatsvindt, twee kaarten voor zitplaatsen op de westtribune te bestellen voor wielervriend Lucas (die nog nooit eerder naar het schaatsen is geweest) en mezelf. Bijna waren we begin januari al samen naar de 6-daagse van Rotterdam (baanwielerevenement) geweest, maar toen dat op het laatste moment niet doorging, kwam het schaatsen ter sprake. Het wordt alweer m’n vijfde bezoek aan Thialf waar ik nog niet eerder een zitplaats heb gehad.
Later kwam het idee van Lucas om na afloop het samenzijn te verlengen onder het genot van een biertje en gezellig na te praten over het schaatsen in een hotel en er ook te overnachten, zodat we de volgende ochtend rustig terug kunnen rijden. Op hotelreserveringensite Booking.com ging ik op zoek naar een geschikte accommodatie en kwam uiteindelijk uit op Hotel De Oorsprong in Sint Nicolaasga, de goedkoopste xefxbfxbdn dichtstbijzijnde (op 12,5 km. afstand van Thialf) optie in de buurt. Met die boeking wordt ook nog eens het schaatsforum gesteund.
Na wat e-mailwisselingen over en weer kwamen we een maand later overeen dat Lucas me met z’n leaseauto thuis zal komen ophalen om 12:00 uur, zodat we ruimschoots op tijd in Heerenveen zijn waar het schaatsen om 15:00 uur begint. Vanaf het moment dat het gezamenlijke uitstapje vastlag, heb ik er enorm naar uitgekeken.

Eindelijk was het zover op vrijdag de 12e. Die ochtend trof ik nog wat voorbereidingen en was uiteindelijk klaar voor vertrek. Vlak na twaalven belde Lucas bij me aan en zagen we elkaar voor de tweede keer (eerste keer was tijdens het wielerprikbordweekend ‘Klassika Prikmavera’ in Holten vorig jaar oktober). We dronken eerst nog wat en praatten een beetje bij voordat we om 12:30 uur naar Heerenveen afreisden. Het was bewolkt weer onderweg naar Thialf. Om 14:00 uur waren we in Heerenveen en werden op het bedrijventerrein naar een parkeerplaats geleid. Tijdens onze wandeling naar Thialf van ca. een kwartier kwamen we erachter dat er nog genoeg gelegenheid was om dichterbij te parkeren. We begrepen het parkeerbeleid niet helemaal… Bij het ijsstadion liepen we gelijk door naar de westtribune waar we in vak K onze zitplaatsen in rij 4 opzochten. We zaten vlak na de wissel en voor de bocht en hadden een mooi zicht op de baan. Handig was ook dat we dichtbij de trap zaten zodat we snel naar het toilet en naar buiten konden. Nadat we beiden een sanitaire stop hadden gemaakt kwam Lucas ineens met twee grote bekers bier teruggelopen. Hij verraste me maar daar had ik natuurlijk geen enkele moeite mee.

IJsstadion Thialf

Om 15:00 uur werd het finaleweekend geopend door ISU-lid Jan Dijkema en klonk het Wilhelmus door het stadion. Op de eerste 500 m. voor vrouwen ging in de derde rit de eerste Nederlandse van start: Natasja Bruintjes. Ze bracht de eerste 38′er op de klokken met 38.92 sec. Een rit later kwam Laurine van Riessen, de bronzen medaillewinnares op de olympische 1.000 m., 0.02 sec. boven de tijd van Bruintjes uit (38.94). In de zesde rit dook de Amerikaanse Heather Richardson met hetzelfde verschil juist onder de tijd van Bruintjes (38.90) en had Thijsje Oenema (39.03) verslagen. In de achtste rit kwam de zilveren medaillewinnares op de olympische 1.000 m., Annette Gerritsen, op het ijs tegen de Japanse Nao Kodaira. Beide dames doken onder de snelste tijd van Richardson en Gerritsen won de rit: 38.67 om 38.78. In de negende en laatste rit was het de beurt aan Jenny Wolf – de zilveren medaillewinnares op de olympische 500 m. – die bij afwezigheid van Wang en Lee vooraf al zeker was van haar vijfde wereldbekerzege op rij, en Margot Boer. Zoals verwacht opende de Duitse wereldrecordhoudster sneller maar in de laatste meters kwam Boer nog verrassend genoeg bijna langszij: 38.18 om 38.22. Het was een mooi, spannend slot van de eerste afstand van de openingsdag. Wolf had dus haar achtste afstandszege in tien wedstrijden te pakken en Boer en Gerritsen waren als tweede en derde gexefxbfxbdindigd.

500 m.: Jenny Wolf

Tijdens de dweilpauze liepen we naar buiten de zuiptent in waar we weer twee grote bier dronken. Daarna liepen we weer terug naar binnen voor de tweede afstand van de dag, de eerste 500 m. voor mannen, welke om 15:50 uur begon. In de vierde rit noteerde de Rus Dmitry Lobkov de eerste tijd onder de 35,5 sec. met 35.25. In rit zes wist Ronald Mulder daar met 0.01 sec. onder te duiken (35.24). Een rit later liet Jan Smeekens de klok in eerste instantie op precies 35 sec. stoppen, maar vlak na de finish werd z’n tijd gecorrigeerd naar 34.99. In de achtste en laatste rit kwam de Amerikaan Tucker Fredricks nog dicht in de buurt van Smeekens’ snelste tijd maar kwam net tekort: 35.01. Hij had Mika Poutala, die wederom clowneske bewegingen maakte bij de start en slechts als achtste eindigde, verslagen en daarmee de leidende positie in de WB-stand van de Fin overgenomen: Fredricks heeft met nog xefxbfxbdxefxbfxbdn 500 m. te gaan (morgen) een marge van 41 punten te verdedigen op de Fin en 106 op Smeekens die vandaag dus z’n derde wereldbekerwedstrijd op rij had gewonnen.

500 m.: Mika Poutala – Tucker Fredricks

Na afloop van de sprintafstand dronken we weer gezellig een biertje in de zuiptent. Terwijl we weer naar onze plaatsen terugliepen was de derde afstand van de dag, de 3.000 m. voor vrouwen, zojuist (16:35 uur) begonnen. De start van deze afstand was net vxefxbfxbdxefxbfxbdr ons en dus goed te aanschouwen. Het tweede paar was volledig Nederlands: Elma de Vries tegen Diane Valkenburg. Valkenburg hield de hele rit het initiatief vast en won in 4:10.15 tegen 4:15.96 voor De Vries. In de derde rit was het de beurt aan Renate Groenewold die voor de allerlaatse keer in haar carrixefxbfxbdre op het ijs zou verschijnen. In het begin ging het gelijk op met haar Amerikaanse tegenstandster Nancy Swider-Peltz Jr. maar na 2 km. werd het duidelijk dat Groenewold haar laatste optreden winnend zou gaan afsluiten. Ze dook zowel onder de 4:10 min. als de snelste tijd van Valkenburg: 4:09.74. Het was vreemd dat ze haar afscheidsrondje (met een roosje in de hand) inzette terwijl de volgende rit (met Moniek Kleinsman) al begonnen was waardoor het erg koeltjes overkwam. We hadden verwacht dat ze daarmee zou wachten tot na afloop van de afstand ()… Kleinsman reed een matige 3 km. (4:16.54). De Canadese Cindy Klassen – nog steeds wereldrecordhoudster op deze afstand maar tegenwoordig ver teruggeworpen – reed in de vijfde rit (de laatste vxefxbfxbdxefxbfxbdr de baanverzorging) niet veel beter en ging zoals al vaker dit seizoen volledig op een hoop in de laatste twee ronden. Groenewold had in ieder geval voor de snelste tijd van het eerste deel gezorgd.

3.000 m.: start/finish Renate Groenewold

Toen de zamboni’s weer op het ijs kwamen – het was alweer na vijven – liepen we weer naar de zuiptent en dronken nu beiden een cola (Lucas moest immers nog rijden en ik stelde me solidair op jegens hem). Terwijl we weer terug op onze plaatsen waren en het tweede deel al begonnen was, ging Lucas op zoek naar de wieleruitslagen van vandaag (we blijven tenslotte xefxbfxbdchte liefhebbers) op z’n mobieltje. Groenewolds tijd bleef zelfs staan tot de laatste twee ritten. In de voorlaatste rit versloeg de Duitse Daniela Anschxefxbfxbdtz-Thoms de Canadese Kristina Groves (4:06.54 om 4:08.17) terwijl in Vancouver Groves Anschxefxbfxbdtz nog nipt was voorgebleven voor het brons. In de negende en laatste rit verschenen de gouden en zilveren olympische medaillewinnaressen op het ijs, resp. de Tsjechische Martina Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd en de Duitse Stephanie Beckert. De Tsjechische liet er geen twijfel over bestaan wie dit seizoen de sterkste is op deze afstand en pakte met een sterke laatste ronde ook nog haar winst op Anschxefxbfxbdtz: 4:06.25 tegen 4:07.57 voor Beckert. De afstandszege leverde haar dus de wereldbeker 3.000/5.000 m. op. Na ook al eerder de Europese allroundtitel te hebben gepakt, kan haar seizoen eigenlijk niet meer stuk. Volgende weekend kan ze daar nog een wereldallroundtitel aan toevoegen en zou ze dus alles gewonnen hebben wat er te winnen valt tijdens dit olympische seizoen.

3.000 m.: start Martina Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd / M.Sxefxbfxbdblxefxbfxbdkovxefxbfxbd – S.Beckert

Rick & Lucas op tribune in Thialf

Na buiten nog een cola te hebben gedronken begon tegen 18:30 uur de vierde en laatste afstand van de dag, de 1.500 m. voor mannen, een mooie afstand om de dag mee te besluiten. In de tweede rit verscheen de eerste Nederlander al op het ijs: Kjeld Nuis. Het talent zette met 1:46.61 een sterke tijd neer waar velen na hem zich op stukbeten. Drie andere landgenoten, Remco Olde Heuvel (rit 4, 1:47.58), Rhian Ket (rit 6, 1:47.50) en Stefan Groothuis (rit 7, 1:46.85) kwamen ook niet aan Nuis’ snelste tijd. In de voorlaatste rit was het de beurt aan de Canadees Denny Morrison en olympisch kampioen Mark Tuitert die luid werd toegejuicht door het publiek. Nuis’ tijd werd eindelijk beslecht door Morrison in 1:46.12 tegen 1:46.67 voor Tuitert die dus net boven de tijd van z’n jonge ploeggenoot bleef. In de negende en laatste rit ging het om de wereldbekerwinst tussen de Amerikaan Shani Davis en de Noor H?vard Bxefxbfxbdkko die op deze afstand goed waren voor resp. zilver en brons in Vancouver. De Amerikaan liet de Noor kansloos in wat een strijd had moeten worden. Davis pakte door een sterke laatste ronde de afstandszege in 1:45.20 en eiste dus de wereldbeker voor zich op nadat hij vorig weekend in Erfurt de eindzege op de 1.000 m. al had veiliggesteld. Bxefxbfxbdkko eindigde in 1:46.86 slechts als zesde. Achter Davis eindigden dus Morrison en Nuis – die een veelbelovende toekomst tegemoet gaat – op het podium. Tuitert en Davis maakten na afloop nog een ereronde waarmee een mooie eerste WB-finaledag tegen 19:00 uur werd afgesloten. Lucas had genoten van z’n eerste schaatsbezoek ooit (aan Thialf).

1.500 m.: Mark Tuitert / Shani Davis

Ererondes olympisch kampioen Tuitert / WB-winnaar Davis

Na afloop verlieten we gelijk het stadion en liepen terug naar de auto op het bedrijventerrein van Heerenveen-Zuid. We reden door naar het hotel in Sint Nicolaasga waar we een kamer hadden gereserveerd. Onderweg regende het licht. Rond 19:45 uur kwamen we aan bij Hotel De Oorsprong wat vroeger een paardenfokkerij was. We checkten in, lieten onze spullen achter in de hotelkamer en liepen terug het restaurant in waar we gelijk aan tafel konden. Omdat we niets hadden gegeten bij Thialf hadden we allebei stevige trek. Tijdens het eten praatten we gezellig na over deze mooie schaatsdag en onze gedeelde passie voor de wielersport. Na een lekkere soep vooraf, deed de Chateaubriand Stroganoff – die opvallend genoeg aan onze tafel werd bereid – ons zeer goed smaken. Achteraf was het maar goed dat we de lucht van warme, vette hap bij Thialf hadden kunnen weerstaan, anders hadden we dit overheerlijke diner moeten missen. Na het eten hebben we in de binnentuin/patio van het hotel de verdere avond gezellig gepraat met vier andere Thialf-gangers tot aan de laatste ronde om 0:30 uur. Daarna was de bar echt dicht, namen we afscheid van de andere hotelgasten en gingen door naar bed.

De volgende ochtend stonden we zo rond 8:15 uur op. Nadat we ons beiden gedoucht hadden, namen we onze spullen mee naar de patio waar we rustig aan het ontbijt gingen. Tegen 9:45 uur checkten we uit en hadden een goed verblijf in dit hotel gehad. We reden terug naar huis en anderhalf uur later (11:15 uur) zette Lucas me netjes thuis af en reed gelijk door naar het westen.
Gezamenlijk hadden we er een leuk, gezellig uitstapje (van bijna 24 uur) op zitten waar we elkaar nog beter hebben leren kennen. Beiden vonden we het absoluut voor herhaling vatbaar en doen het volgend jaar gewoon weer over!
Begin mei zien we elkaar weer tijdens de Giro-start in Amsterdam.