Dit jaar vinden de Nederlandse Kampioenschappen Tijdrijden weer plaats in en rond Zaltbommel waar het voor de zevende keer wordt gehouden. Op donderdag 27 augustus strijden zeven categorixefxbfxbden renners en rensters om de nationale tijdrittitels. De nieuwelingen bijten zoals gewoonlijk het spits af, gevolgd door de nieuweling-meisjes en junior-vrouwen die allen xefxbfxbdxefxbfxbdn kleine ronde van 17,0 km. rijden. Daarna rijden de beloften twee kleine rondes (34,2 km.) en de junioren en elite-vrouwen xefxbfxbdxefxbfxbdn grote ronde van 22,3 km. Het NK wordt afgesloten door de elite-mannen die twee grote rondes (de dubbele afstand dus, 44,8 km.) afleggen.
Het parcours in de Bommelerwaard – gelegen tussen de rivieren de Waal en de Maas – is in ieder geval hetzelfde als de laatste twee edities (in 2007 en 2005) welke ik ook bezocht had. Dit wordt dus de derde keer dat ik naar Zaltbommel zal gaan wat ik eigenlijk al vroeg in het seizoen gepland had. Vorig jaar was ik ook al naar het NK in Oudenbosch geweest.

Twee weken vxefxbfxbdxefxbfxbdr het NK hadden titelverdediger Lars Boom (Rabobank) en Lieuwe Westra (Vacansoleil) zich afgemeld vanwege de voorbereidingen op (de proloog van) de Vuelta die slechts twee dagen later van start zou gaan in Assen. Dit nieuws kwam niet echt als een verrassing, het was min of meer een gevolg van de beroerde planning van de KNWU. Al jaren vraag ik me af waarom deze titelstrijd niet gewoon in dezelfde week als het NK op de weg (zoals op het WK) kan worden georganiseerd of zo nodig op een ander, beter tijdstip op de wielerkalender.
Een dag later kwam ineens het verrassende nieuws dat de begin 2008 vanwege pelotonvrees gestopte Remmert Wielinga op het NK z’n (eenmalige?) comeback zou maken. Iedere Nederlandse wielerliefhebber was natuurlijk benieuwd naar waar het talent van weleer werkelijk nog toe in staat zou zijn.
De kampioen van twee en drie jaar geleden, Stef Clement (Rabobank) die vorig jaar ontbrak vanwege de Vuelta, is er dit jaar wel weer bij om de vacante titel van Boom over te nemen en heeft zich hier na de Tour de France volledig op gericht. Nederlands kampioen op de weg Koos Moerenhout (Rabobank) gaat dit jaar voor de dubbel en is er ondanks z’n latere deelname aan de Vuelta wel dus gewoon bij. De nummer twee van vorig jaar, Joost Posthuma (Rabobank), is dit jaar ook weer present wat niet geldt voor de nummers drie en vier van 2008, resp. Koen de Kort (Skil-Shimano) en Servais Knaven (Milram). De Kort zal eind van de maand een wedstrijd in Japan rijden en kan daar voor co-sponsor Shimano niet ontbreken.
Na de afmelding van Boom en Westra begon ik heel even te twijfelen of het wel de moeite waard zou zijn om te gaan, ook omdat ik ‘bang’ was voor een gedevalueerd deelnemersveld, maar wielervriend Ad gaf me op het juiste moment het duwtje in de rug dat ik nodig had om wel gewoon te komen kijken. Dat advies heb ik dus toen maar opgevolgd.

Vxefxbfxbdxefxbfxbdr vertrek op de bewuste dag bekeek ik nog even de startlijsten en moest nog even bepalen hoe laat ik zou afreizen naar Zaltbommel. Terwijl ik eigenlijk net had besloten om voor de start van het tweede blok van de beloften er te willen zijn, ontving ik een sms’je van Ad (met wie ik twee dagen geleden ook al had afgesproken in Amersfoort) dat hij er ook rond 15:45 uur zou zijn. Om 14:45 uur reed ik weg en onderweg was er een grijze lucht waaruit een beetje regen viel. Driekwartier later kwam ik aan in Zaltbommel waar ik m’n auto op dezelfde plek (ventweg van Steenweg) parkeerde als de vorige twee keer dat ik er was. Allereerst liep ik richting de start die weer op dezelfde rotonde was gesitueerd en liep vrij snel door naar de finish aan de Courtine om daar even rond te kijken (of Ad er al was). Onderweg zag ik overigens ex-bondscoach Egon van Kessel. Omdat er nog weinig te beleven was bij de eindstreep, liep ik weer terug naar de start om de laatste beloften te zien starten. Net nadat het laatste blok beloften volledig was weggeschoten, ontving ik een sms’je van Ad dat hij bij de finish stond. Ik liep er gelijk heen en zag ‘m aan de overkant van de weg staan. Ik moest even iets doorlopen om op de rotonde te kunnen oversteken. We praatten even na over dinsdag en bekeken de doorkomsten en finishes van de beloften. Even later sloot Anita, die Ad jaren geleden bij het wielrennen had leren kennen, zich even bij ons aan.
De snelste tijd uit het eerse blok stond met 42:21 min. op naam van Jarno Gmelich Meijling (Van Vliet-EBH Elshof) die vorig jaar als vierde was gexefxbfxbdindigd. Terwijl er nog tien renners moesten finishen noteerde nationaal beloftenkampioen op de weg Steven Kruijswijk (Rabobank CT) de nieuwe snelste tijd met 42:17. Amper vijf minuten later werd deze tijd verbeterd door een ontketende Dennis van Winden (Rabobank CT): nadat hij ook al als snelste was doorgekomen, klokte hij een ijzersterke tijd van onder de 42 min. (41:53, gem. 49 km./uur). De volgende die moest passeren was Ronan van Zandbeek (Van Vliet-EBH Elshof) die 42:28 noteerde, de tot dan toe vierde tijd. De een na laatste die binnenkwam was Martijn Keizer (Rabobank CT) in 42:18, de derde tijd. Ondanks dat de kampioen van vorig jaar, Emmanuel van Ruitenbeek, nog moest binnenkomen was het al duidelijk dat Van Winden z’n opvolger zou worden. Bij de doorkomst gaf de titelverdediger al te veel toe en eindigde uiteindelijk slechts als dertiende in 43:23. Volgens insiders zou de Zweedse vriendin (ook actief in de wielersport) van de winnaar aanwezig zijn in het publiek, hij heeft daar in ieder geval extra kracht uit geput. Het was dus 1-2-3 voor Rabo, wellicht een voorbode voor de elite. Tijdens de huldiging van de beloften een eindje verderop bleven we nog even praten met z’n driexefxbfxbdn voordat we naar de start van de elite-vrouwen gingen kijken.

Om 17:10 uur was het tijd voor de strijd bij de elite-vrouwen die zoals altijd sterk bezet was. Wereld- en olympisch kampioene puntenkoers op de baan, wereldkampioene veldrijden en Nederlands kampioene op de weg Marianne Vos (DSB) was er in tegenstelling tot vorig jaar deze keer wel bij, terwijl ze in deze discipline niet als uitgesproken specialiste te boek staat. We zochten een plekje op tegenover het startpodium terwijl Anita een stukje het parcours afliep om een goede positie voor het nemen van foto’s op te zoeken. Terwijl we naar de start van de vrouwen keken, kregen we via de koersradio wat eindtijden door van de junioren en vingen ook op dat later bij de elite-mannen Michiel Elijzen (Silence-Lotto) en Huub Duyn (Garmin-Slipstream) niet van start zouden gaan. Erg jammer dat vooral Elijzen ontbrak omdat hij al als tweede op de startlijst stond en zodoende voor een mooie richttijd had kunnen zorgen.

Start Regina Bruins / Ellen van Dijk
Start Marianne Vos / Kirsten Wild

Nadat de 35 vrouwen allemaal gestart waren volgde al vier minuten daarna de start van het eerste blok elite-mannen. De grootste naam in dit blok was die van Rabo-renner Rick Flens, twee jaar geleden nog derde. Hij kon dus een mooie richttijd neerzetten voor het tweede blok. Opvallend was dat er slechts xefxbfxbdxefxbfxbdn renner van Vacansoleil (Wouter Mol) aanwezig was en geen enkele renner van Skil-Shimano.

Start Rick Flens

Na de start van het eerste blok hadden we voldoende tijd om wat te gaan eten, het tweede blok zou bijna driekwartier later van start gaan. Voordat we de cafetaria in gingen pikten we nog even de finish van de elite-vrouwen mee. Toen we daar aankwamen was de snelste tijd in handen van Regina Bruins (Cervxefxbfxbdlo, 29:06, gem. 46 km./uur) wiens eindtijd al veel sneller was dan haar tweede tijd in 2007 xefxbfxbdn de destijds winnende tijd van Ellen van Dijk (Columbia-HTC). Van Dijk redde het met 29:22 niet en dat gold ook voor Vos die met 29:28 de voorlopig derde tijd reed. De volgende die finishte was Loes Gunnewijk (Flexpoint) die ook niet aan de scherpe tijd van Bruins kwam: 29:40. Kirsten Wild (Cervxefxbfxbdlo) die dit jaar erg goed op dreef is kwam nog het dichtst in de buurt van haar ploeggenote Bruins en moest uiteindelijk 5xefxbfxbd sec. toegeven (29:12). De laatste die binnen moest komen was titelverdedigster Mirjam Melchers-van Poppel (Flexpoint) die dit jaar slechts als zevende eindigde in 29:45. Regina Bruins had dus de wedstrijd voor het eerst gewonnen en was de nieuwe nationale kampioene, terwijl Vos achter Wild en Van Dijk net naast het podium was gexefxbfxbdindigd.

Na de finish van de vrouwen snelden we de cafetaria op de hoek in waar op dat moment (logischerwijs) een rij tot halverwege stond. We sloten aan en bestelden even later een bakje frites waar we allebei stevige trek in hadden. Nadat we binnen hadden gegeten, waren we net op tijd terug op de rotonde voor de start van het tweede blok elite-mannen. Hiervoor nam ik positie in op de rotonde dichtbij het startpodium voor het maken van foto’s, Ad bleef op een afstandje toekijken. Opvallend was dat de man in vorm Maarten Tjallingii (Rabobank), twee dagen geleden in de afsluitende tijdrit van de Eneco Tour in Amersfoort nog derde, erg gretig van start ging. Hij had er duidelijk zin in. Na Tjallingii was het de beurt aan Niki Terpstra (Milram) die ook een goede tijdrit in de benen heeft, misschien dat hij het sterke Rabo-blok nog tegenstand zou kunnen bieden. De volgende op het startpodium was Joost Posthuma (Rabobank) die eergisteren in Amersfoort nog ongelukkig ten val kwam. Als een na laatste ging van start Remmert Wielinga (met persoonlijke sponsor Cycling Promotions op z’n trui), de meest verrassende naam op de deelnemerslijst van wie ik (en velen met mij) benieuwd wasxc4xa0hoe hij het er vanaf zou brengen vandaag. Hoewel hij zichzelf vooraf goede kansen had toegedicht, zag hij er op het startpodium nogal nerveus en onzeker uit. De startrij werd gesloten door de winnaar van twee jaar geleden Stef Clement (Rabobank) die zelfverzekerd en ontspannen oogde (een groot contrast met Wielinga). Hij had er schijnbaar erg veel vertrouwen in. Om 19:05 uur waren dus alle 35 man van start gegaan en liepen we terug naar de finish voor de doorkomsten en finishes. Er werd omgeroepen dat Rick Flens de leiding in de wedstrijd in handen had met een eindtijd van 53:52 en was daarmee veruit het snelst van het eerste blok.

Start Koos Moerenhout / Joost Posthuma
Start Stef Clement

We namen een goede plek in net na de finish recht tegenover de half open bus met ‘tijdbordjes’ erin, zodat we de laatste stand van zaken steeds goed in de gaten konden houden. De snelste doorkomsttijd tot op dat moment (van het eerste blok) was logischerwijs ook gereden door Flens in 26:45. Het was dus wachten op de doorkomsten van het tweede blok renners. De eerste die passeerde was Kai Reus (Rabobank), die gelukkig weer terug is na dat verschrikkelijke ongeval twee jaar geleden, in een tussentijd van 27:44 terwijl er gelijk werd omgeroepen dat hij in de eerste ronde een lekke band zou hebben gehad. Jammer dat hij weer pech had, maar het is goed te zien dat hij weer op de weg terug is. Tom Stamsnijder (ook van Rabobank) dook vervolgens onder de tijden van z’n ploeggenoten Reus en Flens: 26:43. De volgende Rabo-renner die een goede doorkomst had was Jos van Emden wiens tijd maar niet in de bus verscheen maar het was duidelijk dat het wel 26-’hoog’ moest zijn. Koos Moerenhout kwam daarna als snelste door in 26:37 en even later klokte Maarten Tjallingii 26:44. De doorkomsttijden lagen dus allemaal dicht bij elkaar, dat gaf veel spanning voor de finishes. De laatste Rabo-renner in koers, Stef Clement, verpulverde de tijd van Moerenhout en noteerde 26:15. Hij was dus op weg naar het terugpakken van de nationale titel en had Remmert Wielinga gepasseerd die met 29:00 hier eigenlijk weinig te zoeken had.
Voor de ontknoping van het NK moesten we even geduld hebben; Anita had zich intussen weer bij ons gevoegd. Reus finishte in 55:11 wat goed zou zijn voor een toptien-klassering. Het werd duidelijk dat Flens een goede tijdrit had gereden aangezien Stamsnijder z’n voorsprong die hij halverwege had opgebouwd aan de finish weer was kwijtgeraakt: 54:10. Van Emden eindigde daar weer drie sec. boven (54:13) en was er net in geslaagd Sander Oostlander (Asito-Craft, 55:19), de nummer vijf van vorig jaar, in te halen. Moerenhout dook zoals verwacht onder de tijd van Flens met 53:27 en had een sterke laatste ronde gereden. Z’n ploeggenoten Tjallingii (53:56) en Posthuma (53:55) kwamen niet aan de snelste tijd van Moerenhout maar bleven ook nog eens boven de tijd van Flens welke dus goed bleek voor een podiumplek. Niki Terpstra was met 54:47 de eerste niet-Rabo-renner in de uitslag (achtste). Clement liet er geen twijfel over bestaan wie vandaag de sterkste was, z’n eindtijd was verbluffend: 52:38.57! Dat betekende een gemiddelde snelheid van 51,1 km./uur en hij was meer dan anderhalve minuut sneller dan z’n winnende tijd van twee jaar geleden (). Afgezien van het feit dat Clement vandaag zeer goed had gereden waren de omstandigheden dit jaar zo goed als ideaal: niet te warm en vrijwel geen wind. Het was een mooie zomeravond.

Finish winnaar Stef Clement

Terwijl we alvast naar het ereschavot op plein De Schans liepen voor de huldiging van de elite-mannen, moest Wielinga nog binnenkomen. Hij noteerde uiteindelijk een zeer tegenvallende tijd van 59:30 – maar liefst bijna zeven minuten langzamer dan Clement – en eindigde daarmee op een bescheiden 29e plaats in een veld van 36 renners. Een beetje sneu om zo’n comeback te hebben gemaakt, waarschijnlijk blijft het bij een eenmalige…
Allereerst verscheen de nummer drie, Rick Flens, die dus al even in de ‘wachtkamer’ had gezeten. De blijdschap was van z’n gezicht af te lezen, hij had z’n prestatie van twee jaar geleden herhaald en oogde nu meer tevreden dan toen. Koos Moerenhout en Stef Clement sloten zich even later bij hun ploeggenoot aan. Moerenhout was er dus niet in geslaagd een dubbelslag te pakken maar mocht tevreden zijn met z’n prestatie. Op de derde nationale tijdrittitel van Clement viel niets af te dingen: hij was de meer dan terechte kampioen en mocht de nationale driekleurtrui weer aantrekken. Waarschijnlijk was de afwezige Lars Boom ook niet eens aan z’n tijd gekomen… Hoe dan ook, het Rabo-feestje was dus compleet en ik was getuige van een mooie huldiging waarvan ik prima foto’s had kunnen maken.

Interview Koos Moerenhout / Stef Clement
Huldiging elite-mannen

Om 20:20 uur was het allemaal afgelopen en praatte ik nog even na met Ad, Anita en Bart (net als Anita ook een wielerfanaat annex -fotograaf die veel koersen bezoekt). Even later liep ik met Ad terug naar m’n auto die ietsje verder stond geparkeerd dan die van hem. We hadden samen weer een leuke wielerdag gehad en namen afscheid van elkaar. Volgende ontmoeting zal zijn half oktober in Holten waar de ‘Klassika Prikmavera’, een wielerwedstrijd annex ontmoeting van een aantal liefhebbers van het wielerprikbord, wordt gehouden en waarbij we beiden nog niet eerder aanwezig zijn geweest. Om 20:45 uur was ik weer terug bij m’n bolide en reed rustig naar huis waar ik tegen 21:30 uur aankwam.

Het moge duidelijk zijn dat Stef Clement zeker is van een van de twee WK-plaatsen volgende maand in het Zwitserse Mendrisio. Koos Moerenhout is een goede gegadigde voor de tweede startplek. Tijdens de Vuelta hebben de Nederlandse renners die daaraan deelnemen (waaronder Lars Boom en ook Robert Gesink) nog extra kansen om zich in de kijker te rijden voor de WK-tijdrit.