ABN AMRO World Tennis Tournament 2011
Het ABN AMRO World Tennis Tournament is een jaarlijks terugkerend internationaal tennistoernooi voor mannen dat wordt gespeeld in Ahoy Rotterdam. Het indoortoernooi maakt deel uit van de ATP World Tour, het wereldwijde proftenniscircuit. Dit jaar wordt het toernooi, de 38e editie, gehouden van maandag 7 t/m zondag 13 februari.
Na twee voorgaande bezoeken in 2005 en 2008 vond ik het na drie jaar weer leuk om naar het evenement te gaan en besloot vorig jaar een week voor kerst twee kaarten (voor m’n moeder en mezelf) online te bestellen via Ticket Service. Net als drie jaar geleden koos ik weer voor de finaledag (zondag de 13e). Na de bestelling werden de e-tickets direct naar m’n mailbox verzonden en had ik ze dus gelijk binnen.
Deze editie kent een zeer sterk deelnemersveld met maar liefst vijf spelers uit de mondiale toptien: de Zweedse titelverdediger Robin Söderling (4e), de Brit Andy Murray (5e, winnaar 2009), de Spanjaard David Ferrer (6e), de Tsjech Tomás Berdych (7e) en de Rus Mikhail Youzhny (10e, winnaar 2007). In eerste instantie waren dat er zelfs zes maar helaas was de mondiale nummer 3 en winnaar van de Australian Open, de Serviër Novak Djokovic, drie dagen van tevoren genoodzaakt af te zeggen wegens een schouderblessure. Verder zullen er nog meerdere top-30-spelers aanwezig zijn: de Oostenrijker Jürgen Melzer (11), de Kroaat Ivan Ljubicic (15), de Fransman Jo-Wilfried Tsonga (18), de Cyprioot Marcos Baghdatis (20), de Let Ernests Gulbis (21), de Fransman Michaël Llodra (22, winnaar 2008), de Serviër Viktor Troicki (24), de Spanjaard Guillermo García López (26) en de Kroaat Marin Cilic (28).
Er zullen vier Nederlanders in het hoofdtoernooi actief zijn (waarvan de laatste drie met een wildcard): Thiemo de Bakker (50e van de wereld), Robin Haase (55), Jesse Huta Galung (112) en Thomas Schoorel (157). Het vaderlandse mannentennis kent dus weer wat betere tijden en zit weer behoorlijk in de lift.
Zeer opmerkelijk is dat de Nederlandse dubbelspelspecialisten van weleer, Paul Haarhuis en Jacco Eltingh (voor het laatst samen actief in 1998), een eenmalige comeback zullen maken in Ahoy via een wildcard, enerzijds voor het goede doel (Playground voor Richard Krajicek Foundation) en anderzijds voor de extra aandacht voor het dubbelspel.
De halve finales op zaterdag de 12e werden gewonnen door de als eerste geplaatste Zweed Robin Söderling (die in de tweede ronde nog een matchpoint had overleefd tegen de Duitser Philipp Kohlschreiber) en de als achtste geplaatste Fransman Jo-Wilfried Tsonga die een dag later dus de finale tegen elkaar gaan spelen. In de middagsessie versloeg de 25-jarige Fransman Ivan Ljubicic (verliezend finalist van 2005 en 2007) in twee sets (6-4, 7-6 (6)) en behaalde voor het eerst in z’n carrière de finale van het ABN AMRO-toernooi als ook de eerste finale dit jaar. In de avondsessie won de 26-jarige Zweed van Viktor Troicki eveneens in een tweesetter (7-5, 6-4) en plaatste zich voor de derde keer voor de eindstrijd in Rotterdam en de tweede finale dit jaar. In 2008 verloor hij in Ahoy de finale van Michaël Llodra en vorig jaar won hij deze van Mikhail Youzhny. Hopelijk wordt het een echte, spannende finale (liefst een driesetter) die het toernooi waardig zal afsluiten. 
‘s Avonds zag ik pas op de website dat de dubbelspelfinale dit jaar vóór de enkelspelfinale wordt gespeeld (resp. om 12:00 en 14:00 uur). Deze volgorde is in ieder geval beter voor het dubbelspel dat nu als het ware een voorwedstrijd is en zo beter bezocht zal worden dan dat het erna gespeeld zou worden (zoals drie jaar geleden nog het geval was).
Op zondag de 13e was ik om 11:00 uur bij m’n ouderlijk huis om m’n moeder (die ik pas afgelopen dinsdag had verrast met een kaart) op te pikken, maar alvorens we vertrokken dronken we eerst rustig een kop koffie. Tegen 11:45 uur reden we weg uit Beuningen en reden via de A15 richting Rotterdam. Het was rustig op de weg waardoor we goed konden doorrijden. Terwijl we Rotterdam naderden werden we via elektronische borden naar Ahoy geleid waar we om 12:50 uur aankwamen. Helaas konden we de auto niet op het parkeerterrein van Ahoy achterlaten en waren we aangewezen op de tegenoverliggende parkeergarage Zuidplein (P3). Het was er druk en het duurde dan ook even (een minuut of tien) voordat we naar binnen konden rijden en de auto kwijt konden. Via de loopbrug liepen we vervolgens naar Ahoy en waren om 13:15 uur via ingang west binnen.
Ahoy Rotterdam
Daar zagen we op een tv-scherm dat de dubbelspelfinale was gevorderd tot een supertiebreak in de derde en beslissende set en dus bijna afgelopen was. We lieten onze jassen achter bij de garderobe en gingen door naar boven. Toen we bij de baan/centre court aankwamen was de partij net afgelopen en konden we de prijsuitreiking dus meepikken. Daar zagen we dat het Sportpaleis van binnen flink verbouwd is (tv-blok in het midden, extra tribunes). De dubbelspeltitel was gewonnen door het Oostenrijks/Duitse duo Jürgen Melzer/Philipp Petzschner (2) die het Frans/Servische koppel Michaël Llodra/Nenad Zimonjic (4) had verslagen (6-4, 3-6, 10-5). Zimonjic had aan de zijde van de Canadees Daniel Nestor het toernooi de laatste twee jaar nog gewonnen.
Prijsuitreiking dubbelspeltoernooi
Na de ceremonie hadden we een pauze van een halfuur en liepen even rond om te kijken waar ons tribunevak (Gd) was waarna we naar beneden (Tennis Plaza) liepen om bij het restaurant te gaan lunchen (broodjes en een kop thee). Rond 13:45 uur liepen we weer terug naar boven om de tribune in de tweede ring op te zoeken. We bleken plaatsen in de vijfde rij van onder (en boven de namenboarding) te hebben waar we een goed zicht hadden op de baan.
Om 14:00 uur kwamen de spelers na elkaar (eerst Tsonga en daarna Söderling) de baan op waarbij het donker was in het Sportpaleis en zij werden geïntroduceerd met mooie lichteffecten en muziek.
Opkomst finalisten Jo-Wilfried Tsonga en Robin Söderling
Daarna hadden zij even de tijd om in te slaan. Een kwartiertje later begon de enkelspelfinale en koos Söderling die de toss had gewonnen ervoor om te beginnen met serveren. De Zweed haalde de eerste game binnen en brak daarna gelijk de eerste servicegame van de Fransman. Zo liep hij op eigen service binnen no-time uit naar een 3-0 voorsprong. Tsonga brak nadat hij z’n eigen servicegame had behouden Söderling terug en kwam vervolgens via winst van z’n eigen servicegame op gelijke hoogte (3-3) en was dus weer helemaal terug in de eerste set. Even later brak de koele Zweed echter weer de servicegame van z’n Franse tegenstander en kwam zo op 5-3 en kon gelijk de set binnenhalen op eigen service. Dat liet hij niet na en had binnen het halfuur de eerste set te pakken: 6-3.
Enkelspelfinale Söderling – Tsonga (tijdens eerste set)
In de tweede set begon Tsonga met serveren en dat ging steeds beter bij ‘m lopen. Tot aan 3-2 voor Tsonga behielden beide spelers hun servicegames. In de zesde game kwam Tsonga op 15-40 maar Söderling werkte beide breakpoints gedecideerd weg. Toch kwam Tsonga weer direct op voordeel en benutte z’n derde breakpoint wèl en nam daarmee een 4-2 voorsprong. In de volgende game had Söderling geen schijn van kans om gelijk terug te breken omdat Tsonga maar liefst drie aces achtereen sloeg (5-2). Söderling haalde vervolgens z’n servicegame binnen en Tsonga kon gaan serveren voor de tweede set. De kleurrijke Fransman won de tweede set binnen het uur met dezelfde cijfers als de vorige: 6-3. Het was een snelle partij met bijna geen deuce dus het publiek was blij dat er dan ook een derde set aankwam en zo kreeg het toernooi dus een passende ontknoping.
Robin Söderling / Jo-Wilfried Tsonga
De derde en beslissende set begon met vier lovegames op rij en ging gelijk op tot de achtste game (stand 4-3 voor Söderling). Toen slopen er wat slordigheidjes in de servicegame van Tsonga en lukte het Söderling de felbegeerde break in de beslissende set te pakken (5-3) en kon daarna gelijk gaan serveren voor de partij èn het kampioenschap. Daar slaagde hij in door gelijk z’n eerste matchpoint te verzilveren met een ace en zodoende in stijl af te sluiten. Uitslag: 6-3, 3-6, 6-3. Om 15:35 uur was de partij die 84 min. had geduurd afgelopen en had de Zweed z’n titel geprolongeerd. Hij was na Arthur Ashe (1975/’76), Stefan Edberg (1987/’88) en Nicolas Escudé (2001/’02) pas de vierde speler die daarin geslaagd was.
Enkelspelfinale Söderling – Tsonga (tijdens derde set)
Toernooiwinnaar Robin Söderling
Aansluitend volgde de slotceremonie welke werd voorzien van spectaculaire lichteffecten en begon met een speech van toernooidirecteur Richard Krajicek. Hij meldde verheugd dat hoofdsponsor ABN AMRO het contract met drie jaar verlengd had (banktopman en ex-politicus Gerrit Zalm was ook present op de baan) en dat hij ook in ieder geval voor dezelfde termijn mag aanblijven als toernooibaas. De hele week had het toernooi ruim 106.000 bezoekers mogen begroeten (derde hoogste aantal ooit) en was de finale vandaag bezocht door een recordaantal van 9.600 toeschouwers waarmee het bijna uitverkocht was. Na z’n toespraak volgde de prijsuitreiking waarbij eerst runner-up Tsonga naar voren mocht komen, een kleine schaal in ontvangst mocht nemen en z’n zegje mocht doen. Daarna was het de beurt aan toernooiwinnaar Söderling die een grotere schaal kreeg overhandigd waarna er achter hem ineens vuurwerk werd afgestoken en er vele slingers door de lucht dwarrelden. Na z’n speech had Krajicek nog een verrassing voor ‘m: z’n naam was er op de eregalerij der kampioenen al bijgezet en ook dit werd opgeluisterd door mooie lichteffecten en vuurwerk.
Speech toernooidirecteur Richard Krajicek / Prijsuitreiking enkelspeltoernooi
Speech toernooiwinnaar Robin Söderling / Naam toernooiwinnaar op eregalerij
Na afloop – het was inmiddels 15:50 uur – verlieten we het Sportpaleis en liepen terug naar de garderobe om onze jassen op te halen. Daar was het erg druk en duurde het dus even voordat we onze jassen terug hadden. Daarna liepen we weer via de loopbrug terug naar de auto in de parkeergarage waar al een file stond. Met enige moeite konden we tussen de rij met auto’s komen en pas na een halfuur (tegen 16:45 uur) waren we weer buiten en reden snel de Maasstad uit en de snelweg op richting het oosten. We konden wederom goed doorrijden en waren om 17:50 uur weer thuis waar we even later in NOS Studio Sport nog even kort de beelden van de finale terugzagen. Daarna gingen we met z’n vieren lekker chinezen.
Het volgende tennisbezoek staat al vast: in juni gaan we alweer voor de zevende keer op rij naar de UNICEF Open in Rosmalen.
Anne Marie (ma) says:
26-03-2011 at 19:45Je hebt er weer een mooi verslag van gemaakt Rick,ik kijk nu al weer uit naar Rosmalen, en deze keer gezellig met z’n 4tjes.
Groet mama